Coordenadora de Equipas de Normalización Lingüística de Ferrolterra


Os mellores traballos do certame de poesía e imaxe serán expostos desde o día 6 no Carvalho Calero
REDACCIÓN DIARIO DE FERROL | Actualizado 30 Abril 2013


O XIII certame de creación artística poesía e imaxe “En galego, sen filtro”, convocado un ano máis pola Coordenadora de Equipas de Normalización Lingüiística coa colaboración do Concello de Ferrol, celebrará o vindeiro 6 de maio, ás sete da tarde, a inauguración da exposición composta polos traballos seleccionados polo xurado nesta edición.

Trátase de 25 composicións plásticas –en modalidades como debuxo, pintura, colaxe ou fotografía– e outros dous traballos relacionados coas novas Tecnoloxías da Información e da Comunicación (TIC) –neste caso a participación estaba aberta só ao alumnado de segundo ciclo da ESO, Bacharelato e ciclos formativos–.

Entrega de premios

A xornada da inauguración incluirá ademais a entrega de premios ao autores das obras escollidas nas diferentes categorías nas que se estruturou a cita: Infantil, Educación Especial, primeiro e segundo ciclo de Primaria, ESO, Bacharelato e ciclos de FP.

Como se lembrará, os participantes neste concurso tiveron que realizar unha creación artística a partir dos fragmentos de poemas da literatura universal e pertencentes a diferentes linguas e culturas –coa correspondente tradución– como a mirandesa, aimará, catalá, persa, xaponesa e, por suposto, a galega, entre outras.

Os seleccionados por categoría foron os seguintes alumnos: en Infantil, Irene Rodríguez (CPI de Atios) e Noa Grandal (San Xoán de Filgueira); en Educación Especial, os alumnos do CEE Terra de Ferrol Anibal García e Carlos Mera; no primeiro ciclo de Primaria, Rubén Marta (San Xoán de Filgueira), o colectivo 2º A (Isaac Peral), Angélica Piñeiro (Ludy) e Raquel López (Compañía de María).

No segundo ciclo de Primaria o xurado escolleu os traballos de Guilherme Mandeli (Juan de Lángara), Alba Méndez (Atios), Xurxo Ferrer (Recimil), Laura Galindo (Isaac Peral), Iria Alonso (Ludy) e Sofía Ferro (Mercedarias).

En ESO serán premiados David Seoane (CPI A Xunqueira), Celtia Dopico (IES As Telleiras), Carolina Sanmartín (IES Fernando Esquío de Neda), Nuria García (Mercedarias), Laura Brea (IES Ferrol Vello), Sara Silvar (IES Concepción Arenal), e Elisa Piñón e Laura Couce (CPI de Atios).

Os estudantes do Saturnino Montojo Rubén Méndez e María Rodríguez e a do IES Concepción Arenal Victoria Martínez Vázquez foron os creadores das obras seleccionadas na categoría de Bacharelato e ciclos de FP.

Finalmente, no apartado de TICs, serán premiados os traballos de Julián Fonticoba (CPI de Atios) e Mar García (Concepción Arenal).

A mostra permanecerá no centro cultural Carvalho Calero ata o día 8 de maio. A partir de entón, poderá ser solicitada por todos aqueles centros educativos que desexen amosala durante uns días aos seus estudantes.
Comentarios (0) - Categoría: Actividades - Publicado o 30-04-2013 09:20
# Ligazón permanente a este artigo
Acto de homenaxe do 28 de abril en Ferrol
150 ANIVERSARIO DE CANTARES GALEGOS E 50 ANIVERSARIO DA INSTITUCIONALIZACION DO DIA DAS LETRAS GALEGAS


FERROL 28 de abril 2013
Hora: 12
Lugar: Praza de Rosalía.

- PRESENTADORA: Carmela Loureiro . Saúdo e anuncio dos participantes.

- Lectura dos poemas polos alumnos/as:
. Do CEIP San Xoán de Filgueira : Sara Piñón , Sara Mª Hernández e Nuno Baamonde.

. Do Sagrado Corazón. Mercedarias: Sofía Souto e Yeray Arrivi.

. Do IES Canido: Claudia Gallego.

- Representante do Consello Municipal da Lingua: Xosé Manuel Pazo.

- Representante do Concello: Dona Susana Martínez Galdós, 1ª tenente de Alcalde.

- OFRENDA FLORAL polos representantes do Concello /Consello Municipal da Lingua.

- Actuación da Coral Alecrin : "Airiños da miña terra".

- Actuación da Coral Polifónica Armonia : "Negra Sombra ".

- Remate do acto coa actuación dos gaiteiros do Real Coro Toxo e Froles inetrpretando o Himno Galego.

NESTA LIGAZÓN PODES VER AS FOTOS DO ACTO

Comentarios (0) - Categoría: Actividades - Publicado o 29-04-2013 18:07
# Ligazón permanente a este artigo
Xesús Alonso Montero: «Cambiar a normativa cada catro anos é un disparate»
«O 17 de maio non vai ser vítima desta pequena peripecia que viviu a Academia Galega», subliña Alonso Montero

L. POUSA - A Coruña / La Voz 28 de abril de 2013


O relevo na presidencia vén de producirse a só unhas semanas do 17 de maio, o punto central da axenda anual da Academia.

-Xa está aí o Día das Letras Galegas, que este ano quedou algo esquecido polos problemas vividos na Academia. ¿Non será o 17 de maio unha vítima colateral desta crise interna?

-Non vai ser vítima. Desde que foi a elección o día 20 a nosa primeira preocupación foi o Día das Letras Galegas. Se hai unha actividade que é querida por unha gran parte da poboación galega e que está arraigada, porque ten xa 50 anos, é o Día das Letras. Por iso a min doíame que a campaña electoral e a correspondente tensión fose un mes antes do 17 de maio. Pero a anterior directiva xa tiña organizada a actividade do Día das Letras e agora estamos resolvendo só algún pequeno detalle do acto para o que queremos contar especialmente coas xentes do teatro. Polo tanto, eu creo que Vidal Bolaño non vai ser vítima desta pequena peripecia que viviu a Academia Galega.

-Xa recibiu as primeiras críticas dos reintegracionistas.

-Eu nesta materia sempre tiven unha posición galeguista. Eu comprendo os argumentos lingüísticos dos reintegracionistas, pero eles non comprenden os nosos argumentos sociolingüísticos. Se hoxe hai un problema, porque temos pais que non lle falan en galego aos seus fillos, e, se ofrecemos como alternativa a eses pais, que xa non ven con moi bos ollos o galego, algo que eles chamarían, non sen razón, portugués, apaga e vámonos. Ese é o problema. É unha cuestión sociolingüística. Hai que estar no galego construído a partir do galego.

-Mesmo insinuou que lle gustaría volver á normativa de 1982.

-É certo que cando se debateu na Academia a última normativa, eu era partidario de non cambiar as normas e, xa que se cambiaban, non cambialas nese sentido. Non me gusta que dicionario se escriba cun só ce, nin produto sen ce antes do te. Entre outras cousas porque crea problemas no ámbito escolar. Isto non quere dicir que eu vaia cambiar a normativa. Se alguén fala de cambiar a normativa eu vou ser unha voz discrepante, aínda que non me gusta esta normativa. Pero moito menos me gusta andar cambiando a normativa cada catro anos. Iso é un disparate e un fraco favor que lle facemos á lingua galega.
Comentarios (0) - Categoría: Opinión - Publicado o 28-04-2013 19:49
# Ligazón permanente a este artigo
Xesús Alonso Montero: «O galego non é dos nacionalistas»
«A Academia é intocable», afirma o profesor sobre unha fusión con outras institucións.

LUÍS POUSA - A Coruña / La Voz 28 de abril de 2013


Instalado xa no seu despacho da rúa Tabernas, Xesús Alonso Montero (Vigo, 1928), analiza a súa primeira semana como presidente da Academia Galega.

-¿Como foi a toma de contacto?

-Ata agora lle teño dedicado máis horas a responder aos medios que ao traballo concreto da Academia. Pero polo menos xa saudei hai días a todo o persoal e xa puxemos en marcha algúns temas pendentes. Mesmo tivemos unha reunión coa anterior directiva, porque hai asuntos que eles iniciaran e dos que tiñan que informarnos. Foi un encontro moi cordial e moi eficaz.

-¿Van tendendo pontes cara á reconciliación cos académicos que apoiaron a Manuel González?

-Si. Esta reunión foi cordial e eficiente. E, polo tanto, como as pontes vanse tender, tamén está ben que se empezara por aquí.

-¿Vanse curando entón as feridas no seo do plenario?

-Aínda non tivemos ningún plenario, pero esta reunión e os encontros que eu tiven con académicos que ían noutra candidatura foron óptimos.

-O tema do transporte do presidente da RAG estivo no centro da disputa e mesmo da campaña electoral.
¿Mantén a súa idea de vir en tren á Coruña?

-Eu sempre dixen que ía vir en tren ou en taxi á Academia. Ás veces forzosamente terei que ir en taxi a algúns actos, pero, polo demais, en tren. Primeiro porque veño moi ben. Segundo, porque veño cos estudantes e síntome estudante, tomando notas, lendo libros e parolando con eles. E terceiro porque son machadiano e hai un poema, O tren, de Antonio Machado, que é a miña primeira oración cando me levanto ás mañás. Para min o tren é un privilexio.

-¿E que foi do Audi? ¿Xa llo devolveron á Xunta?

-Estivemos falando do tema na executiva e démonos uns días para pensar ben o asunto.

-A outra candidatura insistiu en que o coche supoñía un aforro de 12.000 euros ao ano. ¿Non lle preocupa acabar gastando máis polo xesto de ir en taxi?

-Non, non. Eu non son economista, pero podo demostrar que ao prescindir do coche oficial imos aforrar unha cantidade de certa consideración. Creo que fixeran mal as contas.

-E, falando de cartos, o orzamento para este ano xa está aprobado e pechado en 976.000 euros. ¿Xa pediu cita con Feijoo para negociar un aumento?

-Estiven con el o xoves no Parlamento de Galicia na presentación da edición facsimilar de Cantares gallegos e tiven a ocasión de falar informalmente co presidente Núñez Feijoo. Xa lle anunciei que íamos facer en breve unha visita de cortesía, pero que na segunda visita xa imos falar de diñeiro. Quizais dentro dun mes nós coñeceremos mellor cal é a situación económica, cales son as nosas actividades, os nosos compromisos e publicacións e, polo tanto, xa poderemos falar con maior precisión das nosas necesidades.

-En todo caso, a cifra actual é escasa, ¿non?

-Eu remítome ás palabras de Méndez Ferrín, que sempre dixo que encontrou un trato moi correcto na Xunta pero que non sempre satisfacía as necesidades económicas da Academia. Sen dúbida Méndez Ferrín decatábase moi ben, como eu tamén me decato, de que a situación económica do país é a que é, estreita, e tampouco podemos apremiar moito ao señor Núñez Feijoo. Pero apremiarémolo un pouco.

-A reclamación de Ferrín, máis que da cantidade falaba da necesidade dunha asignación estable, que permita deseñar unha programación plurianual e non ter que negociar cada ano. ¿Irán por aí as súas demandas?

-Si, iso sería moi importante, para poder facer unha programación de actividades con outro criterio. Doutra maneira é vivir sempre sen saber o que se pode facer. Non ter ningunha previsión de futuro é malo para a institución.

-¿Non sería mellor aforrar uns millóns de euros no Gaiás e investir algo máis na RAG?

-Si, podería aforrarse en moitas actividades, unhas que non son culturais e outras que son de índole cultural, pero que desde o noso punto de vista son menos interesantes que as que desenvolve a Academia.
-Falaba Franco Grande do minifundismo das institucións culturais galegas: Academia, Instituto da Lingua, Consello da Cultura, Centro Ramón Piñeiro... ¿Coincide con ese diagnóstico?

-Si, Franco Grande no esencial acerta porque o minifundismo parece que o levamos na mente. É certo que pode haber institucións que quizais non son moi oportunas nun determinado momento, quizais hai institucións que habería que coordinalas, non sei se aglutinalas...

-¿Aglutinalas?

-Evidentemente nunca a Academia pode ser absorbida por outra institución nin ser integrada noutro ente que intente aglutinar outras institucións. Iso que quede claro, porque xa o dixen na campaña electoral. A Xunta terá que decidir sobre isto igual que terá que decidir sobre os tres aeroportos. Pero a Academia na rúa Tabernas número 11 da Coruña é intocable. Porque tratar de confundir a Academia con calquera outra entidade, se iso se consentira, sería un pacto antinatura.

-¿Non hai perigo de absorción?

-Non, non, non.

-É a primeira vez que hai dúas académicas na executiva da RAG, ¿é un signo dos novos tempos?

-Non quero fardar, pero na Academia só hai catro mulleres e dúas están na directiva. Rosario Álvarez é a persoa que sabe máis gramática galega do mundo e Margarita Ledo é unha gran experta en comunicación, cine e imaxe, polo tanto a presenza das mulleres é cualitativa máis que cuantitativa.

-Un sector da RAG insiste en que vostede retirará o recurso contra o decreto do plurilingüismo. ¿Que ten que dicir?

-Todos os acordos tomados pola Academia no anterior mandato serán levados adiante. Ademais, nós debémonos aos estatutos e no artigo dous fálase de que a Academia ten que velar polos dereitos do idioma galego. E nós defenderemos eses dereitos onde faga falta: nunha instancia galega, nunha instancia española, nunha instancia europea ou en calquera outra.

-Cúmprense 40 anos do seu «Informe dramático sobre a lingua galega». ¿Estamos mellor ou peor que en 1973?

-Eu escribín entón que non bastaba con publicar dez libros en galego ao ano, como dicían os de Galaxia, senón que o futuro do galego pasaba por ter unha escola en galego, unha televisión en galego e mesmo literatura erótica ou de vaqueiros en galego. Cumpríronse, despois da morte de Franco, os obxectivos que eu propuña, pero seguimos queixándonos porque o galego segue perdendo falantes e iso certamente é inquietante. Pero ao mesmo tempo o galego está nunha situación na que non estaba en 1973, porque xa varias xeracións foron educadas en galego. Pero os rapaces, no recreo, ¿en que xogan? E sobre todo, os que xa están no instituto, nas discotecas, ¿en que ligan? Eu hai tempo que non vou, pero infórmanme de que non se liga en galego. E isto, que parece unha frivolidade pola miña parte, non o é, porque ligar ou xogar son operacións fundamentais na existencia humana e os rapaces, que coñecen perfectamente o idioma, non o utilizan para isto. ¿Como se pon remedio? Facendo unha política lingüística desde as institucións.

-¿Que lle diría aos que cren que un presidente da RAG non debería insistir no seu marxismo?

-¿E que eu non teño dereito a ser marxista? Eu como cidadán son marxista e cando voto exerzo como tal. Na Academia ten habido presidentes nacionalistas, autonomistas, de centro... Pero eu teño que dar explicacións, ¿por que? Eu na Academia non son marxista. Na Academia débome á defensa da lingua da sociedade galega. E o galego non é dos nacionalistas, é de todos.
Comentarios (0) - Categoría: Opinión - Publicado o 28-04-2013 19:46
# Ligazón permanente a este artigo
Sermos Galiza vai publicar esta sexta feira, no seu semanario impreso, un poema inédito de Rosalía de Castro.
Un poema inédito do grande símbolo nacional de Galiza vai ver a luz nas páxinas de Sermos Galiza, esta sexta feira nos quiosques.

SERMOS GALIZA - H.V.


O poema foi achado polo doutor en Filoloxía Románica Francisco Rodríguez no decurso dunha das súas investigacións sobre a obra da autora de Cantares Gallegos.

Rodríguez, un dos maiores expertos en Rosalía de Castro, non dubida á hora de cualificar como moi significativo o poema que agora se resgata para a sociedade galega.

Francisco Rodríguez (Ferrol, 1945), membro do Consello Nacional do BNG, é o autor da primeira tese de doutoramento sobre Rosalía e o seu ensaio máis recente leva por título Rosalía, Estranxeira na súa Patria.
Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 26-04-2013 12:49
# Ligazón permanente a este artigo
Suso de Toro: “A posición da RAG con respecto á normativa correspóndese coa derrota política do noso país”
Da autoría de Suso de Toro é o novo capítulo da novela por entregas O Crânio de Castelao publicado no número 43 do semanario Sermos Galiza, nos quiosques desde a pasada quinta feira.

CARME VIDAL - SERMOS GALIZA


A iniciativa literaria de encontro da lusofonía dános pé para falar co escritor dun tema arredor do que se ten manifestado en repetidas ocasións na súa defensa de partillar do “contexto internacional” da nosa lingua. En breve, de Toro publicará Inmateriais (Xerais) unha colectánea de biografías de figuras que contribuíron a construír a nosa historia.

-No último número de Sermos Galiza, publícase un capítulo da novela colectiva por entregas O Crânio de Castelao da súa autoría. Como valora esa iniciativa que integra escritores galegos nun proxecto literario da lusofonía?

Aquela foi unha época dun traballo inmenso e xa case nin lembro mais teño que agradecer a Carlos Quiroga que me tivese incluído. O que sei certo é que era un proxecto no que me sentía cómodo, dos que eu quero. As colaboracións con Carlos van no sentido do lugar no que me sitúo. O modo de situar a lingua e a min mesmo.

-A novela nace do congreso Latim em pó, que xuntou a cultura galega coa de Cabo Verde, Timor, Portugal, Brasil ou Angola. Cómpre activar máis espazos para ese encontro?

En Guimarães lembro ter visto hai moitos anos nun parque unha placa cunhas palabras de Castelao que dicían “A nossa lingua floresce em Portugal”. Subscribo iso e, partindo desa idea lembro que tiven no 97 unha entrevista con Manuel Fraga, daquela presidente, na que me pediu que lle puxese por escrito unha serie de propostas que lle dera de palabra. Entre elas, recollía facer na Galiza unha feira do libro hispanoamericano, con todas as linguas peninsulares, catalána, vasca, castellana e portuguesa. Tratábase de comprender que Galiza é lugar de encontro no mundo de dúas grandes linguas, castelán e galego-portugués. O que foi unha imposición ten tamén un lado de riqueza. Outra proposta era un encontro anual de escritores de todas as linguas peninsulares e tamén lle sinalei a conveniencia de incluír a lingua e literatura portuguesa no temario ademais de intercambio de sinal televisivo entre Galiza e Portugal máis unha cota de noticias da lusofonía nos espazos informativos. Fraga asentiu con entusiasmo aínda que logo quedou en nada. Sitúome na miña posición e quero ir no barco onde van os galegos, non me baixo. Discrepo da concepción da lingua reinante, da visión instituída na autonomía gobernada pola dereita.

-Que ten a ver a normativa oficial co goberno da dereita?

Lembro uns cadernos de dialectoloxía que se chamaban “Verba” de finais dos sesenta e comezos dos setenta dirixidos por Constantino García nos que os universitarios andaban a procura das palabras. Esa comprensión da lingua, aínda que necesaria, conduce a unha visión que non comparto, á concepción de que o galego é unha lingua interna ao dominio político, xurídico e administrativo do castelán. Moitas persoas pretenden plasmar a lingua en base a súa experiencia mais hai xeracións para as que a súa experiencia xa non é a do rural. A pretensión de asentar a lingua sobre a identificación persoal e a ligazón emocional xa non pode ser o punto de partida porque hai xeracións que romperon o contacto coa lingua e, como moito, teñen relación cunha fala deturpada. A lingua tense que construír sobre un proxecto nacional. O contexto só é un ámbito social rural e grupos sociais concretos en retroceso e por iso precisa un contexto internacional. É imposíbel pensar que unha lingua teña futuro se só é identificada cos sectores que a falan, porque somos absolutamente minoritarios. As persoas de situación social e económica que son contempladas con respecto polo resto non empregan o galego.

-Contra iso pódenlle dicir que cómpre un proceso de normalización. Coida que é imposíbel conseguir que eses sectores se pasen para o galego en lugar de buscar un marco internacional?

Mais ese proceso político carece de verosimilitude, de viabilidade. A lingua non vai ser asumida se non se lle ve futuro. A sociedade galega ten graves problemas históricos para existir como país, non é o caso vasco, carece de clase dirixente. Compre facermos unha lingua con posibilidades de futuro, de ser considerada por todos os sectores, instalada nun contexto, non no castelán senón no que lle corresponde. Non quero falar unha sorte de aragonés, non teño vontade de andar ese proceso absurdamente, teño outros que camiñar. Destrás diso agóchase unha construción da historia que encerra todo en dialéctica só co castelán e aí se sitúan os lingüístas da escola dominante que prefiren dicir choiva no canto de chuva, encerran o galego nunha lingua que ten unha relación co castelán enfermiza e separando da orixe portuguesa. Parten do galego como a súa fala, cunha concepción que lle rouba o seu futuro.

-Situouse entón a lingua de costas virada para ese contexto?

Non pode ser que as persoas pensen que só se di noite na súa aldea e que ignoren que noutros países tamén din o mesmo. O drama é o encerramento no Estado Español e na súa cultura. Identifícase como galego a lingua falada en Asturias, León ou Zamora mais atravesando a Raia Seca ou o Río Miño xa non é galego. Trasládase a ideoloxía ao campo da lingua. É significativo que isto aconteza, o que conduce á concepción de lingua das catro provincias conduce tamén a que se soporte como galego a das outras provincias do Estado máis non de Portugal.

-Esa posición que vostede defende, está na maioría do mundo da cultura?

Entre as novas xeracións de activistas da cultura, imponse a idea de acheamento ao portugués. As posicións que mantén a Real Academia Galega só responden a unha situación de equilibrio de poder político. Se non se tivese producido o golpe militar de 1936 non tería prevalecido a idea dunha lingua falada en catro provincias. Se o nacionalismo tivese gobernado nos gobernos autonómicos, tampouco. A posición da RAG con respecto á autonomía correspóndese coa derrota política deste país. Sen o golpe de estado e sen a dereita ter gobernado a autonomía non tería prevalecido esta concepción do galego que é a que pode soportar o españolismo. Tanto me ten que se mostren moi defensores da lingua -que fixo que o son e teñen esa vontade-, as persoas que se sitúan nesa posición non deixan de estar pechadas nos límites da ideoloxía do Estado Español. Por vez primeira este ano decidín devolver o convite a asistir á entrega do Premio Cervantes porque consideran o castelán como única lingua. O Cervantes pode premiar un peruano, un arxentino mais non un escritor galego, vasco ou catalán. Os límites están en se aceptamos ou non a ideoloxía do Estado español. Non é certo que quen cre unha ingua sexan os falantes, é a vontade política.

-Como valora entón a posición ao respecto da RAG e do seu novo presidente, Xesús Alonso Montero?

Na historia da RAG habería que remontarse ao que supuxo o piñeirismo de ruptura co galeguismo republicano. Na disputa tamén, poño por caso, de Rodrigues Lapa con Piñeiro na que Ferrín se posicionou da parte deste. Na RAG tanto Ferrín como Alonso Montero partillan da mesma concepción da lingua.Rexeitan a idea de Castelao. Hoxe nin Castelao nin Valentín Paz Andrade terían entrado na Academia. Por que non entrou ninguén doutras posicións? Puro sectarismo dun bando que ten raíces históricas, ficaron, como dicía, encerrados na ideoloxía do Estado. A RAG non está só dividida en faccións senón que, desde o punto de vista lingüístico é unha facción dentro do mundo da cultura galega. Pensan que a lingua é deles e viven de costas ás novas xeracións e a moitos defensoers da lingua. Aproveitanse de teren unha Lei de Normalización, proxecto de Camilo Nogueira, aínda que non se lembre, a quen, por outra parte, nunca convidaron a entrar. A debilidade política explica esta situación e non hai que esquecer que o piñeirismo fíxose interpretador da Autonomía.

-Se a súa posición ideolóxica é esa e mesmo mantivo un blogue en portugués, por que escribe os seus libros en normativa oficial?

Por razóns administrativas. Non quero baixarme da nave. Quero modificar institucións e leis mais non por iso deixo de votar. Tamén acontece na política lingüística e na normativa. Non quero romper coa institucionalización actual da lingua galega. Quero escribir a través do sistema de edición que me permita chegar aos lectores. Ese é o motivo. Cando escribín na web tíñanme expulsado dos medios de comunicación, dalgunha maneira o sistema reinante botárame do país. Iso xustificou que tomase a decisión de escribir no galego internacional, para me comunicar co mundo. A rede fai evidente o absurdo desta normativa. Demóstranos que podemos situarnos nun mundo máis amplo, sen pedir permiso a ninguén. Para quen escribo? Para calquera, non só para os viciños destas catro provincias. Desmonta a falacia de ter unha normativa rara e enxebre.

-Como valora que figuras da literatura como Teresa Moure, Vítor Vaqueiro ou Séchu Sende teñan abandonado a normativa oficial despois de teren desenvolvido unha sólida traxectoria nela?

A propia literatura e lingua galega están barridas. Antes tiña máis visibilidade, alcanzaba máis lectores. Estamos nun momento de grande debilidade histórica, que se corresponde coa debilidade do país.O cambio destes escritores paréceme lexítimo e meritorio, valoro a coherencia de dar o paso. Sitúan a lingua nun mundo internacional, sen ter a ver co institucionalizado que se comprende a sí mesmo.

-En breve sairá publicado o libro Inmateriais (Xerais) un feixe de biografías de personaxes da historia da Galiza. Como foi a escolla?

Ao velos todos xuntos apréciase unha interpretación dde Galiza na historia, desde Xelmirez a algunha figura do galeguismo culturalista de posguerra, como francisco Fernández del Riego ou Piñeiro. Interesábame construír as pobilidades dun país e os seus debates, con figuras centrais como Faraldo, Castelao ou Rosalía e outras non tanto. Son figuras que cómpre resituar e eu intento comprendelas como personaxes dun relato. Estamos moi marcados pola reclamación da Galiza existente e a min interésame ver a que puido ser.

-Por que opta polo xénero biográfico?

Son relatos que saíron publicados en El Pais, e busquei a parte humana debaixo da personaxes, a súa problemática, as súas frustracións. Con figuras como Bal y Gay, Seoane ou Carlos Velo móstrase que este é un país frustrado porque ninguén sepode realizar artisticamente nel porque remata derrotado, no entanto, no caso destas figuras desenvolveron fóra unha traxectoria existosa.
Comentarios (0) - Categoría: Opinión - Publicado o 26-04-2013 12:48
# Ligazón permanente a este artigo
Porque me sae do galego
Un grupo de estudantes do IES Marco do Camballón de Vila de Cruces utilizan o rap para promocionar o galego. Vídeo no interior.

Por Galicia Confidencial | Vila de Cruces | 25/04/2013


O Clube da Lingua do IES Marco do Camballón de Vila de Cruces presentou este xoves un videoclip para promocionar o uso do galego.

O vídeo foi gravado polo artista Tomás Lijó e realizado por Natasha Lelenco nunha das actividades do equipo de Normalización Lingüística para promover o uso do galego. Neste proxecto participa o alumnado e profesorado do centro.

O tema “Porque me sae do galego” é unha canción rap orixinal de Gamy, alumno do propio centro que inicia con este videoclip a súa proxección artística no audivisual. O tema reivindica a liberdade de expresión e o uso da nosa língua propia.

Comentarios (0) - Categoría: Música galega e vídeos - Publicado o 26-04-2013 12:38
# Ligazón permanente a este artigo
Paneis Poesíe e imaxe 2013
Comentarios (0) - Categoría: Actividades - Publicado o 25-04-2013 21:01
# Ligazón permanente a este artigo
Música en galego na internet
Podes escoitar música en galego, as 24 horas do día, na internet, na seguinte ligazón:

Comentarios (0) - Categoría: 00-Xeral - Publicado o 25-04-2013 10:41
# Ligazón permanente a este artigo
Dende San Sadurniño para o mundo, o folkfusión de Balakandra, música viva ao vivo!!!
Sesión Vermú BALAKANDRA o sábado 27 abril 2013 ás 13:30h no mesón Cantón Vello, en Rúa Taxonera, 1 -Entrechán, Ferrol (fronte á igrexa das Angustias)



Biografía

Balakandra nace en San Sadurniño no ano 2004 no seo do mítico grupo "Saraibas", froito das inquedanzas musicais de varios dos seus membros que trataban así de dar renda solta aos seus coñecementos de outros estilos e técnicas musicais. Despois de 8 anos de camiño, actuando en infinidade de salas, auditorios e festivais de toda Galicia na procura do seu "son", o vindeiro mes de maio lanzan o seu primeiro traballo discografico, gravado nos Estudios "A Ponte" de Santiago de Compostela por Tomas Ageitos.

A súa música: Dificil sería poner una etiqueta ó que nos ofrece Balakandra, 6 músicos de idades e procedencias moi dispares, letras comprometidas coa nosa sociedade e os nosos corazóns, a súa música e unha viaxe polas músicas do mundo con paradas no country e o bluegrass do sur dos EEUU, nos sons latinos dende Brasil ate Cuba, nos clubes de jazz Newyorkinos e nos frenéticos ritmos do este de europa, unha longa viaxe coa millor locomotora, o folk galego. Con todo isto, os concertos de Balakandra non deixan indiferente a ninguén, atrapando ó público nesta fermosa viaxe.

https://www.facebook.com/Balakandra
Comentarios (0) - Categoría: Música galega e vídeos - Publicado o 25-04-2013 10:21
# Ligazón permanente a este artigo
Caderno da Coordenadora de Equipas de Normalización Lingüística de Ferrolterra








clocks for websitecontadores web


anuncia o portal na túa web




O meu perfil
cequipnormalizacion@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

© by Abertal