"...Lévame, meu carro, leva
pola meiga terra nosa
que a miña alma saudosa
lonxe dela non se afai.
¡Lévame por onde escoite
a fala doce e sentida
entre bicos deprendida
no colo de miña nai!
¡Roda polos nosos eidos!
Anque hai lama no camiño
¡é túa terra, meu carriño
e a terra de meus avós!
¡Non collas pra chan alleo!
¡Non me leves a Castela
que non quero nada dela
xa que arrenegou de nós!
¡Bermello, leva coidado
co carriño,
que pode caír tumbado
no goyo dun tremesiño!
Canta, meu carriño, canta
a redención esquencida
o dor da Terra ferida
de traidores e ladróns.
¡A alma galega dorme,
a santa Ideia está morta,
e tés de ir porta por porta
encendendo ós corazóns!
Berra por vilas e aldeas
que hai que vinga-la inxusticia
dos que teñen a Galicia
axugada cun cansil.
¡E dilles ós irmáns que atopes
que nas mans dun home enteiro
o estadullo carreteiro
non lle ten medo ó fusil!..."
A pasada semana comezou a demolición da pista de tenis de Caveiro, bueno, direi da pista de tenis situada na zona de Caveiro xa que a ela só podían acceder os que veranean na zona privada.
A parte de saír na prensa galega, houbo bastantes comentarios tanto a favor como en contra de dita obra, aínda que mais ben a maioría ían en contra... comentarios como: "despois duns 40 anos non ten sentido o que están facendo", "en vez de tirala era mellor que a cedesen ao concello", "es absurdo que después de tantos años la tiren ya que antes, cuando se hizo, no había ninguna ley que prohibiese construirla ahí. Además, tanto la pista de tenis como los apartamentos están totalmente integrados en el paisaje. Desde el otro lado de la ría lo que menos ves son los apartamentos. Digamos que lo que pasa es que como nos tienen como los pijos de Santiago y Madrid..."
Se fai uns 40 anos "x" persoas mercaron unha zona, con "x" metros cadrados, para construir o que lles deu a gana, o normal é que non collan máis metros dos que lles pertencen non? pois parece ser que neste caso colleron máis metros dos que lles pertencían e veña, collámoslle un "cachiño" á praia (total, é grande dabondo non???).
e agora bótanlle a culpa ao novo goberno, novas leis... jajajaja ai ai ai, cando nin eles (os da zona VIP "Os Bicos") se opuxeron a que se derribase a pista por algo foi non?... haberá pecado?
No BOP creo que queda claro en poucas palabras o comentado.
Con respecto ao de que esa zona está integrada na paisaxe... en fin, tal hai que escoitar ás veces... só fai falta non ter miopía e, se é que se ten poñer gafas, para observar e dici-lo contrario.
Tras dúas fins de semana en Lugo, asistindo ao curso monográfico "músicas para a escola" non quitei moito en limpo aínda que, por primeira vez achégome á música electroacústica (non moi coñecida para min).
Asistimos ao concerto de Edson Zampronha e, a parte de saír un pouco "rallados"... despois de 10 obras das que constou o concerto, só puiden "conectar" con unha. É admirable que alguén se poida pasar horas e horas escoitando e compoñendo este tipo de música.
¡Viva España!
Cantemos todos juntos
con distinta voz
y un solo corazón.
¡Viva España!
Desde los verdes valles
al inmenso mar,
un himno de hermandad.
Ama a la Patria
pues sabe abrazar,
bajo su cielo azul,
pueblos en libertad.
Gloria a los hijos
que a la Historia dan
justicia y grandeza
democracia y paz.
Era de supoñer que habería letras para tódo-los gustos, aínda que iso sí, non sei se habería mellor letra para identificar aos españois... se esto lles chega ás entrañas... alégrome por eles pero non tanto por nós... miña nai! menuda letrasa a do himno eh!!! mete medo!!! (...nunca mellor dito...)
En fin, que orgullo non sentirme española unha vez mais!
Um... estou pensando en facer unha análise poética do himno, aínda que vai resultar bastante complicada ante a súa complexidade...
Hoxe, 21 de decembro, chega o solsticio de inverno, co cal chega o Nadal e tamén se celebra a antiga festa celta do "Alban Arthuan”, un dos antigos festivais celtas do lume. Ten lugar durante a noite que vai do 21 ó 22 de decembro e coincide co solsticio de inverno.
Marca a celebración tanto do día máis curto do ano coma do renacemento do sol.
Algunhas das costumes dos celtas era o chamado "das Velas do Nadal" que logo, dou lugar a unha das tradicións máis antigas e de maior raigame na Galiza: "O Cepo de Nadal" ou tamén "Tizón de Nadal".
E quen mellor que, Ramón Otero Pedraio para explicar a tradición do “Tizón de Nadal”:
O TIZÓN DE NADAL
"É un cañoto grande dun árbore, que nas montanas do leste da provincia de Lugo, en moitos sitios da de Pontevedra, e noutras terras, botan ó lume na noite do 24 de Nadal, e deixan queimar deica a mitá, e o que queda gárdano pra cando hai treboada; entón, bótano de novo a arder na lareira, pra arredar o pedrazo e os raios. Nalgús lados, semella que aproveitan a borralla pra botaren nos eidos, o cual sí que é un verdadeiro rito fertilizante de maxia agraria. Mais tamén tén relación coa presencia das ánimas da familia na noite de Nadal, arredor do lume.
O tizón de Nadal é rito coñecido e usado en toda Europa, e faise tamén en moitas partes de Hespaña. En Cataluña vén ser o que chaman o tió, no que baten os nenos da casa pra que lles bote dulces, que os pais lle meten dentro.
A súa orixe recúa con seguranza deica os tempos mais vellos."
Direi que o Nadal nunca foi do meu agrado, todo é agobio, gastar cartos sen sentido, viva o consumismo!, saúdache e felicítache o ano xente ca que nunca falas e que ao mellor non es, nin é do teu agrado... vamos, que todo é fermoso, todos nos queremos, e viva o Nadal porque ao remate deste, será o conto de sempre, conflictos por todos lados e con todo o mundo. En fin, como me gustaría levar á familia ao pé da lareira e a a vivir o Nadal coas costumes e tradicións da nosa terra... coma no video de "O quiquiriquí"
Que gañas de mimala e non podo... 