Coordenadora de Equipas de Normalización Lingüística de Ferrolterra


‘Te o digo eu’: 1 de outubro, Día do Orgullo Neofalante
Sermos Galiza

Na data de nacemento de Andrés do Barro, AGAL chama os e as ‘neos’ a presumir de idioma (galego) malia falalo 'daquela maneira'.


É o día para dicir sen enroibar ‘te o digo’, ‘que díxenche’ ou ‘me o dis ou me o contas’. O 1 de outubro, Día do Orgullo Neofalante. Sen medo, sen complexos. Botar a lingua a pacer sen importar colocación dos pronomes, se o xis se pronuncia como ese ou se non se acerta unha. Das vogais abertas e pechadas xa nin falamos.

A Associaçom Galega da Língua (AGAL) promove a celebración do Dia do Orgulho Neofalante. A escolla da data débese ao aniversario do nacimento do cantor Andrés do Barro, designado hai varios anos por diferentes colectivos como símbolo das persoas neofalantes de galego.

As galegas e galegos paleo-falantes tamém poden participar, no seu caso publicando un cartaz no que exhiban apoio e solidariedade coas e cos neofalantes

Con esta iniciativa, AGAL recupera a idea do coletivo Sei o que nos Figestes. As persoas interesadas en participar están chamadas a enviar autofotos cun cartaz que poña «Son neofalante e estou orgulllos@o» e publicalas no evento criado na rede social Facebook.

As galegas e galegos paleo-falantes tamém poden participar, no seu caso publicando un cartaz no que exhiban apoio e solidariedade «con aquelas persoas que, nunha dada altura das súas vidas, deciden pasarse ao galego».

Ademais, para esta e outras redes sociais foron escollidas unha serie de palabras-chave: #1outubro #DdoONF #OrgulhoNeofalante #OrgulhoNeo.

Finalmente, as persoas que ainda son español-falantes mais teñen vontade de pasar para o galego, poden enviar unha autofoto cun cartaz coa lexenda «De hoje nom passa! Hoje passo ao galego!».
Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 30-09-2014 17:40
# Ligazón permanente a este artigo
Anulado o decreto do trilingüísmo en Mallorca por menoscabar a normalización do catalán
O Tribunal Superior de Justicia de Baleares di que "altera" o proceso normalizador do idioma catalán e o deixa como "un resto significativamente menor" // Camps: "Analizarase, respetarase e tomaranse as decisións que correspondan" // A oposición esixe o cesamento da consellera de Educación e de todo o seu equipo.

Galicia Hoxe - PALMA DE MALLORCA. EP | 23.09.2014


O Tribunal Superior de Xustiza de Baleares (TSJIB) declarou nulo o Decreto para o Tratamento Integrado de Linguas (TIL) nos centros docentes non universitarios, aprobado en abril de 2013 polo Consello do Goberno balear. Alega entre os seus argumentos que, coa implantación do trilingüismo, esta norma "altera" o proceso de normalización da lingua catalá, á que deixa como "un resto significativamente menor".

A Sala do Contencioso-Administrativo estimou desta forma, mediante tres sentencias, os recursos interpostos contra o Decreto polos sindicatos CCOO, UXT e STEI-i.

Un dos puntos do TIL que maior polémica suscitou no sector educativo é o que establece que, como obxectivo fundamental, consígase que todos os alumnos alcancen, ao finalizar o período de escolarización obrigatoria, a competencia lingüística nas linguas oficiais e polo menos nunha estranxeira, preferentemente a inglesa.

Ante isto, e facendo seus os argumentos esgrimidos polas entidades demandantes, o tribunal asevera que o Executivo autonómico vulnerou o Estatuto de Autonomía de Baleares, en cuxo marco se establece a obrigación de normalizar o coñecemento e a utilización da lingua catalá.

E neste contexto, recalca como a Lei Balear 3/1986, de Normalización Lingüística, proclama entre os seus obxectivos o de asegurar o coñecemento e o uso progresivo do catalán como lingua vehicular no ámbito do ensino.

A Sala incide no feito de que esta norma propugna que en todos os niveis, graos e modalidades do ensino non universitario deben ensinarse obrigatoriamente a lingua e a literatura catalás, e iso debe ser levado a cabo de modo que os alumnos "poidan usar normal e correctamente as linguas catalá e castelá ao finalizar o período de escolaridad obrigatoria".

O TIL "ALTERA" O PROCESO DE NORMALIZACIÓN DO CATALÁN

A pesar diso, abunda en que o Decreto do TIL, "sen paliativos", provocou unha modificación do sistema educativo, que "era bilingüe e pasa agora a ser trilingüe", deixando que o ensino en lingua catalá sexa "un resto significativamente menor" como é o que "queda despois de descontar as materias de -e en- lingua catalá".

"Aí queda xa á vista -'e en carne viva'- a irremediable incidencia que no peso real do ensino en lingua catalá vai supor a implantación do modelo educativo trilingüe", insiste o tribunal, que apunta á "alteración" que supón a implantación do TIL para a lingua catalá e para o proceso de normalización en curso.

O GOVERN INCUMPRIU O seu DEBER DE CONSULTAR Á UIB

O tribunal asevera así mesmo que o Goberno insular ha vulnerado o Estatuto ao incumprir o trámite obrigado de consultar á Universitat de lles Illes Balears (UIB), ao recaer nela unha función asesora en todo o relativo á lingua catalá no marco do proceso de normalización deste idioma.

"Brilla con luz propia a necesidade de que a UIB fose consultada", recalca unha das resolucións, que subliña ademais como o Estatuto balear, no seu artigo 4.3, encomenda "a todas e cada unha das institucións" das illas que garantan o uso normal e oficial do catalán como do castelán, e adopten as medidas necesarias para asegurar o seu coñecemento.

A Sala conclúe no tres resolucións que o Decreto 15/2013 agora anulado infrinxe así mesmo a Lei balear 4/2011 de boa administración e de bo goberno, que, en relación aos anteproxectos de lei, esixe unha avaliación previa, concretada na memoria da análise do impacto normativo, que considera insuficiente.
Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 24-09-2014 09:50
# Ligazón permanente a este artigo
O BNG presentará 440 preguntas na Cámara para evidenciar o fiasco do Plan de Normalización da Lingua, que cumpre dez anos
Galicia Hoxe

Vence recoñece que "hai pouco que celebrar" e Ana Pontón reprocha que Feijóo "viole" o cumprimento da lei


O BNG conmemorou este luns os dez anos do Plan Xeral de Normalización dá Lingua Galega (PXNLG), o "incumprimento xeneralizado" da cal por parte do Goberno que preside Alberto Núñez Feijóo denunciou. Neste sentido, avanzou que "forzará" unha avaliación desta normativa por parte da Xunta, para o que rexistrará 440 preguntas parlamentarias nas que interpelarán por cada unha das medidas que había que implantar.

Os deputados do grupo e o voceiro nacional do Bloque, Xavier Vence, fotografáronse ante o hemiciclo galego que hai dez anos acolleu a unanimidade parlamentaria, cando aínda gobernaba Manuel Fraga, para chamar a atención sobre o "incumprimento" e para recriminar a Feijóo que "traizoe" a lingua propia de Galicia.

Posteriormente, e xa en rolda de prensa, Xavier Vence recoñeceu que "hai pouco que celebrar", porque o plan "segue sin executarse" en todos os seus ámbitos, como o ensino, a sanidade, a xustiza ou a administración. "Nula" a educación en galego de 0 a 3 anos nos ámbitos urbanos e sentenzas que non alcanzan o 4 por cento en galego, puxo como exemplos da situación.

Vence chamou a reconstituír o "consenso" en torno a esta normativa, o cal "foi roto por Feijóo" coa súa chegada ao Goberno, dixo, en 2009. "Non só non cumpre a lei, senón que elaborou unha normativa en contra", reprochou o voceiro nacional do BNG, en referencia ao coñecido decreto do pluringüismo, que conta con sentenzas en contra nalgúns dos seus preceptos e está recorrido no Supremo por parte da Real Academia Galega.

Ademais, o líder nacionalista tamén fixo fincapé que o Estado español "incumpre" a Carta Europea das Linguas, tal e como se reflicte nos informes que elabora anualmente o Consello Europeo. Neste sentido, denunciou que se designara --como relator español-- a Fernando Ramallo, "o álter ego de Anxo Lorenzo", secretario xeral de Cultura e antes responsable de Política Lingüística.

Así as cousas, Vence estableceu a necesidade de "cumprir a lei e recuperar o espírito de consenso", xunto con "promover o uso do galego como unha forma fundamental de facer país". Entre outros ámbitos, asegurou que o dos negocios e empresas, como actuacións como a etiquetaxe, fomenta o comercio de proximidade e favorecería a economía galega.

"VIOLA A LEI"

"É grave ter un goberno que viola as leis", reprochou, pola súa banda, a voceira na materia, Ana Pontón, ao que Vence agregou que o presidente autonómico "cre que só hai que cumprir as leis do Goberno central". Ana Pontón defenderá unha iniciativa parlamentaria no pleno desta semana pola que demandará que se poñan en marcha as medidas que se inclúen no plan.

Así, a deputada acusou o Goberno galego de "poñer en risco" o idioma propio e de "seguir discriminándoo", ao respecto do que os nacionalistas reivindicaron que o idioma "é de todos". Os presupostos, explicou Vence, dino todo", xa que entre 2007 e 2014 baixaron "un 70 por cento", ao pasar de 23,6 a sete millóns.

A parlamentaria do BNG tamén observou que se está a "impulsar un proceso de substitución" da lingua galega polo español, "incumprindo leis e violando dereitos humanos". En síntese, considerou que se impide a "liberdade" de escoller o galego para vivir en Galicia.
Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 22-09-2014 22:31
# Ligazón permanente a este artigo
Será que Podemos em galego?, ...
Ártabra 21 - Por Valentim Fagim e José Ramom Pichel - sábado, setembro 20, 2014 |||||| Saúde e Liberdade !

Xurdimos a favor dunha política xusta, democrática, participativa e sustentábel, responsábel cara o futuro da humanidade, respectuosa e defensora do medio natural, na convicción de que un outro mundo non só é posíbel senón que é necesario.


Uma das grandes surpresas nas recentes eleições europeias, Podemos, está-se a sediar na Galiza por meio dos Círculos, as entidades que agrupam aderentes de uma dada povoação.

Podemos está a contribuir, ao nosso ver com uma linguagem muito bem articulada, para identificarmos com claridade aqueles grupos humanos que, governe quem governar, são os que afinal sempre decidem: as elites económicas, técnicas e políticas de portas giratórias, hoje no governo, amanhã no grande empresariado. O que eles chamam de “Casta”.

Como método para combater a tal “Casta”, Podemos propõe a democracia direta dentro da própria organização. E isto para nós também é muito boa notícia.

Na Galiza, espaço onde se falam diariamente as duas línguas românicas com maior número de falantes, português (galego) e espanhol (castelhano), está a se debater a língua oficial de comunicação de cada círculo. Alguns decidiram, para espanto de muitos, que a tal língua ia ser o castelhano.

Partindo da realidade inegável de o castelhano ser a língua cada vez mais comum nas gerações de galeg@s mais nov@s, estas decisões colocam a língua tradicional dos galegos, o galego, como uma língua de futuro complexo, apesar de ter uma projeção internacional, como se sabe, desaproveitada até o momento. Se não vale nem para comunicar com os galegos, então para que vale?

O único que não temos claro é se as pessoas que marcaram o castelhano como língua de comunicação oficial em Podemos, têm toda a informação das causas profundas para falarem uma língua diferente à das suas avoas. Os autores deste texto falávamos em castelhano até os 15 anos numa cidade como Vigo para depois mudar e assim reconectar-nos com elas.

Na altura, não éramos totalmente conscientes de porque falávamos castelhano. Talvez fosse por:
Ser a língua imposta pola “Casta” com as suas leis e decretos (p.e. já desde o 1768, na Real Cédula de Aranjuez de Carlos III que proíbe o ensino e os julgados noutra língua que não seja a castelhana)
Ser a língua que a “Casta” industrial e económica, que se expandiu sobretudo desde finais dos anos 60, a partir do “Plan de estabilización” franquista. Na Galiza, uma das suas consequências mais marcantes foi o êxodo do rural para as cidades galegas, e o início da perda de transmissão familiar da língua galega.
Nós não éramos conscientes de que os argumentos interiorizados polo mundo que nos rodeava: “en castellano para que nos entiendan todos”, “somos libres para hablar la lengua que queramos”, eram e são, na verdade, argumentos criados pola casta. Argumentos desenhados para nada mudar, para não virem ameaçado o seu estatuto. Argumentos para transformar, no fundo, uma Galiza bilingue numa sociedade aborrecidamente monolingue em castelhano, como Madrid ou Múrcia.

Não éramos conscientes, como de tantas outras cousas, de que a língua que usávamos não nascia de uma decisão tão livre como gostávamos de crer.

[*] Publicado em PGL.gal, por Valentim Fagim e José Ramom Pichel a 3 de Julho de 2014 | Na página do Portal Galego da Língua hai comentários.
Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 20-09-2014 14:13
# Ligazón permanente a este artigo
O irmán de Rosalía de Castro que modifica a biografía da poeta
Sermos Galiza - Quinta feira, 18 de Setembro do 2014

Tivo Rosalía de Castro un irmán? Segundo as memorias de Luís Tobío Campos -pai de Lois Tobío, un dos autores do Estatuto e curmán da nai da poeta,- Teresa de Castro e o capelán José Martínez Viojo tiveron outro fillo, o que demostraría que a súa relación foi distinta á como foi contada. A investigadora Marga do Val ofrécenos novos datos para a biografía da poeta fundadora da literatura contemporánea galega.


A escritora e investigadora Marga do Val descubre nos textos memorialísticos de Luís Tobío Campos o testemuño sobre a existencia dun irmán de Rosalía de Castro que, segundo sinala, tería morto de neno. Para do Val, o dato que aporta Luís Tobío -parente de Teresa de Castro- supón unha importante revelación para a biografía da poeta xa que evidenciaría que a relación da súa nai co capelán José Martínez Viojo foi distinta a como foi contada nos textos biográficos da autora. “Un hermano de esta abuela llamado José fué capellan mayor de la colegiata de Iria (y padre natural de la popular escritora Rosalía Castro, de Padrón, esta tal Rosalía tuvo un hermano que murió en la infancia, y está actualmente casada con el historiador Murguía.)”, escribe Luís Tobío Campos como recolle Marga do Val no artigo que Sermos Galiza publica. O debate e os datos forman parte da intervención da investigadora no congreso internacional "Literatura galega: identidade, alteridade e exilio".
Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 18-09-2014 18:25
# Ligazón permanente a este artigo
Recitado de poesía "Ricardo Carvalho Calero" - Dedicado a Carmela Loureiro
Data tope para se anotar: 29 de setembro,luns, día límite para comunicar participación e necesidades técnicas.


Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 16-09-2014 09:14
# Ligazón permanente a este artigo
Carvalho contra Piñeiro: um documento para a história do reintegracionismo
«A recorrente utilização de expressões como “A tradição do galeguismo histórico sempre foi lusista”, legitimava as teses do 'integracionismo', mas paralisava o conhecimento profundo sobre uma história de lutas normativas»

Por Tiago Peres - PGL.gal a 10 de setembro de 2014


Se há uma coisa certa no movimento reintegracionista é que ainda nos resta muito por conhecer na nossa história. Poucos historiadores têm prestado a devida atenção ao discurso de língua dentro do galeguismo político e cultural, embora o reintegracionismo também tenha a sua parte de responsabilidade. A recorrente utilização de expressões como “A tradição do galeguismo histórico sempre foi lusista”[1], legitimava as teses do integracionismo (por citar a expressão alcunhada por Rodrigues Lapa), mas paradoxalmente também paralisava o conhecimento profundo do que na verdade fora uma história de lutas normativas. Se toda a tradição do galeguismo fora lusista, porquê continuar a investigar? Com a publicação da Breve Historia do Reintegracionismo procuramos fazer uma pequena aproximação, contextualizando o discurso de língua, e tentando perceber onde, quando é porquê se deram as polémicas ortográficas. Porém, como assinalávamos nas conclusões, muitas dessas questões ainda estão longe de serem resolvidas. Mas para isso está o trabalho dos historiadores que, mergulhados em arquivos e bibliotecas, procuramos preencher as lacunas através da documentação. E foi precisamente nesse trabalho na Fundación Penzol onde encontramos uma carta de Carvalho Calero dirigida a Ramón Piñeiro que para já, deveria formar parte da história do movimento.

A carta em questão, datada em sete de outubro de 1982, tão só três meses depois da aprovação das NOMIGA pela RAG e o ILG, informa da posição pessoal do galeguista sobre o processo de codificação normativa. Nela aparece sistematizado o seu pensamento em matéria linguística. Pensamento que, entre os anos 1975 a 1979[2], evoluiu na defesa das teses reintegracionistas, sem dúvida, influenciado pelo magistério de Rodrigues Lapa e com a ajuda do professor José Luis Rodrigues. Deste modo, a pessoa mais importante na codificação do galego na década de 60 e 70, passou do centro do Grupo Galáxia à periferia.

No entanto, ainda em 1979 Carvalho presidiria uma comissão encarregue de levar avante o processo de codificação normativa[3]. Como é sabido, a norma resultante, aprovada em fevereiro de 1980, apresentava uma clara inclinação reintegracionista, mantendo a possibilidade de optar por soluções duplas nos casos mais conflituosos. A história posterior é bem conhecida. Com a proposta da Comissão derrogada e depois do aposentamento de Carvalho Calero da sua Cátedra, o conglomerado Galáxia-RAG delegou a autoridade em matéria de língua no Instituto da Língua Galega.

A carta, com a franqueza característica de qualquer produção epistolar, mostra um Carvalho Calero muito crítico com os critérios utilizados na elaboração das NOMIGA, bem comoo seu profundo pesar ao não ter sido tomada em consideração a sua opinião. Deixemos, no entanto, que seja o próprio Carvalho quem fale do acontecido:

Universidad de Santiago
Facultad de Filologia
7 Outubro 1982
Sr. Don Ramón Piñeiro López
Gelmírez, 15
Santiago de Compostelana

Querido amigo:

Recebin a tua carta e o libro adjunto, que che agradezo como unha manifestación de deferéncia. Canto à opinión que de min solicitas, se cadra en nome de un grupo de persoas, pois falas en plural, considero que o acto de pedir-ma é mera fórmula cortés, sen interés prático. Por duas razóns.

1ª. Se coñecedes os meus pontos de vista sobre a língua, doadamente comprenderedes o que penso sobre as Normas Unificadas, pois sobra-vos aptitude para facer a oportuna comparación.

2ª. Dado que substancialmente son as persoas que redactaron as Normas as que van julgar as suas condicións para a oficialización, se non estou equivocado, está fora de toda probabilidade que un parecer contrário a aquelas poda inducir-vos a desfacer ou refacer o que vindes de consumar.

Asi que non teria sentido que eu me molestase en facer unha análise minuciosa de un texto que a todas luces non vai ser desbotado polos mesmos que o redactaron, ou os seus comitentes.

Sen embargo, como o teu acto revela cortesia perante min, non quero aparecer descortés refugando calquer resposta, ainda que non creia útil a que poda dar-che; é, por isso, direi-che o que penso en geral do traballo que se fixo, sen descer a pormenores que non virian a conto, e nos que outros se ocuparán, verosimilmente.

Para min, esse texto é un informe sobre o estado actual do galego. Ese é o seu valor. Un valor informativo de carácter científico. Ainda que se pudesen formular observacións de detalle sobre a realidade de alguns dos feitos registados e sobre a interpretación de moitos -o que é inevitábel nesta clase de traballos-, este é un repositório de dados dialectológicos que ten o interés de un ficheiro ou un atlas lingüístico que pretende abranger na sua rede a sincronia actual.

Ora, os dados en bruto desta sincronia polo que se refere à fala, e en parte à escrita, han ser informados por un critério de política lingüística se se quer construir unha normativa oficial do noso idioma.

Asi se fai, efectivamente, nese traballo. E aqui, ao meu juízo, está o erro de orientación. Os tecnócratas que acumularon os dados e os despregaron perante os demáis redactores, non superaron a sua limitación profisional, e, por falta de formación ajeitada, foron incapaces de comprender que o problema da normativización é un problema político, sobre todo dadas as circunstáncias en que se acha o galego; polo que un dictame sobre a realidade dialectológica actual non pode por si só configurar as bases de unha ordenación lingüística. O noso idioma non vive, desde o século XV, unha vida regular, e hai que lle aplicar unha terapéutica que restaure os tecidos danados, sen que podamos aceitar como normal unha realidade patológica, o que constituiria un erro que poderia ter consecuéncias irreparábeis. Os autores do texto son notários que dan fe de un aspecto da realidade lingüística; mais ao querer erigir en norma unha síntese desa realidade, non teñen en conta que o que foi o galego segundo a história e o que seria conforme ao ideal que cabe formular neste mundo de hoje, tan competitivo e internacionalizado, exige ter en conta factores sociais e políticos invisíbeis à radioscópia técnica.

Os non tecnócratas que se reunian cos que o eran, estaban chamados a corrigir esas limitacións dos seus colegas, como depositários da tradición sobre o ser do idioma, que Murguia definia no discurso fundacional da Académia en termos que, traducidos à terminologia moderna, coinciden cos da escola romanística hispánica, que configuran o galego como unha forma do iberorrománico ocidental. O contacto cos seus codialectos é indispensábel para que non sucumba à presión do castellano, de jeito que o seu isolamento non pode máis que favorecer a sua desaparición a prazo longo ou médio, ou -o que é o mesmo- a sua conversión nun dialecto do español central.

Creio, pois, que haberia que acentuar aquela relación natural, sen perjuízo de manter todas as particularidades genuínas, algunhas perdidas noutros ámbitos do romance ocidental, comezando por unha aproximación ortográfica, que seria un achegamento à nosa ortografia histórica, ainda que se admitisen algunhas inovacións posteriores à separación política. Se o romance central utiliza unha mesma ortografia para todas as suas variedades, ainda que haja, como é sabido, importantes diferéncias nas falas, non hai que cantonalizar as solucións na área ocidental.

Claro que todo isto teria de realizar-se gradualmente, e as recuperacións ou reintegracións haberían de actuar a diversos niveis e segundo as condicións de tempo e espazo en que operasen. Mais as Normas Unificadas, ao declarar sepultas as formas históricas e potenciar as diferéncias coa pola máis próspera do galego -o portugués padrón-, expulsan aos que chamamos reintegracionistas da vida legal do idioma, e poñen-lles diante dos ollos a infernal inscripción dantesca: deixade toda esperanza. Isto non é prudéncia nen realismo, senón pauliña e excomuñón. Outras normativas, ainda na sua excesiva permisividade e sincretismo, posibilitaban, sequer, a convivéncia pluralista en espera de unha coincidencia natural, produto da libre competéncia, que tampouco ten que ser unha coincidéncia absoluta.

Mais estas Normas Unificadas, nas que a Académia admite ao Instituto como corpo colegislador -a pesar de que pola sua constitución e o seu funcionamento se trata de entes heterogéneos-, endurecen, desde a primeira página, a posición isolacionista, que nas Bases promovidas polo mesmo Instituto formulaba alternativas e incluía concesións que foron retiradas no texto recente.

Ausente de todo este proceso, e demasiado implicado en esforzos anteriores, julguei o mellor -e manteño este propósito- non participar en máis deliberacións -para as que tampouco fun pertinentemente convocado-; mais claro está que non podia excusar a miña resposta à tua carta, ainda crendo que o teu requerimento estaba ditado somente por motivos de cortesia, ja que as circunstáncias fan absolutamente inverosímil toda influéncia do meu parecer.

Se alguén máis participa no meio en que te moves, dos sentimentos de consideración cara min que a tua carta revela, fai-no partícipe do meu agradecimento por esa deferéncia; e recebe unha cordial aperta do teu amigo. R. Carballo Calero.


Fundación Penzol: Carta de Carballo Calero a Ramón Piñeiro. Em Correspondência de Ramón Piñeiro, CA-251/30. 1982/10/07.

NOTAS:

[1] Na epígrafe intitulada Lusismo do seu livro “O galeguismo na encrucillada Republicana”, o historiador Xavier Castro assinalava, ao seu pesar: “En xeral podemos dicir que de sempre a tradición galeguista foi lusista. Non só Antolín Faraldo andivo exiliado por aqueles pagos, senón que o mesmo A. Vilar Ponte confesa ter recebido un aldabonazo cando comprobou que o alter galego, que non outra cousa é o portugués, tiña a dignidade de idioma oficial. Isto en gran parte condicionou o nacimento das Irmandades da Fala que, como o seu nome indica, facían da lingua cuestión preferente”. Em CASTRO, X. (1985), p. 290.

[2] Foi fundamentalmente a partir dum artigo de “transição” intitulado “ortografia galega” e publicado em La Voz de Galicia em 27 de julho de 1975 ou como assinala Torres Feijó “na reediçom da sua obra poética em Edicións do Castro (1980), editora de Sada gerida polo intelectual e empresário galeguista Isaac Díaz Pardo, com o título de Pretérito Imperfeito (1927-1961)”. Em Torres Feijó, E. (2009), www.grupogalabra.com.

[3] Presidida por Carvalho Calero e integrada por: Vice-presidente D. Ramón Martínez López. Vogais: D. Xosé Fernández Filgueira Valderde, D. Isidoro Millán González-Pardo, D. Antonio Santamarina Fernández, D. Xosé Luis Pensado Tomé, D. Manuel Vidán Torreira, Secretário: D. José Luís Rodríguez Fernández.


Acerca de Tiago Peres

O historiador Tiago Peres dedicou os últimos anos a investigar o relacionamento do galeguismo com o reintegracionismo. Fruto do seu trabalho nasceu no verão de 2014 a Breve História do Reintegracionismo, obra em que desvenda valiosos dados sobre as origens do movimento reintegracionista e o processo de codificação do galego.
Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 13-09-2014 10:11
# Ligazón permanente a este artigo
NOITES DE RETRANCA

Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 12-09-2014 09:57
# Ligazón permanente a este artigo
Cándido Pazó ultima o espectáculo infantil “Ra ra ra”
Sermos Galiza

O director, autor e actor teatral está a ultimar a adaptación dun espectáculo infantil que estreará o vindeiro 1 de novembro na Illa de Arousa. “Ra ra ra” trátase da adaptación dun texto da súa autoría.


Como anunciou el mesmo na súa páxina de facebook, o director, autor e actor teatral Cándido Pazó vén de rematar a adaptación do seu próximo espectáculo teatral. Desta volta, o autor de “Ás do peixe” e director e actor de “Memorias dun neno labrego””, por citar só dous dos seus traballos recentes”, adéntrase no teatro infantil levando á escena a adaptación dun texto da súa propia autoría “Ra ra ra”.

Actores como Vítor Mosqueira e Toni Salgado e actrices como Carla Capeáns e Beatriz Méndez forman parte do elenco dunha montaxe que contará con Belén Pichel na produción e distribución, Afonso Castro no papel de iluminador e axudante de dirección, Carlos Alonso a cargo do vestiario e tratamento escenográfico, Manuel Riveiro na música e Nano Besada na creación audiovisual. A obra estrearase o 1 de novembro na Illa de Arousa.
Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 12-09-2014 09:56
# Ligazón permanente a este artigo
ebook no Brasil com presença galega
Sermos Galiza

O escritor Carlos Quiroga figura entre os 19 autores que integram a Antologia de contos Desassossego lançada no mes de Agosto passado no Brasil. Apenas dias depois do lançamento a coletânea está entre as cinco mais vendidas da Amazon.


Desassossego é o segundo título da Mombak, a mesma editora que publica a revista Pessoa, onde previamente foram aparecendo os relatos, e foi organizada por Luiz Ruffato. A notícia do lançamento, dá acesso ao site de vendas da amazon.

Novo libro "brasileiro" de autor galego

O autor também acaba de publicar no país americano e em edição única Império do Ar: Cavalgadas de Daniel em Ilha Brasil . Deste título pode achar-se apenas na Galiza algum exemplar disponível na loja galego-portuguesa Imperdível e por meio do Clube de Leitores Biblos.
Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 12-09-2014 09:55
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2]
Caderno da Coordenadora de Equipas de Normalización Lingüística de Ferrolterra








clocks for websitecontadores web


anuncia o portal na túa web




O meu perfil
cequipnormalizacion@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

© by Abertal