Gaivotas eternas


Soedade, querida soedade
Búscote coa desesperación
das almas perdidas
e non te atopo...

Necesítote porque, en ti,
soedade infinita
podo sentir sen dar explicacións;
dentro de ti
podo mergullá-las miñas bágoas
e as miñas ledicias.

Es a chave á liberdade
dos pesadelos difrazados de risa;
es boa compañeira de viaxe,
de abrazos mornos
e miradas frías.

¿Por onde andarás,
querida soedade,
onde ocultarás túa faciana
de luz cristaíña,
espello de morte,
realidade de eterna vida?
Os lectores din... (0) - Categoría: Poesía - Publicado o 15-01-2012 08:21
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Cóntame
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
Escribir, soñar, durmir... descansar, voo eterno e infinito.

O meu perfil
 Escritos
 ¡Creatividade sen límites!
 BUSCADOR
 Buscar blogs galegos
 Noutros momentos
 ANTERIORES

Na EsCuRiDaDe
© by Abertal