Gaivotas eternas


Ventos de morte
Chega o outono pintado
en cores amarelos, laranxas, marróns;
chega a medio espir,
rápido e fuxitivo
coa súa ialma de ladrón.
Ninguén o espera
nin o bota de menos
nin a noite nin o día
nin a morte nin a esquela.

Chega o outono
coa ialma sosegada
de quen recolle a sembra
e planta a Nada.

Chega vacío coas mans valeiras;
chega fuxindo
do palpitar dunha ialma
agochada nas escaleiras,
xantar de termitas
en madeira podre dun adeus,
un desexaría non terte coñecido;
unha bágoa nunca botada,
un adeus nunca dito.

Marmurio de follas secas baixo os pés,
tremer dos primeiros aires fríos;
mañás laranxas con néboas garimosas,
seráns de lume e castañas;
noites xunto á lareira,
quencendo as mans
entre fío de arañas.
Os lectores din... (0) - Categoría: Poesía - Publicado o 16-11-2008 23:09
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Cóntame
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal