|
|
|
|
| El Irlandés |
|
Este é outro nome típico para unha cervexaría, neste caso é o Irlandés de Valladolid, situado na rúa Garcia Lesmes. Para mín este local ten unha maxia moi especial ligada a figura do seu propietario. O Irlandés se non estivera xestionado por Jesús non sería o mesmo. Entrarás e verás que é bastante pequeno (vaite cedo, abre as sete, porque despois é case imposible) hai moita decoración colocada por todo o local nunha sinfonía de merchandising situado un por riba de outro que máis parece obedecer a un amoreamento xeracional que a unha búsqueda estética pero ahí tamén reside o seu encanto. É moi fácil que chegues e non atopes a ninguén dentro da barra e tarden en atenderte, non desesperes porque esa amabilidade no trato e a gran erudicción cervexeira tamén a terás a túa disposición. Ademáis terás sempre algunha xoia que degustar tanto en barril como en botella. Entre as que atopei a última vez que estiven estaban a blanca belga St. Bernardus witte, a especial tamén belga Gulden Draak, a súa camarada de estilo e orixe Triple Karmeliet, a lambic de frambuesa de Brussels, como cervexa de tempada a holandesa Trappe Bock ( o resto do ano ten a trappe doble) e as alemanas de Weinstephan na súa versión weiss e a Vitus, a versión Bock da cervexeira alemana, que foi polo que optei porque o seu sabor amargo e o toque a trigo a converten nunha verdadeira delicia desas que cando as tes en barril non podes deixar pasar a oportunidade. Sei que é posible que durante un pequeno tempo este local pode que esté pechado pero pronto estará na brecha e o seu dono seguirá impartindo leccións maxistrais a quen se quera achegar ao mundo da cervexa,e vos digo eu que é un verdadeiro placer. |
|
|
|
|
| St Bernardus Abt 12 |
|
Hai xente que me dí que teño sorte porque o meu traballo me "permite" coñecer sitios novos. A esa xente lles resposto que viaxar centos de kilometros só, comer só e estar metido na habitación dun hotel que para nada te recorda ao teu propio cuarto faise duro, demasiado para cando o único que queres é meterte dentro dun burato e non sair del. Pero ante isto a mellor solución é facerse máis duro do que un é, e que mellor forma de afrontar o día con mellores perspectivas que dedicándolle uns minutos a algo que te faga sentir ben. Para eso comentarei un pouco desta gran descoñecida dentro das cervexas de abadía. A Sant Bernardus Abt 12 non ten doce grados como parece indicar o seu nome, sí é a máis poderosa, alcohólicamente falando, das cervexas que se elaboran pola cervexaría de Saint Bernard pero os seus grados reais son 10,5. Ainda que a data fundacional da cervexaría é 1946 non se pode obviar que a relación nace coa fuxida de monxes franceses cara o pobo belga de Watou (o mesmo inicio que para as Het Kapittel) escapando da época revolucionaria francesa. Estes monxes abandonan a producción cara 1930 e posteriormente Evarist Deconinck retoma o proxecto e despois da segunda guerra mundial chega a un acordo cos monxes trapenses de San Sixtus para producirlle externamente as súas cervexas, pero só coa finalidade de producción para consumo dos monxes, venta na abadía e en tres tabernas locais coas que tiñan acordos previos. Estes acordos renováronse durante seis décadas pero en 1992 os monxes trapenses decidiron recuperar a concesión porque unha das regras para ser considerada cervexa trapense era que tiña que ser producida dentro dos terreos da abadía. Para quen non lle soe a San Sixtus quizáis decirlle que a Abadía de San Sixtus atópase no pobo belga de Westvleteren poda aclararlle un pouco máis as ideas. Polo tanto creo que esta fábrica é das máis, inxustamente, pouco coñecidas porque se elaboraron as xoias das cervexas durante tantos anos algún bagaxe terán. Se estades dispostos a comprobalo decirvos que con esta cervexa de alta fermentación devedes ir con coidado pois é demasiado fácil de beber polo seu suave aroma afroitado pero non esquenzades que ainda que non ten doze grados evidentemente é unha cervexa poderosa. |
|
|
|
|
| Fonteluz |
|
A semana pasada fun até o cuarto dos aeroportos galegos, o Sá Carneiro, a levar a unha curmá e como íamos ben de tempo paramos no ikea de Matosinhos, sí ben tópico a verdade, e é aquí no Grande Porto concretamente en Matosinhos, na Avenida Don Afonso Henriques, onde se atopa, para mín, unha das mellores cervexarías de Portugal. Lembro con especial cariño a vaca das cordas en Ponte de Lima, os Irish Pub de Lisboa ou a maxestuosa cervejaría da Trindade, espectacular polo emplazamento, un antiguo mosteiro, mais no tema cervexeiro pouco que aportar. Sen embargo o Fonteluz sí aporta unha boa selección de cervexas e ademáis sei de primeira man que a rotación do produto é moi alta. As cervexas que traballa de barril son a pils alemá lowenbrau, a bock muniquesa Spaten, as abadías belgas leffe rose e Dominus dobre e sempre ten unha torneira cunha cervexa de tempada que neste caso era a Gordon red strong. Portugal como país dunha gran polarización nas clases sociais, ou tes moito ou tes ben pouco, está todavía cun mercado incipiente canto a introducción de cervexas importadas pero non é de extrañar que vesas xente degustando Chimay en envase magnum. Será máis doado que atopes nun bar cinco cervexas trapenses distintas a que atopes cervexas importadas das digamos segmento "económico". Pois iso que se ides ao Ikea ou ao aeroporto podedes ir degustar unha boa cervexa e como non, acompañala cunha francesinha. |
|
|
|
|
| Pink Killer |
|
Pois veña tomémoslle outra e sigamos coa leria. Cando empecei con esta historia imaxinábame falando das marabillosas ales de burton que destacan polas súas sulfurosas augas, das pils checas e a gran calidade do lúpulo Saaz, de cómo a Spaten Bock de este ano é un pouco distinta porque a colleita de lúpulo hallertauer saíu máis amarga pero ao final daste conta de que o que aporta máis xogo é falar deses produtos a medio camiño entre cervexa e sabe dios qué que tamén teñen o seu público e que permiten falar de cousas sen estar sempre decindo o mesmo. A Pink Killer é unha cervexa fabricada pola Brasserie de Silly que elabora produtos como La Divine ou Scotch Silly. Se algo fai novedosa a esta cervexa de trigo é a incorporación de pomelo aportandolle un regusto afroitado a par que refrescante pero cos matices amargos, neste caso non do lúpulo, se non da pulpa da característica froita que como todos temos probado, xa sabemos que fai doce a un limón. |
|
|
|
|
| La Torre Blanca |
|
Esta semana leía que a vida media dun blog é dun ano e medio, xa levamos un ano cumprido con esta historia e a verdade que comprendo que chegar máis alá é complicado. Pero paso a paso iremos vendo se podemos dar a coñecer alguns novos locais e si non é así pois polo menos fumos felices mentres durou como diría o outro. Xa me dá non sei qué comentar outro local de León pero señores se hai bo e en cantidade ninguén lle ten culpa!. Esta nova cervexaría está situada na rúa de la Torre, ao carón de la Torre Blanca que é de onde colle o nome, unha maxestual torre que forma parte do recinto amurallado la Legio VII que asolou aos cantabros, astures (e galaicos) nas guerras cántabras. A verdade que é un local distinto, algo no que os seus donos levaban tempo traballando e que deixaron en mans de arquitectos e diseñadores, quizáis a primera vista non a vexamos como a típica cervexaría e nos pareza algo máis unha cafetería destas modernas pero a verdade que ten o seu aquel. Aportar algo no panorama cervexeiro de León é moi complicado, loitas contra os mellores, e os seus oito grifos que a pesar de ser moi boas cervexas: a pils alemá Lowenbrau, a weissbier alemá Franziskaner, a branca belga Hoegaarden, as abadías belgas St. Bernardus Prior e Grimbergen Dobre, a lambic de frambuesa de Brussels e as especiais belgas Triple Karmeliet e Gulden Draak, non aportan nengunha novidade en León pero neste local podes degustar salchichas alemás, codillos e demáis delicatesens das terras xermánicas e iso sí que é toda unha novidade nesta cidade e creo que é o punto máis forte deste local. Agardemos seguir comentando novos locais e novas cervexas e se así non fora obrigado pá! |
|
|
|
|
| Cannabia |
|
Xa temos falado aquí en algunhas ocasións de produtos que estrictamente é dificil catalogalos como cervexas, neste caso se nos referimos a Cannabia como unha lager de cultivo ecolóxico de 4,8º non destacaremos para nada a súa maior potencialidade que é un produto derivado do cañamo (ao fin e ao cabo case todas as cervexas teñen que ver co curmán do cañamo o lúpulo). O perfil do cliente ao que vai dirixida esta cervexa alemana é bastante evidente pero que non se engane ninguén porque realmente a porcentaxe de THC é mínima xa que está dentro dos límites legais e o que lle aporta o cañamo é similar ao que fai o lúpulo: amargor e conservante. Históricamente en Alemania xa se viña empregando o cáñamo na fabricación de cervexa ata a Reinheitsgebot ou ley de pureza bávara que definiu con que elementos se podía facer a cervexa pois Guillermo IV de Baviera preocupárase polos numerosos casos dos seus súbditos que caían enfermos intoxicados por cervexas de mala calidade. Lembro algunhas outras cervexas de cañamo como a Ave María, a Mary-Jo, a Cannabis Club pero non son produtos que me atraian para nada, isto é como un coñecido meu que buscaba o cañamo no alpiste dos paxaros para plantar cada un engánase como quere! |
|
|
|
|
| The Harley |
|
Esta nova cervexaría/local de copas de León, está situada en plena praza maior no corazón do animado barrio do Humedo. Como vos digo non vai na línea de buscar un ambiente plenamente cervexeiro, que en León xa teño dito até a saciedade que para mín é un dos mellores que teño visto no estado. Se non que intenta traballar distintos ambientes, ten un horario bastante amplo porque vai desde a mañan até a primeira copa, e ainda que busca esa clientela cervexeira tamén busca os cafés, os refrescos e as copas (é o local de León onde vín unha mellor selección de destilados de gama premium). En seguida que entres te percatarás de porqué ten ese nome pois é unha especie de local temático do mundo das motocicletas (sen tanto poderío pero recordoume un pouco o Twenty Century vigués). Logo se eres dos que te paras a ver os grifos de cervexas quizáis teñas a mesma impresión que levei eu, un pouco como se medrasen cogumelos, grifos que dan a sensación que medran uns por riba doutros e creo que demasiados estilos similares que non aportan moito. En canto a botella teñen unha gran variedade de cervexas, sobre todo belgas, pero ainda se lles ve un pouco verdes aos camareiros no coñecemento do produto, cousa bastante normal porque non levan demasiado tempo abertos. En canto as cervexas de barril pois toda a gama de "cervezas universales" que é como denomina o grupo Heineken a súa división de cervexas de importación. A lager belga Maes, a tamén lager australiana Foster, a Paulaner alemá na súa versión Munchen e Weissbier, a brown ale inglesa New Castle, a estilo bitter inglesa John Smith extra smooth, a abadía belga Afligem na súa versión dobre, a irish red Murphy´s , a stout irlandesa Guinness e a sen alcol española Buckler. Alén de toda esta batería a lambic Timmermans Framboise e a especial, tamén belga, Kwak. E se nom te apetece cervexa tes a sidra inglesa Strongbow e o vermouth Izaguirre tamén en barril. Para mín é un local un tanto extraño pero recoñezo que as tres ou catro veces que estiven nel sentinme cómodo, coma sempre o mellor e que vaiades e teñades unha opinión propia. |
|
|
|
|
| Ducassis Grosella |
|
A cervexaría dos xigantes, a Brasserie des Geánts, está situada nun castelo medieval preto da cidade belga de Ath, que é coñecida polo seu desfile de xigantes e de ahí o nome. Esta cervexeira é todavía moi artesanal e os seus produtos non son nada coñecidos por estes lares xa que a súa capacidade produtiva ainda é moi limitada, cousa que é unha mágoa pois produce as súas cervexas única e exclusivamente con produtos naturais e se todas son da mesma calidade é un referente a seguir. Pero hai uns días tiven a oportunidade de probar unha cervexa cassis en barril, a cassis é a grosella negra, e a verdade que me alucinou e máis tendo en conta que eu son/era dos que compartían o apriorismo que a cervexa de sabores non é cervexa. Como podedes ver na foto nen sequera agardamos a tirala antes de mandarlle un grolo. O primeiro que atopas ao degustar este produto é unha gran sensación refrescante e un forte sabor doce aportado polo froito pero non empalagoso, non é coma uns cantos caramelos Kojac nunha copa de cervexa que é o que me parecen a maioría das cervexas de frambuesa, o único malo é que este produto só o vín nunha cervexaría de Valladolid da que falaremos máis adiante o bó é que este mundo cervexeiro non para de aportar boas cervexas. |
|
|
|
|
| Carpe Diem |
|
Estamos diante dunha das cervexarías de barrio máis clásicas da Coruña, e ollo co de barrio que ninguén o interprete como algo negativo pois para nada, todo o contrario, pois aquí verás amantes da boa cervexa e xente que co paso dos anos foi adquirindo coñecementos do que é un bo produto porque simplemente o vendían nun local próximo a súa casa e no que se sentía comodo. Este local atópase na Ronda de Outeiro (moitas veces teño pasado por diante nos buses dos siareiros celtistas) e xa hai uns anos me levou alí un amigo coruñés, sí, son de Vigo e teño moi bos amigos na cidade herculina. O local seguía igual que de aquela, a decoración era a mesma e é ahí onde te das conta dos moitos anos que leva esta cervexaría aberta pois hai cousas que xa son de coleccionismo cervexeiro. Este local lémbrame ao Bavaria vigués, aquí tamén podes comer, e se ben a comida non é moi pretenciosa os prezos tamén son moi populares, co cal a relación calidade-prezo é moi boa. En canto as cervexas de barril están a pils alemá Lowenbrau, a súa "irmá" a bock Spaten, e a abadía belga Leffe Rose, despois estaría a escocesa Douglas Scotch Ale e a ale belga John Martin Pale Ale, xunto coa stout irlandesa Guinness. A combinación paréceme moi boa para o meu gusto pois tes cuberto a un amplio público cervexeiro. |
|
|
|
|
| Floreffe Prima Melior |
|
Recentemente probei esta cervexa acompañando a unha parella que viña de coñecer esa mesma noite e cun punto de partida en común: a mesma paisón polas cervexas. Eles son máis de belgas e optaron por esta cervexa en formato de 75 cls, eu e a outra parte do blog continuamos a noite bebendo cervexas de trigo e nos decantamos por outra botella de 75 cls. de Blanche de Namur. Sen embargo probamos esta potente cervexa de abadía duns 8º de volumen alcohólico. A historia da abadía belga de Floreffe nace aló polo 1121 ainda que non é ata máis ou menos o ano 1250 cando empezan a producir cervexas. Como dato curioso a abadía de Floreffe foi a orixe doutras abadías belgas como pode ser a famosa Leffe. A prima Melior era a cervexa que o abade gardaba para agasallar as súas visitas, é unha cervexa poderosa cun gran gusto doce que lle é aportado polo sabor a froitas pero tamén polos matices a anís, especias e un final acaramelado. Como a moitas cervexas belgas de abadía engádenselle levaduras e azucre ó embotellala para conquerir unha segunda fermentación en botella. |
|
|
|
|
|
|
|
|
