www.educaldea.org


Blogue do C.E.P. Xosé María Brea Segade de Taragoña
IV Premio Antón Fraguas
Museo do Pobo Galego

2º Premio Móllate polo galego
Vitaminas para o galego











O meu perfil
breasegade@yahoo.com
 VISITAR A ALDEA
 GALERIALDEA
 + EDUCALDEAN@S
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Protestas no CEP Brea Segade
Ante a falta de Orientador/a e Especialista en Audición e Linguaxe as Anpas do noso colexio e do CEIP Ana Mª Dieguez de Asados deciden iniciar protestas co fin de presionar á Administración para solucionar este problema que arrastramos desde o comezo do curso.
Na Voz de Galicia

Animámosvos a participar na concentración convocada para o recreo de mañá venres día 13.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 12-11-2009 08:11
# Ligazón permanente a este artigo
O PARTIDO
E non hai fin de curso sen o partido de alta rivalidade sexto contra profes, xoguemos ao que xoguemos.
Este ano tocou fútbol e resolvimos cun empate, bo resultado!.
Un gusto compartir con vós este partido e estes anos. Boa sorte e xa sabedes que aquí segue estando a vosa casa. Bicos.
Os/as profes


BubbleShare: Share photos - Easy Photo Sharing
Comentarios (3) - Categoría: Xeral - Publicado o 30-06-2009 00:55
# Ligazón permanente a este artigo
O festival de Fin de Curso
Despedimos o curso con teatro e música. Un grupo de quinto representou a obra de Charo Pita O piano do seu sorriso e os alumnos e alumnas de sexto despedíronse de tod@s nós con dous temas de frauta e a canción "Eu só penso en ti".
Despois veu o tempo das proxeccións de fotos, de comprobar o rápido que pasan os anos, de emocionarnos...


BubbleShare: Share photos - Easy Photo Sharing



O PIANO DO SEU SORRISO


Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 29-06-2009 23:43
# Ligazón permanente a este artigo
As linguas suman
Ante a distribución das enquisas sobre a lingua por parte da Consellería de Educación, a Coordinadora Galega de Equipos de Normalizacion e Dinamizacion Lingüistica elaborarou un tríptico informativo para os pais e nais sobre a importancia do coñecemento dos idiomas e da utilidade do galego.


Convidámosvos a difundilo, compartilo, envialo como adxunto aos nosos contactos... se o queredes descargar ou imprimir premede aquí.
As linguas suman, non renunciemos a elas, non renunciemos á nosa lingua.

Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 12-06-2009 23:29
# Ligazón permanente a este artigo
No Correlingua
Nestes tempos que corren estas imaxes valen máis que mil palabras.

EN GALEGO, PÁSAO







Correlingua Barbanza 2009, A Pobra do Caramiñal.
Comentarios (1) - Categoría: Xeral - Publicado o 05-06-2009 19:19
# Ligazón permanente a este artigo
O selo violeta
Nestes días tan intensos de celebración do noso 25 aniversario vimos de recibir un recoñecemento desde un "blogue compañeiro", O castelo da lúa, do Equipo de Normalización e Dinamización Lingüística do IES Félix Muriel. O agasallo é o Selo Violeta, que nos conceden "por seren tan activos en introduciren no mundo do galego e das novas tecnoloxías ao alumnado de primaria". Éncantanos este selo e ademais que veña do máxico Castelo da Lúa. Aceptar o Selo Violeta implica o cumprimento dunhas normas:
- Exhibir o Selo Violeta no blogue xunto coas regras.
- Indicar cantos blogues consideramos que merecen este selo.
- Avisárllelo aos blogues indicados.
- Escribir dous poderes máxicos que imaxinamos ter.

Por sorte temos moitos blogues máxicos, fermosos e interesantes na rede nestes momentos, pero nós imos escoller catro blogues feitos por nenos e nenas que están a medrar en Rianxo, en galego e da man das novas tecnoloxías. Vaia o noso Selo Violeta para eles catro acompañado da forza e as ganas de traballar que tanto admiramos do ENDL do Félix Muriel.

O mundo de Bernal
www.blogoteca.com/xwcar
O diario de Carmela
O castelo de Aldara



Xa só nos quedan os "poderes máxicos" que nos gustaría ter e compartir:

- A Memoria para non esquecer de onde vimos.
- A Sabiduría, para valorar a memoria e camiñar cara o futuro integrando o mellor do noso pasado e do noso presente.
Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 01-05-2009 01:38
# Ligazón permanente a este artigo
De festa!
Para rematar o segundo trimestre, e despois de todo o que traballáramos neses meses pensamos que o mellor era: unha festa con música, comida e bebida.
A charanga da Asociación de Música Tradicional Vai de Roda de Rianxo encargouse da música e despois comemos rosca de Pascua recén saidiña da panadería do Pazo. Todo un luxo!


Comentarios (2) - Categoría: Xeral - Publicado o 15-04-2009 16:33
# Ligazón permanente a este artigo

Cando Otero Pedraio fixo este artigo, é moi posíbel que tivera ante os seus ollos unha das casas do remo, ou quizás outra semellante a deseñada por Castelao para ilustrar Os dous de sempre. En calquera caso unha casa mariñeira de Rianxo.

A Casiña de Rianxo

Fai moito agarda. Semella feita para albergar unha esperanza e agarda a casiña belida e xeitosa da vila mariñeira. Como todo o vivente no corazón do espírito a casiña no seu agardar non acena nin suspira. Está calada. E mesmo matinamos se será pecado turbar o seu silencio con estas palabras...
Hai na vila, e noutras vilas, casas cheas de acugulados silencios, falangueiras se se lles sabe preguntar coa palabra das lendas e das pedras de armas. Mais elas non agardan. Son historia. Poden maxinarse que agardan apenas as pobriñas lembran.
Esta única, soa, non sae a praia impaciente de mirar as velas e as novas que retornan, nin rube os coutos a considerar mar de lonxe por se o vento ven de onde ela espera. Prefiro estar na rúa, compostiña, entre as outras casas, afidalgadas ou non, compostiña co seu balcón onde todos os anos fan seu niño ás amantes andoriñas.
A casiña se non dá a valer cas súas agardas nin atesoura memorias coma os pazos e os claustros deixados. Non hai de lle prestar vida de saber. Ela ten vida forte e calada. E algunha cousa – ese agardar- fai as xentes pasar diante de ela, con respecto como por diante do templo do silencio e da agarda.
No corazón da casa trema sen esmorecer nunca como a chama do santuario a lámpada dun inmorredoiro amor de nai e de irmáns. Amor e chama no seu silencio e luciña din e manteñen o grande roular das foulas e do vento nos piñeirais do corazón do pobo de Galiza, tamén agardando.
Arestora a saudade pecha súas alas e agarda na casiña da rúa da vila mariñeira.
Hai unha escaleira e no van da escaleira pintados uns mariñeiros de outro tempo portando a rede. Son arneirosos, podentes e riseiros deuses do mar. Mirados unha vez, se non poden esquecer.
Foron homes vivos. Parecen mitolóxicos. Os picariños mariñeiros agatuñan as escaleiras para mirar con respecto e admiración aqueles mariñeiros como si foran os primeiros en botar as dornas á ría.
No alto da casa unhas estanzas, curiosas, silenciosas, cheas de luz e de cousas de grave rezo de recordos.
Nunha das estancias tivo seu pasamento a velliña, branquiña e ceguiña, gala doce e fonda, no seu leitiño de brancas roupas como escumas, sempre agardando.
Noutra franquéase unha ventá ao mar. Para ningunha das ventás e solainas da vila, e das outras vilas do mar, dispoñen os piñeiros semellantes verdeceres, nin se acende o sol, nin chega o luar, e chove manseliño nas cousas. Pois os piñeiros, o sol, o luar, o chover, saben como aquela pupila rixiante significa o agardar e a arela de todo.
Pasemos por a rúa sen chamar nin turbar o silencio e agardar da casiña. Quen agarda pode chegar, ou terá chegado por carreiriños e rutas non da mar nin da terra. No tempo das almas e dos silencios hai rianxeiros chegados co lucir do sol. Séntanse o lume, folgan no amparo dos arboredos. Sabemos como chegaron e están alí. E os máis non rexistran seu pasar.
Algunha figura lanzal, alta, rexa e tenra, a agardada na casiña onde arestora loce a lámpada eterna do agardar e do soñar de Galicia.
Polos camiños adiante a noite tamén vai máis amodiño. Acéndense as luces, do mar e da terra. A noite axeonllada ao pé dos cruceiros trae seu consolo e soño.
Aquel amor aceso na casa do pobre mariñeiro, e o amor de tantos amigos non poden quedar desamparados. Agardarán sempre. Para eles, para o ser da Galiza, non ten significado a morte e ao lucir das bágoas sabe acender a esperanza seu sol noviño.
Otero Pedraio. Diario La Noche. Suplemento del sábado.-- [Ed. facs.] -- N. 15 [i.e. nº 16] (1950) ; p. 7
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 08-03-2009 01:18
# Ligazón permanente a este artigo
Estela de Taragoña
Na Biblioteca Virtual BBS já podes ler o artigo titulado: Una estela funerária inédita de Taragonha, publicada numa revista alemã especializada em epigrafia. A pedra pertenceu a Jacinto Fungairiño Muñiz e agora encontra-se no museu do Castro de Neixão. Para ir directamente ao artigo preme aqui.
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 05-03-2009 19:24
# Ligazón permanente a este artigo
Entroido 2009
Aquí están as fotos do día de Entroido en Educaldea. Este ano houbo peluches e moitos, moitos durmiñocos e durmiñocas que non botaron soneca ningunha, polo menos de mañá. Tivemos música e así o pasarrúas resultou moito máis divertido. Graciñas músicos polo voso traballo animando a marcha.
Premede na foto para ver todo o álbum.


Entroido


Lembrade que o noso Entroido aínda non rematou. Este venres no recreo queimaremos ao Toribio. Xa sabedes, vide vestid@s para a ocasión: rigoroso loito.
Comentarios (8) - Categoría: Xeral - Publicado o 25-02-2009 15:29
# Ligazón permanente a este artigo
[1] ... [4] [5] [6] 7 [8] [9] [10] ... [14]
© by Abertal



Contador gratis