A debilidade é grande e a tarefa ardua, pero a necesidade histórica de construir unha alternativa global ao capitalismo é mais evidente e urxente que nunca.

O meu perfil
correntevermelha@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

O 11 DE XULLO: TODOS COS MINEIROS!!!
Resgatan aos banqueiros, despiden aos mineiros
É unha vergoña!
Tod@s cos mineiros


Os mineiros de todo o estado español están en pé de guerra e con eles os pobos das comarcas mineiras que ven abocados á miseria tras a decisión do goberno de suspender a axuda ao carbón.

O Goberno decidiu acelerar a morte da minería recortando as axudas á explotación nun 63% de media leste mesmo ano, o que obrigará a adiantar o peche de pozos ante a imposibilidade de facer viable a actividade. Este recorte nas subvencións aos xacementos, que non respecta os acordos asinados, vén agravado pola drástica redución das partidas dedicadas á chamada "reactivación da economía". O Goberno decidiu así a liquidación vertixinosa da minería para aforrar, segundo eles, máis de 650 millóns de euros nos orzamentos o que vai xerar unha autentica catástrofe social.

Durante case 30 anos os gobernos (PSOE-PP) viñeron chamando "reconversión industrial" ao que non foi outra cousa que a destrución pura e dura da actividade industrial e do emprego. O declive dos pobos mineiros foi constante e o paro continúa facendo estragos. Agora, a decisión do Goberno de Rajoy dá a puntilla a máis de 30.000 familias. Rajoy pon contra as cordas aos mineiros en nome desa carreira cínica e frenética por reducir o déficit.

Fan contas mentireiras
Menten sobre o carácter desta crise, menten sobre os responsables da crise e menten sobre a saída á crise.

Queren facernos crer que somos os traballadores/as os responsables do multimillonario déficit público e no nome de combatelo vale todo tipo de recortes sociais, peches de minas e o que faga falta. Non hai diñeiro para educación, non hai diñeiro para sanidade pública, non hai diñeiro para vivenda ou para crear emprego, non hai diñeiro para as concas mineiras pero hai ¡todo o diñeiro que sexa necesario! cando se trata de saír ao rescate multimillonario dos banqueiros. Non se poden destinar este ano 200 millóns de euros máis de subvención á produción ao carbón, pero non hai problema algún en entregar xa 23.500 millóns de euros a Bankia. Manter a axuda á produción ao carbón representa o 0,8% da última entregada directa a Bankia. Co que se paga en tan só tres días de intereses pola inmoral e ilegitima débeda pública aos banqueiros alemáns, franceses e españois sobra para a subvención de todo un ano á produción ao carbón.

Menten sobre o déficit mesmo da minería. O carbón nacional recibe unha retribución media do Estado de 1,82 céntimos de euro por quilowatt, a enerxía eólica obtén 4,29; a hidráulica, 4,38; as plantas de cogeneración, 5,12; as que utilizan biomasa, 7,07; as que aproveitan residuos, 9,03, e as solares nin máis nin menos que 42,86. Estamos ante unha inmensa mentira sobre o déficit e sobre a política enerxética.

Na actualidade o sector eléctrico en España está controlado por 6 grandes compañías: Iberdrola, Endesa, Gas Natural, Unión Fenosa, EnelViesgo e Hidrocantábrico, compañías en mans dos banqueiros e os fondos de investimentos estranxeiros (norteamericanos, italianos, franceses...) son eles os grandes beneficiarios das axudas do Estado e os que engolen un déficit tarifario de 24.000 millóns de euros.

As vergoñosas contas do goberno non teñen por onde collerse. O recorte ao carbón representa unha miseria fronte á xigantesca axuda aos bancos. engádase ademais que coa perda de 10.000 empregos directos no sector, as arcas públicas deixarán de ingresar por ano 225 millóns de euros por IRPF e Seguridade Social ao que hai que engadir preto de 120 millóns de euros polo IVE coa venda da produción. Entón cabe preguntarse ao servizo de quen están feitas as contas do Goberno?. E a resposta só é unha: dos banqueiros, as multinacionais da enerxía e o Goberno da Troika que está a converter o país nun autentico solar cheo de paro e miseria, na segunda Grecia de Europa.

Pola liberación inmediata da axuda ao carbón e que se nacionalice a minería
Os mineiros, que en moitos casos levan meses sen cobrar e cobran salarios de miseria nas subcontratas por deixarse a vida e a saúde nos pozos, ven ameazado o seu emprego e o seu futuro.

Cando se dilapidan fortunas resgatando banqueiros ou subvencionando ás multinacionais da enerxía non podemos aceptar de maneira algunha que nos digan que non hai diñeiro, que hai que suspender a axuda ao carbón e non investir nin un euro na reactivación industrial das concas.

Que se libere inmediatamente a axuda ao carbón e que se nacionalice a minería, baixo control das organizacións dos traballadores e populares!, porque só así se garantirá a produción e o emprego e evitarase que boa parte da subvención ao carbón lévenlla empresarios privados que logo subcontratan e explotan miserablemente aos mineiros. Os dirixentes de CCOO e UXT están obrigados a porse á altura das circunstancias e deixar de cifrar toda a esperanza de solución no acordo cos empresarios do carbón, porque estes deixarán tirados aos traballadores nin ben reciban unha parte da axuda. Hai que esixir a nacionalización da minería.

Hai que esixir que se poña en pé un plan de industrialización e de obras públicas e sociais que dean traballo ás concas mineiras. E hai diñeiro para todo iso?. Si haino!, se se deixa de dar un só euro máis aos banqueiros e se se suspende o pago da inmoral e ilegal débeda pública, para con todos eses recursos pór en pé o único plan de resgate que está a faltar un plan de resgate dos traballadores e o pobo.

11 de Xullo: Tod@s cos mineiros, apoiemos a marcha negra.
O pasado 22 de Xuño, desde distintas, os mineiros comezaron unha marcha a pé até Madrid, para esixir ao goberno unha solución ao conflito. Por onde pasen deben recibir o apoio e a solidariedade de todos os traballadores/as. O 11 de xullo chegarán a Madrid e deben ter un recibimento como merecen. Hai que facerlles sentir que non están sós, que toda a clase obreira apoia a súa xusta loita porque os homes e as mulleres da minería son o orgullo de toda a clase obreira. Porque se eles gañan gañamos todos/as.

Cando os mineiros encérranse nos pozos, bótanse á rúa e enfrontan heroicamente cada día a brutalidade policial pondo en risco a súa vida, os dirixentes de CCOO e UXT deben de pasar das palabras aos feitos e unificar todas as loitas en curso convocando unha nova folga xeral, porque ese é o único camiño para apoiar aos mineiros e responder todos os traballadores/as xuntos a estes plans de guerra social do Goberno de Rajoy e a Troika.

Hai, finalmente, que volver denunciar a vergoñosa actuación da policía e a garda civil empeñados en silenciar a golpes, pelotas de goma e entradas salvaxes aos pobos esta xusta loita. Esiximos a inmediata liberdade sen cargos de todos os detidos e reafirmamos que calquera desgraza que poida ocorrer será enteira responsabilidade deste goberno dos banqueiros e os ricos.

Para recibirlles como se merecen, desde os Comités de Empresa e seccións sindicais, desde as facultades e Institutos, desde os barrios obreiros, desde as asembleas do 15M, hai que facerlles chegar a solidariedade e preparar o seu recibimento. Mesmo nas outras cidades do Estado o 11 de xullo hai que facer manifestacións ou concentracións de apoio aos/as mineiros.



Viva a loita dos homes e mulleres da minería!
Comentarios (0) - Categoría: Estado Español - Publicado o 29-06-2012 14:26
# Ligazón permanente a este artigo
Comentarios (0) - Categoría: Estado Español - Publicado o 27-06-2012 14:35
# Ligazón permanente a este artigo
As axudas á Sanidade Pública e non á banca!
Educación Sexual para Decidir,
Anticoncepctivos para non Abortar e
Aborto Legal para non Morrer


Cada vez vai quedando máis claro que detrás das confusas declaracións do Ministro de Xustiza e a de Sanidade, escóndese a intención do Goberno de sacar o aborto da carteira de prestacións básicas da Seguridade Social, limitando este a aqueles casos “autorizados por prescrición médica”, e vulnerando así un dereito fundamental das mulleres como é o de dispor libremente sobre a maternidade. ¿De que democracia fálannos cando as mulleres non teñen nin o dereito a decidir sobre o seu propio corpo?
Esta medida non só responde as presións da Igrexa e os sectores máis reaccionarios, que co novo goberno do PP senten máis apoiados, senón que sobre todo enmárcanse dentro dos brutais recortes en Sanidade, que o goberno central e distintos gobernos autonómicos veñen levando a cabo, e dos que tampouco se libra o aborto.
Pois aínda que a reforma da lei de 2010 permite actualmente que a muller poida abortar de forma legal e gratuíta, sen ter que cumprir ningún suposto até as 14 semanas, na práctica, o exercicio deste dereito segue sendo un auténtico “via crucis” para nós. A gran maioría das IVE efectúanse en clínicas privadas concertadas, ás que os gobernos autonómicos foron atrasando os pagos, polo que na actualidade moitas delas néganse a realizalas ou piden ás mulleres o pago por adiantado.
Pero é que ademais hai comunidades onde non existen clínicas públicas nin privadas que realicen a IVE, polo que os obstáculos son aínda maiores. Isto sen contar a enorme presión ideolóxica que habemos de soportar, xa que se obriga á muller a esperar tres días “de reflexión” e entrégaselle un sobre no que numerosas veces hai información dos grupos “provida”, coma se a muller fose unha criatura confusa que necesita ser esclarecida.

O goberno arremete contra os sectores máis oprimidos
Os recortes en sanidade e o intento de privatización da mesma, do mesmo xeito que o resto de axustes sociais, están ao servizo do pago da débeda pública e do salvamento aos bancos, pero os seus efectos recaen sobre toda a clase traballadora cada vez máis empobrecida, que na súa gran maioría non pode custearse nin probas médicas nin intervencións como a dun aborto, na sanidade privada. Á súa vez, dentro da clase traballadora, os colectivos máis vulnerables como son menores, jubilad@s, pensionistas e inmigrantes en situación irregular, son os máis afectados os recortes sanitarios.
Así, a partir do 1 de Setembro, as inmigrantes sen papeis quedarán sen asistencia sanitaria gratuíta, e aínda que terán dereito a ela en caso de urxencia ou embarazo, si que perderán o dereito á interrupción voluntaria do embarazo nas primeiras 14 semanas, posto que só poderán acceder sen custo a este servizo, cando se deba a “motivos terapéuticos” Pero é que seica un embarazo non desexado por unha muller, non é unha urxencia sanitaria? Deste xeito, quen de forma hipócrita condenan o aborto por “atentar contra a vida” van pór en perigo coas súas políticas reaccionarias e xenófobas, a vida de moitas destas mulleres sen recursos que se verán obrigadas a recorrer a abortos clandestinos e inseguros.
Ademais, o goberno estuda restrinxir o acceso á anticoncepción post-coital, que se demostrou moi eficaz para reducir o número de abortos, esixindo prescrición médica previa para poder obtelo. Os recortes sanitarios e en Educación tamén supoñen o peche dos centros de información sexual, e impiden a posta en marcha de programas de educación afectivo sexual nas escolas, agora case inexistentes, e que son imprescindibles para reducir os embarazos non desexados entre a poboación nova e adolescente.
Para Defender Os nosos Dereitos, Unificar As Loitas
A loita en defensa do dereito ao aborto non é cousa das mulleres unicamente, nin é só unha loita contra a Igrexa e os sectores reaccionarios, senón tamén contra a ofensiva do capitalismo decadente que ataca sen escrúpulos aos sectores máis oprimidos da clase traballadora para salvagardar os seus intereses. As mulleres debemos estar á fronte para defendernos dos ataques e conseguir definitivamente o dereito ao aborto libre, gratuíto, público e sen obxección de conciencia que desde Corrente Vermella reclamamos. Pero é necesario que as organizacións da esquerda e os sindicatos de clase sómense a esta loita porque as reivindicacións e os dereitos das mulleres traballadoras son unha tarefa do conxunto da clase obreira.
E se queremos pararlle os pés a este goberno ao servizo da Troika e o Capital, é necesario ademais unificar esta loita ao resto de loitas que se están dando contra os recortes sociais e as reformas que arrincan os dereitos da clase traballadora e os pobos.

Non aos recortes e a privatización dos servizos públicos! Non máis diñeiro á banca!

Aborto legal e sen obxección de conciencia na seguridade social! Que sexa libre, seguro e gratuíto!

Fora relixión das aulas, non máis subvencións á igrexa católica!

Unifiquemos as loitas! Polos dereitos das mulleres traballadoras!

21 de xuño de 2012
Comentarios (0) - Categoría: Estado Español - Publicado o 20-06-2012 15:51
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal