Pepe Dovale, Patrón do barco
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 ANTERIORES
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 NA REDE

CEREIRAS E CEREIROS
Existen abellas no mundo antes de que existiramos as persoas. Ademais de produciren mel, pole, xelea real e própole, polinizan as plantas que son case a metade da nosa alimentación.
As abellas viven sobre 30 días e cando teñen uns 12 empezan a producir cera mediante unhas glándulas que teñen no abdome, denominadas cereiras, durante 6 días máis ou menos. Utilizan escamas de cera para elaborar as celas hexagonais coas que constrúen o panal, onde crían novas abellas e producen o mel. Para produciren un quilo de cera, as abellas deben consumir entre 7 e 8 quilos de mel.
En Galicia sempre houbo quen tiña abellas, como complemento da agricultura ou da gandería. Tradicionalmente facíanse as colmeas de cortizas cubertas cunha lousa, onde as abellas fixaban os seus panais. Estes cortizos adoitábanse colocar no monte cun cercado arredor denominado alvariza, para evitar que entraran animais meleiros. Cada ano por esta época cortábanse os panais e sacábase o mel e tamén a cera.
Durante o século pasado comezaron a utilizarse colmeas móbiles, onde se poden extraer os panais sen cortalos e a produción de mel é maior. Pero, pola contra, este tipo de colmeas diminuíu moito a produción de cera, pois xa non é preciso que as abellas constrúan novos panais cada ano.
A cera vendíase ás cereiras e cereiros quen primeiro a cocían, a vertían cun cazo de cinc no pío recuberto con esparto (para coala) e a prensaban para conseguir tacos duns 40 quilos.
Antigamente a cera era moi prezada, xa que con ela facíanse as candeas, o medio de iluminación máis empregado; realizábanse derretendo a cera e verténdoa sobre as mechas. Outro elemento moi solicitado eran os exvotos (figuras humanas, de partes do corpo ou de animais, empregados para pedir milagres a un santo ou santa) que se elaboraban nun molde de dúas pezas, para poder abrilo, cuberto de aceite ou xabón, para que a cera non se pegue, e quedando a peza oca. Agora utilízase para pomadas, perfumes, tratamentos da madeira, candeas decorativas? Mais hoxe en día, a cera está mesturada con parafina e non rende o mesmo.
Así nolo contou Suso, un cereiro que había na Casa do Mel e que veu o ano pasado polo San Martiño a desenvolver un obradoiro de cera; moito nos gustaron as candeas que fixo, como as de sempre, pero tamén as de cores, con escamas, con forma de flor e ata unha Torre de Hércules de cera. Na foto podedes ver algún exemplo.
Comentarios (0) - Categoría: 2. Actividades por TÉMPORAS - Publicado o 28-10-2011 14:17
# Ligazón permanente a este artigo
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0