Gaivotas eternas


Música desafinada
Confúndesme coa túa música
de melodía desafinada
de tenro compás,
apalpa-las miñas mans
coa rudeza dun neno
que non sabe que é o que fai.

Confúndesme cos teus medios sorrisos
de bravucón malvado,
co teu ollar altaneiro
ferido por muller brava.

Confúndesme coas túas verbas
que afunden profundamente
na alma cando, en realidade,
non din nada.

Confúndesme facéndome rir
cando só quería chorar
e me confundes
profundamente,
confúndesme cando te vexo
facendo sen querer
facer nada,
coa túa melodía de medio sorriso
de música desafinada.
Os lectores din... (0) - Categoría: Poesía - Publicado o 13-07-2012 08:05
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Cóntame
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal