deambulatorio do can sen dono

Financiamento

Tue, 06 May 2008 23:50:00 +0100

Agora que estamos na campa�a da Renda, gustar�ame facer unha suxesti�n para tentar de solventar o espi�ento problema do financiamento da Igrexa cat�lica no marco dun Estado aconfesional, que non laico, como se encargan de lembrar raposeiramente os donos da COPE. As�, e inspirada na mesma l�xica absurda e chiripitifl�utica do canon da SGAE, propo�o un novo mecanismo ou fonte de financiamento.

Tr�tase sinxelamente de incrementar por lei nuns centimi�os de nada o prezo de venda das publicaci�ns er�ticas ou de dubidosa moralidade e entreg�rllelos puntualmente cada domingo na misa de 12 �s �rdenes relixiosas, confrar�as e asociaci�ns piadosas m�is sobranceiras das parroquias en que se editen ou comercialicen esas porcalladas. Para quitarlle ferro � asunto e estimular �s fegreses a que ra�en nos petos, poderiamos buscar unha denominaci�n o m�is neutra e piadosa posible, como por exemplo "�bolo antimasturbatorio pola salvaci�n das �nimas", ou algo semellante. O mesmo p�dese facer extensivo � resto dos pecados mortais: "�bolo antiblasfematorio", "�bolo antilarpeiro", e as� sucesivamente, ata esgotar todos os mandamentos, a costa dos lectores de xornais, os comensais dos restaurantes, etc. � dicir, os dez de sempre e mais os de novo cu�o.

Para quen dubide do fundamento racional deste tipo de medidas, aclararlle que non � outra que o de po�er a venda antes da ferida, co �nimo de disuadir tanto �s free rider como �s pecadores antes de que consumen tanto a descarga como o pecado, no seu caso.

Dese xeito se cadra poderiamos resolver dous problemas de vez, e ter contenti�os � mesmo tempo � rei do polo fritido e a monse�or Rouco cun custe m�nimo, co conseguinte alivio para as arcas p�blicas.

A que mola?

Xuntanza blogueira

Tue, 22 Apr 2008 23:16:00 +0100

Abof� que Manolo Busto, sen o co�ecer personalmente, debe ser un dos b�s e xenerosos, a xulgar polas novas das que da conta no seu blog, cunha prosa emocionante que rebosa amor pola Terra e as s�as xentes. Da� a inquietude por facer cousas que tenten de rachar con esa din�mica -quero pensar que non inexorable- de esmorecemento � que semella condeado o noso rural, como a historia da recuperaci�n do conxunto etnogr�fico de Os Pendellos e, nesta xeira, tam�n a convocatoria dunha xuntanza de blogueiros para o 31 de maio. M�is informaci�n, aqu�.

Lamentablemente, este servidor non cre posible a s�a asistencia por raz�ns de axenda, ag�s sorpresas de �ltima hora, pero animo a todos a que desfrutedes desa xornada.

Contra o xornalismo (pero s� un chisco)

Fri, 11 Apr 2008 01:53:00 +0100

Estou medio enganchado a unha secci�n do diario P�blico que se titula A ciencia � a �nica noticia. Inicialmente pareceume un t�tulo estimulante, a�nda que un pouco esaxerado. �Como � posible que as �nicas noticias interesantes procedan do �mbito cient�fico?. Agora dec�tome de que hai unha gran dose de sabedor�a nesa atrevida afirmaci�n, m�is al� da boutade provocadora. Se existe a verdade obxectiva e incontrovertible creo que, efectivamente, a ciencia, se � tal, � o procedemento m�is honesto para a s�a aprehensi�n ou a s�a mera contemplaci�n. E d�o un que non � cient�fico.

Digo todo isto polo seguinte: resulta que hoxe se rexistrou a en�sima v�tima mortal pola violencia de x�nero. Moi ben.

� dicir, moi mal.

�E que?. Resulta que un ten perfectamente asumido que:

1�. Matar est� mal.
2�. Non matei a ningu�n, nin entra nos meus proxectos cometer homicidio alg�n na persoa de ningu�n.
3�. Inculcar�a aos meus fillos o principio n� 1, e animar�aos firmemente a que aplicasen o 2�, e
4�. de ter co�ecemento que algui�n est� cometendo ou a piques de cometer un delito desta natureza comunicar�ao de inmediato � polic�a, salvo que considerase que eu mesmo podo intervir sen risco inasumible para que aquel non se producise.

�A que parecen afirmaci�ns perfectamente obvias e ata razoables?. Pois isto, con implacable l�xica escol�stica, levar�ame directamente � seguinte cuesti�n, e as� � que me pregunto en voz alta cal pode ser ent�n o interese para min de levar a conta escrupulosa de todas as mulleres asasinadas por esas alima�as con pantal�ns neste �ltimo ano. �Qu� demo me aporta persoalmente este tipo de co�ecemento, aparte de diminu�r uns graos m�is a fe e confianza que me inspira o x�nero humano?.

Pois resulta adem�is que, como din que dixo Groucho, o mesmo que te�o eses principios te�o outros tantos aplicables �s peripecias xudiciais do ex-alcalde de Marbella, a escandalosa afecci�n de Ronaldinho � vida noct�vaga, os presuntos erros na confecci�n de listas de adxudicatarios de vivendas sociais na Coru�a ou o intercambio ata o de agora incruento de perdigonazos cargados s� con sal (tam�n ata o de agora) entre as patrullas de reco�ecemento aguirristas e as vangardas rajoyanas, entre outros asuntos de candente actualidade. E, por extensi�n, e xa instalados no marabilloso e estimulante mundo da hipercr�tica gratu�ta, tam�n me dou conta de que a maior parte das noticias que aparecen publicadas nos xornais pertencen a alg�n dos grupos seguintes:

1. Sucesos, cuxas versi�ns adoitan chegarnos incompletas, desactualizadas ou convenientemente amputadas nos seus termos descritivos ou escoradas ideol�gicamente tanto nas s�as interpretaci�ns como xa na s�a propia elecci�n � hora de inclu�las no lugar correspondente do sumario.
2. Extractos xeralmente desafortunados, por descontextualizados e/ou manipulados, de manifestaci�ns ou declaraci�ns verbais ou escritas de persoas de diversa condici�n ante determinados foros, que � s�a vez se dividen en tres categor�as: a) foros de ac�litos e pros�litos (o cal far�as acredoras de encomios sen n�mero), b) foros de detractores ou opo�entes (o cal far�as acredoras de cr�ticas inenarrables), e c) foros mixtos en distintas proporci�ns: nese caso calquera cousa � posible.
3. Deportes e cr�nicas doutros rituais de grup�sculos m�is ou menos amplos de hom�nidos con escasa ou nula transcendencia unha vez se po�a o sol ese mesmo d�a.
4. Opini�ns vertidas por comentaristas ou presuntos l�deres de opini�n carentes de solvencia, moralidade ou ambas as cousas simultaneamente, a�nda que xeralmente non exentos de maldade. Con honrosas excepci�ns.
5. Necrol�xicas. Supo�o que o �nico interesante delas ven sendo non protagonizalas en primeira persona.

Non sei se me deixo algo.

Pois ben, a consecuencia de todo isto � que na actualidade ler un xornal � un proceso deglutivo de titulares que se pode f�cilmente levar a cabo en cinco ou dez minutos, a u�a de cabalo, e iso p�dese facer extensivo a telexornais, radionoticias e revistas e outras publicaci�ns de interese exclusivamente xornal�stico.

Ou, �qu� carallo!, tam�n se pode coller e xa directamente prescindir de estar ao tanto da actualidade xornal�stica, que � do que acaba sendo tentado un. Ou alomenos en d�as como o de hoxe, que me po�o raiante por culpa do lumbago e s�ntome a escribir estas cousas.

En calquera caso, �ser� verdade que o Inter de Mil�n xa d� por fichado a Ronaldinho?

Barreiros, el motor de Espa�a ( e II )

Fri, 28 Mar 2008 19:53:00 +0100

Deixei hai uns d�as d�as unha espada de Damocles esgrimida por uns gringos de Detroit pendurada sobre a cabeza de Eduardo Barreiros. O caso foi que o fracaso de vendas da grande aposta que para Barreiros Di�sel representou o Dodge Dart supuxo tanto un descenso de facturaci�n como un incremento de gasto por stockage, entre outras dificultades, de xeito que, no 1967, chegou o amigo americano novamente para venderlle a prezo astron�mico unha mangueira coa que apagar o lume que previamente eles regaran xenerosamente con gasolina (ou gasoil, mellor dito). A cambio, Chrysler Corporation ampl�a a s�a participaci�n ata o 67%, ficando a familia Barreiros coa porcentaxe restante.

Pero Barreiros non era da clase de xente que queda a velas vir: xa dende os anos 40 fora envorcando as s�as desbordantes enerx�a e imaxinaci�n na diversificaci�n de negocios, o que inclu�a participaci�n en moitas empresas como Becosa (no eido da construci�n), ou, xa a partires do ano 69 (consumada a venda do remanente accionarial �s ianquis), en PUVASA.

PUVASA supuxo un cambio radical de actividade para os Barreiros: mercan unha leiri�a de 5.000 hect�reas en La Solana (Cidade Real) e realizan fortes investimentos en maquinaria agr�cola e de obras p�blicas para a s�a rotulaci�n, transformaci�n e exportaci�n, convertendo un terreo totalmente bald�o nun extraordinario campo de cultivo. Funda PUVASA (Explotaci�ns Puerto Vallhermoso, S.A.). Adquire na feira anual de gander�a de Par�s os cinco exemplares que obtiveran os premios de sementais (medallas de ouro) de Gando Charolais e 250 reprodutoras mozas da mesma raza, do mellor pedigree franc�s. PUVASA conv�rtese nunha das principais fontes de abastecemento de sementais �s gander�as de Espa�a e de Europa, e instala un dos mellores laboratorios de inseminaci�n artificial que existen en Europa. Nesa �poca, Eduardo confesa que so�a con ofrecer a toda Europa ou trasunto vac�n do motor Barreiros: o "filete Barreiros".

Nos seguintes anos Barreiros, que non para, vai comprando adegas, concesi�ns mineiras de pirita e estano (e explot�ndoas), funda sociedades de carteira e mesmo inmobiliarias. Esta diversificaci�n supo��a, obviamente, unha ampla delegaci�n de facultades nun equipo de xestores da s�a m�xima confianza... ou non tanta... porque as dificultades no sector inmobiliario l�vano a unha crise financeira, coa correspondente suspensi�n de pagos, que afronta persoalmente. Era a fin de Barreiros como home de negocios?.

En absoluto: no ano 80 constit�e DIMISA (Diesel Motores Industriais, S.A.), volvendo � actividade para a que verdadeiramente estaba dotado e coa que desfrutaba: participa en Cuba nun concurso convocado polo Goberno dese pa�s, con dous motores prototipos fabricados en Pinto. Unha vez desestimadas importantes marcas internacionais, o motor Barreiros de 8 cilindros � sometido, xunto cun Nissan, a unhas probas dur�simas (4 meses en funcionamento ininterrompido as 24 horas do d�a). A Lloyd's brit�nica act�a de �rbitro e o motor Barreiros resulta vencedor.

As�, a partir do ano 81 Barreiros resulta adxudicatario do concurso internacional que a Rep�blica de Cuba convoca para a dieselizaci�n do seu parque m�bil: os ve�culos resultantes da transformaci�n dos antigos motores sovi�ticos denominar�anse Ta�no, en homenaxe e lembranza dos antigos habitantes da Cuba precolombina. Par�ceme que esta foi a parte da biograf�a e do libro coa que m�is desfrutei: coa narraci�n das vicisitudes da colaboraci�n e tam�n do choque de cosmovisi�ns entre o equipo econ�mico e dirixente de Fidel, instalado nos r�xidos esquemas mentais dunha econom�a centralizada, e a dun empresario capitalista feito a si mesmo a base de esforzo e talento personais.

O 19 de febreiro de 1992 Barreiros falece na Habana dun ataque � coraz�n. O ano anterior fora nomeado Doutor Honoris Causa pola Facultade de Ciencias T�cnicas da Habana.

Hai unha an�cdota que serve para ilustrar a clase de persoa que era Barreiros. Nos anos 60 quixo entrevistar persoalmente �s tres �ltimos candidatos que pasaran a creva para traballaren como chofer seu. Eduardo pregunt�ulles a cada un dous tres por separado se, chegado o caso, estar�an dispostos a dar a vida por el. Dous dixeron que s�, e Barreiros escolleu � terceiro. Por unha raz�n ben sinxela: el non quer�a un gardacostas, sen�n un condutor. No sucesivo, far�an a rolda coti� pola f�brica de Villaverde, segundo o chascarrillo que circulaba entre os currantes, don Rafael (o chofer) e, varios pasos por detr�s, Eduardo (o patr�n: este sen o don diante).

Este foi Barreiros, e esto foi, resumidamente, o que fixo. Non podo deixar de preguntarme que ser�a de n�s se tiveramos � longo do s�culo XX cen fulanos como �l que conseguiran traballar e investir decididamente en Galicia. Se cadra actualmente non nos alporizariamos se outros esixisen a publicaci�n das s�as balanzas fiscais. Porque probablemente n�s tam�n estariamos en condici�ns de esixilo. Claro que isto xa � econom�a-ficci�n, verdade?

Frases c�lebres ( IX )

Mon, 24 Mar 2008 21:29:00 +0100

"Un hombre pobre y sin dinero
es un bulto sospechoso".

(John Balan. 1935-2008).

Asteroides, realidades paralelas e Cunqueiro removendo esta sopa

Fri, 14 Mar 2008 21:05:00 +0100

Os fenomen�logos desde os tempos de Plat�n ve�en insistindo en que existe unha realidade perceptible polos sentidos e outra aprehensible pola mente e non necesariamente conectada coa anterior. Os galegos, fenomen�logos ou non, albergamos serias sospeitas ao redor da existencia dunha terceira zona, unha xeograf�a gris da conciencia onde se mesturan inopinadamente trazos de ambos os tipos de realidade, e para navegar nas s�as procelosas augas inventamos cartas de marear m�is ou menos �tiles. Boa proba disto poden ser, por exemplo as deliciosas cr�nicas das que tanto gusto, como Xente de aqu� e de acol� e outras de �lvaro Cunqueiro. A noticia que traio hoxe no peto, coidadosamente envolvida en papel de xornal, parece sacada destas cr�nicas, desas cartas de navegar na irrealidade fantasiosa e literaria.

[Digresi�n literaria: B612 non � a denominaci�n dunha supervitamina produto da manipulaci�n xen�tica nin a dun novo e mort�fero insecticida recentemente sa�do dun laboratorio. � o nome do asteroide onde habita esa criatura brotada do enc�falo de Antoine de Saint-Exup�ry, que contaba con tres volc�ns e unha rosa cuxo coidado realizaba con esmero o Principi�o].

Parte real e cient�fica: despois aparecen os astr�nomos e anuncian ao mundo o descubrimento, no extremo do cinto de asteroides do sistema solar, dunha serie de... asteroides volc�nicos. Ou, para ser m�is exactos, bas�lticos, e as�gnanselles os evocadores nomes de Vesta, Magnya, Kumakiri ou o m�is prosaico 1991RY16. Polo visto, un asteroide volc�nico s� se forma se o seu corpo f�ndese parcialmente nalg�n momento do pasado, o que � s�a vez permite que os elementos pesados af�ndanse cara ao centro e os m�is lixeiros acum�lense no manto, form�ndose unha cortiza bas�ltica pola emisi�n de lava. As�, o �nico asteroide grande que presenta cortiza bas�ltica � Vesta, e achouse toda unha familia de obxectos m�is pequenos que presentan trazos orbitais e superficiais parecidos, o que fai pensar en fragmentos arrincados de Vesta por grandes impactos. Pola contra, nin Magnya, nin Kumakiri nin 1991RY16 parecen proceder de Vesta.

En todos estes asteroides existen volc�ns ou rastros de vulcanismo; en ning�n deles apareceu -a�nda- a rosa, sinal inequ�voca de que o Principi�o andar� agochado por al�.

Cal das d�as realidades � m�is certa e ver�dica, a inventada por Saint-Exup�ry ou a descuberta polos astr�nomos cos seus radiotelescopios?. Poden existir paralelamente?. Se � as�, chegan a tocarse nalg�n punto se as prolongamos adecuadamente, � contrario do que nos d� a xeometr�a euclidiana, a psiquiatr�a e o sentidi�o?. Pola contra, an�lanse rec�procamente, como a materia e a antimateria cando se atopan?. Complem�ntanse como o yin e o yan?.

Se isto tivese ocorrido cando Cunqueiro pilotaba O Faro de Vigo, quiz� sacar�a un titular a toda p�xina: "Descuberto o asteroide onde habita o Principi�o".

Barreiros, el motor de Espa�a

Mon, 03 Mar 2008 00:13:00 +0100

�s veces ocorre que lle caen a un nas mans alg�ns libros senlleiros que non � qu�n de soltar ata dar conta deles nunhas horas ou d�as. Pas�ume eso con Barreiros, el motor de Espa�a (Ed. Planeta), de Hugh Thomas.

Nunha mesma obra atopei compendiados adem�is dunha documentada biograf�a do personaxe, un manual de historia contempor�nea moi manexable, un feixe de deliciosas lecci�ns de econom�a, sociolox�a, dereito mercantil e mesmo (�por qu� non?) de antropolox�a e de �tica, que satisfar�an �s m�is esixentes lectores de todos eses x�neros. E todo simult�neamente, e escrito de xeito tan ameno como rigoroso.

Ben, e �qu�n foi Barreiros, ese galego do que todos oimos falar m�is ou menos en clave mitol�xica algunha vez? Pois �vos un fulano que naceu en Gundi�s, provincia de Ourense, al� polo 1919. Eduardo, que as� se chamaba o protagonista, manifestou ben cedo a s�a afici�n pola mec�nica e unha enorme capacidade de traballo, entre outras cualidades.

Logo de moitas vicisitudes, entre as cales non foi a menor a participaci�n na guerra en primeira li�a, dou coa idea. � dicir: coa Idea. Ese concepto que � o alfa e o omega para o trunfo dun proxecto empresarial e, xa que logo, neste caso tam�n vital: a finais dos anos 40 do pasado s�culo, Eduardo Barreiros tivo a audacia de po�erse a transformar -coas s�as propias mans- os motores de automoci�n propulsados a gasolina, combustible caro e escaso na aut�rquica Espa�a da posguerra, en motores di�sel, moito m�is baratos en canto a consumo. Iniciativa que tivo un �xito rotundo no ata ent�n case virxe mercado da automoci�n espa�ol. Non s� eso, sen�n que adem�is montou �l so��o a que ser�a a primeira industria de automoci�n espa�ola, onde se produc�an, distribu�an e exportaban, adem�is de motores, autobuses e cami�ns. Meu Deus!, �dixen exportar, se estabamos no medio da longa noite de pedra do casposo r�xime, a�nda non ben sa�dos da entelequia aut�rquica, o isolacionismo e o racionamento?. Pois s�: exportar.

As�, a mediados dos 60, todo o mundo falaba do miragre Barreiros. Ningu�n se explicaba c�mo un galego de Ourense con estudios primarios pero espilido e traballador fora qu�n de construir tal emporio, sobre todo tendo en conta que aqueles eran tempos de intervencionismo estatista en que, por exemplo, para importar calquera peza ou compo�ente do exterior era preciso vencer uns obst�culos burocr�ticos colosais ata obter as preceptivas licenzas, por non falar da desconfianza do r�xime (v�a INI) e mesmo da competencia desleal das empresas tuteladas por aqu�l, como Pegaso e logo SEAT. Condici�ns que desalentar�an a calquera. A calquera que non fose Eduardo Barreiros, claro.

Sexa como for, en 1965 a factor�a de Barreiros ocupaba 2 mill�ns de metros cadrados no concello madrile�o de Villaverde e daba traballo a 25.000 personas en turnos rotatorios as 24 horas do d�a. E Eduardo Barreiros tomou a decisi�n se cadra m�is importante da s�a carreira: a fabricaci�n dun autom�bil competitivo netamente espa�ol que lle disputara o mercado � SEAT, que, en resume, vi�a sendo a empresa patrocinada polo r�xime. Era o momento de dar o salto!

Tendo en conta as limitaci�ns do mercado interior en canto a materias primas e know how, e nun momento de crise financiera de crecemento motivada tanto pola miop�a dos tecn�cratas opusinos do r�xime que segu�an a mirar o proxecto empresarial aut�nomo de Barreiros con desconfianza, como a mentalidade a�nda pacata e decimon�nica do sector financiero, Barreiros buscou alianzas no exterior. En concreto, en Estados Unidos: rexeitou asociarse con General Motors e con Ford porque ambas pretend�an que Barreiros Diesel pasara a ser a s�a filial en Espa�a, algo inadmisible para o orgulloso Barreiros. Chrysler, en cambio, non s� accedeu a asociarse con �l sen�n que se contentou inicialmente cunha participaci�n do 40% en Barreiros Diesel, a cambio dos fondos necesarios para facer fronte �s d�bedas inmediatas, as necesarias inversi�ns e a transferencia da tecnolox�a para comezar a montaxe do ve�culo en cuesti�n, que �a competir co Seat 600 polo mercado da Espa�a desarrollista...

Pero, �ay!, o veh�culo escollido para o enxergar o desaf�o foi o impresionante Dodge Dart, que xa se vend�a en Estados Unidos, pero para o que non hab�a mercado dabondo naquela �poca en Espa�a (falamos dun ve�culo duns 75 cabalos de potencia que se vend�a a unhas 420.000 pesetas, fronte �s aproximadamente 260.000 dun peque�o 600: moito coche para tan cativo parque m�bil). As ventas de turismos non cubriron as expectativas fixadas, e os americanos foron tomando o control de Barreiros Di�sel aproveitando a conxuntura e mercede a unha serie de manobras que hoxe nos parecen de manual de estudante de Econ�micas, pero que naquel momento resultaron letalmente maquiav�licas polo novidosas. Meu Deus! �Qu� �a pasar? A resposta, nalg�n dos seguintes post. Ta chaaaann...!!

Galicia biling�e e integradora

Tue, 26 Feb 2008 20:50:00 +0100

Facendo bon o dito aqu�l tan castizo de para muestra, un bot�n, propo�o a adopci�n desta nova versi�n do himno, moito m�is moderna, actual e integradora:

�E estar� ben as�, nenos?

Gharri Pota

Thu, 21 Feb 2008 20:10:00 +0100

Pochola la repipi , para se entreter, ten unha librer�a. A s�a amiga Pitita la repija preg�ntalle se lle pode mandar a algu�n que poida ir � s�a tertulia literaria a falar do �ltimo bodriete gharripoteresco.

Pochola conf�salle a Pitita, entre compunxida e condescendente, que "aighs, hija, es imposible... a m� ya me viene un notario, �qu� te parece?, pero no creo que te lo pueda prestar para lo tuyo... jo..."

�Qu� � m�is chocalleiro, un notario que se reclama gharripoter�filo en p�blico ou un rexistrador que se reivindica como l�der da facci�n dos currantes tam�n en p�blico (e ambolos dous sen sonroxarse, presuntamente)?

Nota 1: a delirante conversa aqu� parcialmente reproducida � rigorosamente certa, escoitada por m�n mesmo esta tarde.

Nota 2: menos mal que o tal Gharripoter morre neste libro. Sen�n mat�bao eu, e de ben boa gana.

Eclipse lunar

Wed, 20 Feb 2008 23:38:00 +0100

Ma��, xoves, 21 de febreiro, coa venia das premonici�ns de Santiago Pem�n ou dalg�n dos seus herdeiros televisivos, teremos a ocasi�n de desfrutar (en Am�rica, Europa e o occidente de �frica) da visi�n dun eclipse lunar total. O evento comezar� � 1.42 e finalizar� �s 5.09, pero ha ser entre as 3.01 e as 3.52 cando se producir� na s�a totalidade.

Se os fados non nos son propicios e a nubosidade (e/ou a contaminaci�n lum�nica) nos impide a visi�n do fen�meno, como suced�neo aceptable temos a recreaci�n que nos ofrece o magn�fico simulador Celestia (es�xese descargar e fedellar un anaqui�o, obviamente, pero paga a pena).

Desfrut�deo!