Palabras de Pedra


O blogue, cultural e divertido de Palabras de Pedra / Proxecto Mámoas do IES Marco do Camballón de Vila de Cruces Este proxecto foi recoñecido cun Premio á Innovación no Fomento da Lingua

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Palabras de Pedra: Irmandade Zas / Vila de Cruces,
Saímos de Vila de Cruces ás nove da mañá, despois dunha longa viaxe chegamos a Baio, no concello de Zas, ao instituto Maximino Romero de Lema. Alí estábannos esperando.

Entramos no ximnasio e un locutor dos 40 Principales deu o pregón que iniciaba a Semana Cultural. Este locutor convidou con diversos lanzamentos de lapis.

A primeira en subir foi Julieta I. Penas Noce, que lle axudou a presentar unha canción que foi adicada ao noso profesor Séchu Sende.

Julieta estivo espilida:

- Que música che gusta máis? A música en inglés ou a música española?

- A galega.

Menudo locutor...

A continuación subiu o alumno Marcos Barcala, que aínda que se trabucou, conseguíuno.

A continuación recibimos unha grande charla de Felipe Senén, un arqueólogo dos máis importantes de toda Galicia.

Tíñannos unha sorpresa preparada, un grupo de música "A Magnifique bande dos homes sen medo".

Deseguido déronnos unha gran comida: churrasco. Ao rematar a comida dirixímonos cara ao Castro de Borneiro onde Manuel Gago nos explicou o que alí acontecera fai miles de anos.

Ao final fomos a ao dolmen de Dombate, que está orientado cara ao solpor no solsticio de inverno, onde tamén nos dera explicación interesantísima. Despois disto, vimos moi cansos para a casa .

Grazas, amigas e amigos de Zas!





Aquí estamos no polideportivo do IES Maximino Romero de Baio / Zas, esperando o pregom do DJ Destroyer, un locutor de 40 Principales, un dos introdutores do galego como lingua de uso normalizada nos 40 Principais da Costa da Morte.



Julieta, de 3º, saiu durante o pregón do pregoeiro radiofónico e estivo espilida:

- Que música che gusta máis? A música en inglés ou a música española?
- A galega.

Menudo locutor...



E Marcos Barcala tamén colleu o micrófono!



Aquí está Manolo Maseda, o director do IES de Baio e colaborador co noso proxecto Palabras de Pedra. Un crac! Grazas, Manolo!




Séchu, Manolo Maseda e... Felipe Senén, un arqueólogo moi especial! Falounos da viaxe desde o paleotíco á vitrocerámica e da cultura que nos impoñen.

Falou sobre o consumismo actual, a globalización e a coca-colalización. Da pouca orixinalidade (palabra que destacou durante toda a charla) que temos ao copiar e non modernizar a nosa propia cultura.

A cultura, dixo, "está formada pola tradición, a creación e a innovación e as relacións con outras culturas e entre as persoas". Tres puntos que explicou con gran elocuencia e que a todas nos fixo reflexionar.



Tamén falou, como non podía ser menos, das mámoas e dos castros que por alí perto hai, e os petroglifos que aquí está ilustrando.





Xurxo Souto, grande entre grandes, admiradísimo, mestre, facendo de mestre de cerimonias!


E quen son estes fantásticos músicos? A Magnifique Bande dos Homes Sen Medo



Olá!



O saxo, impresionante!



Unha banda atómica!



O bombo arrasou. Contaxiounos a súa paixón!











Ai, que ben comemos! O churrasco une moito! Grazas ao alumnado, o profesorado e ás nais e pais do instituto de Baio! Neste instituto a ANPA implícase moito nas actividade e iso nótase moitííííísimo!






Aqui están Xulián e Vítor. Vítor veu con nós representando á Asociación Cruceiro Rock. Xulián estuda historia na Universidade de Compostela e está interesado no noso proxecto. Ten grandes ideas e moita paixón para facer algo parecido, con outra xente, en Rianxo!



Vítor, coa camisola e a saia do Festival Cruceiro Rock!



E aquí está o momento do Irmandamento entre o Festival Cruceiro Rock de Vila de Cruces e o Festival da Carballeira de Zas! Unha partida de futbolín foi o noso acto protocolario! Viva a música en galego!



Manolo Gago, no autobús, explicándonos grandes cousas camiño do Castro de Borneiro!



E aquí están as espadas de Brandomés, co acordeón de Zas! En Borneiro fixemos um acto de amizade e erguemos as espadas e soou a música pola nosa cultura, a nosa lingua e por nós!



Aquí está Gago falándonos da sauna de Borneiro










As nosas espadas de Brandomés, unha inspirada nas espadas da Idade de Bronce e a outra, na Idade de Ferro.









No Museo do Dolmen de Dombate, dentro do dolmen de mentira.




Un gaiteiro sinalando un dolmenciño




E aquí, unha imaxe de como era un dolmen da época. Lembrade que se recubrían de terra e seixo. Podedes imaxinar os do Camballón?











Viva nós e vivan as amigas e amigos de Zas, pola acollida!
Comentarios (20) - Categoría: Historia - Publicado o 29-04-2014 10:30
# Ligazón permanente a este artigo
Palavras de Pedra na Facultade de História de Ourense


Aqui temos o vídeo!

Tania Plaza, Vítor Garcia Pinheiro e Séchu Sende, do IES Marco do Cambalhom de Vila de Cruzes, explicam nas Jornadas "A História no Médio" este projeto de participaçom social da equipa de normalizaçom da língua / Clube da Língua. Março 2014.

Um vídeo gravado por Tania Ríos!
Comentarios (19) - Categoría: Actualidade - Publicado o 08-04-2014 09:16
# Ligazón permanente a este artigo
Redescobremos a Mámoa nº 1 con Xosé Carlos Sierra



Hoxe foi un día moi emocionante para nós!
Un dos grandes días do Proxecto Mámoas - Palabras de Pedra.

Xosé Carlos Sierra, o arqueólogo que dirixiu as excavacións no campo de mámoas do Camballón a fins dos anos 70 do século pasado, achegouse ao noso instituto e acompañounos a coñecer as mámoas através da súa experiencia de hai máis de trinta anos!

Víctor, ex-alumno do noso IES, activista cultural do Cruceiro Rock e estudante de historia na USC, Marifé, presidenta da Asociación de Veciñas e Veciños de Oirós, e mais o profesor Séchu Sende acompañaron a Sierra neste seu reencontro coas tumbas megalíticas.

Como sabedes, hai unhas 17 mámoas e naqueles anos 70 foran excavadas tres e media, segundo nos contou o profesor Sierra, que hoxe dirixe o Museo Etnográfico de Ribadavia.

Sierra contounos que apenas contaron daquela cunha pequena axuda do Ministerio de Cultura do estado español, unha cantidade ridícula para o que foi unha das primeiras e mais importantes excavacións da arqueoloxía galega moderna.

Sierra comentou que moitos día se comía de bocata e que había uns poucos cartos para pagarlles aos dous ou tres operarios que axudaban nas tarefas. O resto... saía do peto dos arqueólogos e estudantes e voluntarios.

Sierra lembrou especialmente a Nicolás Alvarellos, unha persoa do lugar -era párroco de Oirós daquela- que foi fundamental na historia da excavación.

Sierra coñeceu a Nicolás Alvarellos através de seu pai, que traballaba como técnico agrícola, e foi grazas a Nicolás Alvarellos como Xosé Carlos Sierra coñeceu as mámoas de Oirós e un tempo despois se decidía comezar unha excavación arqueolóxica no lugar.

Sierra contounos varias historias sobre diferentes persoas de Oirós que acompañaron a excavación, desde Julio Cacheda, que traballou como operario cando era un mozo de 16 ou 17 anos, até aquel vello xordo-mudo de pelo rúbio, elegante como un lord inglés, que sabía moito sobre as pirámides de Exipto e doutros temas científicos, con grande erudición.

Ai! O momento máis emocionante foi cando nos achegamos á Mámoa nº 1 e... Que é iso?, como? oh! É a mámoa número 1, berrou Sierra, e de súbito descobremos que o que até hai pouco tempo era un monte de toxos, fieitos e silvas agora ten un corredor desbrozado -quen sería?, un mouro? una moura? un encanto?- que conduce directamente á xoia das mámoas de Oirós, un dolmen extraordinario que agora, por fin!!!, despois de máis de trinta anos baixo a maleza e o abandono, pódese ollar!

O proxecto continúa coa forza das bolas de neve a baixar pola montaña. Xa estamos a comezar a preparar a Festa das Mámoas, para o 20 de xuño... Aseguramos cultura e... moita diversión!!!

Aquí deixamos as fotos deste día inolvidábel. A aventura continúa! Compártea con nós! Cada día somos máis!






























Comentarios (19) - Categoría: Actualidade - Publicado o 03-04-2014 23:47
# Ligazón permanente a este artigo
Gallaecia in Armis no Camballón





Denis e Iago, da asociación Gallaecia in Armis, actualización da Sala Compostelá de Esgrima Antiga, achegáronse ao noso instituto para compartir con nós a súa paixón: a esgrima antiga!




Neste libro, que hoxe se presentaba publicamente, recóllense centos de deseños que ilustran un dos manuais máis importantes de esgrima antiga.
















O máis interesante non é a demostración de habilidade de Iago e Denis... O máis impactante é a cara da profe de historia, Susana. ;-)




Aquí podemos ollar unha boa colección de espadas e sabres, incluídas as dúas espadas da lenda de Brandomés, en primeiro plano.








Estas son as espadas de madeira coas que máis tarde faríamos as nosas primeiras prácticas de esgrima antiga.








Clinc, clonc!




Este momento foi ben adrenalínico!




As espadas que trouxeron Denis e Iago son espadas do século XIV en diante. Fixeron unha mostra das diferentes espadas e sabres, explicaron múltiples técnicas de loita e, como vemos nesta foto, fixeron unha adaptación -suposta- dos principios da esgrima ás dúas espadas que realizou o alumnado e profesorado do Ciclo de Soldadura apartir da lenda da espada de Brandomés. Os nosos modelos son réplicas da Idade do Bronce e do Ferro.




As explicacións históricas, sociolóxicas, sociolingüísticas dos nosos amigos foron moi interesantes. Sabiades que na Idade Media só a nobreza tiña dereito a levar espada? Sabiades que a nosa lingua permite que teñamos múltiples relacións cos países lusófonos e que "exportemos" adestradores e adestradoras de esgrima antiga?





Entre a xente que practica esgrima histórica na Galiza hai homes e mulleres de 20 a máis de 60 anos. Ademais de ver este deporte como unha arte marcial, tamén é xente con moita curiosidade pola historia do noso país e, en xeral, da Europa. Como puidemos ver hoxe, Iago e Denis mesmo coñecen, grazas a esta afección, culturas ben afastadas como a xaponesa, sobre a que falaron, arredor das katanas, mesmo de metalurxia e literatura!





E logo pasamos á acción!




Primeiro atendemos...




... e despois probamos!




Así, así!




Menos mal que as espadas son de madeira!




E botamos unhas gargalladas!









Foi un día diferente, onde puidemos descobrer que detrás dun deporte aparentemente violento como a esgrima antiga latexa o corazón da cultura e a erudición máis interesante.

Para nós foi importante chegar a ver en acción a espada da lenda de Brandomés, esa historia que saiu da imaxinación de alguén, e que hoxe nos permitiu imaxinar como se podían ter utilizado as espadas na Idade do Bronce na Galiza.

...

Aquí podemos ler unha entrevista a Denis dun xornal que -censurando a nosa lingua- traduce as palabras do entrevistado ao español: entrevista a
Denis Cabrera
Comentarios (17) - Categoría: Actualidade - Publicado o 03-04-2014 22:39
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
contador grátis