Acabamos de ler este marabilloso texto, entre outros do seu libro Mujeres de ojos grandes no Club de lectura do mes de novembro, e como contribución ao día contra a violencia de xénero usamos as palabras prestadas, seductoras e intelixentes de Ángeles Mastretta:
"La tía Chila estuvo casada con un señor al que abandonó, para escándalo de toda la ciudad, tras siete años de vida en común. Sin darle explicaciones a nadie. Un día como cualquier otro, la tía Chila levantó a sus cuatro hijos y se los llevó a vivir en la casa que con tan buen tino le había heredado su abuela.
Era una mujer trabajadora que llevaba suficientes años zurciendo calcetines y guisando fabada, de modo que poner una fábrica de ropa y venderla en grandes cantidades no le costó más esfuerzo que el que había hecho siempre. Llegó a ser proveedora de las dos tiendas más importantes del país. No se dejaba regatear; y viajaba una vez al año a Roma y París para buscar ideas y librarse de la rutina.
La gente no estaba muy de acuerdo con su comportamiento. Nadie entendía cómo había sido capaz de abandonar a un hombre que en los puros ojos tenía la bondad reflejada. ¿En qué pudo haberla molestado aquel señor tan amable que besaba la mano de las mujeres y se inclinaba afectuoso frente a cualquier hombre de bien?
- Lo que pasa es que es una cuzca – decían algunos.
- Irresponsable - decían otros.
- Lagartija -cerraban un ojo.
- Mira que dejar a un hombre que no te ha dado un solo motivo de queja.
Pero la tía Chila vivía de prisa y sin alegar, como si no supiera, como si no se diera cuenta de que hasta en la intimidad del salón de belleza había quienes no se ponían de acuerdo con su extraño comportamiento.
Justo estaba en el salón de belleza, rodeada de mujeres que extendían las manos para que les pintaran las uñas, las cabezas para que les enredaran los chinos, los ojos para que les cepillaran las pestañas, cuando entró con una pistola en la mano el marido de Consuelito Salazar. Dando de gritos se fue sobre su mujer y la pescó de la melena para zangototearla como el badajo de una campana, echando insultos y contando sus celos, reprochando la fondonguez y maldiciendo a su familia política, todo con tal ferocidad, que las tranquilas mujeres corrieron a esconderse tras los secadores y dejaron sola a Consuelito, que lloraba suave y aterradoramente, presa de la tormenta de su marido.
Fue entonces cuando, agitando sus uñas recién pintadas, salió de un rincón la tía Chila.
-Usted se larga de aquí – le dijo al hombre, acercándose a él como si toda su vida se la hubiera pasado desarmando vaqueros en las cantinas_. Usted no asusta a nadie con sus gritos. Cobarde, hijo de la chingada. Ya estamos hartas. Ya no tenemos miedo. Déme la pistola si es tan hombre. Valiente hombre valiente. Si tiene algo que arreglar con su señora diríjase a mí, que soy su representante. ¿Está usted celoso? ¿De quién está celoso? ¿De los tres niños que Consuelo se pasa contemplando? ¿De las veinte cazuelas entre las que vive? Esta pobre Consuelito que no ve más allá de sus narices, que se dedica a consecuentar sus necedades, a ésta le viene usted a hacer un escándalo aquí, donde todas vamos a chillar como ratones asustados. Ni lo sueñe, berrinches a otra parte. Hilo de aquí: hilo, hilo, hilo -dijo la tía Chila tronando los dedos y arrimándose al hombre aquel, que se había puesto morado de la rabia y que ya sin pistola estuvo a punto de provocar en el salón un ataque de risa-. Hasta nunca, señor – remató la tía Chila-. Y si necesita comprensión vaya a buscar a mi marido. Con suerte y hasta logra que también de usted se compadezca toda la ciudad.
Lo llevó hacia la puerta dándole empujones y cuando lo puso en la banqueta cerró con triple llave.
- Cabrones éstos –oyeron decir, casi para sí, a la tía Chila.
Un aplauso la recibió de regreso y ella hizo una larga caravana.
- Por fin lo dije – murmuró después.
- Así que a ti también –dijo Consuelito.
- Una vez –contestó Chila, con un gesto de vergüenza.
Del salón de Inesita salió la noticia rápida y generosa como el olor a pan. Y nadie volvió a hablar mal de la tía Chila Huerta porque hubo siempre alguien, o una amiga de la amiga de alguien que estuvo en el salón de belleza aquella mañana, dispuesta a impedirlo." Ángeles Mastretta, de “Mujeres de ojos grandes”.
O título escollido para a sesión do próximo día 17 de novembro a celebrar no Hibernia é o título "Mujeres de ojos grandes" de Ángeles Mastretta, autora mexicana de escrita sentida e suculenta polas súas densas enumeracións cargadas de humor ou de sabor, claramente feminina e lúcida. Vexamos un exemplo da súa literatura en formato relato curto: a tía Daniela, pero o libro comeza cun relato verdadeiramente maxistral o da "tía Leonor".
Como na sesión anterior, desta vez propoñemos a lectura da novela de Helene Hanff xunto coa película baseada na mesma que ten o título de "A carta final" con Anthony Hopkins e Anne Bancroft de protagonistas e dirixida por David Hugh Jones, do ano 1987.
O libro trata sobre as recopilacións das cartas que intecambiou a escritora norteamericana cun libreiro de Londres durante vinte anos, para solicitarlle libros descatalogados ou de segunda man. Así apreciase a diferentes personalidades dos protagonistas: máis vital, ela e máis serio pero cordial, el. As cartas van facéndose máis íntimas e cariñosas reflexando o mundo do arredor, unha gran paixón polos libros e unha profunda amizade.
Recomendamos especialmente esta novela de tan fácil e conmovedora lectura, e a película que é bastante fiel o libro.
Por outra banda, informamos a próxima reunión será a última deste curso 2010-11, celebrarémola o xoves 9 de xuño ás 20.00 h. no anexo do ropeiro da planta baixa do Auditorio de Vilagarcía.
Esperamos a vosa asistencia e participación.
Facilitamos o enlace para a lectura do libro por se tendes problemas para atopalo, aínda que está publicado na editorial Anagrama.
Desta vez propoñemos a lectura a novela "Sostiene Pereira"- Antonio Tabucchi e para quen queira tamén a película inspirada nela, dirixida por Roberto Faenza e protagonizada por Marcelo Mastroniani.
Trátase dunha obra cumio da literatura ambientada na Lisboa de 1938, en plena ditadura de Salazar e a Guerra Civil española, un bo reflexo desa época de totalitarismos.
Esperamos que tanto o libro como a película fagan a sesión do club de lectura máis enriquecedora e participativa.
O encontro queda para o xoves 5 de maio de 20.00 ás 21.30 no seminario nº 2 do segundo andar do Auditorio de Vilagarcía.
No club de lectura escollemos desta vez, como xa tiñamos falado, unha obra de ciencia ficción que tamén é un clásico.
Esta novela xunto con "Fahrenheit 451" é unha das mellores novelas do norteamericano Ray Bradbury.
Trátase dunha serie de relatos sen continuación lineal que narra a chegada a Marte, a colonización do planeta e a destrución da civilización marciana polo homes. Nela o autor expresa as súas ideas sobre temas como a guerra, o racismo, o impluso destructivo do ser humano etc..
A próxima reunión será o xoves 31 de marzo.
Celebrámolo con algunha creación sobre a memoria da muller en Galicia. Ruth Anderson, unha fotógrafa de comezos do século XX que andou toda Galicia coa súa cámara facendo retratos como os que podes ver aquí
Este será o título do próximo Club de Lectura para adultos do mes de febreiro que se celebrará 0 próximo día 24 de febreiro ás 20 horas no Auditorio de Vilagarcía(lugar e hora habituais).
Trátase dunha novela recente de Diego Ameixeiras con claros ecos no título daquela outra escrita en castelán por Manuel Vázquez Montalbán "Asesinato en el Comité Central".
A próxima reunión celebrarase o xoves 13 de xaneiro ás 20.00 no anexo o roupiero do Auditorio de Vilagarcía, lugar que vén sendo o noso recuncho habitual par compartir lecturas.
Nesta ocasión decidímonos por unha lectura distinta pois vai ser un libro-cómic de Miguelanxo Prado: Quotidanía delirante. Un compendio de traballos deste prestixioso autor galego que lidera entre outras iniciativas a do Salón do Cómic da Coruña.
Nesta páxina podedes opter información sobre a súa película "De profundis"
Onte realizamos a sesión do Club de Lectura CASAESCOLA, o libro era OTRA IDEA DE GALICIA de Miguel Anxo Murado que comeza cun capítulo dedicado a Domingo Fontán e a xeografía de galicia como primeiro condicionante da nosa historia.