camanzo_10

cantos da terra (Carlos Negro)

Tue, 02 Jun 2009 09:06:00 +0100

Cantos da terra (Poema)

Es amo e se�or da bra�a, da agra, da bouza.

Nado para sementares o millo e os fillos
derriba dos terr�ns que han ser esterco e tumba.

Fillo escuro dun pesebre de chan de chamizo,
dun berce de palla con sabas de estrume.

As� che medrou no peito un tambor de buxo
e na gorxa un cuspe seco de barro.

Dominas un territorio de uralita e moscas,
de pasteis de bosta no cemento das aceras.

Tan s� os domingos mudas a alma e a camisa,
vas cara � igrexa con paso manso de tractor.

Logo paras na taberna, berras contra a barra,
cazas cos ollos femias de cadeiras poderosas.

E brindas pola caste, pola estirpe de pedra.

(Autobiografia de Carlos Negro)

Nac�n na vila de Lal�n, terras de Deza, en outubro de 1970; da infancia, lembro a r�a da Cacharela, a casa dos av�s (Avenida de Buenos Aires, n� 1), a droguer�a con louza Duralex e pintura Titanlux (antes da invasi�n dos supermercados), os caramelos de nata (a peseta a unidade), os debuxos de Mazinguer Zeta (�fuego de pecho!), os partidos de f�tbol nas leiras (previos � especulaci�n urban�stica), o cheiro concentrado a laca na perruquer�a.

Nos oitenta, fixen o Bacharelato no Instituto P�blico de Lal�n; daquela lembro que eu era t�mido, m�is ben calado, retra�do, atento e sixiloso. Eu estudiaba moito porque non era quen de ser rebelde, mentres os chicos malos fumaban descarados e ligaban coas mozas m�is feitas (lei de vida). Daquela era o esplendor das discotecas: por exemplo, Krakatoa. E na banda sonora da adolescencia soaban Golpes Bajos, Alaska, Siniestro Total, Duncan Dhu, Radio Futura, Queen, Pink Floyd, The Cure...
Do Instituto recordo a influencia de dous profesores: Luz Marina e Mario; eles foron responsables de que eu aceptase c�nto me gustaba a literatura, a pesar de min mesmo, a pesar do meu apoucamento, a pesar de que eu, de maior, a�nda non quer�a ser nada. Eles botaron a semente que me animou a estudiar Filolox�a en Santiago de Compostela. E a� comezou outra xeira.

Ata hoxe, public�ronme tres poemarios; no 1998, gracias � proxecto editorial alternativo denominado Letras de Cal, veu a luz o meu primeiro libro, as laranxas de al� bab�; resultou un conto de amor, tan irrepet�bel como transparente; no 2001 xurdiu Far-West, concebido como unha elex�a sobre os despoxos dunha Galiza salvaxe; a finais do 2003, apareceu H�leris, fotonovela sentimental do franquismo, cr�nica psicol�xica de traumas sociais, versi�n en branco e negro dun mito cl�sico. O 2003 foi tam�n o ano da literatura do "Prestige"; e non puiden deixar de cuspir versos contra a Burla Negra, desde a rabia e a indignaci�n.
A partir de aqu�, xaneiro de 2004, todo � a�nda pantalla en branco e silencio.

(Opini�n personal)

Carlos Negro e un peta Galego que lle gusta escribir as cousas que a el lle pasar�n na infancia.

A gerra civil espa�ola

Tue, 18 Nov 2008 10:35:00 +0100

1936 a 1939: Un alzamento militar orixinado en Marrocos e encabezado por o General Francisco Franco, extendese r�pidamente por todo o pa�s, Tras unhas sangrientas loitas, nas cuales a fortuna cambia de un bando a outro, los nacionales triunfan finalmente e fan una vitoriosa entrada en Madrid (o 28 de marzo de 1939).Empezando as� a Guerra Civil. O alzamento tuvo �xito en Sevilla (dirigido por lo general Queipo de Llano),

As augas malditas

Tue, 11 Nov 2008 10:03:00 +0100

Na mi�a aldea ai un problema coa auga, entre tres veci�os trouxeron unha auga que atoparon no monte fixer�n un pozo, bueno todo o que facia falta, deso xa fai moitos anos.

Aora un dos que non trouxo a auga querea usar pa regar as suas leiras pero non lle deixan.

�s tres homes que trouxeron a auga denunciarono por cortarlle a auga e po�ela pa sua leira, for�n a xuiz�, pero non sei quen ganou. O que sei e que � home non volveu po�er a auga pas leiras del.

O Quixote

Mon, 20 Oct 2008 14:09:00 +0100

O Quixote era un home como outro calquera pero de tanto ler volveuse tolo.

O Quixote queria ter aventuras e pediulle a Sancho que fora con el,Sancho non sabia que estaba tolo e foi con el.

Cando Sancho eo Quixote xegar�n a un sitio onde habia moitos mui�os o Quixote pensaba que eran xigantes e quixo matalos e sancho decialle k nn eran xigantes pero non lle fixo caso.

Despois xegaron a un castillo e pensaba k ti�an unha princesa secuestrada e quiri� salbar,pero o final nn dou porque ese castillo non habia ningunha princesa.

Eo final for�n pa casa �s dous e Sancho reclamoulle a insula k lle prometera e o Quixote doulle un cacho de terra.

Os animais

Tue, 14 Oct 2008 09:57:00 +0100

Esta familia incl�ie tres grupos de mamiferos salbaxes:O primeiro grupo est� constituido por �s cebras,orixinarias da �frica;O segundo grupo son �s asnos salbaxes africano,o Kiang e o Onagro, que habitan en asia, o terceiro e o ultimo grupo est� representado polos cabalos.

O festival no instituto de Vila de Cruces

Tue, 07 Oct 2008 09:50:00 +0100

Un oso durmindo

Thu, 02 Oct 2008 13:08:00 +0100

Un oso durmindo a be�ra da estrada
un oso que esta morto a beira da estrada
no medio do monte
levei o can a pasear onte
onte referianse � cheiro
meu irman maior sentiuse mal
eo oso cando o veu marchou.

O blog de Jorge