De pinchos


Pequena axuda para decidir onde tomar o aperitivo, alí onde te atopes.

Este blog pretende ser unha pequena "guí­a" dos bares que máis me gustan para tomar o aperitivo; eso si, sempre acompañado dun bo pincho, e fuxindo das tan socorridas "patatillas" ou olivas de baixa calidade.

A miña intención é que o blog estea o máis actualizado posible, e por iso en lugar de recurrir á memoria, vou a ir engandindo locais pouco a pouco, segundo os vaia visitando.

Espero que vos guste; e tamén os vosos comentarios para que a información sexa o máis correcta posible.

Vémonos de pinchos...







Blogastrónomos Galegos

Promociona a túa páxina tamén
Estadisticas y contadores web gratis
Oposiciones Masters







O meu perfil
moraiminhaarrobagmailpuntocom
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 RECOMENDADOS

Fórum Gastronómico 08: René Redzepi

Como isto non me da de comer, as obrigas laborais ineludíbeis fixeron que o luns chegara ó Fórum a media mañá; pero aínda a tempo de ver completo o relatorio deste cociñeiro danés, chef do restaurante Noma de Copenague que descoñecía por completo, e que comezou a súa charla reivindicando a importancia non só das hortalizas e verduras en xeral, senón das herbas e prantas salvaxes en particular. Así que, como é fácil supoñer, centrouse nos vexetais como ingredientes principais dos oito pratos que preparou ante nós case na súa totalidade.

Elementos que estamos afeitos a ver como guarnición, como poden ser a remolacha ou a cebola convertéronse, sorprendentemente, no ingrediente principal dos pratos. E cando parecía que se trataba dunha cociña lixeira, apareceron as graxas animais (po de manteiga, ou tona con aceite, por exemplo) para darlle esa axuda para facer fronte ás frías temperaturas.

Máis a sorpresa fundamental para min foi a utilización de cinza ou incluso humus (mezclado con mate, se non lembro mal) en algúns dos pratos. O máis espectacular, alomenos en aparencia, foi o que vedes na fotografía: René Redzepi trataba de explicar o concepto de terroir que sempre relacionamos co viño. Sobre unha pedra (ó principio chamoume a atención, pero logo pensei que aquí estamos afeitos a utilizar a lousa como prato), intentou representar unha plantación de verdudas, e penso que o conseguiu. O meu inglés non é moi bo, e nin me dei conta de coller na entrada un tradutor simultáneo, pero mentres preparaba este prato, René Redzepi conseguiu, dalgún xeito, emocionarme coa súa cociña do sol da media-noite.
Comentarios (0) - Categoría - Entre pincho e pincho... - Publicado o 21-02-2008 22:21
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Correo: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:

(Introduce o código da imaxe)
© by Abertal