De pinchos


Pequena axuda para decidir onde tomar o aperitivo, alí onde te atopes.

Este blog pretende ser unha pequena "guí­a" dos bares que máis me gustan para tomar o aperitivo; eso si, sempre acompañado dun bo pincho, e fuxindo das tan socorridas "patatillas" ou olivas de baixa calidade.

A miña intención é que o blog estea o máis actualizado posible, e por iso en lugar de recurrir á memoria, vou a ir engandindo locais pouco a pouco, segundo os vaia visitando.

Espero que vos guste; e tamén os vosos comentarios para que a información sexa o máis correcta posible.

Vémonos de pinchos...







Blogastrónomos Galegos

Promociona a túa páxina tamén
Estadisticas y contadores web gratis
Oposiciones Masters







O meu perfil
moraiminhaarrobagmailpuntocom
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 RECOMENDADOS

A Gran Catanza

A xestación do que demos en chamar Gran Catanza foi case coma a dun neno... Se non me engano, empezou alá por outubro, nunha xantanza á que precisamente eu non puiden ir, por mor da miña moi recente maternidade. Cada vez que coincidiamos algúns de nós, ou nun deses centos de correos electrónicos que nos cruzamos, sempre estaba presente como algo que máis antes que despois, tiñamos que facer.

A cousa era moi fácil: quedar para probar algún deses viños dos que tiñamos ouvido falar e aos que, a miúdo por unha cuestión de prezo, non nos decidiamos a chegar. Por unha vez, o principal serían os viños, e a comida quedaba en segundo plano.

Unha vez cosensuada a data (16 de xuño), e decidido xa o lugar (A viña de Xabi, en Santiago de Compostela), só quedaba escoller os viños, algo do que se ocuparon con moito acerto Sole e Manuel coa axuda de Esteban (da distribuidora Redoma Calidad) e Xavi (o da viña).

Os viños que catamos foron:

* La Bota de Manzanilla pasada (Nº 10)
* Champagne André Clouet 1911
* La Coulée de Serrant 2004.
* Dr Burklin-Wolf Pechstein 2001.
* Domaine Morey Coffinet 2006.
* El Nido 2006.
* Vega Sicilia Único 1999
* Ordóñez nº4 Esencia

Todos eles impresionantes, pero os que máis me impactaron foron (os escumosos son unha das miñas debilidades) o Champagne André Clouet 1911 (que non é que fose dese ano, senón que só fan ese número de botellas); o Riesling (outra das miñas preferencias enolóxicas, eu son de brancos, que lle imos facer!) e o Vega Sicilia, co que cumprín un dos meus soños de cando era estudante e vía as botellas deste viño (e o seu prezo!) nos escaparates dunha tenda do Toural.

Gracias a xenerosidade de Xavi e Esteban, a cousa saíunos por 45 euros por persoa; unha auténtica ganga se temos en conta os prezos dos viños dos que estamos a falar (se non me engano, de entre 60 e 120 euros por botella).

A cousa rematou con whisky de malta, pero por mor das obrigas familiares do día seguinte, non tiven tempo a degustalo como se merecía.

Mellores relatos en Capítulo O, Laconada, O Viticólogo dos Bagos, ou Pantagruel Supongo.
Comentarios (0) - Categoría - Entre pincho e pincho... - Publicado o 29-07-2010 23:28
# Ligazón permanente a este artigo
Ao pé do lar
Levaba xa tempo Sole comentándome cousas deste proxecto, e polo blog de Manuel, ía vendo algo do que andaban a facer. Cando despois da derradeira xantanza algúns prolongamos a xornada co ritual do gin-tonic, os dous seguíronnos falando do tema, ensinándonos as fotos que no seu teléfono móbil levaban da criatura e cun brillo especial nos ollos, como o futuro pai que espera temoroso pero cheo de ilusión o nacemento do seu fillo.

O parto foi onte, e aló nos fomos, a felicitar aos pais da criatura: Manuel Gago como comisario da exposición e Soledad Felloza en produción e fotografía. Tamén saudamos ao tío Miguel Vila, que participou na parte de recuperación de receitas. Porque Ao pé do lar é un paseo pola historia das nosas cociñas, e do que nelas se coce.

Pode verse no Museo do Pobo Galego ata o 7 de marzo, como unha das actividades que se desenrolará coincidindo co Forum Gastronómico que terá lugar neste mes de febreiro.
Comentarios (1) - Categoría - Entre pincho e pincho... - Publicado o 06-02-2010 19:53
# Ligazón permanente a este artigo
Cata de gasosas, unha volta á nenez
Se hai unha bebida que se fai practicamente en cada localidade ou comarca de Galicia esa é a gasosa, o que nos indica sen lugar a dúbidas a popularidade deste refresco.

Nas miñas lembranzas da nenez está a González de Dios, gasosa que chegaba en caixas de doce, en botella de vidro retornábel. O distribuidor pasaba todas as semanas (non lembro xa o día, pero pode que fose os martes), e cando vía a caixa valeira diante do portal, paraba a repoñer, ate a seguinte vez.

Para os nenos, a gasosa era un premio. Para os maiores, un xeito normal de beber viño cando había moita moita sede sen perigo de embriagarse (sempre estaba presente nos traballos de campo aos que acudían a axudar os veciños, cando se poñían ou sacaban as patacas, na sega, na malla…)

Recoñezo que me sorprendeu comprobar como, co paso do tempo, a gasosa segue a ser unha bebida moi popular. Proba dilo é a cantidade de marcas diferentes que atopamos só en parte das provincias de Pontevedra e A Coruña e que nos serviron para facer a cata que podedes ver no video; cata na que tamén participaron Another Cow in the Corn, Laconada, O Viticólogo dos Bagos, La caja de los hilos e Capítulo O.

Non houbo unha gañadora, para min a mellor segue a ser a que me daba a miña avoa cando eu era pequena.

Para rematar, quero dar as gracias a Fernando e Adrián da viñoteca Bagos de Pontevedra, por deixarnos facer a cata no seu local. No que, por certo, despois aproveitamos para cear cos seus viños e tapas, como non podía ser doutro xeito.

Comentarios (1) - Categoría - Entre pincho e pincho... - Publicado o 28-12-2009 11:39
# Ligazón permanente a este artigo
A Coruña: Restaurante Alborada

Debo de quedar só eu por comentar a que foi a IX Xantanza dos Blo(go)gastrónomos, que celebramos fai xa algo máis dun mes, aló polo 4 de xullo. Pero, quen sabe?, igual unha certa distancia me fai falar cun pouco máis de obxectividade do xantar en si. Porque se unha cousa está clara é que cando un se reúne a xantar con amigos (penso que fai xa tempo que deixamos de ser só blogueiros que se reúnen de cando en vez ao redor dunha mesa), xa vai co ánimo ben predisposto.

Pero ao que ía...

Hei de destacar, en primeiro lugar, a profesionalidade do persoal que nos atendeu no Alborada. Servir un menú degustación de trece pratos (dazaoito, se contamos un por un os snacks) a trece persoas non é tarefa fácil (sobre todo, cando hai que sortear os obstáculos que uns nenos da mesa do lado se esforzaban en poñer aos camareiros). Estar atento a cada dúbida ou cuestión dunha mesa con tantos comensais para aclarala deseguido é unha das cousas que axuda a identificar a un bo xefe de sala. E que o cociñeiro se achegue a saudar ao finalizar o seu traballo para comprobar por si mesmo a impresión dos que alí comeron é algo que, aínda que cada vez máis frecuente, non por iso deixa de ser de agradecer.

Enfrontarse a...
Snacks
Carpaccio de cigala y erizo con helado de lichis
Tosta de Salpicón Alborada
Parrillada de verduras en papel fata
Sardina desespinada con queso y foie
Alcachofas de temporada con pulpo, jamón y aceite de morcilla.
Puntillas de la Ría con arroz negro y alioli
Huevos rotos con cigalas, patatas y aceite de trufa
Bonito de temporada con soja y caramelo de pimientos
Cochinillo con polvo de pistacho iraní, orejones y sal negra
Mojito
Primavera
Torrija templada con helado de torrijas

Regado con...
Antonio Montero de Autor Cs 2008 (DO Ribeiro)
Refugallo Cs 2008 (DO Ribeira Sacra)
Vino dulce María Castaña


... non é tarefa fácil! De feito, algún houbo que pediu papas ao final, e non puido rematar as sobremesas, ben boas por certo.

Escoller entre estes pratos o que máis me gustou... tampouco é doado. Igual pola miña condición cuasi abstemia dos últimos meses (e os que me quedan!) lembre especialmente a frescura do Mojito co que empezamos as sobremesas.

Máis iso non quere dicir que o resto dos pratos non estiveran á altura, como xa se encargaron de contarnos Melvin (que coa súa dona foron os nosos invitados nesta ocasión), Pantagruel (anfitrión coa Sra. Foucellas de todos nós), Borralleira, Gourmet de Provincias, Laconada, Capítulo 0, ou Another Cow in the Corn.

Ainda seguimos sen coñecer que lles pareceu a xornada a La Caja de los Hilos ou Nueva Cocina de Aldea... (mira por onde, faltaba algún máis por comentar a xantanza!)
Comentarios (0) - Categoría - Entre pincho e pincho... - Publicado o 06-08-2009 19:02
# Ligazón permanente a este artigo
Chef's Big Band

Unha festa de pinchos foi o que sonou o pasado mércores na cociña de Pepe Vieira Camiño da Serpe, na que os cociñeiros do Grupo Nove fixeron a presentación do seu último proxecto: grandes éxitos da cociña galega.

Aínda que coa ausencia de algún dos músicos (que non da vocalista), a orquestra fixo unha interpretación inesquecíbel. Resúltame difícil dicir cal foi a miña peza preferida, así que ilustro este comentario coa primeira que sonou para min: ostra con escuma de escabeche, non por coñecida menos deliciosa, e perfecta para combinar cun branco da D.O. Rías Baixas.

Pinchos fríos e quentes foron pasando polas miñas mans, mentres contemplaba aos cociñeiros no seu estado puro: preparando pequenos pratos dos que non só os invitados ao evento puidemos gozar, senón que os propios intérpretes ían dun sitio a outro para non perderse o que saía das mans dos seus compañeiros.

O Grupo Nove transmite boas vibracións. Case tan boas como as que nos facían chegar, metidos na zona do frega-pratos, a banda que jazz que lles axudou a amenizar a tarde.

Gracias pola invitación, Pablo!
Comentarios (0) - Categoría - Entre pincho e pincho... - Publicado o 12-12-2008 13:29
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal