Palabras de Pedra


O blogue, cultural e divertido de Palabras de Pedra / Proxecto Mámoas do IES Marco do Camballón de Vila de Cruces Este proxecto foi recoñecido cun Premio á Innovación no Fomento da Lingua

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

A regueifar no remolque dum trator
Um dia histórico, compas.

A primeira expediçom de regueifeiras e regueifeiros do Cambalhom foi levar a festa ao Cole de Vila de Cruzes...
E aqui estamos a regueifar: polo Clube da Língua, Vicente, Raquel, Iria, Séchu... e, desde o cole, dando canha tamém, a profe Paz. E Denis nom puido estrear-se porque lhe doia a cabecinha...

E, como nom, viva a Charanga do Cambalhom. Vivaaaaa!

E gracinhas a Elba, papparacci!E gracinhas a Ángel, polo trator!




Aqui podedes ler a notícia no Faro de Vigo: "O Camballón afina a súa voz"

E aqui, algumhas fotos da visita ao Cole:





















Comentarios (15) - Categoría: Actualidade - Publicado o 10-03-2015 14:06
# Ligazón permanente a este artigo
Comezando o camiño no audiovisual: Nerea, Vítor, Juan, parabéns!
Nerea Fiúza, Vítor Pinheiro e Juan Salgado veñen de compartir na rede social un programa piloto realizado na Escola como traballo académico...

Un programa no que se ve o substrato da participación no activismo cultural e lingüístico das Cruces dos tres colaboradores do Clube da Lingua nalgunha das seccións. A entrevista a Bocixa, cantante de Zenzar, un dos emblemas do festival de rock en galego das Cruces.




Nerea Fiúza e Juan Salgado escribiron sobre a súa experiencia neste proxecto para o Clube da Lingua. Graciñas polas vosas palabras!





1. Nerea Fiuza Mosquera fala-nos do projeto audiovisual "Coruña Bizarra":

Que foi/é Coruña Bizarra?

Coruña Bizarra podería ser un traballo máis da carreira de Comunicación Audiovisual que estudo na Universidade da Coruña, mais durante dous meses case tres, foi O TRABALLO. Trátase dun magazine para as materias de Produción e Organización Audiovisual e Realización Audiovisual. Foi case coma parir un fillo!
Desde o momento no que decidín ser a produtora tiven claro que quería facer un programa en galego. Ao longo da carreira sempre intentei que os meus traballos fosen en galego, pois paréceme importante que a nosa lingua teña presenza nas universidades.

Podedes crer que de trinta profesores que tiven só dous imparten as clases en galego? E do alumnado, dun total de 50 persoas que somos no meu curso, só catro falamos galego. Como comprenderedes, facelo en galego tamén ía ser un xeito de crear a diferenza co noso programa, e o meu equipo accedeu ao instante. Ademais, no momento no que me dixeron que si, que o faríamos en galego, xa pensei en Vitor e Juan. Ensineilles as súas Entrevistas na Bañeira aos compañeiros e a Finocha, a profe de Produción, e parecéronlles perfectos.

Na primeira tormenta de ideas que fixemos saíu o tema do humor negro porque algúns do grupo como Juan, Alejandra, Antón ou Marta son moito de chistes deste estilo. Da súa boca comezaron a saír auténticas barbaridades e démonos conta de que a grande inspiración para nós era Cañita Brava! De todo isto saíu a reportaxe de humor negro e a cabeceira da sección de Alejandra que naceu dun dos chistes máis grotescos que escoitei na miña vida e que contou o noso cámara e grafista Antón: “ En Coruña la madera no flota”. Non o vou explicar porque pode ferir moitas sensibilidades.

Ademais destas cousas, nun primeiro momento quixemos facer reportaxes moito máis arriscadas, con cámaras ocultas. Tiñamos pensada unha dun matrimonio de anciáns de Ferrol que para animar a súa vida sexual, busca a xente pola rede coa que gravar películas porno caseiras. Ao final, e sen que houbese ningún tipo de censura, decidimos suavizalo un pouco. En realidade foi que non nos ía prestar nada gravar escenas da parella de anciáns de Ferrol.

Isabel Risco e Xosé Bocixa foron desde un primeiro momento as miñas opcións para a entrevista. Quería a alguén do mundo da música ou do audiovisual que tivese unha clara unión coa nosa lingua e o noso país. Isabel non puido vir porque tiña gravación da serie Era Visto ese venres, mais Bocixa accedeu ao instante.

Foi incrible como se prestou para todo o que necesitaramos, cedeunos moitísimo material do seu traballo no audiovisual, de feito vin en primicia o seu videoclip Cortinas; e foi quen de aturar a “encerrona” na que o metemos en directo. Pillámolo despistado, mais soubo saír do apuro á perfección. Ademais, trouxo con el á súa pequena Saínza que se portou xenial e encheu o plató de ilusión e inocencia. Mil grazas Bocixa.

Sen darme conta, o Novo Cruceiro Rock, do que formo parte, deixou unha gran pegada neste traballo. Presentadores, entrevistado, grupos do xogo de adiviñar de Bocixa... todos eles forman parte dese festival no que tanto cariño e empeño poñemos o grupo de persoas que formamos a A.C.Novo Cruceiro, e sen ser consciente, leveino ata a facultade.

Another Piece of my cat, o grupo coruñés formado por Toño e Sara, compañeira de facultade, foron os encargados de pechar o noso programa coa súa versionzaza dos Red Hot. Igual non debería contar isto, pero schhh!! A actuación era playback mais Sara decidiu darnos un concertazo en acústico e vivimos en directo a maxia da súa fermosa voz.

En definitiva, Coruña Bizarra foi un auténtico traballo de equipo que nos ensinou a traballar con xente coa que non traballaramos nunca, moitos de nós aínda non coincidiramos nunca na carreira e parte do equipo era mexicano. Aprendemos o que é a tensión dun traballo en directo. Coruña Bizarra foi, é e será cada un/unha de nós. Aprobemos ou non este traballo, eu sempre estarei orgullosa do que fixemos.




2. Juan Salgado Taboada fala para o Clube da Língua de "Coruña Bizarra"


Coruña Bizarra

A multimedia galega ao longo dos anos sempre estivo acompañada dunha manta de calidade grosa, desas que che poñía túa nai nas noites de xeada de febreiro para que durmises no alento do calor, e isto non pasa desapercibido. Series dobradas a múltiples idiomas que viaxan polo mundo, filmes tombando críticas, ou simplemente proxectos persoais (ou realizados por un colectivo reducido) que, a pesar de non ter a repercusión ou transmisión que deberían, quedan iluminados por esta luz e marca da casa.

Nesta última categoría podemos incluír o Coruña Bizarra, un proxecto realizado por alumnos e alumnas de Comunicación Audiovisual no que pretendían empregar a sátira como método para un programa de humor, e vaia se o conseguiron.

A miña aventura comeza cunha chamada por parte da produtora (Nerea) na cal me propón facer de presentador xunto ao meu compañeiro de batallas risadas (Vítor) nun proxecto que andan a facer e que levará como título Coruña Bizarra. Xa nos vira traballar xuntos nas nosas “paranoias”, xa nos coñecía de sobra e xa sabía co que se ía atopar, así que baixo a súa responsabilidade, accedemos a dar o mellor de nós.

Certo é que pola miña parte fun algo enganado, porque sempre me apoiei no “extravertismo”, na seguridade e na afouteza de Vítor para saír airoso de calquera situación no relacionado ao falar diante dun público, mais o que non sabía eu é que tería que estar só, diante das cámaras e das cercas de vinte persoas que traballaban neste proxecto, exercendo de presentador.

Xa era tarde para botarse atrás, ía ser a primeira vez que facía tal cousa e temía polos meus nervios (máis dunha vez me teñen xogado malas pasadas), mais Nerea nunca dubidou, quizais fose unha estratexia súa para manterme calmo, mais o certo é que sempre notei (e notamos) a súa confianza plena cara a nós.

Non o vamos negar, Vítor mais eu iamos ilusionados, mais ao entrar no plató esa ilusión reapareceu nos ollos do resto do equipo. Realizadores, técnicos de son, guionistas, cámaras... todos e todas se movían como as notas nunha partitura para rematar a peza, unha peza que debía gustar. Unha peza que finalmente rematamos e que podedes observar.

Quizais non alcance moita repercusión, quizais tivésemos erros, mais o que ninguén pode negar é que o simple feito de realizar un proxecto (case na súa plenitude no noso idioma), creado por xente de aquí e desprendendo tanta ilusión, non deixa de ser un indicativo claro que a multimedia galega estivo de moda, está de moda e estará de moda por moitos anos.

Porque, como dixen, a calidade non pasa desapercibida.

Juan Salgado Taboada
Comentarios (14) - Categoría: Actualidade - Publicado o 10-03-2015 13:38
# Ligazón permanente a este artigo
Redescobrendo o cine en galego realizado en Vila de Cruces en 1988!!


O IES Marco do Camballón redescobre o audiovisual en galego dos anos 80 producido en Vila de Cruces: o activismo sociocultural de "Cotenudo Produccións"

Nun traballo de investigación arredor do Monte das Covas, nunha actividade de recolla de información sobre as covas e subterráneos de Vila de Cruces, o Clube da Língua / Equipo de Normalización da Lingua do IES Marco do Camballón vén de redescobeir o filme “Roland Figueiredo, axente segredo”. Este filme foi realizado por un grupo de activistas culturais que nos anos 80 protagonizaron un movemento audiovisual nas Cruces, producindo varios filmes de ficción e documentarios.

Segundo o Clube da Lingua, “a redescoberta deste filme, producido en 1988, e que fora premiado no Festival de Cine Afeccionado de Vilagarcía, ten moita trascendencia para nós pola importancia que ten descubrir que no noso concello houbo un movemento audiovisual en galego, con moita participación daquela xeración de xente nova e moita creatividade.”

O filme é unha obra de fición de 50 minutos, un filme cómico de aventuras, que parte dunha descuberta de importancia arqueolóxica e continúa cunha delirante trama detectivesca arredor da identidade da propia Galiza, con sátira social incluída. A primeira parte do filme foi gravada nunha das covas do Monte das Covas e a partir de aí o filme recolle imaxes de Merza, Fontao ou a Vila de Cruces dos anos 80.

Este filme foi cedido ao IES Marco do Camballón por Rafael Martínez e Tito Pampín, integrantes de “Produccións Cotonudo”, xunto a varias obras audiovisuais de grande importancia histórica, entre as que se atopan unha retransmisión do programa teleafeccionado “TV Cruces” de 1988, un filme de terror, unha comedia, un de ficción científica ou imaxes documentais de Vila de Cruces dos anos 70.

“Descobrer que Vila de Cruces estivo na vangarda da creación audiovisual nos anos 80, nos tempos da movida e a transgresión, dos Resentidos e da primeira TVG, e facéndoo no noso idioma, énchenos de orgullo”, explican desde o Clube da Lingua.

“Fomos ver que atopabamos dentro das covas do Monte das Covas e, falando coa xente, acabamos dando cunha das manifestacións mais vangardistas do noso concello: as primeiras creacións audiovisuais colectivas, en galego, fruto do activismo cultural do momento”.

O filme, “Ronald Figueiredo, axente segredo”, de Produccións Cotonudo, será proxectado o vindeiro dia 19 no Auditorio de Vila de Cruces, aberto ao alunado, ás familias e á veciñanza do Concello.

No filme participaron Rafa Martínez, Xavier Vila, Luis Martínez, Tito Pampín, Gonzalo Rouco, Xosé Martínez, Manuel Padrón, Marisol Gómez, Santi Vázquez, Rosa Outeiral, Chapi, Pepe Senra, Lupe Pampín, Fuentes, Carlos garcía, Moncho, Mosteiro, Rodrigo Facal, Paco Penas....

Esta redescoberta é resultado da metodoloxía de participación social impulsada desde o Proxecto "Palabras de Pedra", do Clube da Lingua, que se activou hai tres cursos e que ten como base do proceso de normalización lingüística a posta en valor do patrimonio material e inmaterial e a participación cidadá, desde o IES Marco do Camballón.

Aquí podedes ollar algunhas fotos:






















Comentarios (15) - Categoría: Actualidade - Publicado o 10-12-2014 21:51
# Ligazón permanente a este artigo
O Monte das Covas
O Clube da Lingua, en colaboración co Equipo de Investigación e Divulgación Arqueolóxica "Pescudas", e coa axuda de varias veciñas e veciños de Vila de Cruces, leva varias semanas botado ao monte.

Desde que o ano pasado coñecemos as lendas do Monte das Covas, que forma parte do noso "Mapa dos tesouros das lendas de Vila de Cruces", sentímonos atraídos polas covas das que tanta xente falaba: que se comunican co lugar de Covas de Carbia; que se chegan até Merza; que se están unidas baixo terra con todas as parroquias de Vila de Cruces... Tamén se falaba de tesouros e mesmo escoitamos que houbera xente que destruíra con máquinas excavadoras algunhas delas hai anos.

Así que nos botamos ao monte! Nas últimas semanas estivemos a facer traballo de campo: por un lado, abrindo caminho, fouciño en man; por outro, falando con veciñas e veciños, con moitísima curiosidade.

Aquí vos deixamos unhas fotos. Levamos catro semanas de pescudas e estamos achando cousas moi, moi, moi interesantes que axiña compartiremos con vós.

Realmente é emocionante ir descubrindo, falando coa xente, o grande valor do patrimonio do noso concello. E ir descubrindo, ao mesmo tempo, o valor do traballo cultural que desenvolveu moita xente ao longo da historia de Vila de Cruces.

Seguiremos informando... ;) Preparádevos para unha nova aventura do Clube da Lingua na que moita, moita, moita xente vai participar...

...e para unha grande sorpresa moi, moi relacionada coa nosa lingua, o audiovisual e os alegres anos da década de 1980...

As fotos: diferentes momentos das incursións no Monte das Covas. Xa vos pica a curiosidade? ;)























Comentarios (12) - Categoría: Actualidade - Publicado o 09-12-2014 23:59
# Ligazón permanente a este artigo
Vila de Cruzes, encantada!


O nosso Mapa dos Tesouros das Lendas de Vila de Cruzes em Galicia Encantada!

Toda umha honra para nós!
Comentarios (14) - Categoría: Actualidade - Publicado o 25-11-2014 17:17
# Ligazón permanente a este artigo
Crachas Pop! : Língua e território


Começa um novo projeto: vamos representar as parróquias de Vila de Cruzes em "crachas", essa nova palavra que aprendemos para lhes chamar aos circulinhos de prender na roupa ou nas mochilas e que de sempre se chamarom "chapas" Encanta-nos descobrer as palavras novas da nossa língua e esta palavra mola!

Pois si! Começamos outro processo de participaçom de muita gente. Porque as cousas grandes fam-se juntando muitas cousas pequenas e para promocionar, difundir, apreciar, a nossa língua temos muito trabalho que fazer, muito trabalhinho que repartir, que compartir. E as cousas que se fam entre muita gente, coletivamente, reúnem muitas emoçons, alegrias e criatividades.

Conseguiremos fazer 28 crachas das 28 parróquias de Vila de Cruzes? Faremos menos? Faremos mais?

De momento, o dia do lançamento do projeto no instituto já contamos com a participaçom de mais de 16 alunas e alunos e vamos começar preparando crachas destas parróquias, cada umha com um aluno ou aluna responsável: Gres, Lonho, Camanzo, Sabrexo, Fontao, Anhobre, Cruzes, Fontao e Brandomés (falta Brandariz -aqui temos um pouco de polémica, he, he...)

Pouco a pouco ira-se sumando mais gente -esperamos- de mais parróquias. Alunas, alunos, profes e outra gente: mais e pais, vizinhos e vizinhas do concelho!

Por exemplo: a artista plástica Carlota Salgado vai fazer desenhos para as crachas das Cruzes e de Salgueiros e Elena Ferro Lamela, a cracha de Merza, e a jornalista Belén Regueira, a de Bodanho, Silvia de Lonho, umha de Lonho... E seguimos a abrir a rede de colaboraçons: Miguel Ramos, Nerea Fiúza, Vítor García...

Vamos polas 28 crachas das 28 parróquias? Ou mais!





E a gente pergunta: e para que?

Porque os processos de normalizaçom da nossa língua som processos de participaçom e ademais...

Primeiro, porque queremos conhecer o nosso concelho melhor: a sua toponímia, o território, os seus valores.

Segundo, porque pensamos que é umha boa forma de fomentar o trabalho coletivo, no que pode participar muita gente e que gente diferente trabalhe em comum é bo.

Terceiro, porque sabemos que podemos fazer cousas úteis e fermosas e a coleçom enteira de crachas vai ser umha obra de arte coletiva de primeira, pop, plural, e preciosa.

Quarto, porque isto vencelha-nos com o nosso território, com as nossas parróquias, e Vila de Cruzes é um dos concelhos do país onde mais e melhor se fala a nossa língua e estamos orgulhos@s!

Quinto: porque na situaçom atual de desleixo económico do ensino público e da língua galega por parte da administraçom vender crachas a 1 euro é umha boa forma de nos autofinanciar para poder desenvolver as atividades que @s ativistas do Clube da Língua decidam: excursións, publicaçons de livros, conferências de gente interessante, etc.

E sexto, porque queremos passa-lo bem aprendendo.

Assi que adiante!

...

As fotos:

1. O desenho que fixo para nós David Rubín -autor de Banda Desenhada de renome internacional- sobre a lenda da espada de Brandomés.

2. Umha cracha de Oirós, inspirada no gravado serpentiforme que apareceu numha das pedras do dolmen nº 1 ou tamém conhecido como "Dolmen do raposo"
Comentarios (16) - Categoría: Actualidade - Publicado o 24-11-2014 23:04
# Ligazón permanente a este artigo
Tattoos da Galiza!
Coñecedes o noso outro blogue Tattoos da Galiza?

Pois se clicades aquí, Fotos de Tatuaxes en galego ou de tema galego, váisevos abrir un mundo de creatividade, creado coa colaboración de moita xente que quixo compartir co mundo enteiro a Galiza que leva gravada na pel.

Aquí, agora, algunhas mostras de tatuaxes con palabras, as palabras do noso idioma. Hai moitas máis no noso blogue Tattoos da Galiza
...

Xisela Fuciños enviou-nos estas duas fotos maravilhosas!
Autor da foto: Pietro di Blas








Envia a foto Candela López e explica-nos: "Nesta foto aparecemos Comba e Candela, somos dúas irmás que decidimos facer unha homenaxe permanente a esa persoa que foi tan importante nas nosas vidas: a nosa avoa."




Charo López: "Segue o caminho das boas e generosas", feminista e pondaliano ;)





Lara Sem Mais, Lara Soto, envia este tattoo e explica: "Achei importante levar comigo sempre a messagem de que "Mulher bonita é a que luita". Todas essas mulheres que luitam a diário polos nossos direitos como mulheres, como galegas e como trabalhadoras..."

Comentarios (15) - Categoría: Actualidade - Publicado o 10-11-2014 16:01
# Ligazón permanente a este artigo
Vémonos no Museo do Pobo Galego?
Comentarios (13) - Categoría: Actualidade - Publicado o 10-11-2014 15:56
# Ligazón permanente a este artigo
Palabras de Pedra: intercambio co IES de Baio
Devolvéndonos a visita, a xente do IES de Baio achegouse a Vila de Cruces e xunt@s pasamos un día ben entretido, a compartir palabras, patrimonio, música, polbo e contos. Que ben se aprende así!





Comezamos a xornada cunha palestra de Vítor García sobre as mámoas de Oirós, unha exposición amena e divertida. Vítor, isto é o teu! Trouxo unhas pezas desde a Faculdade de Historia de Santiago, pezas que lle prestaron e que puidemos tocar coas nosas propias mans.





Despois fomos facer un intercambio de agasallos: nós démoslles como presente o noso Mapa das Lendas dos Tesouros de Vila de Cruces, e eles agasalláronnos cun CD no que participa un alumno do IES de Baio que nos visitou e mais cunha figura de Castelao de cerámica de Buño.




Como vedes, a Castelao mantivémolo ben abrigado, non fose coller frío... Gracinhas, xente de Baio!



E fixemos o "Berro Seco", unha especie de aturuxo, ben, non tan agudo..., máis ben é un berro bravo, forte, forte, que se berra entre moita xente, collendo forza anicad@s e botando o brado erguendo o corpo con forza. E ben que o fixemos!






Logo fomos ver as mámoas de Oirós. E Vítor explicounos sobre o terreo algunhas cousas sobre este noso patrimonio.



Vítor a explicar, Celso a escoitar e Eva a pasar frío!



Aquí está o dolmen da mámoas número 1.



E aquí, unha foto cunha das mámoas entre os dous grupos.



Que fixemos despois... ir xantar: polbo á feira!









E na sobremesa, música e baile!





Mais a festa non acabara! Faltaba a guinda deste día de amizade e palabras: Celso Fernández Sanmartín, un dos grandes contacontos da historia, contou para nós desde o pé do autobús da xente de Baio.

Un día para lembrar, no que non só coñecemos un pouco máis sobre o noso patrimonio máis próximo senón que, ademais, nós mesmas, nós mesmos, a xente da Charanga do Camballón e a xente de Baio, levamos o noso patromonio musical ás nosas rúas!

Comentarios (17) - Categoría: Actualidade - Publicado o 20-10-2014 12:33
# Ligazón permanente a este artigo
A Conferencia de Xosé carlos Sierra.


Este vídeo é moi importante para a arqueoloxía galega! Unha aula maxistral de Xosé Carlos Sierra!

Xosé Carlos Sierra, director da excavación que tivo lugar na década dos 70 do pasado século no Camballón, Oirós, Vila de Cruces, -configurándose como a primeira excavación moderna da arqueoloxía galega-, explica para as veciñas e veciños de Oirós, na "Festa das Mámoas", a importancia do seu patrimonio megalítico.

A "Festa das Mámoas", impulsada pola AAVV de Oirós, a Asociación Novo Cruceiro, de Vila de Cruces, e mais o Clube da Lingua / Equipo de Normalización do IES Marco do Camballón, forma parte do proxecto "Palabras de Pedra" de normalización lingüística e participación sociocultural.
Comentarios (15) - Categoría: Actualidade - Publicado o 23-06-2014 14:14
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
contador grátis