CIG-SAÚDE valora positivamente a participación das/os traballadoras/es na folga convocada no día 16 de decembro de 2009. A participación nesta folga pódese cifrar en que foi secundada por máis do 80% do persoal do SERGAS; asemade, os motivos que levaron á convocatoria de FOLGA son compartidos polo 100% das/os traballadoras/es.
Non imos entrar nunha guerra de cifras cos datos que facilita a Admón, pero si queremos subliñar que o SERGAS tentou minimizar a participación na folga declarando uns servizos mínimos abusivos; nalgún caso os servizos mínimos decretados foron superiores ao número de traballadoras/es que compoñen o cadro de persoal; é curioso que se reforcen os cadros de persoal un día de folga, ou que se contabilicen as peonadas como actividade ordinaria. Os servizos mínimos foron do 100% ou superiores.

Para a CIG-Saúde están atinxidos os obxectivos de denuncia que motivaron a convocatoria de folga; as/os traballadoras/es rexeitaron a política de desprestixio que esta Admón pretende facer da sanidade pública e dos seus profesionais. Reiteramos da Admón o cumprimento íntegro dos acordos asinados.

Desde a CIG-Saúde non nos conformamos con que o SERGAS diga que vai publicar un novo calendario de aplicación dos acordos retributivos; que vai suceder co resto de temas pendentes?:
Quen nos vai devolver as retribucións, que por dereito nos pertencen e que deixamos de percibir ?
Que pasa co Plano Mellora e co Plano de Saúde Mental: Solicitamos a cobertura total das prazas de nova creación que contiñan os devanditos planos ?
Que pasa coas melloras asistencias que conteñen os ditos planos e que agora esta Admón pretende facer desaparecer como se nunca existiran ?
Que pasa co recorte orzamentario e coa privatización da sanidade publica?

Desde CIG-SAÚDE, co apoio das/os traballadoras/e e o apoio da poboación, seguiremos loitando para recuperar o que esta Admón pretende facer desaparecer, non pararemos até conseguir manter a sanidade pública que por dereito nos corresponde.


Santiago de Compostela, 16 de decembro de 2009.

Asdo: Mª Xosé Abuín Álvarez.
Secretaria Nacional de CIG-SAÚDE.

A CIG inicia unha campaña de recollida de sinaturas en apoio a Aminetu Haidar e a loita pola Soberanía do Sáhara Occidental
O manifesto solidario pódese asinar a través da páxina web da Confederación
A CIG vén de iniciar unha campaña de recollida de sinaturas entre traballadores/as, seccións sindicais, comités de empresa e sindicatos en solidariedade coa activista saharauí Aminetu Haidar na súa loita pola Soberanía do Sáhara Occidental. O manifesto de apoio pódese asinar dixitalmente a través da web da CIG pinchando no banner superior da páxina de inicio ou a través do enlace que atoparás ao final desta nova.

Aminetu Haidar. Fotografía tomada da galería de Saharauiak Manifesto: Con Aminetu Haidar na súa loita pola Soberanía do Sáhara Occidental

Os traballadores e traballadoras, seccións sindicais, comités de empresa e sindicatos que asinamos este manifesto facémolo polas seguintes consideracións:

1.- Hai varias semanas que Aminetu Haidar se declarou en folga de fame no aeroporto de Lanzarote protestando pola súa expulsión do Sáhara Occidental e reclamando exercer o dereito de regresar ao seu País.

2.- Aminetu Haidar é unha activista saharauí que ten sufrido anos de prisión e torturas nos cárceres marroquinos por defender de maneira pacífica o dereito do Sáhara Occidental á constituírse en Estado Soberano.

3.- A loita de Aminetu Haidar a prol dos dereitos humanos e políticos da poboación saharauí que vive nos territorios ocupados militarmente por Marrocos, ten sido recoñecida, mediante premios e nominacións de carácter internacional, por numerosas organizacións e institucións de Europa e América.

4.- Marrocos invadiu o Sáhara Occidental en novembro de 1975 e desde esa data o Reino de Marrocos ven aplicando sistematicamente unha política continuada de ocupación militar, explotación dos recursos económicos, colonización humana con poboación marroquí e asimilación política, administrativa e cultural.

5.- O Reino de Marrocos leva vinte anos boicoteando todas as disposicións e resolucións das Nacións Unidas tendentes á realización de un Referendum de Autodeterminación entre a poboación saharauí.

6.- O Estado español, incumpriu vergonzosamente as súas obrigacións como potencia colonizadora do Sáhara Occidental e no canto de impulsar a súa independencia, repartiu Sáhara Occidental entre Marrocos e Mauritania no ignominioso Tratado de Madrid.

7.- Para as Nacións Unidas, o Estado español segue a ser a potencia responsábel da descolonización do Sáhara Occidental e ano tras ano lle recorda as súas obrigas para con o Pobo Saharauí, único territorio africano sen descolonizar.

8.- Os sucesivos gobernos españois veñen apoiando de maneira explícita ou implícita as teses e as políticas de ocupación e dominio defendidas e aplicadas por Marrocos. Máis aínda, España vende armamento lixeiro e pesado a Marrocos ao tempo que explota os recursos naturais saharauís. A última mostra deste apoio é a colaboración, conivencia e actuación conxunta dos Gobernos de Rabat e Madrid para desterrar a Aminetu Haidar cara as Illas Canarias.

9.- En Europa, Francia lidera un numeroso grupo de Países que apoian a ocupación marroquí por intereses económicos, políticos e xeoestratéxicos. En concordancia con esta posición, a UE considera a Marrocos socio económico e político preferente.

10.- Coa súa loita, Aminetu Haidar está a romper o muro de silencio construído arredor do seu Pobo; está a deixar en evidencia a co-responsabilidade dos gobernos español e marroquí no seu sufrimento individual como persoa e colectivo como pobo. O Pobo Saharauí ten dereito a existir, a expresarse, a ser libre e soberano, a exercer o dereito de autodeterminación.

Galiza, decembro de 2009.