Palabras de Pedra


O blogue, cultural e divertido de Palabras de Pedra / Proxecto Mámoas do IES Marco do Camballón de Vila de Cruces Este proxecto foi recoñecido cun Premio á Innovación no Fomento da Lingua

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

É isto unha mámoa?


Botádelle un ollo ao vídeo!

Alguén sabe se isto é unha mámoa? O alumno Xosé Rivas Vieitez, do IES Marco do Camballón, lévanos de paseo a San Pedro de Losón, coñecer un estraño conxunto pétreo. Admítense comentarios!
Comentarios (18) - Categoría: Actualidade - Publicado o 28-02-2014 11:26
# Ligazón permanente a este artigo
O meu tesouro


Ola, son Marcos Barcala, un colega do IES Marco do Camballón.

Estaba un día nuboso moi aburrido e veume a gana de ir ata a beira do río Ulla. Vedes o que teño na man?





Cóntovos: Na beira do río, nun camiño pequeno e cheo de toxos e silvas, atopei esta peza de ferro, e quedei abraiado.



De casualidade, esa semana fomos de excursión ao Museo de Pontevedra e deixeilles ás arqueólogas a peza para que a examinaran. Aquí vedes as científicas examinando no laboratorio.




Agora podedes ver como estas científicas estudan o obxecto.



Helena, a nosa guía no Museo, cóntanos como as expertas lle explicaran que o obxecto era moi pesado e non estaba tan degradado como para ser da Idade do Ferro. E que era un cravo.



Aquí podededes ver o meu tesouro nas mans de Helena.



Eu gardei o tesouro, porque para min é unha peza de moito valor.
Comentarios (16) - Categoría: Actualidade - Publicado o 28-02-2014 09:43
# Ligazón permanente a este artigo
Vamos falar á Universidade!


O IES Marco do Camballón foi convidado pola facultade de Historia de Ourense para falar do Proxecto Mámoas - Palabras de Pedra.

Irán Séchu Sende, profesor do centro, Víctor García, ex alumno e estudiante de historia, e Tania Plaza, alumna de 3ºESO.

Aquí podedes ver o evento no Facebook: A Historia no Medio
Comentarios (18) - Categoría: Actualidade - Publicado o 28-02-2014 09:33
# Ligazón permanente a este artigo
Contestáronnos do Museo de Pontevedra (2)
Ola, somos Inma e Uxía e esta foi a segunda resposta que nos chegou do Museo de Pontevedra, despois da primeira, en resposta á nosa reclamación sobre a punta de lanza da Brandariz .


"Bo día,

A través das palabras do arqueólogo do Museo, Antonio de la Peña, douvos primeiramente as grazas pola información e en segundo lugar, pídovos desculpas por este erro que, como poderedes ver no documento adxunto, debeuse a que, no Libro de Rexistro no que figura o asento de ingreso de dita peza, no seu día foi recollida como orixinal de Brandariz de Silleda.

Descúlpase persoalmente por non terse percatado deste erro trala no artigo que, sobre dita peza, foi publicado no Boletín Auriense. Na súa vontade está corrixir este erro o antes posible, algo que non depende exclusivamente de el e moito menos de nós. A dirección xa está ó tanto deste asunto e en canto sexa posible enviarase a fotografía coa corrección pertinente.

Atentamente,

Paula Tilve Otero"


Aquí podemos ver a foto da entrada da peza no rexistro no Museo de Pontevedra que nos envía Paula:



Se clicades na foto podedes ampliala.

Moitas grazas a Paula e a Antonio de la Peña, doo Museo de Pontevedra. Nós seguimos esperando a que corrixan o erro e que nos envíen a foto que o demostre.



Comentarios (17) - Categoría: Actualidade - Publicado o 28-02-2014 09:31
# Ligazón permanente a este artigo
Falamos con Rosalía!


Comentarios (18) - Categoría: Actualidade - Publicado o 26-02-2014 14:19
# Ligazón permanente a este artigo
A lenda da espada de Xermade!






Un dos nosos colaboradores, o arqueólogo Marcial Tenreiro, acaba de nos informar dunha lenda que pertence á familia das lendas con espada e rio.

Isto é o que nos conta Marcial:



Por outro lado justo agora que vejo o vosso e-mail precisamente ia escrever-vos para falar-vos duma lenda galega na que também aparece uma espada (neste caso um sabre) vinculada a um rio.

O caso foi outra dessas casualidades curiosas que nos deixa o destino de vez em quando. Resulta que estava onte a falar coa minha moça, Judit, e comentando precisamente o tema das espadas diz-me algo sobre mouras desencantadas a espadaços numa lenda do seu povo (Germade, Lugo)e..., em fim, acende-se-me a luzecinha e tiro-lhe do fio, e ela diz-me: “Deixa que busco a referencia” E eu intrigado, “Como que está publicado?” E para seguir coa minha surpresa vai e diz-me “Pero se a espada parece que sae do rio!”

Da-se ademais outra casualidade pois essa lenda foi recolhida dentro de um projeto semelhante ao que estades a levar vós a cabo, que figeram no colégio da minha moça quando ela era uma nena (e no que participara como muitos dos nenos da sua idade) recolhendo etnografia dos país, avos...

Daquilo que sucedeu há 20 anos saira um livro “Xermade, o Meu Pobo” que editaram daquela e que lhe deram como presente a todos os nenos e nenas que colaboraram naquele projeto, entre eles à minha Judit.

Deixo-che aqui, com a vénia da minha namorada, a lenda transcrita em base a foto que me mandou ontem pela noite da página do livro na que figurava:


“Pena do encanto: Dise que unha rapaza aparecía alí polas mañás dando de comer a uns pitiños e un rapaz achegóuselle. Ela díxolle que estaba encantada e para desencatala tiña que ir alí o día de San Xoán e coller unha pedriña e tirala ó río.

Ela aparecía en forma de serpe e para desencantala debíalle de cortar a cabeza dunha soa vez cun sabre que aí aparecía. O rapaz prometeu axudala se despois ela casaba con el. O día de San Xoán o rapaz foi á Pena do Encanto. E ó tirar a pedra ó río, apareceu o sabre. Despois apareceu a serpe. Pero como era enorme, o rapaz tivo medo. A rapaza, moi triste, marchou ó mar convertida en serpe para sempre”


AAVV: Xermade, o meu pobo. Xunta de Galicia, Santiago, 1994 ISBN: 84-453-1169-7 p. 162


O livro foi resultado de uma Campanha de Fomento da Leitura entre o lunado de 2ª etapa de EXB (curso 1993-94) do Colégio Público de Germade, que fora coordenado pelas professoras Modesta Novo Muinelo e Águeda Fraga Pita.


A Lenda em concreto foi recolhida na paróquia de Momam.
Comentarios (17) - Categoría: Actualidade - Publicado o 24-02-2014 21:55
# Ligazón permanente a este artigo
As lendas de Brandomés





Como sabedes, estamos a elaborar un Mapa dos Tesouros das lendas de Vila de Cruces!

É un traballo de recollida de tradición oral no que participamos os Equipos de Normalización dos colexios de Vila de Cruces, Cerdeiriñas-Piloño e Merza, ademais do IES Marco do Camballón.

Nas últimas semanas estivemos a traballar sobre a lenda da espada de Brandomés. Mais esa non é a única historia sobre tesouros que recollemos en Brandomés: en total Brandomés, que saibamos, garda 4 tesouros! Así que aquí deixamos a transcrición desa e doutras lendas de Brandomés recollidas e transcritas directamente por Carina Puga en conversa con seu avó, José María Puga Fernández e súa avoa Rosalía Tato Fernández.

A lenda da espada:

"En Brandomés hai no río unha espada metida no río, din que o máis probrable é que estea en sitios donde a corriente non estea... como, por exemplo un deses tres sitios é o Pozo dos Peres (noutro momento fala do lugar d´O Tesouro) Pensan que a espada como pasou tanto tempo xa non está alí, xa que sospeitan que a levaron, pero outros tamén pensan que como pasou tanto tempo a espada pode estar a algúns metros baixo a terra polas follas que se foron xuntando durante tantos anos que pasaron desde que a tiraron ao río."


O tesouro de Brandomés:

"O tesouro en Brandomés está no cabo da agra de Vales, alí hai un castro, e nese castro está o tesouro, (ouro). Outro tesouro haino indo cara a Millorás, pero dixéronme que a ese tesouro xa lle levaran o ouro e que só lle queda cobre"

A campá de ouro no río:

"Nun pozo chamado Pozo dos Peres decían que había unha campana de ouro"

O ouro enterrado:

"Indo cara o rio, en Brandomés, hai un trozo de terreo que está cerrado por un valo e aí é donde encerraban aos cabalos os do .............. ? e alí hai unhas poucas pedras que lle quedan, xa que co paso do tempo se foi deteriorando e xa case non queda nada. Alí din que hai persoas enterradas e que hai ouro, moito ouro"

Comentarios (17) - Categoría: Actualidade - Publicado o 24-02-2014 11:19
# Ligazón permanente a este artigo
Resposta do Museo de Pontevedra


Aquí está a resposta ao noso correo electrónico sobre a punta de lanza de Brandaríz que, moi amablemente, nos enviaron do Museo de Pontevedra:

"Bo día Uxía e Inma!

Agradecemos moito as vosas palabras, tanto para tentar emendar o erro como as de agradecemento cara o equipo do Gabinete Didáctico representado ese día nas persoas de Elena e Noa. O noso agradecemento tamén para vós, por contar connosco e axudarnos a difundir o noso patrimonio, un ben de todos que é cousa de todos. Grazas.

Xa puxemos en aviso ó arqueólogo e ó director do Museo sobre a vosa advertencia, cando teñamos novas sobre o asunto poñerémonos en contacto convosco.



Recibide un saúdo cordial,
Paula Tilve Otero"
Comentarios (17) - Categoría: Actualidade - Publicado o 19-02-2014 12:33
# Ligazón permanente a este artigo
Correo electrónico ao Museo de Pontevedra




Porque o Museo de Pontevedra está moi ben e nos gusta moito e porque queremos que mellore un pouquiño... escribímoslles este e-mail:

"Ola!

Chamámonos Uxía Fontán e Inma Soto e estámoslles escribindo desde o IES Marco do Camballón de Vila de Cruces.

O motivo de que lles esteamos a escribir este e-mail é porque estamos algo decepcionadas a causa do erro xeográfico que consta na ficha sobre a punta de lanza de bronce sinalada co número 10 e Nº 9.070, referíndose a Brandariz de Silleda cando a punta de lanza foi atopada no Brandariz de Vila de Cruces.

Poden comprobar neste enlace esta información: A aventura da punta de lanza de Brandariz

Polo resto a visita ao museo foi moi interesante e estivemos moi contentos xa que foi unha excursión moi produtiva para a nosa formación. Poden ver a crónica da visita aquí: www.blogoteca.com/diverblogue

Gustaríanos que nos enviasen unha foto coa modificación da ficha, se fan o favor. Para nós é importante.

Un saúdo para todos e todas e sobre todo para Helena, a nosa guía, que o fixo moi ben."
Comentarios (16) - Categoría: Actualidade - Publicado o 17-02-2014 14:28
# Ligazón permanente a este artigo
Tipos de espadas da historia da Galiza! Por Denis Fernández Cabrera


Nos ríos galegos apareceron máis de dez espadas da Idade do Bronce pero pola historia do noso país pasaron máis tipos de espadas... Temos moita sorte! Denis Fernández Cabrera, instrutor de espada longa na associaçom «Gallaecia in Armis: Artes Marciais Históricas Europeias», escribiu para nós unha breve e divulgativa explicación sobre algúns tipos de espadas da historia da Galiza nas que se podería ter inspirado a Lenda da Espada de Brandomés. Un texto ilustrado de primeira categoría. Moitísimas grazas, Denis, por esta colaboración.

"A espada da lenda de Brandomés pode ser uma espada de qualquer tipo (europeu, lógicamente, embora poderia, aínda que mui improvávelmente, ser uma espada de desenho àrabe ou oriental dalguma forma).

Para bem e para mal temos um país com história, e há exemplos de todo tipo de espadas. Nas tumbas dos cavaleiros de Betanços, por exemplo, podem-se ver espadas de mao e (provávelmente) espadas longas.

Em séculos anteriores (o complexo de tumbas de Betanços é dos XIV - XV principalmente) podem-se ver espadas de mao sobre todo.

Ignoro se há sartegos gravados da alta idade media mas, se os há, vam amosar com quase seguridade espadas em transiçom entre a de mao e a spatha romana / germánica (seguramente espadas lobuladas similares às merovíngias europeias).

É certo que nom tenho memória de ter visto um numero significativo de espadas alto-medievais nos museus nacionais, e cabe perguntar-se porquê... Talvez forom recicladas em espadas posteriores (isto era frequênte: Roland Warzecha tem estudadas espadas do S.XVI e posterior que reciclam láminas de aço trençado, que é um estilo de forja em desusso na época e que se corresponde com armas dos S.IX, VIII e assim).

Para que vos fagades uma ideia, isto é uma spatha romana de ~S.III:




E esta uma espada de mao do S.VIII que puido, em princípio, acompanhar a muitos dos povos chamados "germanos" (nom está claro que fossem tal) nas migraçoms pola Europa:






Veredes que, em princípio, a morfologia é bastante similar. A espada posterior é mais longa (91cm face 86) e algo mais maciça (~1000g face ~750). Esa massa adicional explica-se principalmente polo guarda-mao e maça de metal. Isto fai a espada mais equilibrada (centro de gravidade a 11cm da cruz face os 18 da spatha) porque, provávelmente, era utilizada com frequência a pé, e com um agarre mais laxo, similar a este, cuma tendéncia a jogar de ponta ademais de corte e provávelmente utilizando ocasionalmente o polgar como apoio na cruz da espada:







Em princípio, seria razoável encontrar quaisquer espada similar a estas duas (ou a meio caminho entre elas) já que forom as utilizadas e difundidas polas tropas romanas e "germánicas" que se moviam polo império. Possívelmente os suevos utilizassem algo similar.

Em quanto a desenhos autóctones (e anteriores: pre-romanos), já escapam à minha àrea de conhecimento (na realidade o anterior também: devedes saber que o meu é o S.XIV), mas entendo que seriam provávelmente armas similares às populares «espadas de La Tène» (mais ao sur e ao mediterráneo da peninsula utilizariam cousas na linha das falcatas):







Em quanto à têcnica de combate, o salientável é que se trata de armas razoávelmente ligeiras (por baixo do kg) mas sem contrapessar (os cabos, guarda-maos e copos tenhem a funçom de sujeitar a espada e evitar que escape da mao, nom de equilibra-la, e por isso muitas vezes eram de madeira ou osso e nom chegarom até nós) polo que seriam utilizadas principalmente para o corte e para o que chamamos «estocada de punho» (isto é, um movimento similar à imagem mental que temos de um golpe baixo de faca: retirar o braço e de seguido espetar a ponta). Som armas adaptadas a uns oponentes que em muitos casos nom contavam com armadura nenhuma.

Porém, tede pressente que a arma dominante da época, embora a espada fosse emblemática duma caste guerreira, provávelmente foi a lança.

Já na baixa Idade Média, a espada dominante é a espada de mao até o S.XIV, básicamente uma evoluçom da imagem anterior do S.VIII que listei, com mais contra-peso e maior tendéncia a um jogo de ponta, a medida que os inimigos vam ganhando proteçom:





A partir do S.XIV começam a aparecer as armaduras de placas, o que genera o abandono do escudo e adopçom de espadas a duas maos (nom tanto pola força acrescentada que permitem, que nom é tanta, como porque facilita o controlo da ponta para buscar os pontos vulneráveis das armaduras, e porque a espada inteira é utilizada como um escudo e coma uma arma de haste também):




A espada de duas maos vai coexistir com a espada de mao durante os S.XIV - XV, mas a partir do XVI vai ser substituida em quase todos os usos civiles pola espada «roupeira», ou de vestir, progressivamente com mais e mais proteçom para a mao, e com maior ligeireza na lámina, e enfase num jogo de ponta:








Estas espadas post-medievais (barrocas) na Galiza som escassas (vaia, a mim nom me constam) já nom só em museios, mas também em tumbas ou similares. Isto é, com certeza, provocado pola decapitaçom da nobreça autóctona.

A espada tamém poderia ser um "sabre". Técnicamente isso apontaria cara a uma espada napoleonica ou posterior (ainda hoje se utilizam espadas ritualmente no ejército, quasse sempre sabres), mas muita gente chama «sable» a quaisquer cousa. :) De facto, as espadas láser da guerra das galáxias eram originalmente «sabres de luz» (embora a mecánica das mesmas seja mais similar à das espadas longas).



Eu diria que se se tratasse duma espada antiga, provávelmente seja algo na linha das que listei antes entre o Império Romano (spatha) e a espada de mao ou de duas maos do S.XIV.

Se se trata duma espada posterior, provávelmente seja algo moderno, seguramente um sabre napoleónico ou mesmo, mais provávelmente, uma espada «de desfile» quase contemporánea, de fins do XIX ou do XX (olho que aínda se utilizarom espadas nalgumas guerras europeias do XX, mas anecdóticamente). O sabre é definido como arma de uma mao, curva ou recta, com guarda-mao completo e um só fio maiormente, pensada para estocar e cortar:



Digo (especulo) que se tratará duma espada dum desses dous períodos (préromano-romano-altomedieval-baixomedieval e napoleônico-decimononico-SXX) porque, entre os dous (renascimento, barroco) tivemos pouca história militar local, que me conste, e sobretudo pouco povo armado que puidesse deixar uma espada num rio.

Nom sei se isto responde algo ou pouco ao que perguntavades. Sem mais dados da lenda, ou sem ver a espada ou algum tipo de contexto histórico, nom podo aventurar muito mais."

Denís Fernández Cabrera

Comentarios (19) - Categoría: Actualidade - Publicado o 14-02-2014 17:08
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2]
© by Abertal
contador grátis