Pepe Dovale, Patrón do barco
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 ANTERIORES
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 NA REDE

O PORCO ANTÓN

Galicia non sería o mesmo sen o porco. Comémolo de moitos xeitos: no cocido, no caldo, no lacón con grelos, nas tripas, na zorza, na empanada de raxo, na bola de roxóns, nas filloas? (vou parar que aínda falta un cacho para a hora do xantar). Do porco válenos todo, dende o fociño ata o rabo, e co porco facemos de todo: xamóns, chourizos, chanfaina, botelo, unto...
Hai unha cultura galega do porco. Quen non recorda aquelas matanzas nas que se remataba comendo o fígado encebolado, convidando aos veciños que viñan axudar a traballar? Nalgún sitio comíase case o porco enteiro, polo que os veciños se poñían de acordo para facelo a un tempo. Tamén sabemos dalgún dito relacionado co porco, como aquel que di: O porco o has de manter, se ti o has de comer; este refrán será verdade en toda Galicia, pero non aquí en Ortigueira, onde se celebra unha das festas máis antigas relacionadas co porco.
No Porto de Espasante hai un cartel que di: ?O Porco Antón está ceibe. Ten preferencia?. O porco campa ás súas anchas polas rúas de Espasante e vai á praia como cada ano dende hai máis de cen. Dis que xa no século XIV, o San Antón víase xunta dun porco e a orde que fundou tiña como ingresos a procura de licencias para que os seus cochos, todos cunha campaíña ao pescozo, puidesen manterse libremente, tanto nas cidades coma nos arredores, para despois poxalos e co recadado atender obras comunais.
O noso Antón é un porco ben repoludo; ten boas cachas, carnes rosadiñas e cara de santo. Chegou ao Porto un 13 de xuño, polo San Antonio, no día da bendición do gando. Non era máis que un chiniño destetado que mercou a Comisión de Festas. Son as rapazas da Comisión quen se ocupan del; péchano pola noite, limpan o cortello... estou oíndo á nosa Nerea: Chino! Chiniño! Pasa p?aquí que se hai que lavar! Tamén lle aprenden o percorrido polas casas e, fóra a alma, o porco é ben listo, coñece de seguida as casas onde lle dan a lavadura. Os madrileños que veñen no verán abren os seus ollos incrédulos cando escoitan unha campaíña e ven pasar o porco. Nunca tal se veu!
É o porquiño máis feliz do mundo.
Mais cando chega o tempo das castañas... o Antón xa non sae do cortello ata o día de Reis. Rífase, viviño e coleando, coa Lotería do Neno. A persoa agraciada pode vendelo, facer chourizos ou mantelo como mascota, que de todo hai.
Para lembrar esta tradición centenaria hai na praza de San Antonio unha escultura de bronce que representa ao Porco Antón, cunha campaíña ao pescozo.

Comentarios (2) - Categoría: 6. CATALEXO cousas para ver - Publicado o 29-06-2011 12:01
# Ligazón permanente a este artigo
2 Comentario(s)
1 Moito me gusta a carne de porco, pero despois de ver a Antoniño vaime dar moita#blgtk08# pena o próximo lacón con grelos... Cantas tradicións ten Ortigueira agochadas!
Comentario por Araceli (29-06-2011 15:22)
2 claro que hai unha cultura do . porco,que llo digan a anton reixa: "a matanza do#blgtk08# porco matalle o ..........galicia canibal"
Comentario por loly (30-06-2011 00:39)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0