Modigliani en Corrubedo

Tue, 29 Apr 2008 11:13:00 +0100

Tras gozar Edelmiro dunha exposici�n sobre Modigliani no Museo Thyssen-Bornemisza, t�vose que enfrontar ao sempiterno dilema de que rexistrar no libro de sinaturas co que nos atopamos ao remate dunha visita a un lugar selecto ou non.
Certo � que xa non se trata dun dilema real, posto que o resolveu hai tempo botando mal da sabedor�a popular manifestada en forma dunha graciosa copla. Lembrou que iniciara este h�bito nun museo etnogr�fico de Budapest, e que continuara no castelo de Sant'Angelo frustrado por non poder atopar a Scarpia. Ser�a Modigliani quen de inspirarse nesa doncela de Corrubedo? Pensou. Pero s� pensou.

Real tanga

Mon, 22 Oct 2007 19:32:00 +0100

Paseaba Edelmiro Silveira pola blogosfera cando caeu nun texto de Reina Lupa no que falaba de m�quinas expendedoras de tangas. Non xulgou desacertados boa parte dos comentarios que esta analista fac�a pero chamoulle fondamente a atenci�n un detalle, provounos?
Reflexionou ao respecto conclu�ndo que dificilmente se pode valorar un produto se non se probou e chegou a un segundo paso: como poden ter os seus lectores/as constancia de que os probou? Sen d�bida que merecen unha proba m�is al� dunha simple foto na que se estire tan lixeira lencer�a cuns dedos.
Dado que esta analista � unha ra��a, supuxo Edelmiro que lle corresponder�a un reino, polo que quizais os seus s�bditos estivesen interesados/as en opinar a este respecto. Ser�a un reino democr�tico? Vaia contradici�n. Este reino ser�a deste mundo? O post sobre o tanga parece bastante mundano. Quizais �s veces conve�a escoitar o pobo.

O Atul de Azucena

Sun, 14 Oct 2007 13:02:00 +0100

Lendo Edelmiro un novo blog que asina Azucena Cadavide, reparou en que co�ecera a ese tal Vicente Mu�oz por ser compa�eiro da Escola de Maxisterio dun amigo seu. Marabillouse de que xa fose quen de ter un libro publicado e quedou estupefacto ante a posibilidade de que a incauta Azucena pretenda aprender m�sica por medio de tal individuo, un instrumentista de vento-metal! Incr�bel que isto pase no pa�s no que naceu Beethoven.
De depender a s�a aproximaci�n � m�sica dun m�sico de vento-metal, que contacte con Berni, pensou, polo menos aprender� cousas da vida.

Beethoven era galego

Sat, 13 Oct 2007 20:16:00 +0100

Observou Edelmiro este xa c�lebre anuncio de Gadis non sen emoci�n, e escoitando a m�sica lembrou unha frase de Billy Wilder. O cineasta, na s�a habitual iron�a, amosaba a s�a admiraci�n polos austr�acos porque "convenceron o mundo de que Beethoven era austr�aco e Hitler, alem�n".
Comprobando o ben que lle quedaba a m�sica da Novena de Beethoven a este anuncio, a Edelmiro xa non lle quedou d�bida algunha. Nin austr�aco, nin alem�n. Galego.

Pum!

Sun, 23 Sep 2007 18:11:00 +0100

Cando Edelmiro co�eceu un inspector de educaci�n nun bar de cazadores, contoullo a un amigo profesor, quen quedou estupefacto, xa que nunca tal vira en dez anos de profesi�n. Ter�alle crido mellor que confesase ter visto marcianos ou que se lle aparecera a Virxe.
Falaba en terceira persoa: "Cando se move un coello, t�raselle. O mesmo fai este inspector cos profesores, se se moven, pum! Sempre hai alg�n can que mos levanta".
Pensou Edelmiro, coellos... un can... quizais unha granxa na que uns animais son m�is iguais ca outros? Pero non puido resistir a tentaci�n de rir na cara deste inspector para que este pensase que r�a as s�as ocorrencias.

Sa�ron

Sun, 23 Sep 2007 17:29:00 +0100

Edelmiro non deixou de sorprenderse pola capacidade de innovaci�n l�xica deste c�lebre bombardino de Cira nun tema tan manido coma � o sexual.
Veulle � memoria o t�tulo dun ensaio de Dieste: "A vontade de estilo na fala popular". Non � que lese tal ensaio, de feito a Literatura Galega que se estudaba en terceiro de BUP non era unha materia na que se lese, arre demo; sen�n que se almacenaban datos dos cales uns quedaron e outros, coma dir�a Berni, "sa�ron".
Conclu�u, sen ter lido o ensaio, que este delicioso mon�logo manifesta contundentemente esa vontade de estilo, ogall� Dieste puidese vivir para velo!
De que tam�n sen lembrou Edelmiro foi dos habitantes de Castroforte do Baralla e da s�a dura pugna na que discut�an sobre se hab�a m�is termos para denominar os xenitais masculinos ou femininos. Ser�a Berni capaz de atopar os equivalentes a grota, bra�a ou pozo negro nos palad�ns da masculinidade?
Sen d�bida, pensou.

Alg�n comezo sempre hai

Wed, 22 Aug 2007 14:35:00 +0100

O ano que se �a licenciar, Edelmiro Silveira foi consciente das preocupaci�ns dos seus compa�eiros de promoci�n por atopar un primeiro emprego. Dado que non lle entusiamaba o feito de atoparse nunha situaci�n semellante, pensou (�) ben, moito non pensou, sendo francos, digamos que �intu�u� (�) mellor dito, fuchicou no subconsciente, e algo lle ter�an que reportar tantas horas de dedicaci�n � lectura: decidiu converterse nun deses personaxes literarios aos que se lle desco�ece ocupaci�n algunha. �rguense sen fame e se a te�en, pois comen. Levan roupa posta e se queren cambiala, abren o armario. Ven algo que lles gusta nunha tenda, pois botan a man ao peto e pagan.

Como non se lle ocorrer�a idea semellante antes a algu�n? Pensou. Claro, se a ningu�n se lle co�ecese ocupaci�n, quen ser�a a porteira chismosa? e o mendigo omnisapiente? e o vello catedr�tico ped�filo? Quedoulle claro: mesmo no mundo da fici�n, a algu�n lle ter�a que tocar traballar, beatus ille.
Loxicamente, esta non licenciatura provocou un shock na s�a familia. Como ningu�n pensaba que non se �a licenciar, ningu�n fixo nada por evitalo.