A debilidade é grande e a tarefa ardua, pero a necesidade histórica de construir unha alternativa global ao capitalismo é mais evidente e urxente que nunca.

O meu perfil
correntevermelha@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

OS DIREITOS QUE NON SE DEFENDEN DIA A DIA PERDÉNSE
O que parecía o ministro de “centro” no goberno do PP ponse á “vangarda” nos recortes dos dereitos das mulleres; á privatización das vodas e os divorcios -ante notario, previo pago-, súmalle o control ao dereito das mulleres novas a dispor do seu propio corpo. Pero Gallardón non é máis que a punta de lanza dun ataque máis profundo das políticas do Goberno de Rajoy.

Se partindo do nivel que partimos, onde as mulleres traballadoras teñen inferiores salarios e peores condicións xerais, con dobre carga de traballo, como afectará a nova contra reforma laboral, as privatizacións dos servizos públicos,... aos seus dereitos.

A política do PP, cunha carga ideolóxica claramente reaccionaria en defensa da familia patriarcal, ataca ás mulleres traballadoras en todos seus frentes, e en concreto ás mulleres inmigrantes, que son as máis vulnerables aos efectos dos plans de austeridade, pois son victimas dunha política xenófoba e racista.

Retroceso nos dereitos da muller

A contra reforma da Lei Orgánica, de Saúde Sexual e Reprodutiva e de Interrupción Voluntaria do Embarazo que pretende levar a cabo o ministro Gallardon, suporá eliminar as 14 semanas, período no que as mulleres podían interromper o seu embarazo sen alegar causa algunha, e volver ao texto de 1985, pero reformulando o terceiro suposto para proteger ao non nacido-grave perigo para a saúde física ou psíquica da nai-; doutra banda, non se permitirá ás mozas de 16 e 17 anos que poidan interromper o embarazo sen autorización paterna.

A obxección de conciencia do persoal sanitario ha provocado unha implantación desigual da lei, hai CC AA onde non existen clínicas que realizan IVE(Interrupción Voluntaria do Embarazo); hai outros casos, como Madrid, Castela-A Mancha, Araron, Galicia, Murcia e País Valencia, que acumulan falta de pagamentos ás clínicas privadas por parte dos seus gobernos por un importe de case 5 millóns de euros.

O dereito á IVE retrocederá vinte anos, deixará de ser universal e gratuíta, o que unido aos prezos dos anticonceptivos e o control sobre a “pílula do día despois”, suporá un aumento dos embarazos non desexados e na practíca a volta aos abortos clandestinos, co que isto leva.

Este retroceso no dereito ao aborto únese á eliminación da educación afectivo sexual nos curriculums do ensino primario e secundario, o acceso a métodos anticonceptivos, á formación con perspectiva de xero e accións formativas de sensibilización dirixidas principalmente á mocidade e colectivos con necesidades especiais. Con estas “receitas” fan caso á Igrexa, a muller non ten sexualidade e só esta para a procreación. Non retrocedemos anos, senón séculos.

Perdida de dereitos sociais e privatizacións

Rajoy xunto ao seu equipo de goberno expón que hai que ser “valente” á hora de tomar medidas económicas para reducir a débeda e o déficit público. Todo iso á conta da eliminación ou empeoramento da Sanidade, a Educación, os Servizos Sociais, etc. Para aplicar estas medidas, ten a escusa perfecta, estamos en crise e hai que recortar gastos, naqueles servizos que son “gratuítos”.

Pero o verdadeiro obxectivo destes recortes é claramente económico, privatizar o privatizable e rendible, introducir empresas que substitúan ao Estado e as CC AA na súa obrigación da prestación destes servizos que xa pagamos a maioría da poboación traballadora cos nosos impostos. Desta forma os ricos poderán permitirse estes servizos e a clase traballadora perderá estes dereitos que tanto custo conquistar, ademais de seguir pagando impostos á conta de nada.

A crise esta cumprindo un papel desde os seus inicios importante, reforzando as ideoloxías que conducen ao sometemento das maiorías da poboación, e que justifican os recortes porque son necesarios, porque non sabemos “utilizalos” e non poden dar perdidas. Para conseguir todo isto, teñen que reforzar o papel da familia patriarcal onde a muller ocupa a situación de coidadora e reprodutora. Desta maneira o Estado e as CCAA afórranse millóns de euros cos traballos que gratuitamente realizan as mulleres e as familias no seu conxunto.

De volta ao fogar

A destrución de postos de traballo sistemática no Estado Español ten dous aspectos, un especifico, como muller traballadora, para garantir unha “reserva” de traballos gratuítos que permita o desenvolvemento de toda a política de privatizacións, dúas, máis xeral, para impor a aceptación da perda de salario e destruír os dereitos do conxunto da clase traballadora.

O aumento do paro ten, por iso, un efecto devastador sobre os dereitos das mulleres, pois supón impolas un claro retroceso na súa autonomía, devolvéndoas á dependencia económica e a volta ao fogar.

Por isto, as contra reformas laborais, que só aumentan a precarización, os pactos de contención salarial, a aceptación sen rechistar de EREs e os despedimentos colectivos, e toda a política de conciliación que levan adiante as direccións sindicais de CCOO e UXT, afectan dunha maneira moi especial ás mulleres traballadoras.

Defendamos os nosos dereitos

As políticas do PP teñen que ser rexeitadas rotundamente, na rúa e en todos os foros, porque o seu obxectivo é a destrución dos dereitos laborais, as privatizacións dos servizos públicos e impor ás mulleres a volta a épocas pasadas onde a seu entorno era o fogar.

Este 8 de marzo prodúcese a un ano da irrupción das revolucións árabes, e en concreto, hai que sinalar ás mulleres exipcias, que por millóns saíron á rúa en loita pola democracia, pondo en cuestión unha sociedade profundamente machista.

Non só foi no mundo árabe, senón noutros lugares do mundo, desde a EE UU até Europa, as mulleres saíron á loita en defensa dos seus dereitos e contra as consecuencias de que a crise do capitalismo a pague a clase traballadora.

Nun momento de profundo cambio político e social, temos que reconstruír un movemento clasista de mulleres, onde se defenda o dereito a decidir sobre o noso corpo, unha coeducacion laica, publica e gratuíta; onde a sanidade non sexa un privilexio para os ricos, senón universal e con perspectiva de xénero, que incorpore os dereitos das traballadoras inmigrantes ao seu programa.

Un movemento que teña como punto de partida a muller traballadora para loitar porque a igualdade non só sexa formal, senón real
Comentarios (0) - Categoría: Muller - Publicado o 16-02-2012 16:17
# Ligazón permanente a este artigo
8 de marzo: DIA INTERNACIONAL DA MULLER TRABALLADORA
En todo o mundo as mulleres traballadoras vimos soportando sobre as nosas costas os piores efectos desta nova crise capitalista, e sobre todo das “receitas” aplicadas por todos os gobernos para saír desta, salvando á banca e a patronal. Isto tradúcese nun incremento da explotación e un agravamento tanto da violência de xénero como do asedio moral, para manternos no rol tradicional feminino que o patriarcado asígnanos. Con todo, a realidade indica que as mulleres participamos de forma crescente nas distintas loitas da clase traballadora, tanto urbana como rural, así como no movemento estudantil.
QUÉRENNOS SUMISAS, POBRES E SEN DEREITOS
MULLER, ORGANÍZATE E LOITA!

Tamén no Estado Español o plan de axuste avalado polas cúpulas sindicais de CC.OO e UXT que asinaron unha nova e vergoñenta traizón, é unha auténtica guerra social contra a clase traballadora, que cai sobre todo nos sectores máis oprimidos como somos as mulleres. Por iso o 8 de Marzo, Día Internacional da Muller Traballadora, debe ser para nós unha xornada de loita e mobilización para defender os nosos dereitos e enfrontar as medidas que vénnos impondo. Tanto o goberno central como a Xunta do PP fan parte destas medidas de axuste e austeridade contra as mulleres.
Neste cadro, rexeitamos rotundamente a nova lei da familia da Xunta, porque fai retroceder a situación anos, recuperando o reaccionario rol tradicional da muller para “aforrar en servicios sociais” e ademais recupera o discurso “da familia heterosexual e a maternidade como rol social vital”.
Poren, hai que saír á rúa para denunciar:
Unha reforma laboral que precariza aínda máis o emprego e elimina dereitos
• Porque permite ao empresario saltarse o convenio colectivo, e dentro deste os acordos sobre distribución de horarios de traballo, dificultando aínda máis a dobre e mesmo tripla xornada laboral á que nos vemos sometidas: a chamada “conciliación laboral e familiar”, que segue recaendo fundamentalmente en nós.
• Porque supón máis trabas para o acceso á prestación por desemprego, posto que o cómputo xa non será por días, senón por horas traballadas e as mulleres somos as que máis contratos a tempo parcial acumulamos (o 80% dos mesmos).
• Porque rebaixa do 5 ao 2,5% a porcentaxe de absentismo total do persoal para xustificar despedimentos obxectivos individuais por faltas de asistencia (justificadas ou non). É obvio que somos maioritariamente as mulleres quen nos vemos obrigadas a faltar ao noso traballo cando as persoas dependentes da nosa familia están enfermas ou precisan atención complementaria.
• Porque continúa ignorando o problema do emprego doméstico mergullado que realizan miles de mulleres, algunhas en réxime case de escravitude.
Unha reforma das pensións que nos leva a un maior empobrecimiento
• O actual sistema de pensións, baseado no modelo de familia patriarcal, non nos outorga os mesmos dereitos nin a mesma protección social que aos homes. A menor taxa de ocupación, a desigualdade salarial e as saídas e entradas do mercado laboral a consecuencia da feminización do coidado de familiares (a máis diso os restos do franquismo que excluíu ás casadas do emprego), fan que a pensión media das mulleres sexa agora un 39% máis baixa que a dos homes. Pero esta nova reforma non só non toma ningunha medida estrutural para cambiar esta situación, senón que ademais alarga o período de cómputo e a idade de xubilación, deixando a miles de mulleres fóra desta protección social ou, se logran optar a ela, facendo que perciban ingresos inferiores.
• Aínda por riba, atopámonos con que botan a culpa da reforma á baixa natalidade. Como queren que teñamos máis fill@s? De feito, ter poucos fill@s é un mecanismo de supervivencia para as mulleres traballadoras. De case nada nos serve que nos recoñezan nove meses de cotización por coidado de fill@s até un máximo de dous anos e só para aquelas mulleres que interrompan a súa vida laboral, son migallas que non nos alcanzan para acceder unha pensión digna!
Un recorte en gastos sociais que fomenta a privatización e aumenta a desigualdade.• Estes recortes supoñen a supresión do cheque-bebé, a diminución das axudas á dependencia nun 5%, a rebaixa dun 11% nas axudas á natalidade, maternidade, riscos durante o embarazo e lactación. Na mesma liña, as partidas orzamentarias destinadas a sanidade, educación e servizos sociais redúcense un 8% neste ano. Esta redución xustifica ademais o camiño para a súa privatización, no que Xunta é un “alumno aplicado”, facendo os servizos públicos máis caros e de peor calidade.
• Neste contexto, e ao non existir corresponsabilidade entre homes e mulleres na repartición de tarefas domésticas e de coidados, naquelas familias onde non poden custearse os servizos (privatizados ou semiprivatizados), estas tarefas seguen sendo unha pesada lousa que se carga fundamentalmente sobre as costas das mulleres.
Non podemos nin queremos esquecer....
Neste 8 de Marzo temos a obriga de lembrar ás decenas de mulleres mortas a mans das súas parellas ou exparellas, o inferno de malos tratos que viven miles de mulleres. E temos tamén a obriga de esixir dos gobernos e as institucións que tomen medidas que vaian á raíz do problema.

Por todo iso, esiximos:
• A igual traballo, igual salario!
• Redución da xornada laboral. Traballar menos para traballar tod@s!
• Non á dobre xornada de traballo: corresponsabilidade nas tarefas domésticas e de coidados! Comedores e lavandarías públicas.
• Pola ampliación da baixa por maternidade e paternidade ao seis meses sen diminución salarial!
• Inclusión no réxime xeral da seguridade social ás empregadas de fogar!
• Equiparación das Pensións máis baixas ao SMI!
• Investimento público para crear prazas suficientes e gratuítas en gardarías, escolas de educación infantil, Centros de día, residencias para persoas maiores e servizos profesionais de atención á dependencia.
• Non á privatización dos servizos públicos!

Acude as mobilizacións convocadas na túa comarca, cidade
Comentarios (0) - Categoría: Muller - Publicado o 05-03-2011 12:58
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal