Folkeando, por Olga Brañas


Espazo adicado á crítica relacionada co folk galego, música tamén de outros xéneros, artes plásticas, etc.: á cultura galega en xeral
Concertos, discos, grupos, artistas... esta é unha plataforma para publicar o meu traballo relacionado con este campo.

O meu perfil
folkeando
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

COCIDO SINFÓNICO - OS TRES TENEDORES

“Cocido Sinfónico” dos Tres Tenedores saíu o pasado ano na colección infantil Sonárbore, da Editorial Galaxia.
Pola banda non musical, as bonitas ilustracións son de Dani Padrón e a concepción baseouse na comida e todo o que a rodea (cociñar, limpar a mesa, lavar os dentes, etc), algo que o converte nun dos poucos traballos infantís cun tema único sobre o que se constrúen as letras e ademais casa coa actualidade onde os pequechos comezan a preocuparse non só por cuestións como a alimentación equilibrada, senón tamén coa cociña, como se ve en programas como Master Chef Junior. E até ahí vai o positivo.
Os Tres Tenedores son Paco Nogueiras á voz e Saúl Cacharrón e Martín Nogueira ao piano e trompeta, ademais dos coros. Coros que, por certo, están feitos con moita dozura e cunha busca harmónica que vai máis alá do que se soe facer nos traballos infantís: de feito case podo dicir que foron o que máis me gustou de todo o disco.
A pesares de ter unha formación coma esta con estes tres grandes músicos e un produtor, Adrián Saavedra, de luxo, creo que o traballo non acaba de funcionar: é monótono e as repetitivas composicións non me convencen.
Coa pronunciada presenza de bases electrónicas sobre as que se constrúe todo o edificio do Cocido Sinfónico, incluso incrementando a dureza co uso da guitarra eléctrica de Miguel Duarte -moi ben tocada, mais ao estilo máis heavy-, este traballo non me parece, dende logo, o máis acertado non só da colección Sonárbore, senón dos músicos, realmente bos, que conforman o trío dos Tres Tenedores.
Desagrádame especialmente o uso do Auto-Tune na voz de Paco, deducindo que inda por riba é un efecto estético buscado que conecta co electrónico das bases, pois até onde eu sei, Paco non ten serios problemas de afinación, nin moito menos.
Polo mesmo motivo polo que o Believe de Cher fai anos que xa non está de moda, creo que este será un disco que envelleza bastante mal, tendo unha caducidade prematura.
“AVISO AÍNDA MÁIS IMPORTANTE: é moi importante non esquecer limpar os dentes e as orellas. Por diante e por detrás. Quedades avisados”.
Comentarios (0) - Categoría: Disco - Publicado o 14-08-2015 12:33
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario (se queres)
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
Olga Brañas