|
|
|
|
|
|
| Era unha vez... un vídeo |
|
 Ou, dixo Vesna: "María sabe gravar". Eu, querer, quería poñer á disposición de todas e todos vós o GRAN VÍDEO. O caso é que a única opción que teño é colgalo do youtube. Ocórresevos algunha outra maneira de compartilo? Por certo: que ben falades en galego!
|
|
|
|
|
|
|
http://www.aregueifa.net/marialado.htm |
|
|
|
|
| Dous días é un ano ao volver |
|
Entón chegei a casa en Bristol fai dous días, e xa non podo aguantar non estar en Santiago.
A experiencia convosco deu vida ao meu verán, que sen ir a Galicia sería probablemente vacío, por iso douvos a todos e a todas as gracias por facelo inolvidable.
Xa teré que escribir un texto curto sobre o curso para o boletín anual do Centro dos Estudos Galegos (o enlace está abaixo) que publica, en galego (claro!) a miña universidade en Gales. Dígovolo que vós seredes as primeiras persoas que mencionarei nel :)
Ireime para Francia en Octubre e levarei conmigo os recordos deste verán que son aínda tan claros na mente que se eu pecho os ollos podo ver a facultade, algúns bares especiais e sobre todos as caras de todos e de todas.
Non podo esperar ata o ano que ven, pois estou agora a escribir á Xunta que me dean unha beca para unha xira mundial no nome de galego :D
Grazas por todo, e xa bótovos de menos.
Apertas,
Tom
p.s. por favor, corrixede o meu galego! |
|
|
|
|
| Si, si, si, si, si |
|
 Quedei sen me despedir dalgunha de vós; fágoo agora. Xa volo dixen a todas (e todos), unha por unha e un por un: FOI UN VERDADEIRO PRACER. Grazas polos vosos diversos métodos de aprendizaxe. Aquí vos deixo esta foto de David Saymur, perfecta para resumir o significado deste mes. Non si? Unha aperta enorme. María. |
|
|
|
|
|
|
 Traducción (G. Hagen/2008)
Méndez Ferrín
Mit Kanonenpulver und Magnolien
In Compostela kann ein Mensch
zur Oboe greifen und süßestes Herze zum Wechselschritt,
sich im Gedankenmorast verlieren
(Pulsiere müdes Herz!),
sanfte Spezies spiralförmiger Pflanzen
und Genick oder Quarzsteinchen zum Kreiseln zwischen den Fingern.
Kann der blanke Stein dich
über sich erheben wie einen Krieger
zum König der Algen und alten Eichwälder ernannt.
In Compostela kann ein starker Wind
das Herz des bäuerlichen Europas erschüttern,
welches wir alle schweigend in uns tragen.
In Compostela erklingen Polonäsen,
nationalistisch, zu vielen Vollmonden,
bei durchschaubaren Augen, tot
und der bronzene Barock erhebt Vögel aus schwerem Marmor
und jawohl heult das Nabelkraut
in den Mauern des San Martín Pinario Klosters.
In Compostela, endlich,
Gesellschaften toter Gefährten
essen die Brühe der Verweigerer veranschaulichter Vergangenheit
(Ich stimme für euch: Rosalía, Pondal, Faraldo)
mit brünstigen Häuptern.
In Compostela ist was wir verloren
und es wächst in anderen, das ist das große Wunder,
(ein zartes Flämmchen, ein Lichtlein!)
aus dem Bewusstsein dieses Vaterlandes
erhalten in kleinen Herzen
glühend von sanftem Feuer, welches nicht erlischt.
In Compostela begruben sie den Samen
Xohán Xesús González genannt, die Tür zu
einer prächtigen proletarischen Zukunft,
welche mit Krawall zu uns vordringt
und es schaudert mich nur daran zu denken und es zu lieben.
In Compostela sind wir
viele schon für immer verzweifelt. |
|
|
|
|
| A conta atrás... |
|
Chegou a hora de facer a maleta :-( Agardo que para vós esta viaxe fose de proveito, dende logo para nós foino. A partir de agora quedaranos este "faladoiro" para poñernos ao día e seguir descubrindo o pracer de gozar coa lingua ;-) |
|
|
|
|
|
|
