Pepe Dovale, Patrón do barco
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 ANTERIORES
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 NA REDE

O CRISTO DE MOURAZ

Contábanos Maribel a lenda que atribúe o nome de Faladora á serra. Disque alí foi soterrada viva Hildefrida, esposa do rei Remismundo; parece que acusaron á raíña de mandar matar a un fillastro seu e o rei ordenou vinganza. Hildefrida, por ser inocente, aínda vive nas entrañas da serra e dende alí pódense escoitar os seus laios.
Se ás Pontes vas
e unha pedra oes falar
é a dona de Remismundo
co seu eterno penar.

Cando paseamos pola serra, ademais de escoitar á raíña faladora, atopamos, case sen querer, unha chea de tesouros; só temos que entornalos ollos para distinguilos.
Preto da Pena Branca, aló onde se xuntan os montes, da Panda, do Carabelote, da Penagrande e da Coriscada, podemos ver os restos do Cristo de Mouraz, entre monumentos prehistóricos, como representante da cristianización destas terras.
Dicía Federico Maciñeira, o gran historiador, que era un gran cruceiro de pedra con ampla base, que servía de marco para dividir sobre aquel ángulo as parroquias de San Sebastián de Devesos, San Cristovo de Couzadoiro, San Mamede de Grañas do Sor e Santa María de Mañón, dicíndose na localidade que sentados ao pé da cruz poden xantar os catro respectivos curas sen saír de cadansúa.
Hoxe, se non nos decatamos, pode pasar por ser un monólito perdido no medio do monte. Del só quedan a súa base e parte do brazo máis longo, descabezado, sen Cristo e entre as silvas que medran en derredor.
Hai quen di que aínda perduran as trincheiras que fixeron os mouros, contra quen loitou o Xeneral Mouraz saíndo vitorioso grazas a un ?pau de dous paus? (explícame Manolo de Devesos que debía ser un mallo). En lembranza desta vitoria ergueuse o monumento.
O caso é que o Cristo de Mouraz era lugar de cita antigamente para os romeiros, tanto para os que ían en peregrinación a Teixido como para os que se dirixían a Compostela. Isto é porque está en pleno Camiño dos Arrieiros, un camiño usado ata a Idade Media, que unía o porto de Vares con A Mourela (As Pontes).
Cantos tesouros agochados temos na nosa terra.
Comentarios (1) - Categoría: 6. CATALEXO cousas para ver - Publicado o 28-10-2011 12:07
# Ligazón permanente a este artigo
1 Comentario(s)
1 Según presenta en la foto el fragmento fotografiado lo erguí porque a mediados de los noventa se encontraba derribado. Es entonces cuando tras reubicarlo de nuevo, escribo un artículo en LVO, donde se reclama la restauración del frg#blgtk08#mento que yo enterré. Al cabo de unos años aprece derribado y solamente a penas queda un metro del mismo, pues se conoce, que la empresa encargada de hacer un área de descanso, al ciar atrás derriba el monolíto...En fin. Un saludo.
Comentario por alberto (08-06-2014 21:04)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0