|
|
|
|
| CAP. XXXVII |
|
| ... Voltara tolo da guerra civil... Estivera aló de cabo... Entrada triunfal en Reus e Barcelona... As últimas balas que se tiraron aló polo Ebro sairon do seu rifle... Matara a un sargento italiano en Salamanca... Viu como compañeiros seus forzaban as portuguesas que andaban no estraperlo... Pasou fame en terras de navarra ... No campo de reclutas era o encargado de rapar a cero os "rojos" antes da última cea... Pegoulle o tiro de gracia a un compañeiro que quedara aberto en canal debido a unha mina... Pegaralle unha malleira a un crego de Toledo que falara mal dos galegos... Curou en falso a rotura das claviculas porque había que seguir avanzando sen descanso... Era coñecido por todos como " Jallas"... O cabo " Jallas"... Fillo unico que cando voltou xa non poido contarlle as suas andainas a seus pais... Os dous morreran... 5 anos sen permiso nengún... 5 anos sen poder mandar unha carta por non saber escribir... 5 anos escoitaron seus pais que o cabo " Jallas" morrera nunha emboscada dos "rojos"... De vez en cando na taberna sacaba do peto unha foto na que aparecía vestido cun uniforme militar... Contaba mil historias... Sempre as mesmas... Onte a noite apareceu colgado nun carballo na devesa do " Peto"... No nicho de súa nai deixou un ramo de croques e fiuncho ... No nicho do pai a súa foto vestido de cabo... O cabo "Jallas" finalmente morreu nunha embosacada da vida... |
|
|
|
|
| CAP. XXVI |
|
| ... LÉMBROME DAQUEL CARBALLO... PASEI DÍAS ENTEIROS SENTADO NAQUELA POLA... PARESE QUE FORA FEITO PRA TREPAR POR EL...MAIS QUE POLAS TIÑA ESCALEIRAS... DENDE A COPA VIXIABA A TODA A ALDEA... VIA SE A JOSEFIÑA ANDABA POLA EIRA... SE AS VACAS DO "PENEIRAS" MOSCABAN... SE A "MARELA" SE METÍA NO MILLO DO JULIÁN... SE "JULIA DA PORTORA" ROUBABA XESTAS NA LEIRA DO " EDUARDO DO PICOTO"... CANTO TEMPO TARDABA A FILLA DO "MANUEL DA PONTE" EN SAIR DO MUIÑO ONDE SEMPRE A ESPERABA O " ENRIQUE DE SATIRO"... ERA COMO UN TRONO, UNHA FORTALESA... ONTE MATARONNO... CORTARONNO A CARÓN DE TODO... MEU TIU REJALOULLO O SEU IRMAN PRA FACER A VIJA PRA CASA... O MUNDO ECHE ASÍ... PRA FACER UNHA CASA PRO MUNDO QUEDEI EU SEN A MIÑA... |
|
|
|
|
| CAP. XXXV |
|
| ... DISQUE CHEGOU ONTE A NOITE... SEICA XA ERA VIVO DE CATIVO... APRENDIU A LER SOIÑO E FOI ENTON CANDO O MANDARON ALÓ PRO SEMINARIO PRA QUE SE CONVERTISE EN HOME DE BEN... O CARALLO E QUE PARA FACERSE HOME DE BEN REXEITOU SER CURA... ANDIVO POR TODO ESPAÑA... O SEU SOBRIÑO SEMPRE ME DI QUE EL QUER SER MESTRE COMA SEU TIU... ATA ME COMENTOU QUE SEICA SE LEVA BEN CON INIMIGOS DA NOSA NACION... ESTAMOS TODOS IMPACIENTES, FORMIJANME OS PES... ATA A MIN ME DERON PERMISO PRA IR A ESCOITALO A "TABERNA DO ENRIQUE"... QUERE MONTAR UNHA COOPERATIVA... A XENTE DI QUE NON CAMBIOU NADA, QUE ESTA IGUAL CA SEMPRE... OISE RUIDO FORA... ENTRO UNHA RAPAZA MAIS BEN FEITA CA DIOS... TIPAZO TREMENDO, DEREITA, DE REOLLO MIRA PRA MIN... INTENTO PEINARME... DEBE DE SER A FILLA DO MESTRE ESE... DE REPENTE ENTRA EL... MAIS OSOS CA CARNE... UNHA RISA ABERTA... UNS ANTIOJOS DOURADOS... TODO O MUNDO LLE DA ABRAZOS E EL CHÁMALLE A TODO O MUNDO POLO SEU NOME... INCRIBLE... ASÍ E TODO DEBE DE TER BOA CACHOLA... VOLVO A FIXARME NEL... TANTA COUSA NON DEBE DE SER... UN HOME QUE SE PRECIE OU SEXA ALJEN NON PODE ANDAR CUNHA BOINA... ESO É DE XENTE SEN ESTUDOS... |
|
|
|
|
| CAP. XXXIV |
|
PARÉCEME VERGONZOSO... ESTE ANO O CURA VOLVEU A SUBASTALOS BANZOS DA VIRXE.... O “FIDEL DA MARUCA” LEVA XA ANOS INTENTANDO CONSEGUIR UN.... RESULTA QUE PROMETIU QUE SE A SÚA FILLA VOLTABA A ANDAR LEVARÍA UN DOS BANZOS COMA OFRENDA... TODO O MUNDO O SABÍA... TAMÉN O SABÍA O CREGO.... SEN EMBARGO CHEGOU O TOBÍAS DENDE BOS AIRES... CHEO DE CARTOS E VALDEIRO DE SENTIMENTOS... SEICA TAMÉN SE OFRECEU A VIRXE.. A SUA PROMESA ERA BEN DISTINTA.... SE VOLTABA MILLONARIO IBA A LEVAR TODOLOS BANZOS ATA QUE MORRERA... A SUBASTA FOI DURA.... O “FIDEL” PUXOU TODO O QUE PUIDO, INCLUSO FALOU DE VENDER UNHA LEIRA.... NON HOUBO MANEIRA.... AS PROCESIONS SONCHE AS FARMACIAS DOS POBRES AINDA QUE NON TEÑAN CURA PARA O MAL DE FIDEL....
EU ACABO DE OFRECERME.... XURO QUE SE O FACHENDOSO DO TOBÍAS MORRE ANTES DUN ANO DAREI UNHA VOLTA ARREDOR DA IGREXA DE RODILLAS....
|
|
|
|
|
| CAP. XXXIII |
|
ENCANTAME IR A ARAR A LEIRA DAS “CASAS VELLAS”… SEMPRE IMOS O MEU PRIMO JUSÉ E MAIS EU…. ENTRE REJO E REJO DEIXAMOS QUE AS VACAS DESCANSEN.... LOGO LENTAMENTE IMOS ESCARBANDO NA TERRA FRESCA E MIRAMOS A VELO QUE ATOPAMOS.... ANTIGAMENTE HOUBO CASAS ALÍ.... TEMOS UN POUCO DE TODO.... PEDRAS CUN FURADO NO MEDIO... PEDRAS TRABALLADAS CON FORMA DE OVO.... PEDRAS AFIADAS....UN VASO FEITO DE BARRO....
XA TEMOS UNHA CAIXA CHEA DE TESOUROS MOI BEN ESCONDIDA... GUSTARIAME ENSEÑARÑA A TODO DIOS PERO NON PODO... MEU PRIMO DIME QUE SI OS HERDEIROS DOS FINADOS SE ENTERAN DE QUE LLES ESTAMOS QUITANDO ESES BENS NO LO PODEN QUITAR.... E XA SE SABE QUE CANDO HAI COUSAS DE VALOR POLO MEDIO SEMPRE APARECEN HERDEIROS, AINDA QUE MORRERAN FAI CENTOS DE ANOS....
|
|
|
|
|
| CAP. XXXII |
|
ANO DE FAME…. ANO FAMENTO…. MOITA SECA.... O MILLO QUEDOUSE....A RAMADA DAS PATACAS SECOU ANTES DE QUE CRIARAN FARIÑA.... O CENTEO QUEDOU BAIXO TERRA ESCAPANDO DA CALOR.... O TRIGO DEIXOU OS NIÑOS DAS CODORNICES Ó DESCUBERTO... O RIO CONVERTEUSE EN CENTOS DE POZAS....
ANO DE FAME... O POZO CHEIRA A BRAVÍO.... AS MOSCAS ANDAN DOVENTES.... AS GALIÑAS NON PON OVOS PORQUE TEÑEN MEDO DE QUE CHOQUEN SOLOS... AS VACAS SUAN QUEIXO POLAS UBRES.... TODOS BUSCAMOS SOMBRAS.... NON HAI DIOS QUE PARE FORA.... NON HAI DIOS QUE PARE DENTRO... DURMINDO NO LAVADERO TODO PICADO POLOS MOSQUITOS....
DISFRUTAN OS LAGARTOS.... SE TODO SEGUE ASI ACABAREMOS SABENDO A QUE CARALLO SABE UN LAGARTO COCIDO.....
|
|
|
|
|
| CAP. XXXI |
|
VEU UN DENTISTA POLA ALDEA…. MOI BEN VESTIDIÑO CUNHA MALETA DE CUIRO NEJRA… TRAIA ALICATES, DENTES POSTIZOS, BOTELLIÑAS DE CRISTAL E MIL COUSAS MAIS…. INSTALOUSE NA TABERNA DO “ JRAXEIRO”…. PRIMEIRO TRABALLABA TODA A TARDE E LOGO TOMABACHE UNS VIÑOS POLA NOITE… FIXO MOI BOAS MIGAS CO “AVELINO DA ANDREA”… DISQUE O OUTRO DIA LOGO DE TOMARSE OS DOUS UN PAR DE OLAS DE VIÑO O DENTISTA LLE DIXO AO AVELINO… “ ….AVELINO, TIENE USTED UN SOLO DIENTE EN SU BOCA Y ES USTED UN HOMBRE TODAVIA JOVEN, DEBERIA DE DEJAR QUE YO LE PONGA UNA DENTADURA PERFECTA….”….
O AVELINO MIROUNO DE TRAVÉS, ABRIU A BOCA E BOTOU UNHA RISA…”PERO SEÑOR DOTOR, NO VE QUE YO SOLO TENJO UN DIENTE Y AUN ESTE SE PASA TODO EL DÍA FOLJANDO…”
|
|
|
|
|
| CAP. XXX |
|
TEN CADA COUSA.... MORREN A FAME NA CASA... NON TEN MAIS QUE UN PAR DE CUARTILLOS DE TERRA.... UNHA VACA A MANTENZA.... A LAREIRA MAIS FRIA DO LUGAR.... COMEN PAN DE FARIÑA DE PATACA.... ATA DIN QUE CRIA GATOS PRA COCELOS NO CALDO.... O CASO É QUE A SUA MULLER SEMPRE ANDA MOI LIMPA, REPULIDA E BEN VESTIDA... E TEN UN CAN QUE METE MEDO, GORDO COMO UN DEMONIO…. PREGUNTEILLE COMO ERA QUE TENDO TAN POUCO A MULLER E MAILO CAN ESTABAN TAN FARTURENTOS….
QUEDOU UN ANACO CALADO…. LOGO MIROU PARA MIN E DÍXOME... “OES RAPAZ, A MULLER E MAIS O CAN SON OS QUE CHE HONRAN A CASA PORQUE SON OS PRIMEIROS QUE CHE SAEN A PORTA...”
... O CABRÓN E PROBE, PERO DE TONTO NON TEN NADA....
|
|
|
|
|
| CAP. XXIX |
|
ELA DÍXOLLE QUE AQUEL PELADO ERA O SEU MARIDO... ELA DIXOLLE QUE AQUEL PELADO NON ERA O SEU HOME... EL DÍXOLLE QUE A ÍA A AXUDAR A BUSCALA FARIÑA O MUIÑO... ELA DIXOLLE QUE O SEU MARIDO NUNCA LLE AXUDABA NESES TRABALLOS…EL DIXOLLE QUE A EL NON LLE IMPORTABA AXUDAR… ELA NON DIXO NADA… FALABAN AS PISADAS NERVIOSAS DOS ZOCOS… LOGO O BATER DUNHA PORTA…. DENTRO DO MUIÑO MANCHEAS DE FARIÑA ESPALLADAS… TESTIGOS MUDOS DO ADULTERIO AS RATAS FAMENTAS DO RÍO XALLAS...
|
|
|
|
|
| CAP. XXVIII |
|
| ESTAMOS OS DOUS SENTADOS NO ARRÓ... AS VACAS DEIXARON DE MOSCAR E XA ESTÁN TRANQUILAS.... CINCO PATACAS NOVAS ESPETADAS NUN PAU... UNHA CACHELA PEQUENA.... ENRRIBA DUNHA PEDRA CATRO RÁNS ESCACHUFLADAS... FAISEME A BOCA AUGA... ELA É A COCIÑEIRA.... EU O INVITADO.... VIÑO DE AMORAS PRA BRINDAR... ENCANTANME OS BICOS CON SABOR A CACHELOS... E A ELA OS BICOS CON SABOR A RAN... |
|
|
|
|
| CAP. XXVII |
|
TEMPO DE HERBA SECA... CAJONALÚS... AFIAR JADAÑA... MENOS MAL QUE FIXEMOS A ROJA E NOS VIÑERON CASEQUE TODOLOS VECIÑO.... PA DIANTE CORTA... PA TRAS DESCANSA.... MOITO XUNCO DE DIOS... XA LEVO ALOMENOS CATRO CULEBRAS FENDIDAS POLA METADE... AINDA PARTIDAS SEGUENSE MOVENDO COMO SE QUIXESEN ESCAPAR.... O SOL PETA A MATAR... TEMPO DE MOSCAS... PARECE QUE ME QUEREN PAPAR VIVO.... PA DIANTE CORTA...PA TRAS DESCANSA... PAREZCOME A AQUELA BAILARINA PORTUGUESA DUN TEATRO QUE VIÑERA FAI DOUS ANOS.... DORMIRON TRES DIAS NA CASA DO “ TREIXO”.... ¿¿¿ COMO CARALLO SE CHAMABAN???... ERAN MEDIOS MOINANTES PERO ELA BAILABA QUE NIN DIOS... MOVIA A CINTURA DUN LADO PO OUTRO... IGUALIÑO CA MIN AGORA... A VER SE HOXE REMATAMOS DE CORTAR A HERBA DA “ BOUZA DARRIBA”... MAÑÁN A DA “REVOLTA VIRADA”... CUARTA FEIRA A ESTENDELA.... SE NON CHOVE NUNHA SEMANA TEREMOLA VIRADA, CARGADA E APALLEIRADA.... OUTRA CULEBRA MAIS FENDIDA....
XA ME LEMBRO.... CHAMÁBANSE “ POUCA ROUPA E MAL POSTA”... SEN EMBARGO A BAILARINA AXACÁBASE QUE NIN DIOS...
|
|
|
|
|
| CAP. XXVI |
|
VIÑERON OS DA CONCENTRACIÓN PARCELARIA.... SEICA QUEREN XUNTAR AS LEIRAS TODAS E FACELAS MAIS GRANDES... ESTÁ O POBO TODO EN PÉ DE GUERRA... TODAS AS FINCAS NUNHA SOA E MOI GRANDE... A MIN TANTO ME TEN... A UNICA TERRA QUE TEÑO É A QUE LEVO NOS ZOCOS...
ALGÚN SEICA XA FOI CARGADO DE BOTES DE MEL, OVOS, E GALIÑAS PRA CORUÑA... OS DA CORUÑA DISQUE LLE DAN MOITO MÉRITO AS COUSAS NATURALES... DEBE DE SER PORQUE NON SABEN QUE O COCHO DAS GALIÑAS E O NOSO CAGADEIRO...
|
|
|
|
|
| CAP. XXV |
|
SON GRANDISMAS... E NÓTASE QUE ESTÁN TRABALLADAS... XA ERA HORAS DE QUE AS SACARAMOS DA LEIRA... TODOLOS ANOS A MESMA HISTORIA CANDO ANDÁBAMOS CA MILLEIRA... O ARADO NON FACÍA MAIS CA BATER NELAS.
PRIMEIRO DESENTERRAMOLA DARRIBA... DEBAIXO TIÑA TRES POSTAS DE PÉ...SEICA DENTRO DELAS SE ENTERRABAN OS MOROS... QUE VEN NOS VIÑERON AS CONDENADAS... DEITAMOLAS NA EIRA PARA FACELO PALLEIRO DE HERBA ENRIBA DELAS...
NON ME EXTRAÑA QUE OS MOROS DESAPARECERAN... NON TIÑAN OUTRA COUSA QUE FACER E DEDICARONSE A ESPETAR PEDRAS GRANDÍSIMAS POLAS LEIRAS... E ESTÁ CLARO QUE ONDE HAI PEDRAS NON SE DÁ O PAN... ASÍ LLES FOI...
|
|
|
|
|
| CAP. XXIV |
|
BROA CON UNTO... . MEUS TIOS DINME QUE MEU PAI MORREU A FAME, PERO A MIN LEVANME PÒLO MISMO CAMIÑO... O ESTÓMAGO ESTÁ REMOENDO EN VALDEIRO... MOITO ME DOE CANDO ME ANICO... DARÍA OS OLLOS POR PODER COMER AGORA MESMO UN COXIGOTO DE POLO...
TODO SE ANDARÁ... CANDO TEÑA CARTOS DEIXARÁN DE CHAMARME “TONIÑO DA MARICA” E TODO DIOS ME CHAMARÁ DON ANTONIO MOURELLE.... E ÓS NOSOS FILLOS APELIDARANSE MOURELLE GARCIA... SOA BEN... ELES NON PASARÁN POR ESTAS... NACÍN POBRE PERO NON MORREREI COMA UN MISERABLE...
|
|
|
|
|
| CAP. XXIII |
|
| NOITE DE SAN XOAN… FOMOS O “LERIO” E MAIS EU A PILLALAS TROITAS CO CESTO…. PILLAMOS AS DE DIOS E TODAS ELAS BOECHAS... SEICA O NORMAL E COMER SARDIÑAS PERO ESTE ANO SERÁ UNHA “TROITADA DE SAN XOAN”... A MEUS TÍOS MORRERONLLE DUAS VACAS ESTE ANO... A UNHA DELAS HOUBO QUE CORTARLLE O CUCHO DENTRO PORQUE NON SAÍA... A OUTRA ESBARRIJOUSE O CAER POR UN BALADO... DIN QUE ESTE ANO NON HAI CARTOS PRA SARDIÑAS... QUE XA HAI GASTOS DABONDO... ESO NON QUITA QUE SE FAGA A CACHELA MAIS GRANDE DO LUGAR... PARA QUE A VEXAN INCLUSO DENDE VILLAMAIOR... PASAREMOS TODOS OS DA CASA POR RIBA DELAS... PRA QUITAR O MAL DE OLLO... TAMÉN PASARÁN OS ANIMAIS POR RIBA DA BORRALA... O MELLOR NON AXUDA A QUE AS COUSAS MELLOREN PERO MAL NON FAI SEGURO.... |
|
|
|
|
| CAP. XXII |
|
O” XAQUÍN” TEN UNHA FORZA COMA UN CABALO... XA DE PEQUENO ERA DOBLADO, PERO AGORA É UNHA COUSA SEN XEITO... POR ESO SE FIXO CANTEIRO... EL SOIÑO LEVANTA PEDRAS PARA AS QUE NORMALMENTE FAN FALLA DE DÚAS A TRES PERSOAS... ADEMAIS É BRUTIÑO COMA UN ARADO... QUE LLO DIGAN A “BARREIRO”... O OUTRO DÍA CUBRINDO UN POZO CAIULLE UNHA PEDRA NA TESTA Ó XAQUÍN... CO GOLPE ESTIVO A PIQUES DE CAER PARA DENTRO DO POZO PERO CONSEGUIU AGARRARSE A PERNA DE BARREIRO QUE ESTABA FORA... OS ENLLOS DE BARREIRO OÍANSE NO LUGAR ENTEIRO...
AGORA TEN A PERNA TODA MAZADA, NEGRA COMA UN TIZÓN... DÍXOLLE O MEDICO QUE SE O XAQUÍN LLA HOUBESE APRETADO UN RATO MAIS TERÍAN QUE CORTARLLA PORQUE TIÑA AS VENAS ESMAGADAS E NON HABÍA CIRCULACIÓN DA SANGRE... ATA FALOU DE QUE SE LLE PODE ENCANGRENAR.... TIVO MOITA SORTE...
O XAQUÍN SOMENTES TEN UN PEQUENO CROUCHO NA TESTA....
|
|
|
|
|
| CAP. XXI |
|
ESTIVO PRETO DE TRES ANOS DE MARIÑEIRO... CONTOUME QUE O MAR É COMA CENTOS DE MILES DE RIOS XALLAS XUNTOS... NON MO IMAXINO...
E DIS QUE ALÍ NON HAI TROITAS PERO SI PEIXES ENORMES, E VACAS MARIÑAS QUE COMEN REPOLO MARIÑO, E PEIXES QUE COMEN MARIÑEIROS, E PULPOS GRANDISMOS QUE AFUNDEN BARCOS... E QUE SE NON LEVAS AUGA PODES MORRER DE SEDE PORQUE A AUGA DE MAR SABE A SALITRE... E QUE HAI MULLERES CON RABO DE TROITA MOI FERMOSAS CHAMADAS SEREAS... E QUE HAI OLAS ENORMES...
CANDO LLE PREGUNTEI O PORQUE HABIA OLAS NO MAR E NON NOS RÍOS DÍXOME QUE ERA PORQUE O MAR LAGRIMEABA OLAS CADA VEZ QUE UNHA SEREA MORRÍA AFOGADA.............
|
|
|
|
|
| CAP. XX |
|
HAI MAIS DE CINCUENTA CORVOS ALÍ Ó LONXE... SEGURO QUE HABRÁ ALGUNHA PREA MORTA... UNHA OVELLA OU ALGO ASÍ... É UN ANIMAL QUE TRAE MALA SORTE AÍNDA QUE O “BENIGNO DA CAMBONA” SE EMPEÑE EN DECIR QUE NON É MAIS CA UNHA PALOMA DE LOITO... COMO BERREAN AS CABRONAS... VOUME ACERCAR A VER QUE CARALLO FAN...
HOSTIA... ESTANLLE A BERREAR Ó “MEIJO DE INXERIZ” QUE ESTÁ COLLENDO NO TOXO... A ESE ECHE FILLO DE PUTA NIN OS CORVOS O QUEREN PRETO...
|
|
|
|
|
| CAPITULO XIX |
|
HOXE HOUBO UN TREMOR DE TERRA GRANDISIMO... ESTABAMOS CEANDO E NOTAMOS COMO A MESA, A ARTESA, OS VASOS, O POTE E TODA A CASA SE MOVÍA... ERA COMA SE QUIXERA BOTAR A ANDAR, COMA SE SE ESTIVERA ESTIRANDO DESPOIS DUN LONGO SOÑO... OS ANIMAIS QUEDARON TODOS CALADOS... AS MOSCAS PARARON... FOI SOMENTES UN INTRE PERO A MIS PARECIUME UNHA ETERNIDADE... A XENTE SAIU O CORRAL.... A PEPA DA FILUCHA” DIXO QUE ERA O FIN DO MUNDO... LOGO SALTARON OS LISTOS DO POBO, O “MARCIO” E O “ BENITO”...
O PRIMEIRO DIXO QUE ESO ERA PORQUE A TERRA PARARA UN MOMENTO DE XIRAR . INCLUSO FIXO UNHA PROBA... PUXO UNHA MANCHEA DE TERRA NO CU DUN CALDEIRO E FUINO MOVENDO... DE REPRENTE PAROU EN SECO... A TERRA DO CU DO CALDEIRO MOVIUSE TODA PARA UN LADO... DIXO QUE SE ENRIBA DESA TERRA HOUBESE CASAS ELAS TAMEN SE MOVERÍAN...
O SEGUNDO BOTOULLE A CULPA A MINA DE BARILONGO... O FURAR NA TERRA QUEDA UN BURATO E CANDO CHOVE A AUGA ARRASTRA A TERRA DAS BEIRAS... O ARRASTRALA TERRA DAS BEIRAS E CANDO SE MOVEN AS CASAS ... TAMEN FIXO UNHA PROBA... ESCARBOU UN BURATO NA TERRA ... BOTOU UNHA MIXADA ARREDOR E O BURATO QUEDOU TAPADO...
QUE DIGAN O QUE QUEIRAN... EU ESTOU CONVENCIDO DE QUE A TERRA TEMBROU CO FRIO... ESTABA CAENDO UNHA XIADA DE MEDO...
|
|
|
|
|
| CAPITULO XVIII |
|
XA SEU PAI ERA BORRACHO... TAMÉN SEU AVÓ... E O SEU BISAVÓ... ECHE UNHA COUSA QUE LLE VEN DE HERENCIA, COMO OS “SOUTOS”, QUE NACEN TODOS VIROLLOS... CANDO ESTÁ MOI BÉBEDO É MAIS PESADIÑO CA DIOS, MALEDUCADO, PELEÓN, E ESO QUE XA BATIU CON ALGUNHA PEDRA NO CAMIÑO, PERO EL ERRE QUE ERRE... DI QUE AS OLAS QUE MAIS LLE GUSTAN SON AS OLAS DE VIÑO... ESO DÍO PORQUE AINDA NUNCA VIU AS DO MAR... NUNCA BEBE AUGA PORQUE SEICA QUE MEZCLAR É MALO PARA O CORPO... O OUTRO DÍA FOI LEVAR AS OVELLAS Ó MONTE E DOULLE UNHA VOLTA MOI GRANDE... CAIU A PLOMO... MENOS MAL QUE HABÍA XENTE NA “ REVOLTA VACA” E O VIRON... FORON CORRENDO CARA EL E EMPEZARON A DICIR QUE HABÍA QUE CHAMAR A UN MÉDICO... NAMENTRAS O LEVABAN NO CARRO PARA CASA EL NON FACÍA MÁIS CA DICIR;
“ LEVADEME A UNHA TABERNA OOH, QUE EU ESTOU MOI MAL...”
|
|
|
|
|
|
|
|
