Colectivo Casaescola


Da casa á escola, animar a ler é cousa de tod@s

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

FEDERICO MARTÍN CLAUSUROU OS II ENCONTROS CASAESCOLA
Federico Martín na súa condición de mestre da palabra, clausurou os II Encontros CASESCOLA cunha fermosísima intervención que comezou con contos de hoxe, impresionantes relatos con Bagdag como espazo a redescubrir para adolescentes e adultos, para impedir a debilidade da memoria do presente, tamén do pasado, que a desinformación enfraquece. No Bagdag polo que agora corre un río negro coma o alcatrán onde a morte aboia sobre as augas que onte eran verdes e fértiles coma as palmeiras.
Unha reflexión sobre a identidade a través da descuberta do espello, nun candoroso relato e do mito de Narciso portentosamente narrado deron paso a diversas reflexións acerca de como contar.

Federico explicou como a narración do conto parte do rostro, da voz do narrador e vai cara o alto o aire, e cando está creada a atmosfera propicia por parte do relator, cando os que escoitan están prendidos do fío das palabras, as mans ocultan o rostro para reafirmar o poderoso tecido do que se está a contar (non esquezamos que a palabra texto significa tecido). A importancia do rostro engurrado polos ríos da vida porque así era nos primeiros tempos cando ao caer a noite os homes da tribo, postos en círculo, escoitaban para escorregar o medo, á persoa que contaba para os demais, aquel que tiña facilidade para contar, porque tiña memoria. Para contar hai que ter memoria, hai que contar de memoria o que non se sabe non se pode contar. A literatura é un refuxio do home, mais tamén é a que fai posible outra forma de vivir, porque é capaz de imaxinar e crear mundos novos antes insospeitados.

O conto require, en definitiva, estar sedentes, é dicir, sentados arredor daquel que conta. Contar é un fenómeno de socialización dos sedentos seres humanos, seres culturais por excelencia, capaces de pórse a pé, ese que lles permite contemplar os astros dun xeito moi diferente ao dos restantes animais.
Federico finalmente púxose el tamén a pé para facer unha pequena e sentida homenaxe a Ana Pelegrín, unha fervorosa activista do verbo e da memoria, recentemente falecida recitando versos encadeados por criterios cronolóxicos.

O epílogo foi un conto galaico, unha recreación do soño profundo e case eterno do Santo Ero de final inesperado e sorprendente, aínda que non chegara o lobo.
PARA SABER MÁIS DE ANA PELEGRÍN
Comentarios (0) - Categoría: ENCONTROS CASAESCOLA - Publicado o 25-10-2008 06:21
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:

(Introduce o código da imaxe)
© by Abertal

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0