De Sons


Resultados da búsqueda
Buscando'raimon'
A Canción Galega nos anos 60-70
Castpost non vai, así que probo con Evoca, pero non me gusta (algunha recomendación?)

Escoitade isto canto antes, porque non sei se poderei mantelo aquí (e porque paga a pena escoitalo...)

Especial de Un Mundo de Músicas (programa de Radio Voz presentado por Bieito Romero): Extractos dos días 6 e 13 de xaneiro do 2007 nos que se fixo un percorrido pola Canción Galega dos anos 60/70, cun convidado de luxo: Miro Casabella..



1ª Parte. 6 de xaneiro de 2007

1.- Presentación + "Un Vento Ven" de
Xulio Formoso (Galicia Canta)
5:05






2.- Sobre Xulio Formoso, C. E. Ferreiro
e o disco Galicia Canta
+ "A Maleta" de Miro Casabella (Ti Galiza)
6:26





3.- O disco Ti Galiza, Xose Mario Branco, A Bandeira no Hit Parade, Edigsa, Galaxia, Jacinta e Olivares, o apoio de Catalunya á Canción Galega, Manuel María, os comezos de Miro Casabella e Voces Ceibes
+ "Acción Galega" de Xerardo Moscoso
10:07


4.- Sobre Xerardo Moscoso e Guillermo Rojo
( "Quen tivera 20 anos")
7:03






5.- A relación da Canción Galega coa Nova Cançó catalana. O concerto de Raimon na Universidade de Santiago e a reivindicación dun idioma, Cantares de Cego, e a Canción Popular. Repercusión de Voces Ceibes no Estado Español.
+ Vicente Araguas e "O Camaleón"
12:52






6.- Andres do Barro "O Tren"
3:54



7.- Sobre Andres do Barro
+ "Dorna" de Benedicto (Pola Unión)
11:28







2ª Parte. 13 de xaneiro de 2007

1.- "Romance Incompleto" de Xabier González de Valle. Voces Ceibes. O Movemento Popular da Canción Galega. O descoñecemento na actualidade da historia da canción galega. A importancia das referencias musicais.
13:45




2.- Miro Casabella no I Festival Internacional da Canción do Mediterraneo.
+ María e Xabier: "Brila Raio de Aurora"
6:28




3.- O compromiso de Voces Ceibes co idioma,
pero sen referencias á música popular galega: O descoñecemento, a sección femenina, o uso da música tradicional como elemento "folclorista".
José Afonso como exemplo da dignificación
da música popular.
O Movemento Popular da Canción Galega: chega a música tradicional, pero desaparece a palabra.
Amancio Prada: canción en galego por motivos 'estéticos'
"Estamos chegando ao mar" de Bibiano
14:00





4.- Sobre Bibiano e Benedicto.
+ "A fala" Juan Pardo (Galicia Miña Nai dos Dous Mares)
7:52




5.- Juan Pardo, estandarte do galeguismo na TVG, criticando aos rojos de Voces Ceibes.
A situación da música galega, qué vende, qué non e por qué, as subvencións..
+ "Camilo e Balbina" de Xoan Rubia
11:09




6.- A Desaparición de Voces Ceibes.
3:45

Fai a túa proposta ou comentario (7) -
falando de A actualidade en Clave de Sons -
Artigo engadido o 14-01-2007 21:49
De Sons..
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
Hoxe hai case 40 anos (39) cantaba Raimon en Compostela..
O 9 de Maio de 1967, no estadio da residencia de Estudiantes de Santiago de Compostela, "Raimon deu, na súa língoa, un recital da súas propias canciós que tivo un ésito cramoroso. Este recital foi o que fixo comprender a tódolos que a él asistimos a necesidade imperiosa de crear unha nova canción en galego. Unha canción feita no noso idioma, con problemas de oxe, a outura do noso tempo e con música e sensibilidade dos nosos días." (texto tirado do disco 'Noticia da Nova Canción Galega')

Raimon foi, sen dúbida, un dos modelos elexidos por Voces Ceibes.. e non lles faltaban motivos.. eiquí un par de temas que poden servir ben de exemplo. Perdoade que deixe a traducción en castelán (como a atopei), pero xa me deu traballo de abondo, pasar o video da cinta ao ordenador, e do ordenador a youtube...

Pero antes do video.. este arquivo de audio. "Digamos non, nós non somos de ese mundo", aínda que foi composta en 1963, no que se refire á letra é unha canción atemporal como poderedes comprobar. O mp3 que aquí deixo é unha gravación do 67, no encontro da canción protesta na Casa das Américas, en Cuba.












DIGUEM NO

Ara que som junts
diré el que tu i jo sabem
i que sovint oblidem:

Hem vist la por
ser llei per a tots.
Hem vist la sang
—que sols fa sang—
ser llei del món.

No,
jo dic no,
diguem no.
Nosaltres no som d'eixe món.

Hem vist la fam
ser pa
dels treballadors.

Hem vist tancats
a la presó
homes plens de raó.

No,
jo dic no,
diguem no.
Nosaltres no som d'eixe món.

No,
diguem no.
Nosaltres no som d'eixe món.
DIGAMOS NO

Ahora que estamos juntos
diré lo que tú y yo sabemos
y que a menudo olvidamos:

Hemos visto al miedo
ser ley para todos.
Hemos visto a la sangre
-que sólo hace sangre-
ser ley del mundo.

No,
yo digo no,
digamos no.
Nosotros no somos de ese mundo.

Hemos visto al hambre
ser pan
para los trabajadores.

Hemos visto encerrados
en la prisión
a hombres llenos de razón.

No,
yo digo no,
digamos no.
Nosotros no somos de ese mundo.

No,
digamos no.
Nosotros no somos de ese mundo.




E agora sí.. o video, non sei de qué ano ven sendo a gravación, aínda que a 'mosca' da tve2 xa pode dar algunha pista.. Vos me diredes se pagou a pena o esforzo.. de subilo ao youtube....................




NO EM PREN AIXI

No em pren així com al petit vailet
qui va cercant senyor qui festa el faça,
tenint-lo cald en lo temps de la glaça
e fresc, d'estiu, com la calor se met;
preant molt poc la valor del senyor
e concebent desalt de sa manera,
veent molt clar que té mala carrera
de canviar son estat en major.

¿Com se farà que visca sens dolor
tenint perdut lo bé que posseïa?
Clar e molt bé ho veu, si no ha follia,
que mai porà tenir estat millor.
Doncs, ¿què farà, puix altre bé no el resta,
sinó plorar lo bé del temps perdut?
Veent molt clar per si ser decebut,
mai trobarà qui el faça millor festa.

Jo són aquell qui en lo temps de tempesta,
quan les més gents festegen prop los focs
e pusc haver ab ells los propris jocs,
vaig sobre neu, descalç, ab nua testa,
servint senyor qui jamés fon vassall
ne el venc esment de fer mai homenatge,
en tot lleig fet hagué lo cor salvatge:
solament diu que bon guardó no em fall.

Plena de seny, lleigs desigs de mi tall:
herbes no es fan males en mon ribatge.
Sia entès com dins en mon coratge
los pensaments no em devallen avall.

(1970)



No me sucede así como al pequeño paje
que va buscando señor que fiesta le haga
teniéndole caliente en el tiempo del hielo
y fresco, en el estío, cuando la calor entra;
estimando en muy poco el valor del señor
y juzgando desagradable su manera,
viendo muy claro que tiene mala carrera
de cambiar su estado en mayor.

¿Cómo será posible que viva sin dolor
teniendo perdido el bien que poseía?
Claro y muy bien lo ve, si no tiene folía,
que nunca podrá tener estado mejor.
Entonces, ¿qué hará, pues que otro bien no le queda,
sino llorar el bien del tiempo perdido?
Viendo muy claro por sí ser engañado,
nunca hallará quien le haga mejor fiesta.

Yo soy aquél que en tiempo de tormenta,
cuando las demás gentes ocian junto a los fuegos
y puedo tener con ellos los mismos juegos,
voy por la nieve, descalzo, con desnuda cabeza,
sirviendo a señor que nunca fue vasallo
ni le vino idea de hacer nunca homenaje,
en todo trance tuvo corazón salvaje:
sólo dice que buen galardón no me falte.

Llena de tino, feos deseos de mi corto:
hierbas no se hacen malas en mi ribazo.
Sea visto cómo dentro de mi ánimo
los pensamientos no me ruedan abajo.



Fai a túa proposta ou comentario (4) -
falando de hoxe hai.... -
Artigo engadido o 09-05-2006 11:10
De Sons..
Chuza! Meneame del.icio.us digg Fresqui
Musica da Galiza
e outros lares




Blog asociado a
Ghastas Pista?


















Loading...












elidiez82@gmail.com
 Categorías
 Non deixes de mirar/escoitar esto:
 BUSCADOR
 ..ou BUSCA nos BLOGS GALEGOS
 ANTERIORES
 ARQUIVO

© by Abertal