Déixovos aquí os enlaces a unha serie de críticas sobre a novela de Ishiguro que, non obstante, recomendo ler despois de ter rematada a obra posto que se fan revelacións argumentais que poden estragar a intriga e incluso condicionar o debate:

Para saber un pouquiño máis sobre o tema que aborda a novela, desde un punto de vista científico, quizais conveña botarlle unha ollada a este programa de REDES, de TVE e conducido polo divulgador científico Eduard Punset, onde aparecen aclarados algúns conceptos e explicadas algunhas cuestións que axudan a entender o alcance real das investigacións nese eido:

E finalmente e como complemento para despois da lectura, comentarvos que existe unha película, A illa, que fai unha proposta, salvando as distancias, parecida á de Ishiguro. O filme foi dirixido por Michael Bay e está protagonizado por Ewan Mc Gregor e Scarlett Johanson. Estreouse no 2005, xustamente o mesmo ano no que Ishiguro publica a súa novela.

- Click here for the funniest movie of the week

Lincoln Eco-Seis (Ewan McGregor) e Jordan Delta-Dous (Scarlett Johansson) atópanse entre os centos de residentes dun complexo pechado a mediados do século XXI. Do mesmo xeito que todos os habitantes desta contorna coidadosamente controlada, todo nas súas vidas cotiás está sometido a vixianza, aparentemente polo seu propio ben. A única saída , e a esperanza que todos comparten, é ser elixido para ir a "A illa", o último recuncho sen contaminar do mundo tras un desastre ecolóxico que, segundo din, cobrouse a vida de todos os habitantes do planeta, excepto a deles. Lincoln, que ultimamente ten pesadelos inexplicables, está inquedo e cuéstionase cada vez máis as restricións que lle impuxeron á súa vida. Pero a verdade impónselle con crueldade cando descobre que todo sobre a súa existencia é mentira, que a illa é un engano, e que el, Jordan, e todos aos que coñecen son máis valiosos mortos que vivos. Sen tempo que perder, Lincoln e Jordan emprenden unha arriscada fuxida a un mundo exterior que nunca coñeceron e no que teñen unha misión primordial: vivir.

Premio Novela Europea Casino de Santiago 2006

Inglaterra, finais do século XX. No medio da idílica paisaxe campestre, un colexio exclusivo acubilla os seus alumnos, protéxeos do mundo exterior, failles crer que son especiais, auténticos seres escollidos. Mais, por que están realmente alí? Kazuo Ishiguro, autor de The Remains of the Day (O que queda do día), explora nesta novela as posibilidades da ficción a través dun relato que agacha unha verdade terrible. Non me deixes nunca é a historia dun destino inesperado, dun fado arrepiante que pon de relevo a fraxilidade do ser humano fronte a un mundo aparentemente feliz. [Presentación Editorial]

Esta obra de Kazuo Ishiguro ten sido incluída no xénero da ciencia-ficción, mais o seu autor resístese a aceptar esa catalogación, e é que o mundo que crea na novela ben podería ser o noso mundo real, un mundo alternativo posible, e por iso mesmo, arrepiante. Isto é o que leva a algúns sectores da crítica a considerar esta obra como unha distopía (o contrario dunha utopía, o mundo proposto dista moito do ideal) que lle permitiría abordar a Ishiguro un tema moi interesante e polémico que non nomearei nesta sección para non estragarvos a intriga. Sexa como for, o certo é que se trata dun libro que admite múltiples e diversas lecturas, algunhas máis literais, outras máis alegóricas, e que dará lugar, sen dúbida ningunha, a un interesante debate nas sesións.

Na entrada de “Información sobre as lecturas” atoparedes, entre outras achegas, unhas críticas moi interesantes, mais nas que se desvelan datos que poden estragar o argumento e a intriga da novela. Na miña opinión, sería mellor que as lerades unha vez rematada a obra, como complemento.

1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] ... [10]