http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/ ga soporte@blogoteca.com http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss Hoxe atopamos no mercado uns champiñóns grandísimos , deses que desexas atopar a miudo pero rara vez aparecen . Estes merecían moito a pena , pedían prestarlles un pouco máis de atención , unha receita un pouco máis elaborada .

Habitualmente salteamos os champiñóns cun allo , e como moito lles engadimos un pouco de guindilla , hoxe queremos que sexan as estrelas dos nosos pratos , que nos amosen todos os seus encantos e todas as suas maravillas .

Non precisamos de moitos ingredentes , os suficientes para facelos brilar : 1 bandexa de champiñóns , 2 cebolas pequenas , 2 dentes de allo , 200 grs de panceta afumada , 3 ou 4 culleradas de tomate triturado , queixo que funda , pan raiado , noz moscada e aceite de oliva virxen .

Primeiramente limpamos os champiñóns e os desrabamos , por outra banda poñemos a caramelizar as cebolas ben picadiñas a lume baixo , que se caramelicen cos seus própios xugos sen engadirlles zucre , cando esteñan brandiñas engadimos a panceta en tiriñas e deixamos que se faga un pouco , seguidamente os rabos troceados , deixamos que o conxunto se faga ben .

Cando vexamos listo o recheo engadimos as culleradas de tomate , para que quede ben xugoso .

Poñemos os sombreiros coa zona do rabo hacia arriba nunha bandexa de forno , poñemos o recheo no oco que nos queda , por enriba espolvoreamos o pan raiado e a noz moscada , introducimos no forno que xa o teremos a quecer a 200º , terémolos 45 min , 5 min antes de que se rematen de facer poñerémoslles o queixo de fundir por riba .

Disfrutade campeóns que nos xa o fixemos .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=73880 TAPAS http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=73880#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=73880 Sun, 22 Nov 2009 20:20:00 +0100 Sí , Sí , Sí !!! Participamos no Concurso de Canal Cocina Los mejores blogueros de la cocina 09
Se pinchades enriba veredes o listado , aparecemos como Cociña Poética , currámonos o nick , cremos que xa vos van sair ordeados por orde alfabética , así non nos teredes que buscar por todo o listado.

Así que a todos os que nos seguides , vos facemos graza , vos gustamos .... pedímos o voso voto , quedan 47 días de votación , 1 voto por semán , só vos tedes que rexistrar para participar como votantes e vos tamén poderedes obtar a un prémio . Que , vendémonos ben , non ? Xa sabes iso dos políticos : " non o fagades por Nós , facédeo por Vós " hehehe saiunos a vea electoralista .

Que iso , que non insistimos máis , que se credes que somos os mellores , que sabemos que o credes , non o poñemos en dúbida , se non non estariades lendo isto , votádenos , e que sexa o que Canal Cocina quera .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71743 O Faiado http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71743#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71743 Wed, 28 Oct 2009 00:13:00 +0100

MANIFIESTO
DOS AÑOS DE MATERNIDAD/PATERNIDAD GARANTIZADOS POR LOS PODERES PÚBLICOS

Desde hace más de un siglo se conoce la gran importancia que supone para toda la vida del niño y del futuro adulto disponer a su lado, desde el nacimiento y durante los primeros años de la vida, de una o dos figuras de vinculación suficientemente próximas y suficientemente estables en el tiempo. Con los conocimientos científicos actuales resulta evidente que, antes de los tres-cuatro años, es mejor evitar la institucionalización de los bebés y de los niños, si no existen graves motivos para ello. Estas afirmaciones están basadas en:

a) Las investigaciones de los últimos 50 años sobre la vinculación del niño pequeño a sus cuidadores, como base de su salud mental y de su autonomía posteriores. La figura de apego provee, en los primeros años, la seguridad básica esencial para poder explorar el mundo y en esta seguridad básica se sustenta la capacidad de relacionarse con los demás de modo sano y de aprender.

b) Las investigaciones de las últimas décadas sobre la relación entre el vínculo con el cuidador y el desarrollo de las estructuras neurológicas del cerebro que nos muestran, por ejemplo, que el desarrollo del cerebro depende de la calidad de la crianza.

c) Los efectos negativos probados de la institucionalización parcial o total sobre la evolución infantil.

Hoy sabemos que el niño necesita ser cuidado por personas suficientemente constantes en el tiempo, que establezcan con él un vínculo emocional intenso. Esto es lo que le permite desarrollar una vinculación segura y estas condiciones las reúnen, especialmente, los padres. Sólo mediante la continuidad y la constancia en el tiempo, niño y adulto pueden llegar a conocerse, demandar y recibir respuestas adecuadas, realistas y coherentes y, por tanto, estructurantes.

Hoy en día, con la legítima integración de la mujer a la formación y al trabajo remunerado, cada vez más globalizada, existe la indudable necesidad de conciliar el cuidado de los hijos con el trabajo de los padres. Eso significa atender al derecho de los hijos a unos cuidados adecuados para alcanzar un desarrollo personal y mental saludable, así como atender a los derechos de los padres a su propio desarrollo personal y profesional -- lo cual, entre otras cosas, debe suponer unos ingresos familiares al menos suficientes para el crecimiento y la integración social de niños y familias .

Seguir lendo aquí]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71695 Os Nosos Poetiños http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71695#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71695 Tue, 27 Oct 2009 13:18:00 +0100 Fai tempo que tentabamos facer esta receita , pero sempre tiñamos poucas claras , ou as usabamos para outras cousas , desta vez non houbo excusa , o peso era o perfecto non tñamos que sacar ni engadir , é que isto dos Osos ten a sua ventaxe , matamos dous antollos á vez .

Desta vez o choio é ben sinxelo , tanto de ingredentes como de traballo , con 115 grs de claras ( uns 5 ovos pequenos ) e 225 grs de zucre teremos un postre que fará as delicias de nenos e maiores , e para darlle o toque orixinal unhas pouquiñas améndoas fileteadas .

Poñemos nun cazo ao lume as claras co zucre , misturamos ben e deixamos que tome temperartura , que esteña quente ao tacto , retiramos do lume e batimos coas varillas , desde logo que boa inversión no batidora Biffinet do Lidl , tiñannos que agasallar algo pola publicidade que lles facemos ( esta semán creo que volta a estar de oferta , merece moito a pena ) . Uns quince minutos , é impresionante o firme que quedan .

teremos o forno aceso a uns 100º , na bandexa poremos montóns de merengue , coas améndoas por riba , da para uns 6 de bó tamaño , metemos a bandexa no forno e os deixamo unhas duas horas , menos temperatura máis tempo , non o poñades a máis de 100º porque collerían unha cor dourada e o que buscamos é que saian ben brancos .

Esperade a que arrefríen larpeiros , que vos ides queimar a língua ]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71694 Sobremesas http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71694#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71694 Tue, 27 Oct 2009 13:16:00 +0100

Moitas grazas Blau*, é unha cociñeira preciosa como todos os teus traballos .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71296 AMIGO INVISIBEL GASTRONÓMICO http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71296#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71296 Wed, 21 Oct 2009 18:46:00 +0100 Esperámovos a todos os blogueiros no AIG , que non sabedes o que é ?!!! É o Amigo Invisible Gastronómico , xa é o segundo ano que se fai , o ano pasado organizouno Bea do Rincón de Bea , pero este ano por motivos de carga excesiva de traballo deulle paso a Ana de Delicias y Tentaciones , nos xa pedimos participar , esperamos que nos manden o mail coa confirmación para poder poñer na páxina o logo correspondente , a ilustración está feita por Eva de Blau*

Que ilusión nos fai , quen nos tocará ? Que lle enviaremos ? Gustarálle ? Cantas preguntas e que poucas respostas .

Imos ir adiantando traballo , xa que se pide que digamos a s cousas que nos gostan para facilitar a busqueda do noso agasallo ahí van as nosas :

-Todo o relacionado con moldes , de figuras , grandes ou pequenos , para galletas , para biscoitos ...
Todo lo relacionada con moldes , de figuras , grandes o pequeños , para galletas , para bizcochos ...
-As especias , canto máis raras mellor , por eiquí cardamomo soa a chino ;)
Las especias , cuanto más raras mejor , por aquí cardamomo suena a chino ;)
-O Té , adoramos o té , góstannos todos , e gostanos todo o ritual : teteiras , tazas , filtros...
El té , adoramos el té ,nos gustan todos , y nos gusta todo el ritual : teteras , tazas , filtros ...

Poderiamos decir máis cousas pero creo que con isto a gama de productos é variada , e por pedir pediriamos un super robot de cociña e como Ana unha máquina de xeados , pero creo que nos pasariamos de presuposto hehehe.]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71294 AMIGO INVISIBEL GASTRONÓMICO http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71294#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71294 Wed, 21 Oct 2009 18:43:00 +0100
Está é unha ensalada que nos gosta moito , por ensalada e por golosa , combina a perfección o sabor intenso dos Canónigos coa dozura do resto dos ingredentes , podédela disfrutar na Petit Bretagne en A Coruña . Para nos é un placer sempre que comemos alí . Permitímonos " tunearlles " a receita para que todos a poidades disfrutar dela .

É moi xeitosiña de facer e moi nutritiva , os Canónigos son unha fonte boísima de betacarotenos , vitamina C e iodo , e xunto co resto dos ingredentes fan deste prato un conxunto moi nutritivo , non nos liamos e imos cooa receita .

Precisaremos , como estades intuíndo , canónigos , soen vendelos embolsados , un puñado de dátiles , outro de pasas sultanas , non teñen pébidas e outro máis de cereais ( copos de millo , boliñas ...) , un pedazo de queixo de cabra de rulo e o toque fundamental : marmelada de frambuesa .

Primeiramente lavaremos e escurriremos ben os canónigos , partiremos os dailes e lles sacaremos a pébida e o queixo partirémolo en anacos como faragullas grandes .

Con todo listo procederemos a empratar , o aliño será a marmelada de frambuesa e teremos coidado de colocar os cereais no último momento para que non abranden .

Unha boa receita para un día ben fermoso , disfrutade del .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71293 Primeiros http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71293#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=71293 Wed, 21 Oct 2009 18:37:00 +0100
Nos esperamos que volte durante uns días a calor , para poder despedir o verán como merece , pero namentres con estes días de choiva apetece algo que nos quite a morriña do sol . para iso nada mellor que unha boa fabada que nos fará suar coma se estivesemos a 40 º graos na praia .

Precisaremos 700grs de fabas postas a remollo do día anterior , unha cebola do país , un par de tomates , meio pemento verde e meio vermello , duas cenouras , 4 ou 5 graos de pementa , 2 cravos de olor , 4 ou 5 cominos , un allo , un pemento choriceiro ou ñora , 2 chourizos ceboleiros , un bó pedazo de touciño con febra , aceite de oliva virxe , colorante alimentário e sal .

Primeiramente nunha ola a presión douramos o allo macahacado , a cebola pelada e cortada en anacos grandes , e as especias , cando tome color o allo engadimos a ñora , os pementos , os tomates as cenouras , os chourizos e o touciño e poñémolo a cocer cubertos de auga , contamos 15 min desde que a válvula comece a xirar .

Dixamos que arrefrie a ola e abrimos para engadirlle as fabas , retiramos a " verdura " e a batimos coa batidora ou a pasamos polo pasapures , outra opción e cortala e anaquiños nun primeiro momento .

Engadimos o preve das verduras as fabas , pasado polo coador pra que non leve ningunha tona , e o colorante alimentario , nos usamos cúrcuma , tapamos a ola e deixamos cocer , cando a válvula comece a xirar contamos 5 minutos e diexamos a ola enriba do lume apagado ( isto serve para as vitrocerámicas ) a calor residual fará que se rematen de facer sen necesidade de ter o lume aceso , se non tedes contade 10 min .

Só nos toca meter a culler e imaxinarnos na duna co sol na fronte .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=70589 Primeiros http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=70589#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=70589 Sat, 10 Oct 2009 19:02:00 +0100 Esta é para nos un dos eixos fundamentais da cociña do aproveitamento , todo serve nadase tira . Somos de culler , de sopas , caldos , fabadas , encántannos e abusamos , sempre temos a man no coxelador preparacións destas para que nos sexa doado facer unha comida rica , esperamos que vos tamén abusedes da Tripla Básica .

Comezaremos por mercar verduras : cabaza , repolo , cenouras , cebolas , apio , porros , acelgas, o que se nos apeteza , cebola e unha pataca é algo que nos lles engadimos sempre ( a pataca fai que a crema espese ) e allo , un cravo de olor , un par de graos de pementa , unha folla de laurel , aceite e auga .

Picamos as verduras que vaiamos consumir en anacos grandes , o allo miudiño , poñemos na pota unha cullerada de aceite e nela doramos o allo , cando colla cor engadimos o resto das verduras e rmovemos ben , non hai que doralas moito , só nos resta cubrir de auga e deixar cocer durante unha hora , 30 minutos se é na ola rápida .

Agora ben o mellor , contando que nos ten que quedar caldo suficiente non sexamos avaros a hora de engadir auga , entón as verduras podémolas usar par facer unha crema , o caldo para unha sopiña de fideos ou un caldiño limpo , a crema e o caldiño poden levar tropezóns de ovo cocido , pan frito , setas ... Ahí tedes que deixar voar a imaxinación .

Nos cando a facemos poñemos moita cantidade e conxelamos , as verduras nun recipiente cun pouquiño caldo e o caldo noutro .

Este outono pasaremos a famosa crise a base de culler .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=69443 Primeiros http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=69443#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=69443 Fri, 18 Sep 2009 18:33:00 +0100 Karlotti dixo un día :

Esta mañana
hice memoria de los trenes de mi vida,
vi los horarios comiendo
las migas del adios,
las ventanillas boquiabiertas
tan fatigadas, tan cansadas
dibujando trayectos en la palma de las manos
de un regreso indescifrable.
Coloquios de los pies hinchados,
billetes dobladitos para siempre,
maletas olvidadas
y maletas como perros sin ojos,
y ligerisimas maletas de tu a tu
con el corazon
de la muerte.
Maletas bultos sacos bolsas paquetes fardos
mondas de besos mondas de citas
cascaras de ausencias
envoltorios de comida amarga
envoltorios de colores arrugados sobre el vacio
mas maletas fardos bultos bolsas sacos
y miradas muchas miradas
volando como peces
como bancos de peces entre las orillas magneticas
de las idas y venidas
puras orillas de mapas infantiles.

E nos dende eiquí lle respostamos :

Esta mañá fixen memória
dos trenes que me quedan por ver chegar,
deses sorrisos que deixarei atras
e desas gargalladas que me chegan ao andén baleiro,
das bágoas e bicos das despedidas,
das apertas e palabras dos reencontros ,
dos amigos esquecidos polas distancias pequenas ,
dos fillos que crecerán e me deixarán, nos deixarán,
dos anos que terei e da vida que deixarei...
Esta mañá fixen memória e lembrei que só son o que serei. ]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68826 Literaria http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68826#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68826 Mon, 07 Sep 2009 01:28:00 +0100 Xa de primeiras : absterse pesadores de calorías , esta receita leva moita . Logo se sobra algún kilo de eiquí ou daló non nos pidades contas .

Está é unha sobremesa vasca , tipica do Nadal , pero eiquí na Poética non lle facemos prexuízos e a rematamos de facer , como o seu nome indica é cremosa e podes alixeirala ou non segundo o gosto de cada quen ; por non variar nos fixémola coma se fosen natillas , que para iso nos estamos pasando todo o vran metidos na auga facendo longos .

É ben doadíña de facer e precisa moi pouco material , un pauíño de canela , unha tona de limón , 190 grs de noces ( intxaur é noz en euscaro ) , 150 grs de zucre e 750 ml de leite , nos fresco e enteiro .

No morteiro machacamos as noces , leva o seu tempo , podese facer no moedor de café pero desta maneira solta mellor o aceite que ten , namentres poñemos a quecer o leite coa canela ea tona do limón , deixamos que ferva e se aromatice . cando teñamos as noces ben machacadas engadímolas ao leite co zucre , fora do lume , e remexemos ben até que quede todo ligado , poñemos entón a pota enriba do lume e deixámola cocer uns 30 min a fogo maino , imos remexendo aos poucos para que non se agarre ao fundo .

De nos depende que a deixemos máis espesa ou máis solta , canto máis cozamos máis espesa quedará .

Ben larpeiros xa contaredes , por eiquí dámoslle un : Repetir .

P.D. : podédela pasar polo chino , nos deixamola sen pasar para que se lle notáse os pedaciños de noz que quedaron máis enteiros .

P.D. 2 : algún parente vasco debía ter quen argallou o Pé de Moleque ]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68634 Sobremesas http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68634#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68634 Wed, 02 Sep 2009 18:47:00 +0100 Nos sabemos que vos parecerá pero por eiquí apetecían moito , sí , xa vemos que o tempo non acompaña , pero é que están tan ricos , lémbranos os patróns de pequenos , non había família que se prezase que non os fixera para ese día grande , así que decidimos celebrar o San Nos e darnos un agasallo gastronómico , que logo viña a hora de sesta na praia baixo o parasol .

Receitas hai moitas , como todo , nos imos poñer a que nos adeprenderon na casa e para iso precisaremos : meio kilo de garabanzos , unha mán de tenreira ( cortada en rodelas ) , catro de porco , 700 grs callos , dous chourizos ( que sexan frescos ) ceboleiros son estupendos se os conseguides esfaragullanse todos durante a cocción , 200 grs de panceta en taquiños , unha cebola do país , cominos moídos , pementón doce e picante , un pedaciño de guindilla e catro allos .

Primeiramente poremos en remollo os garabanzos a noire anterior , sempre dentro da neveira , logo escaldaremos os callos e a perna , fervémolos uns tres min e desbotamos esa auga . Poñemos a cocer na ola rápida as máns de tenreira e os callos uns 20 min , pasado este tempo abrimos a ola e engadimos os chourizos , as máns de porco , a panceta , os chourizos , a cebola , os allos e as especias , se a auga parou e ferver esperamos a que comeze a ferver outra vez e daquela engadimos os garabanzos , con outros vinte min de cocción na ola rápida deberían estar listo , se quedaran un pouco duros podemos rematar de facelos coa ola aberta .

Como remate queda sacarlle oso as máns de tenreira , cortar os chourizos que quedaran enteiros , rectificar de sal e especias , machacar os allos cuns poucos garabanzos ; isto servirá para que ligue un pouco máis o caldo , a cebola podémola desbotar ou darlla a quen lle goste cocida .

Esperanos papatoria , sentímolo pero non podemos quedar máis convosco . Saúde .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68471 Primeiros http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68471#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68471 Sun, 30 Aug 2009 12:06:00 +0100 Estamos en tempo de moras , de figos tempraneiros , de perucos ...encántanos estas datas , hai cousas tan ricas nas hortas , montes e mercados . Todos os días camiño da praia collemos o noso puñadiño de moras ou amoras coma se dí por eiquí , que doces están e como se funden nas nosas bocas , os Poetiños están toliños con elas , queren máis e máis , se fose por eles a producción non debería ter fin hehehe .

Todos os anos facemos algún licor . que se guinda , que se de noz verde , que se de mora ...Aha sabía que non nos perderamos imos preparar Licor de moras .

Quedamonos pampos vendo receitas pola rede , engadenlle auga , xa as suas cañas ou oruxos son de menos gradación , que na vez de licor fan zume para nenos .

Velaiquí unha boa receita : un litro de caña , chamarlle oruxo é raro , por non decir blasfemo , 250 grs de amoras , sobre 500 grs de zucre , un pauiño de canela , unhas sementes de cardamomo e meia noz moscada .

O máis complicado de todo é meter os ingredentes nun tarro de cristal e boca ancha , axitar ben e deixar repousar nun sítio seco e oscuro , cando nos lembremos voltamos a axitar xa que o zucre namentres non se disolve completamente tende a apousar no fundo . No momento en que vexamos que non queda zucre no fondo despois de repousar uns días podemos probalo por se hai que engadirlle máis zucre , senón a esperar mínimo seis meses , aínda que nos soemos esperar o ano para comezar a facer o trasvase as botellas , procuraremos non engadir moitas moras para que non nos enturbien o licor .

Boa resaca compañeiros .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68367 ALCOOL http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68367#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68367 Thu, 27 Aug 2009 00:13:00 +0100 Por aquí a couve-flor gosta de todas as maneiras , pero esta é a maneira de convertila nun prato contundete , para acompañar duns pementiños ou dunha fresca ensalada . É isto xa é preocuparse pola vosa figura , que preocupóns estamos ultimamente .

Precisaremos unha couve-flor grandiña ,unha cebola pequena , un litro de leite , 125 grs de manteiga , 130 grs de fariña , noz moscada , sal , queixo e pan raiado .

Nos a couve-flor facémola ao vapor , pero podédela cocer , ao vapor non se enchoupa de auga e non a temos que or a escurrir . Para facer a Bechamel derretimos nun cazo a manteiga e pochamos nela a cebola ben picadiña , cando esteña dourada engadimos a fariña e remexemos ben cunha culler de madeira para que a fariña non se queime , veredes que con estas cantidades queda como unha crema , isto fara que a bechamel quede máis xugosa , a esta mistura de grasa + fariña chámase Roux e serve como espesante de preves e sopas , a bechamel , a salsa española ou a veluoté , son algunhas das elaboracións que comezan por esta mistura .

Ao lío , cando teñamos a fariña e a manteiga ben ligados imos engadindo leite aos poucos , o leite pode estar tépedo , así tardaremos menos , agora cun batidor remexeremos para emulsionar ben todo e iremos incorporando máis leite a medida que espese . Raiaremos un pouco de noz moscada ( nos raiamos moita porque a parte de que gostamos moito do se sabor é afrodisiaca ;) ) e eengadiremos o sal , podemos ir pouco a pouco con el para que non nos quede salgada .

Agora nunha fonte do forno poñemos a couve-flor poe enriba o queixo ( raiado , loncheado , en anaquiños ... ) e o pan raiado , se temos por ahí un pouco de tomate frito tamén lle vai ben , e a forno a que se doure co a función de gratinar .

Que decides ? Doádo e suculento , non ?]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68360 Primeiros http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68360#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68360 Wed, 26 Aug 2009 18:24:00 +0100 Por moito que como adultos nos non deixemos influenciar por elas os nosos fillos non teñen esa capacidade de abstracción , para eles todo o que aparece pola tele é bó e digno de ser tido , e se intentas educálos nunha maneira de vida diferente fóra dese mercadeo sempre vai haber alguén que poña as cousas no seu sítio .

Esta entrada ben a conto do comezo no cole dos enanos , e a tan traída lista de material escolar , é incribel , piden marcas concretas de certos productos , e por suposto non son dos chinos . Hai listas máis pequenas e listas máis grandes pero en todas elas predomina a marca , si xa sabemos que alguén nos dirá que é para que todo o material sexa uniforme , sí é certo , pero pode selo coa recomendación : " tipo Bic " e non ten porque ser Bic ; ou " tipo Alpino " e non ten porque ser Alpino .

A nosa queixa é porque haberá moitas famílias para as que supoña un gasto moi alto mercar este material , xa que dá igual onde o merques , o prezo variará pouco . Cando con outro tipo de lista o prezo final seía ben distinto .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68357 Licor Café http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68357#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68357 Wed, 26 Aug 2009 17:44:00 +0100 Sempre que a facemos o normal é que unhas veces saia máis seca , outras sosa , as máis das veces salgada , nos temos unhas cantidades fixas para que istonon pase , e que a tortilla saia no seu punto . Podemos pasala máis ou menos , salgala máis ou menos , esas variacións podedes facerllas a esta receita inicial .

Precisaremos 1 kilo de patacas sen pel ou 1.2 con ela , 8 ovos , aceite e sal .

Despois de pelar as patacas cortarémolas en rodelas finiñas , o aceite no que as fagamos non debe estar moi quente , xa que as imos " pochar " non fritir , o que queremos e que a pataca quede feita e xugosa , se vemos que o aceite burbullea moito baixamos o fogo ; cando as pinchemos co garfo e esteñan tenras será o momento de retirálas para outro recipiente e con elas así quentes engadimos os ovos , nos botámolos sen batir pero iso é ao gosto de cada quen , tócanos medir o sal é unha cullerada de moka ( das culleres máis pequenas ) por cada tres ovos ; así que engadiremos 2.5 medidas de sal , e remexemos ben todo .

Coa tixola ao lume e ben quente vertemos a mistura nela , cunha culler de madeira removemos coma se fósemos facer un revolto , deixamos que se faga polos bordos e dámoslle a volta cun prato que cubra ben o diámetro da tixola , baixamos o lume e dixamos que calle , podemos tocarlle coa man polo centro da totilla , según esteña máis feita así estará máis consistente .

Como vedes facer unha boa tortilla non ten ciencia só e poñerse e facer moitas .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68355 Segundos http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68355#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68355 Wed, 26 Aug 2009 17:11:00 +0100 Cantas veces os nosos Poetiños nos piden Pombiñas , ou cantas veces apetécennos cando imos tumbarnos a ver esa peli do DVD , se temos micro en 3 -4 minutos están feitas pero se non , canto tardariamos en facelas se estamos de antollo ?

Na Cociña Poética facemos moitas veces as pombiñas , tanto para os nosos Poetiños como para nos , pero nunca se nos deu por calcularlle o tempo , e hoxe como tiñamos a tarde libre decidimos facer a proba , e foron 5 minutos entre abrir o paquete , poñer o aceite na pota e que se remataran de facer , non esta mal .

Así que se vos animades precisaredes un paquete de grao de millo , aceite e sal .

Poñeremos na pota ( do tamaño que queramos ) unha cullerada de aceite , cando esteña quente cubrimos o fondo cos graos de millo e tapamos , nun momentiño escoitaremos un pequeno POP ! , xa están comezando a abrir , neste momento temos que comezar a menear a pota , sacudímola espaciadamente para que as pombiñas que xa abriron non se nos peguen no fondo , haberá un momento " bombas de palenque " , que será cando se poñan a estoupar todas , e logo baixará a intensidade , deixámolas un pouquiño máis até que vexamos moi espaciados os POP! ; tede conta co lume , non o poñades moi alto que queimaría os graos antes de que abrisen .

Xa só nos queda servílas e engadírlles sal , zucre , pementa , ... O que máis nos chiste .]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68093 Sobremesas http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68093#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=68093 Wed, 19 Aug 2009 11:23:00 +0100
Non lembrabamos non ter posto unha reseña sobre este libro , foi un despiste causado pola desconexión temporal da rede , agora que xa está todo normalizado comezamos a coller ritmo .

Gustounos moito cos seus pequeniños poemas que teñen ás vogais como protagonístas , polo ritmo nos versos para poder ser cantados e se a todo isto lle sumamos unhas ilustracións moi impactantes cun espectacular colorido , saenos un libro redondo .

Iolanda Castaño gaña moitísimo ao natural , a sua presentación encandilou a pequenos e maiores , e a hora de asinar tivo moitísima paciencia con todo o mundo . Un encanto .

Así que xa sabedes , que teñan moitos de antemán para animarse .

" Cando eu saiba ler , moitos libros ei de ter ..."]]> http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=67907 Os Nosos Poetiños http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=67907#commentarios http://www.blogoteca.com/cocinhapoetica/index.php?cod=67907 Thu, 13 Aug 2009 15:26:00 +0100