Esta semana foi tan de tolos, que nin sequera tiven tempo a comentar nada da noite do sábado pasado, na que nos achegamos a Vigo para ver actuar (e xa ía sendo hora!) á nosa amiga Sole.

Así que aproveitamos a ocasión para chamar tamén a Xosé Manuel, e coa propia Sole e Manuel, tomamos unhas cañas e unhas tapas por Vigo.

Xose convocounos no restaurante O Garfo para tomar a primeira caña, na que nos invitaron a un pinchiño de queixo do país con pan. Non lembro o que nos cobraron polas cañas, e iso que fun eu quen pagou.

Pagou a pena achegarnos ate Vigo. Unha, porque sempre presta compartir tempo cos amigos e facer plans para o futuro. E, segundo, porque tiñamos moitas, pero moitas ganas de ver actuar a Sole, que nos fixo rir un bo anaco, pero tamén nos amosou a súa faceta de contadora de contos, a cal, persoalmente, máis me gustou a min.

Pero ela eso xa o sabe.

Rúa Eduardo Cabello 25, Bouzas. Vigo

Cando voltemos por O Grove, habemos de facerlle outra visita a Casa Abel, que nos pareceu un dos locais máis populares da Rúa Platería.

E así debe ser, pois uns clientes que entraron despois de nós no bar anterior, chegaron tamén a este pouco antes de que nós foramos saír, e tivemos a sensación de que non era casualidade, senón que coñecían moi ben a zona e sabían a onde había que ir.

De pincho, ovo fritido... ao que só lle faltou que viñera con pan de millo en vez de con pantrigo para ser perfecto.

Non sei se foi a casualidade ou sempre e así, pero aínda que alí non o pedimos, no Lagar de Platería tamén había ovos fritidos de pincho. Será o ovo, e non ningunha caste de marisco, o prato típico de O Grove?

Rúa Platería nº63. O Grove

Non lembraba eu unha ponte de decembro con tan bo tempo coma o que tivemos este ano, así que aproveitando que estabamos pasando un par de días na illa da Toxa, un día á hora de xantar decidimos ir dando un paseo ate O Grove.

Seguindo os consellos do amigo Avelino, achegámonos ate a rúa Platería para tomar uns viños e picar algo, e a verdade é que foi unha sorte ter preguntado, pois penso que sós non teriamos chegado ate alí, aínda que O Grove non sexa demasiado grande.

O primeiro local que visitamos foi O Lagar da Platería, viñoteca e tapería. Sentamos na barra e pedimos uns viños, que as mesas parecían máis ben preparadas para os clientes que ían xantar. Coa consumición, ofrecéronnos para escoller entre tres pinchos diferentes, e non lembro agora se nos puxeron tamén uns manises ou unhas olivas primeiro; tedes que perdoar, pero fai tanto tempo que non escribía aquí, que ate perdera o costume de ir anotando as cousas.

Como o que nos cobraron, que tampouco lembro certo, pero teño a idea de que era pouco máis de dous euros por viño (Mencía e Rías Baixas).

Rúa Platería nº4. O Grove

As miñas obrigas laborais e familiares impídenme (moi ao meu pesar)sumarme ao homenaxe tabernario que dentro nun anaco terá lugar por diferentes cidades de Galicia (Santiago, A Coruña, Tui, Lugo) para celebrar o centenario de don Álvaro Cunqueiro.

Como dicía, eu hoxe non podo estar, pero si tiven a sorte de acudir á homenaxe previa que tivo lugar o pasado 26 de novembro en Santiago de Compostela, onde disfrutamos dos pratos e dos textos do máxico escritor. Do que alí pasou xa contaron os amigos Pantagruel,Laconada, e o propio Manuel Gago, un dos organizadores do evento.

A falta dunha cunca de viño a man, o pincho daquel día, un delicioso capón á figueira con verduriñas.

Seguro que moitos de vós coñecedes Guimarães, unha das vilas máis fermosas de Portugal, e que se atopa aproximadamente a unha hora de Valença do Miño (por autoestrada), o que a convirte nunha moi boa opción para pasar o día, ou unha relaxante fin de semana, como fixemos Makeijan e máis eu fai uns días.

Despois de pasar a noite nunha Pousada, en pleno centro histórico, o domingo pola mañá subimos ao Monte Latito, onde visitamos o Palacio dos Braganza, a capela de San Miguel e o Castelo de San Mamede.

De baixada, deixámonos levar polas pequenas rúas sen rumbo fixo, e facendo tempo antes do bacallau que tiñamos pensado xantar, fómonos fixando na cantidade de locais de hostalaría, que, como non pode ser doutro xeito, hai na parte antiga da cidade. Moitos deles, pequenos pero cunha decoración moderna que invitan a entrar.

Así foi como atopamos unha fermosa viñoteca, na que decidimos probar os viños da zona... aínda que non conseguimos que nos explicaran gran cousa sobre eles, todo hai que dicilo! Pero cal non foi a nosa sorpresa cando, pensando se deberiamos pedir algún petisco para acompañar o viño nos trouxeron estes figos.

Penso que pagamos algo máis de catro euros, un pouco caro para o que son os prezos alí, pero que nós pagamos ben contentos tendo en conta o petiscto que nos puxeran.

1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] ... [42]