deambulatorio do can sen dono

Ep�logo. E a Terra Ch�, por sempre.

Wed, 29 Apr 2009 01:17:00 +0100

Xa sei o que quero ser de maior: un labrego da Terra Ch� que usa calcet�ns de l�. E para os que tivestes a paciencia de me ler, darvos as grazas..., e a comer todo o que vos po�an no prato!

Ata sempre!

Vontade de poder, superhomes e homi�os

Thu, 05 Mar 2009 23:29:00 +0100

A esencia do pol�tico, como problema ontol�xico, admite unha interpretaci�n nietzschiana.

Dende esa perspectiva poderiamos dicir que un pol�tico ven sendo un fulano no que esa pulsi�n inquedante que o mestre de Basilea definira como "vontade de poder" se manifesta de xeito radical. Por tanto o homo politicus v�se a s� mesmo como un superhome, isto �, un ser que pertence � raza dos nobres, naturalmente dotado de facultades e poderes demi�rxicos para se dar a s� mesmo un elenco de normas morais que se proxectar�n inevitablemente a posteriori nas leises que �l e os que son como �l poder�n impor � resto do mortais. Por suposto, estes outros mortais son infrahomes. Por non po�ernos dr�sticos, cham�molos homi�os, a secas.

O pol�tico polo tanto � un ser atrabiliario, exaltado e posu�do polo impulso dionis�aco propio da vontade de poder. Nuns casos tal estado de exaltaci�n permanente manif�stase mediante comportamentos claramente hist�ricos, pero paradoxalmente � m�is frecuente que tal pulsi�n irracional non se mostre de xeito expl�cito �s terceiros alleos �s seus cen�culos: antes ben, como quera que na personalidade do pol�tico � doado que se identifiquen outros rasgos psicopatol�xicos como o histrionismo, a capacidade de intriga e manipulaci�n do pr�ximo, a megaloman�a, o egocentrismo, a astucia, altas doses da chamada "intelixencia emocional" ou a tendencia � recurso da mentira, a conclusi�n a tirar � que detr�s dun gran pol�tico normalmente hai un soci�pata, ou mesmo un psic�pata en toda regra. Por tanto, un home de Estado normalmente agacha un criminal.

O pol�tico, eximio representante dos superhomes ou se�ores, sinaladamente se pertence � Partido Popular, cree que todos os cidad�ns son iguais. � dicir, iguais dentro da s�a clase. As�, os homi�os ou cidad�ns da raza dos menestrales ou escravos son todos iguais, pero entre s�. Do mesmo xeito, os cidad�ns da raza dos se�ores tam�n son iguais entre eles, pero en todo caso o derradeiro entre os superhomes � superior per se � m�is senlleiro de entre os homi�os. As hemerotecas forn�cennos dunha chea de exemplos cl�nicos maravillosos, como por exemplo cando o ex-presidente da Xunta, no famoso asunto das oposici�ns ga�adas (sic) polos fillos dos prebostes, hai xa uns anos, proclamara aquelo de que "de padres ilustres, hijos ilustres".

Existe unha interesante modalidade dentro do grupo dos homi�os, escravos ou cidad�ns menestrais: a do menestral desclasado, aspirante a se integrar mediante escalo na categor�a ou raza dos se�ores. Dende un punto de vista conductual, os homi�os que integran esta categor�a caracter�zanse por observar un comportamento claramente propio dos primates, isto �, unha tendencia � imitaci�n e � gregarismo. Buscan a aprobaci�n dos dem�is, nomeadamente de quen sospeitan que poden pertencer � raza dos se�ores e que dalg�n xeito poden favorecer o seu ingreso nesta, asumindo como contrapartida a necesidade de esquecer rasgos identificativos que o definan precisamente como pertencente � clase menestral que aspira a abandonar subrepticiamente -empresa polo dem�is ben complicada- e da que renega en p�blico.

�delo collendo? � obvio que para os pol�ticos, raza de se�ores, a xeneralidade dos cidad�ns galegos somos homi�os, da raza dos escravos, comestos polo impulso apol�neo que nos empurra de xeito fatalista � introspecci�n, � indecisi�n e as vaguedades pondalianas que non se sabe cando cumprido fin ter�n, se � que o chegan a ter. Como sublimaci�n seudoideol�xica dese impulso apol�neo temos a apolox�tica do galego que tan maxistralmente tratara Carlos Mella nunha obri�a rese�ada noutra xeira. Os homi�os s� somos, pois, o instrumento do que os pol�ticos se valen para satisfacer a s�a vontade de poder, e a nosa existencia para eles s� se xustifica na medida en que conformamos a base humana sobre a que artellan a satisfacci�n das s�a pulsi�ns at�vicas.

Neste escenario nietzschiano e nihilista s� falta a banda sonora, tal que unha �pera wagneriana. As�, �s sons atronadores das trompetas da apocalipse, declaro que dende o pasado d�a 2 de marzo de 2009, luns, temos entrado nunha nova era: rach�use o s�ptimo sello.

Dous problemas

Mon, 02 Mar 2009 00:22:00 +0100

Opino que Ourense ten actualmente dous graves problemas. O primeiro, que toda a s�a poboaci�n activa caber�a no estadio de Maracan�. O segundo, este suxeito e os seus modus operandi.

Saudade de Lisboa

Tue, 20 Jan 2009 16:41:00 +0100

Velaqu� o temos: quizais un ep�tome da saudade portuguesa, feito letreiro no barrio de Alfama.

[Agradezo a s�a valiosa achega a Anxo, amigo enxe�oso e observador que se ben no eido do ciclismo non acaba de superar o estado de nova promesa, no da fotograf�a xa se conduce como un consumado profesional, como podemos ver aqu�.]

Elevando a ollada

Fri, 19 Dec 2008 00:55:00 +0100

O ano 2009 cel�brase o Ano Internacional da Astronom�a, instituido pola Unesco.

A Astronom�a como afecci�n par�ceme a terapia �ptima para a superaci�n das mesquindades do coti�, as miserias da nosa condici�n e as servidumes que nos imp�n a voracidade do noso propio ego: a contemplaci�n humilde do que xa estaba cando chegamos n�s, do que continuar� sendo cando desaparezamos e para o que, como dixera Carl Sagan, somos perfectamente indiferentes.

Frases c�lebres ( XIII )

Sun, 30 Nov 2008 22:24:00 +0100

"O que che dean aqu� d�o o monte sen cavar"
(Meu pai)

Esta foi a feliz aportacion fraseol�xica do meu pai � mi�a cultura financieira � pasarmos un destes d�as por diante dunha sucursal de certa entidade bancaria, que anunciaba non sei qu� premios e retribuci�ns a esgalla por un dep�sito a prazo fixo.

Demo de vello!

Frases c�lebres ( XII )

Wed, 26 Nov 2008 19:57:00 +0100

"Un experto � algu�n que co�ece cales son os peores erros que poden cometerse no tema da s�a especialidade, e que sabe como evitalos".

(Niels Bohr)

Se o pai da f�sica cu�ntica ten raz�n nesta sentencia, a crise actual prod�cese non porque non fora advertida polos expertos. Xa o saberemos daqu� a uns anos, cando se publiquen estudos explicativos moi polo mi�do. Que, como sempre, chegar�n tarde.

De t�tulos-valores, ou isto coa Rep�blica non pasaba

Wed, 22 Oct 2008 23:59:00 +0100

Supo�amos que �la Lola� formase libremente parte do Comit� de Milicias y Defensa de la Ciudad de Toledo en calidade de responsable. Supo�amos tam�n que a Lola fora dona e se�ora de seu e non rend�a explicaci�ns a ningu�n polo que fac�a nen con qu�n.

Vela� ter�amos ent�n un t�tulo-valor expedido pola Lola, escasamente sofisticado e non endosable, sinxelo ata o rusticismo e malia todo perfectamente fiable: un compromiso de pago futuro de car�cter personal�simo e con cargo � propio corpo dun emisor, a Lola, identificada e co�ecida, e s� canxeable por alg�n outro ben a entregar ou servizo a prestar presumiblemente en similares condici�ns. Ou mesmo sen contraprestaci�n, como mera liberalidade. Unha volta � troco, como se cadra c�mprenos nestes tempos de zozobra financieira e incertidume econ�mica, onde esta caste de documentos ben poder�an adquirir toda a s�a potencialidade como valores refuxio.

Para os que alberguen reservas de car�cter moral, volvo insistir: os vales expedidos lib�rrimamente pola Lola non ser�an transferibles a terceiros, como reza no pe do cup�n, e por tanto non susceptibles de cotizaci�n en mercado de valores alg�n. E con todo, non necesariamente nominativos, sen�n que tam�n caber�a a modalidade � portador.

Co coraz�n na man, fagan exame de conciencia e d�ganme: �� acaso a emisi�n deste tipo de vales m�is �ticamente reprobable que a das famosas hipotecas-lixo, eses enxendros do turbocapitalismo hipersofisticados cuxa emisi�n est� desvinculada ata o absurdo da garant�a para a s�a execuci�n en caso de impago, e no que o responsable �ltimo non � outro que o contribu�nte do Estado cuxo goberno sae en defensa dos hedge funds, empaquetadas e documentadas en papel caseque mollado e endosados ata a n�usea baixo un aspecto mil veces metamorfoseado ata facelos non identificables na s�a letalidade?

Definitivamente, eu qu�dome cos vales da Lola. Porque, amigos e cidad�ns, isto, nunha Rep�blica de obreiros e traballadores, non ter�a pasado.

Mentando a Hirohito

Fri, 26 Sep 2008 00:53:00 +0100

Non � por chufarse un a s� mesmo, que est� moi feo, pero oiga vostede, herr Gonz�lez... que esto ou algo semellante xa o dixera este servidor hai un tempi�o!

Parecidos razoables ( e II )

Sun, 21 Sep 2008 23:06:00 +0100

Pois claro que � Francisco Gonz�lez! Qu�n se non?

Inspirar�a a imaxe do pr�cer chantadino a quenturenta imaxinaci�n de Groening e compa�a � hora de concibir a figura do se�or Burns?

Iso s�, cando vexo que os recibos, cargos e letras son pasados � cobro puntual e inexorablemente dec�tome que o BBVA s� funciona como un reloxio, � rev�s de como o fai a central nuclear que dirixe con man de ferro ou algo semellante o seu alter ego animado.

Premio para a acertante!