A debilidade é grande e a tarefa ardua, pero a necesidade histórica de construir unha alternativa global ao capitalismo é mais evidente e urxente que nunca.

O meu perfil
correntevermelha@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

Lei de Saúde, cara umha “dictablanda”
A Xunta de Feijoo e os gobernos non xogan nin fan brincadeiras, saben que os vindeiros tempos veñen cheos de mobilizacións sociais froito do empobrecemento social xerado pola xestión da pandemia, e prepáranse legal e xuridicamente para enfrontalas, porque o de fortalecer os servizos socio sanitarios públicos que non só serva para enfrentar pandemias senon outras doenzas mortais, como o cancro ou as cardiovasculares, nin palabra. De nacionalizar as residencias de maiores, onde houbo a maioria das mortes, nin palabra. De feito, o centro da lei os medidas restritivas.

Vexamos algumas das medidas da lei de “saúde”: restricións á mobilidade social e confinamentos domiciliarios obrigatorios mesmo de contactos con contaxiados, o que traducido a linguaxe legal é unha detención domiciliaria individual o colectiva sen xuízo prévio, pois baixo "acusación" real o falsa de que es positivo de Covid ou ter contactado com alguén contaxiado, convirte-te nun “apestado” e poden poñerte baixo arresto domiciliario (“confinamento no domicilio” chámanlle na neo lingua de Feijoo).

Por outra banda, voltamos ao século XIV cos lazaretos para apestados e leprosos, agora contaxiados, pois a lei prevê o control de enfermos contaxiosos en domicilios, hospitais u "outro lugar adecuado para tal fin". Ou o que eran os lazaretos do século XIV senon verdadeiros campos de concentración para apestados (e, xa postos, para quen mais?)?

Todo isto aderezado com medidas repressivas, con multas, incautación de bens e sancións se non se cumpren as decisións da Xunta e do comité de "expertos". Son medidas administrativas non penais pois a Xunta non tem competências sobre isso; mas para passar do administrativo ao penal xa teñen aos xuíces (delito contra a a saúde pública), a Lei Mordaza e as reformas do Código Penal, que o governo central non derroga nin tolo porque fan parte deste camiño da “dictablanda” á que vai Galiza e o Estado Español.

De novo, como na revolución francesa, a "saúde publica" como xustificación para impoñer umha ditadura; mas que en sentido radicalmente oposto.

O comité de Saúde Pública da Revolución Francesa foi o instrumento dos revolucionarios para derrotar á reacción aristócrata, baixo o lema de "non ha liberdade para os que negan a liberdade"; neste caso o comité de "expertos” controlados polo PP e a Xunta, baixo o rotulo da "defensa da saúde publica" fan un ataque sen precedentes contra as liberdade democráticas, xustificando arrestos domiciliarios por razóns de saude, a obrigatoriedade da vacinación ou a prestación de servizos obrigados polas decisión dese comité de expertos.

En fin, levan meses (desde outubro do pasado ano que presentou Feijoo) preparando esta lei que agocha un golpe blando de estado. Como non poden dar un golpe de estado co fusilamento de “26 millóns de fillos de...”, Europa non entendería de novo a ditadura franquista, fan-no dun xeito "blando", aproveitando o medo que levan metendo na sociedade desde fai un ano. E xa dicía Maquiavelo, "quen controla o medo das persoas, controla as súas almas".

Dous e dous son catro

Na liña marcada polo goberno central e a Unión Europea de investir miles de millóns de euros no resgate de empresa, a lei de saúde vai acompañada dumha lei para a "reconstrución" económica e "axilización administrativa" para investir o diñeiro que a UE vai dar para resgatar as empresas pola crise xerada.

Se sumamos dous e dous, dan catro. Por exemplo, a lei de saúde, entre outras medidas, impón a "prestación de servizos" á cidadanía se o comité de "expertos" asi o decide; e a lei de reconstrución non prevé investir nin un duro nos servizos públicos,... Pódese dicer máis alto, mas non mais claro: os servizos públicos como moito serán fortalecidos por cidadáns obrigados, os diñeiros irán, como sempre, para a empresa privada.

Ademais, a xestión dos miles de millóns da UE van a estar nas mans dun organismo privado composto por grandes empresas, Abanca, Inditex, etc. Ou sexa, o raposo gardando o galiñeiro.

E a esquerda, como sempre, mirando para o dedo, mentres o capital e a Xunta construía a lúa. Porque a esquerda foi parte activa do medo social ao covid que permite a Feijoo ter o aval social á Lei de Saúde. Desde o comezo nunca denunciou que a loita contra a pandemia estaba nas mans dos que deixaran morrer a centos de persoas pola hepatite C e que levaban décadas destruíndo a sanidade publica. Senon que o mais que criticaban era que non era mais duro, que as medidas de cuarentenas e peches perimetrais de Feijoo eran brandas.

Por isto, mentres as sanitarias e sanitarios de Pontevedra mobilizábanse esixindo medios de seguridade, EPIs e demais, os sindicatos maioritarios, o BNG e demais, centraban toda a sua forza critica na falta de dureza das medidas da Xunta, negaban o seu apoio ás mobilizacións e non extendían a loita a todos os centros sanitarios para que reforzaran a sanidade publica.

Pois ben, non querían chá, pois toma dúas tazas!; Feijoo agora demostra que si pode ser duro, e ben duro, instaurando umha dictablanda pola vía dumha lei de saúde.

E agora qué?

As leis xa foron aprobadas co único rexeitamento na rúa da extrema direita e os “frikis” antivacinas, que xa tem delito. Agora non quede outra que construír a loita pola derrogación inmediata das dúas leis, a de saúde e a de reconstrución económica que están ligadas.
As forzas da esquerda, sociais e sindicais non poden seguir mirando a Feijoo e o PP como un goberno que adopta medidas "erradas", mal "xestionadas". Esta lóxica so leva a claudicarlle e demonstra que a loita parlamentar non serve para outra cousa que desmobilizar á poboación, á que chamase-lle a confiar nela.

Hai que ser claros, faga o que faga a Xunta do PP é inimigo xurado do pobo traballador galego, A pandemia para eles é umha oportunidade de ouro para clavar un cravo na tumba dos nosos direitos sociais e políticos; por isso, o obxectivo non pode ser outro que organizar a loita para bota-lo canto antes da Xunta. Mentres continúe o seu frente a saúde publica, os direitos sociais e dos direitos políticos van estar em perigo.

Sobre esta base é preciso construír a unidade de loita, em comités de defensa das liberdades, contra a “dictablanda” que querem impoñer e na defensa deses direitos, para enfrentar a súas normas no único sitio onde podemos facelo, a mobilización na rúa. A base de comunicados, roldas de prensa e preguntas parlamentar non se vai conseguir nada; o capital galego está ben unido ao redor do PP e da Xunta, que vai-lle regalar centos de millóns de euros.

Non vale ningunha escusa como a Pandemia para non chamar á mobilización e organización na defensa de nosos dereitos, a clase obreira ten loitado en condicións moito mais difíciles, duras e mortais que esta pandemia. Fixo revolucións en medio de guerras mundiais, organizouse baixo a gripe española no 18 e 19, de lonxe mais mortífera que a Covid, levou adiante campañas de alfabetización baixo umha guerra civil e unha epidemia de tifus (revolución rusa); agora toca facer igual, pois a "lei de saúde" e a de "reconstrución" de Feijoo e o PP demonstra que eles seguen en guerra contra a poboación traballadora.
Comentarios (0) - Categoría: Galiza - Publicado o 26-02-2021 18:51
# Ligazón permanente a este artigo
Alcoa, Aluiberica: Estamos ante unha paz social nas empresas
A loita dos traballadores e traballadoras de Alcoa / Aluiberica deu un xiro de 180 graos nos últimos días; de estar na rúa en folga e mobilizándose á volta o traballo.

En Alcoa San Cibrao o comité asinou un acordo coa empresa para desconvocar a folga, onde literalmente pon que "garanten a paz social" a cambio de que Alcoa negocie de “boa fe” a venta da planta á SEPI.

En Alu Ibérica na Coruña levaban 33 días de folga polo despedimento dunha traballadora e polo pago dos salarios atrasados. Pero o comité suspende a folga sen que a traballadora sexa readmitida nin os salarios pagos, agardando polo xuízo contra Alcoa, Parter e Grupo Riesgo.

Pero agora esa denuncia que presentaran todos os sindicatos dos comités da Coruña e Avilés contra Alcoa, contra o fondo de capital Parter e a entidade Grupo Riesgo por venda fraudulenta vaise aprazar porque a Audiencia Nacional disque non puido notificar debidamente a todos os representantes do barullo empresarial. É o que ten fiar na xustiza burguesa.

Por qué estes acordos e esta paz nas empresas cando é obvio que Alcoa segue coa súa teima de pechar as súas fábricas no estado español, como Corrente Vermella sempre dixemos?

En Coruña e Avilés a promesa da reciclaxe quedou nunha mentira/estafa, e en San Cibrao o camiño é o mesmo. Se os gobernos, tanto o de PSOE e PODEMOS como o do PP de Feijóo, apostasen polo mantemento da industria e pola transición enerxética, xa tiveron tempo dabondo para intervir ou nacionalizar esas plantas.

É casualidade que os dous comités de empresa firmaran a “paz social” volvendo a confiar nas empresas, na xustiza, no Estado e na Xunta. O comité de Alu Ibérica na Coruña ademais apela á responsabilidade ante a grave situación que xenera o avance da pandemia. Resulta que a plantilla se contaxia nas manifestacións pero no traballo non? Para isto queiman o cartucho máis poderoso que temos a clase obreira, a folga, é dicer a paralización da producción?

Esta "casualidade" posiblemente se debe a que non queren recoñecer que fracasaron ao confiar en gobernos aos que non lles importan nada os postos de traballo nin a industria, porque teñen como único plan económico a curto prazo o Xacobeo e o turismo, e que a longo prazo pretenden que na Galiza sexamos proveedores baratos de man de obra e materia prima.

Por qué se suspende a folga sen conseguir o obxectivo?
A situación é a que é. Moitos meses de loita e mobilización esgotan a nivel económico e a nivel psicolóxico. Pero o que está claro é que declarando a “paz social” o único que se consigue é garantir que a empresa consiga os seus inaceptables obxectivos. E o aprazamento do xuízo na Audiencia Nacional tamén vai nesa liña.

Certo é que as veces é preciso pactar para coller folgos, e seguir coa mobilización doutra maneira extendendoa aos que xa loitaron con nós, coma a comarca da Mariña, outras empresas do grupo ou en loita como Navantia.

Mas pactar a “paz social” nunca se pode facer, deixa de novo a solución nas mans da “boa fe” de Alcoa, do goberno e dunha Xunta que o que quere é desindustrializar Galiza como demostran as súas accións.

Unidade sí, pero para loitar e non para pactar a "paz social"
O obxectivo da loita destes meses era, por un lado, impedir o peche de Alcoa en San Cibrao e defender os postos de traballo da fábrica e das auxiliares, e polo futuro de toda unha comarca que depende da planta e que loitou como a que mais. Polo outro lado, era para salvar as plantas de Alu Ibérica na Coruña e Avilés. Pero todos estes obxectivos sempre foron presentados separados uns doutros aínda que son parte do mesmo proceso de peche do aluminio no Estado Español decretado pola multinacional.

Por que durante todo este tempo as direccións sindicais non convocaron as tres plantillas xuntas? Que pasa para que ante un problema común tan grave como a desaparición da industria, as direccións sindicais de CCOO, UXT e CIG non chamasen á unidade?

Corrente Vermella considera que só coa unidade na loita de todos os afectados/as das tres comarcas, que son miles de postos de traballo directos e indirectos, é posible defender a industria a través da nacionalización das empresas e a elaboración de un plan de transición ecolóxica, baixo control obreiro.

A solución inmediata: a nacionalización

Tras tantos meses de loita, as cadros de persoal non poden seguir confiando naqueles que firman a paz social e que lles din que hai esperar algo destas empresas e destes gobernos. Esperar, qué? Que arranxen o que non fixeron en todo este tempo?
Comentarios (0) - Categoría: Galiza - Publicado o 03-02-2021 09:37
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0