A debilidade é grande e a tarefa ardua, pero a necesidade histórica de construir unha alternativa global ao capitalismo é mais evidente e urxente que nunca.

O meu perfil
correntevermelha@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Por un 25 de Xullo de loita

Este 25 de xullo ven marcado pola crise social, económica e política que a pandemia ten agudizado en todo o mundo, co aumento das desigualdades sociais, o empobrecemento da poboación traballadora e o saqueo da riqueza das nazóns, e un incremento das tensións sociais e políticas entre as cadeas imperialistas polo control del mercado mundial.

Fronte a esta situación temos asistido desde o verán pasado a feitos senlleiros como as masivas mobilizacións nos EEUU contra os asasinatos racistas, na Franza contra os intentos de impoñer restricións ás liberdades democráticas, en Myanmar contra o golpe de estado e en toda América Latina coa caída do réxime neopinochetista chileno e a apertura dun proceso constituínte, alen do espertar de Colombia.

A Galiza, como o resto do Estado Español, non é allea a esta situación de “mar de fondo” social. Unha nazón periférica dentro de un estado periférico na cadea imperialista euro norteamericana, non pode por menos que ser o elo débil da situación, mais alo da aparente volta á normalidade “tripartita” (PP, PSOE, BNG) das últimas eleccións.

A derrota da efémera "nova política" encarnada nas "mareas" e demais non pode ocultar que a poboación traballadora galega, coa clase obreira ao fronte, non deixaron de loitar na defensa dos postos de traballo, das condicións laborais nos convenios, desde Alcoa / AluIberica ate o Naval / Metal de Vigo e Ferrol, pasando polas traballadoras del Consorcio de Igualdade en loita pola “fixeza” nos seus postos.

Mas non só foron estas as loitas, a resposta da xuventude ao asasinato homófobo de Samuel ou as masivas loitas contra a espoliación do territorio coa especulación dos “eólicos”, din que esa “normalidade” en realidade asentase num “mar de fondo” que pode explodir en calquera momento.

Unha situación “pos pandemia” non é unha volta á normalidade; os partidos fundamentais do réxime do 78, o PP eo PSOE, xunto Vox pola direita e UP pola esquerda, non se poñen de acordo en case nada. As liortas entre elas son tensas, con apelacións constantes á “golpes de estado”, a “fusilar a 26 millóns” e demais, que incrementan a tensión social como viuse no asasinato homófobo de Samuel na Coruña ou racista de Yousuf en Murcia.

Ha moitos anos que Galiza vive numha situación de “emerxencia social e nacional” e iso non se enfronta coa suposta volta á “normalidade” electoral, á espera duns resultados electorais sempre influídos pola lexislación que da maiorías absolutas a quen só ten maiorías relativas, senon con medidas de loita adecuadas á emerxencia.

O 25 de Xullo ten que deixar de ser un dia de "festa" para ser un día de loita no que conflúan os sectores que todos os días están na rúa; na unidade está a vitoria. O pobo traballador galego, os que loitan polos postos de traballo, polo territorio, polos direitos individuais, polas condicións de traballo, son os que teñen que protagonizar este día; pois eles son “Galiza”.

Para iso hai que construír umha política e umhas organizacións que rexeiten as impostas polos partidos, cúpulas sindicais e organizacións sociais dependentes do réxime do 78, e que rompan con eles.

Galiza fai parte dun mundo convulso e en crise, e a clase traballadora e o pobo galego ten que ser parte activa da solución desde a defensa dos seus direitos nacionais á autodeterminación. Mas con isto non basta; a autodeterminación é umha peza da loita contra as raíces da desigualdade, do empobrecemento social, e da incapacidade do sistema para defender á poboación dun virus que ten provocado millóns de mortes en todo el mundo; é dicer, da loita contra o capitalismo e polo socialismo.

A reformulación do 25 de Xullo nun día de unidade e loita de todos os sectores contra as políticas da UE e dos gobernos, o central ea Xunta, faise imprescindible para avanzar nese camiño, e ten que se manifestar na convocatoria de xornadas de mobilización conxuntas.

Non pode ser que mentres en Vigo CCOO e UXT traizoan ao metal asinando un convenio con nocturnidade, en Alcoa San Cibrao admítase á loxica do goberno central de que a solución pasa pola venda a outra empresa obviando a súa NACIONALIZACIÓN, como se a experiencia de A Coruña non servise de nada.

Non pode ser que o goberno central manteña a histórica política de sistemática marxinación da Galiza polo Estado, mentras a Xunta ten como gran proxecto económico o Xacobeo; porque como berran na Mariña, “So do turismo non se vive”. Ou é iso o que pretende a Xunta do PP e Feijoo?

A defensa da industria galega e das condicións de vida e traballo do pobo galego pasa por umhas respostas contundentes e unitarias, en forma de xornadas de loita, de folgas xerais e de extensión das mobilizacións desde a decisión das bases en asembleas, non o que están facendo as direccións sindicais maioritarias illando unhas loitas de outras, como se non fosen o mesmo problema, as políticas neoliberais dos gobernos do PSOE-UP e do PP da xunta.

Romper co réxime do 78, cos seus partidos e cúpulas sindicais é hoxe umha necesidade social, e é a única maneira de enfrontar o “ovo da serpe” da extrema direita que non é nada sen as súas institucións, comezando polo aparello xudicial que os protexe, como protexen a identidade dos asasinos de Samuel.

UNIDADE E LOITA CONTRA OS GOBERNOS
Comentarios (0) - Categoría: Galiza - Publicado o 21-07-2021 18:50
# Ligazón permanente a este artigo
asasinato de Samuel
Prisión para a “manada” da Coruña

O asasinato de Samuel na fin de semana pasada foi, por moito que quieran adorna-lo, un crime homófobo. Pode que a primeira agresión non o fose, só un altercado entre un energúmeno e unha persoa que estaba nun “mal” lugar; mas a volta dese energúmeno cun grupo de persoas dispostos a dar-lle umha malleira ate mata-lo, é obvio que cambia o contido de todo.

O asasinato veu precedido dumha agresión homófoba uns dias antes en Monte Alto a umha parella na rúa, o dia seguinte romperon umha bandeira LGTBI, e todo na semana do Orgullo Gay, con manifestacións masivas, incluída A Coruña. Branco e en botella,... Mas, o que vai a acontecer?, o que sucedeu co asasinato de Jimmy en Madrid a mans de membros do Frente Atlético, que resultou con ninguén na prisión porque entre eles había militares en activo? Deixan ás bandas para fascistas actuar impunemente co obxectivo de meter medo na poboación?

A homofobia, como a xenofobia (entre o que se inclui a catalanofobia), o machismo e a aporofobia son as bandeiras que levantan desde un sector do capital e os seus partidos con moito peso nas institucións, na xudicatura e nos corpos policiais, para tentar gañar o goberno creando ambente de crispación social, que é o seu caldo de cultivo. Vox ven de poñer umha diana na cabeza do editor da revista El Jueves.

Como todo no estado español ten o seu pecado orixinal na Transición mal feita. O franquismo, do que eses partidos son herdeiros e do que non renegan, tiña como unha das suas sinais de identidade o nacionacatolicismo con toda a carga reaccionaria que ten.

Asi, a lei de amnistia do 76 que libera aos criminais do franquismo das suas responsabilidades, non foi aplicada aos presos por “peligrosidade social”, os gais, que continuaron na prisión. De feito, e ainda que non se aplicase, a “lei de peligrosidade e rehabilitación social” do 70 non é derrogada totalmente ate o ano 1995. Esta é a sociedade na que prodúcense estos feitos, umha sociedade e unhas institucións que non son froito da ruptura co franquismo, senón que desde a Audiencia Nacional ate a Xefatura do Estado son continuidade do réxime de Franco.

Frente a eles o goberno “progresista” non vai facer o único que se debe facer, pois os partidos progresistas son parte deste réxime e non van a facer o que non se fixo no 76, a depuración e a ruptura coas institucións herdeiras da dictadura: se quérese facer xustiza para Samuel hai que comezar por limpar de neofranquistas esas institucións.

Alguén pensa que a “xustiza” que meteu na prisión aos xovenes de Altsasua, que decretou prisión para os políticos cataláns, que condenou a Alfon ou a Bodalo; que liberou aos da “Manada”, que non é capaz de ilegalizar ao PP por corrupto, cando ela mesma declarouno como “organización criminosa”; vai condenar seriamente a esta “manada” que asasinou a Samuel.

Está claro que non vai haber xustiza para Samuel senón se impón a través da mobilización na rúa e a sua continuidade, como fíxose onte en ducias de cidades e pobos galegas, así como outras cidades do Estado Español. Ducias de miles de persoas na rúa son o primeiro paso para chegar ate o final, que é a limpeza de neofranquistas, xenófobos e racistas das institucións, comezando polo poder xudicial.

Non pensemos que o asasinato de Samuel é so un crime homófobo, é moito mais; é un atentado contra as liberdades individuais por parte dun sector da sociedade que só quere defender os interese dos poderosos, sexa como sexa. Os mesmos que berran e actúan contra esas liberdades individuais son os que recurren a lei de eutanasia, o aborto ou impuxeron o 155 en Catalunya; son os que impuxeron as reformas laborais e de pensións, as leis mordazas.

Os que hoxe asasinan a Samuel, un traballador, por “maricón”, mañan poden atacar calquera manifestación a prol dos direitos sociais dignos (pensións, salarios ou postos de traballo) que eles rexeitan.

No fondo achamos a crise económica do sistema capitalista que queren resolver con durísimas medidas que profundizan o empobrecemento de toda a poboación traballadora, sexa a sua orientación sexal, xénero, raza ou nazón; por iso non derrogan a lei Mordaza, non modifican o código penal. Estas son as ferramentas legais que o goberno ten para defenderse das mobilizacións sociais; os asasinatos, a “estratexia da tensión” como fixeron nos anos 70 os neofascistas italianos, as ameazas contra medios críticos son as non legais, son o palo da zanoria.

Frente a iso non podemos manter a división entre nós, a clase traballadora e os oprimidos xogamos nos moitos frente aos que queren enviarnos o século XIX e debemos nos auto organizar, para nos defender dos ataques que se veñen. As organizacións LGTBI, as organizacións sindicais, políticas e sociais temos a obriga de xuntar-nos para propor mobilizacións que den continuidade á loita comezada pola tráxica morte de Samuel.

XUSTIZA PARA SAMUEL: CASTIGO A TODOS OS CULPABÉIS !

POLA DEPURACIÓN DAS INSTITUCIÓNS DE NEOFRANQUISTAS !

POLA RUPTURA CO REXIME DO 78 !
Comentarios (0) - Categoría: Galiza - Publicado o 07-07-2021 11:47
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0