Pepe Dovale, Patrón do barco
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 ANTERIORES
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 NA REDE

LEMBRANDO AS BOLBORETAS

Falando con algunhas das tripulantes deste barco, contáronme que hoxe se celebra por décimo terceiro ano o Día Internacional para a eliminación da violencia contra as mulleres. Declarouno así a Asemblea Xeral da ONU en 1.999 para erradicar todo acto de violencia baseado no xénero que ten como resultado posible ou real un dano físico, sexual ou psicolóxico, incluídas as ameazas, a coerción ou a prohibición arbitraria de liberdade, xa sexa que se desenvolva no ámbito público ou privado.
Eu preguntei, por que este día? E me contaron que na República Dominicana, durante a chamada Era de Trujillo, un dos dictadores máis sanguinarios do século XX, houbo tres irmás que se opuxeron firmemente á súa política: Patria, Minerva e María Teresa Mirabal. Participaban na Agrupación Política 14 de xuño, onde eran coñecidas como as Bolboretas. Foron encadeadas, violadas e torturadas en varias ocasións antes de ser asasinadas o 25 de novembro de 1.960 por orde do dictador.
Comentaban as tripulantes que é certo que este tipo de crimes públicos e sonados teñen unha grande repercusión social. Pero tamén está o crime oculto, privado, insidioso, diario. Ese crime cometido dentro do fogar, que debería ser o lugar máis seguro, exercido pola parella, que debería ser a persoa máis cercana, e onde os xeitos de violencia moitas veces son tan sutís que non resulta doado demostralos. A súa erradicación ten peor prognóstico pois é consentido por boa parte da sociedade.
Moitas veces escoitamos, as parellas de agora non aguantan nada... xa non hai matrimonios como os de antes... As tripulantes dicían: é certo. Non aguantan e fan ben. Nunha parella hai que tolerar as diferenzas pero non aguantar as intolerancias.
Hoxe é día de lembrar as bolboretas que non son quen de voar por estar nunha gaiola ou por estar pinchadas cun alfinete nunha colección.
Eu, cada vez que chega este día recordo o conto que dicía sempre Áurea, a filla da tía Candeloria. A tía casara cun home dunha pequerrecha vila de Lugo (do nome non me recordo) e para alí foi vivir, pero regresaban polo patrón á casa paterna. Aurita sempre me viña visitar e contaba unha historia que podedes ler en Contos da Vila: Casa Pega Ultramarinos.
Comentarios (0) - Categoría: 3. CONSERVA na memoria - Publicado o 25-11-2012 03:17
# Ligazón permanente a este artigo
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0