É costume dende hai uns anos que a mañá do luns de Entroido elaboremos unhas rosquiñas para a merenda. Hoxe non había ser menos. Puxémonos mans á obra e non nos levou unha hora facer seis quilos de rosquiñas. Unhas máis redondiñas e outras menos, algunhas máis apachocadas e outras ben gordiñas... Teñen que ser diferentes pois non é igual o gusto de todos e todas. Avelina tivo unha boa axuda por parte do seu afillado, Abelardo; Luísa tivo dúas axudantes de categoría: Paula, a neta do meu irmán Vicente, e Candela, a filla de Gelo. Tamén veu Luz Vide visitar a Ramona e gabouse do ben que nos viña a actividade para mover as mans.
Despois de xantar María de Lucho, Lola de San Paio, Isabelita do Forno e Luísa de Devesos foron para a cociña a fritilas. Acabaron nun santiamén. Cando as rosquiñas chegaron á sala, arrecendía a Entroido por toda a casa. Estaban boísimas, douradiñas e esponxosas.
Despois da merenda, tamén coma tódolos anos, facemos baile na casa. Cada quen disfrázase do que lle parece ou do que pode: vaqueiras, indios, piratas, pallasas... o caso é pasalo ben. Gelo e Candela trouxeron as pandeiretas e tocaron unhas pezas que cantamos a coro e houbo moitos e moitas que se animaron a bailalas.
Recibimos varias visitas, ademais de Candela. Unhas mascaritas que aínda non descubrín quen son... pero xa me enterarei. Houbo outra que apareceu cun anteface pero axiña o quitou, era Rocío, unha das enfermeiras a quen recordamos con cariño. Canto me alegrei de vela. Mercedes recibiu a visita da súa neta e da súa nora coas que conversou animadamente. Tamén viñeron José Luís e Antía, o pai e a filla de Araceli, con Sandra, a amiga de Antía.
Podedes ver as fotos na FotoBlogoteca Entroido na casa.
A nosa é unha casa aberta. Quen queira vir queda convidado ou convidada para o ano que ven. Garantimos troula.