Choposcarballo


Usuari@s do CRLP "Os Chopos" de Carballo da asociación APEM(Asociación Pro Enfermos Mentais)da Coruña.







¿QUEN SOMOS?
choposcarballo@yahoo.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDAMOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

CALQUERA DE NÓS
Despois de catro anos nos Chopos de Carballo a miña experiencia neste centro pódoa cualificar de marabillosa.
Tras unha curta estancia no sanatorio de Oza da Coruña, e logo de receitarme o tratamento e as doses axeitadas, faláronlle a miña familia e a min dun centro en Carballo onde podería completa-la miña rehabilitación. Foi así cando tiven o meu primeiro contacto cos “Chopos”.
A primeira etapa aquí foi moi dura, xa que por problemas de transporte, tíñame que levantar moi cedo para vir e poder participar en tódalas actividades que se propoñían no centro. Agora todo mellorou un pouquiño, refírome o transporte, e non me é tan complicado asistir diariamente.
Moi lentamente doume conta que cada día que pasa vou mellorando da miña enfermidade, e culpa desta mellora téñena as actividades que realizamos no centro e o seu funcionamento diario. Todo esto lévame a seguir unhas rutinas diarias, un horario para levantar, etc, que me manteñen ocupada boa parte do día. Ademais, nun centro destas características te-la necesidade de aprender a convivir e relacionarte con outras persoas con semellanzas e diferencias a un mesmo. Por certo, moitas delas xa son boas amigas miñas.
A nivel familiar e persoal a miña vida cambiou notablemente e onde máis me dou conta é na miña autonomía persoal. Tamén adquirín moitas habilidades sociais que non tiña e mellorei outras que tiña pouco desenroladas que me permitiron ter mellores relacións sociais e mellor autoestima, así o creo eu e así o percibe a miña familia e a xente que me coñecía de antes.
Das actividades do centro gustaríame destaca-las excursións a Guarda, a Laxe, os festivais que organizamos polo Nadal, no Antroido, o teatro, ... aínda que nestas últimas debo dicir que sigo tendo algún medo á hora de saír a actuar, o medo escénico ese que vou superando pouco a pouco. As actividades diarias tamén son do meu agrado, calquera dos talleres que se desenvolven ó longo do ano son entretidos e tanto en terapia, labores ou barro podes aprender moitas cousas que che valerán para a túa vida diaria.
Respecto ó persoal do centro só teño que dicir cousas boas, unha psicóloga espléndida e unhas monitoras de talleres marabillosas o igual que tódalas outras persoas que traballaron ou fixeron as prácticas neste centro.
Antes de rematar quería facer unha mención moi especial a tódolos compañeiros e compañeiras do centro xa que, en gran medida, son culpables da miña recuperación. Para min sodes coma unha gran familia onde cada un dos membros, cos seus defectos e virtudes, trata de convivir, mellorar e superar a súa enfermidade.A todos vós,
Moitas Gracias
Comentarios (0) - Categoría: REVISTA "AMENCER" - Publicado o 30-12-2009 10:15
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:

(Introduce o código da imaxe)
© by Abertal