Vou subindo cousas da Irlanda... que hai moreas... ai mi madriña... JOOOoooosee, como volvas facer tanta fotografía cortoche as... MANS polo menos, jum. Que de 1000, xa só facer unha selección de 100 da un traballo de carai.
O video é dun pub en Sligo. En varis ocasión topamos co acordeón diatónico, mais esta sesión de música tradicional foi xenial. O rapaciño uniuse ao grupo, e despois de tocar esta primeira peza, unha tarantella, tiñades que ver como lle jalearon naquel corral! Gusta moito por alá.
O rapaciño era francés, e levaba só dous anos tocando e por conta propia... isto non sei se dá exactamente ánimos para continuar, ou desesperación pura!!!!
(abaixo enlace fotos da primeira etapa: do Eire ao Ulster)
Amarante, Caleidoskopio, Faísca e Verdegaia organizan este sábado 31 de maio unha nova edición do mercadiño de troco e cesión na rúa Urzáiz, fronte ao mercado do Calvario, entre as 12 e as 14:00. O mercadiño de Vigotroca é unha aposta por un consumo consciente e solidario, pola reutilización e a reciclaxe, pola participación cidadá e a utilización da rúa como espacio de intercambio e lecer. Se tes pola casa un montón de cousas que xa non usas e, pola contra, precisas doutras que non podes ou non queres mercar, pásate polo mercadiño de Vigotroca. Unha boísima ocasión para trocar, compartir e gozar da rúa. Sen cartos, porque a xente non ten prezo.
As asociacións que potencian o mercadiño de Vigotroca manteñen tamén a páxina web de intercambios http://vigotroca.arkipelagos.net, na que os particulares poden trocar ou ceder os seus bens e servizos.
Rematei o encargo!!... bonito pero intenso... coma o nacemento deste exemplar. O de que sexa unha A. muscaria é purita casualidade... eich!
Mais seica da gusto velos emerxer das entrañas da terra...
Desta vez, un texto achegado dunha compañeira... colaboración moi especial, só hai que ler o texto para recoñecelo. Espero que sexa o que desexes e busques.
Unha aperta para ti.
Puedo Sentir
Siento que puedo volar,cierro los ojos y vuelo.
Siento en mi cuerpo...oídos el viento........me dejo fluír.
Todo está tan lejos,es ta pequeño........tan cercano e
inmenso a la vez.
Mi paz es absoluta,no hay dolor,no hay soledad;siento
una profunda y llena sensación de libertad,bienestar.
Sigo fluyendo sintintiéndome segura y a salvo.Respiro
profundamente;bocanadas de aire fresco llenan mis
pulmones.
En la inmensidad del cielo,veo la tierra....que perfectas
parecen sus formas....campos,bosques,ciudades,ríos
.........
Ddecido descender a orillas de un remanso.Siento el
siento el frescor de la hierba,escucho el trinar de los
pájaros,el viento entre las ramas........
El sol brilla parpadeante y se transforma en diminutos
diaantes sobre el agua.
La sensación de libertad,paz,armonía me acompañan
.......
La belleza sólo puede ser percibida a través del corazón;
los sentidos,simples herramientas.
Allí donde esté sólo debo respirar profundamente,
centrarme en mi interior y sentir como ese remanso
de paz,belleza,armonía,inundan todo mi ser......
A mis incondicionales amig@s........mis Soles :-D.
Me siento afortunada,la vida a veces duele pro los momentos de Felicidad la recompensa con creces.
Un dancing comunitario por elo. Superfreak!!! juejeje
E seica este ten que ser o espíritu. Cara adiante contra todo pronóstico e persoeiros baleiros! :)
Aquí tedes a foto da criatura... Unha Morchella conica,tamén coñecida como pantorra.
Noraboa ó gañador absoluto: Edu!!
E graciñas a tódolos participantes... (aunque algúns un pouco vagos)
Lamentablemente o venres cando consultei o blog e quixen actualizar con esta foto, tiven un problema con internet... E de entón só participaran Tamboy e Maguey...
Conclusión: lamentablemente as tortiñas de guacamole foron consumidas esta fin de semana... ejem...cos participantes que había o venres(Edu, a vindeira vez que nos vexamos invítoche a unha birra de desculpas, prometido ;D).
O sorprendente da Morchella é que levan saído xa tres nas macetas DA NOSA TERRAZA!!! De onde saíron?? Misterios da natureza. E o caso é que son comestibles, jejeje.
