Bo uso


A BITÁCORA DE FRAN BOUSO
Un blog aberto para falar desde Mondoñedo ou calquera outro lugar do mundo sobre Mondoñedo e as súas cousas ou sobre as cousas do mundo.



Fran Bouso

Crea tu insignia

O meu perfil
 CATEGORÍAS
 GALERÍA FOTOGRÁFICA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

A cloaca estreñida
A cloaca estreñida¡Ola!. ¿Alguén me escoita?. ¿Hai alguén aí?.
Non pode ser. Ninguén me fai caso, nin miña nai, nin o meu avoiño. Síntome soa e desprotexida, e aínda encima estou enferma. Si, como aquela ovella que saía tanto na televisión, Dolly. Tamén son un experimento xenético.
A miña nai aliméntame ben, dame tódolos desperdicios da obra : pedras, areas, barro, herbas e zumes de tódolos gustos, pero estou estreñida e non fago máis que engordar e engordar, tanto que penso ue dentro de pouco terei que provocar o vómito. ¿Convertireime entón en bulímica?
A miña nai non me fai caso. Creo que me fixo por pracer e que me paríu por non rebentar.
Rebentar, rebentar hei rebentar eu como siga así. Esto non pode ser. Cando o meu pai falou co médico para deseñarme pedíulle moitas cousas: que me axeitase ó entorno, que non fose moi grande e, sobre todo, que fose boa tragadora, pero non se lembrou de pedirlle que me fixese un intestino groso nin un ano (son cousas que pasan).
O meu pai está lonxe, é albanel e destinárono a unha obra de reconstrucción dun país que estivo en gerra moi, moi lonxe de aquí. É aló polo oriente, preto de onde veñen os Reis Magos. Díxome que se cadra viría con eles este nadal.
O meu avó, pobriño el, que pena me da. Ten tantos problemas e asuntos en que pensar: o polígono industrial, a cidade da cultura, os aparcadoiros soterrados, a remodelación do mercado, a sala de autópsias do Cemiterio Vello... ¡Tantas cousas na súa cabeciña!. E cando se acorda dalgún de nós, os seus netos, só pensa nas miñas curmás: Deseña, Moderna e Contenporánea Farola. El quere velas ben peiteadas, exquisitamente vestidas, robustas, nutridas. Eu non o culpo, ademais nada tivo que ver no meu deseño.
Comentarios (0) - Categoría: Cousas (con perdón de Castelao) - Publicado o 10-12-2008 19:30
# Ligazón permanente a este artigo
A cidade de Cunqueiro
Cunqueiro mirando ao Bosque de Silva dende a Praza da Catedral de Mondoñedo
01/07/2004

Teño noticia de que o Concello de Mondoñedo está a traballar para reeditar o desplegable “A Cidade de Cunqueiro”, unha breve guía que invita ó visitante a percorrer a ruta turístico-cultural homónima. Sen lugar a dúbidas é unha boa nova que debe aledar ós mindonienses, visitantes e amantes da obra do máis universal dos escritores mindonienses e, por extensión galegos.
A primeira edición da guía publicouse no ano 2001 coa finalidade de que servise de reclamo de visitantes, íase facer unha distribución axeitada e serviría para que os medios de comunicación ocuparan espacios co tema Mondoñedo: promoción a fin de contas. Non sei se o traballo deu os seus froitos, agardo que si e que proporcione máis e mellores no futuro.
A ruta e a guía nace da colaboración entre o Concello de Mondoñedo e a Fundación “Álvaro Cunqueiro Mora” e sirviron de inspiración outras cidades (Lisboa, Dublín, Oviedo...) que teñen en común con Mondoñedo que entre os seus veciños houbo un, que se dedicou a plasmar por escrito as historias que pasaban pola súa cabeza producindo obras literarias que foron consideradas xeniais e que acadaron o recoñecemento universal. Este feito provoca que moitos lectores e curiosos decidan visitar esas cidades, pero para eso teñen que saber que ese autor está relacionado con ese espacio físico e que ese espacio físico está en boa disposición para ofrecer ó visitante o que espera atopar. Non sei, podería ser unha estatua sedente do autor que teña un espazo libre ó seu caron para poder sentarse e tirar unha fotografía (acadado), unha configuración urbanística e uns espacios máis ou menos semellantes ós que se reflexan na (acadado), un patrimonio natural e arquitectónico próximo ó que relata (acadado), unha casa-museo que recolla obxectos de uso habitual do escritor, primeiras edicións, manuscritos... (cachis, fallamos), un centro de estudios que sirva de epicentro investigador sobre a vida e a obra do autor e outros escritores relacionados con el (cachis, outra vez), un premio literario que recorde ó autor e que vencelle a novos creadores á cidade e que sirva de promoción permanente (témolo, témolo... ou tiñámolo, tiñámolo) –se é necesario falaremos máis ó respecto noutro momento-. Unhas xornadas ou congreso de periodicidade anual que congreraran na localidade a estudiosos e interesados no veciño universal (ben, ¿De cando en vez non chega?...).
-Pero, ¿Para que fai falta todo esto?. O que había que facer é poñer (mellor aínda que puxeran) unha fábrica que dese emprego a mil ou dos mil traballadores, así si que teríamos amañado o pobo.
Certamente, falamos con Harry Potter e todo amañado, pero agardamos tamén a ver cando os directivos da compañía teñen a ben cambiar de destino as instalación na procura de man de obra máis barata, de mellores comunicacións, de enerxía máis barata... agardemos.
Que si, que si, que lles digan ós canarios ou ós Malagueños que lles van poñer unha fábrica ó carón das súas praias que dará traballo a metade da poboación. O turismo de praia que está a esmorecer dará paso ó turismo cultural, se queremos estar na liña de chegada no seu momento é tempo de irnos poniendo na de saída.
Comentarios (0) - Categoría: Artigos doutro tempo - Publicado o 10-12-2008 19:29
# Ligazón permanente a este artigo
Presentación de programa de televisión. Xa te vexo televexo
Xa te vexo, televexoMoi boas noites donas e cabaleiros;//// nenos e nenas a esta hora é mellor xa estar en cama que Casimiro, Los Lunis e as Tres mellizas xa se deitaron fai un cacho.

Benvidos a este novo programa, Xa te vexo televexo que nace coa intención de entretelos durante uns cantos minutos.

Empregamos poucos medios, non porque non dispoñamos de máis, é a nosa pequena contribución ó aforro enerxético e así tamén axudamos á reducción da capa de ozono.

Pretendemos estar lonxe dos criterios de telelixo que tanto se están discutindo ultimamente... e falando de telebarredura, eu penso que o que deberían facer é obrigar a colocar “esquelas”, coma nos paquetes de tabaco, nese tipo de programas:
Imaxínanse que en Salsa Rosa aparecera un lema dicindo: “Este programa perjudica seriamente la salud (mental, por supuesto)”,

ou “El consumo habitual de este programa puede provocar diarrea mental, si lo está viendo intente no abrir la boca en los próximos días: puede cagarla” mentres o Javier Sardá está “moderando” a mesa de “Crónicas marcianas”,

ou que lles parece poder ler mentras se emite “Gente” ou “Corazón de...”: “Algunas imágenes de este programa pude provocar impotencia”,
sería recomendable que o puxeran cando sae Marujita Díaz ou unha destas.

Seguro que habería alguén capaz de invertar algún elemento decorativo que tapara as mensaxes, o mesmo que acontece cos paquetes de tabaco e as pitilleiras.

De tódolos xeitos a xente seguiría consumindo eses programas, igual que hoxe moitos seguen fumando.
Comentarios (0) - Categoría: Cousas (con perdón de Castelao) - Publicado o 10-12-2008 19:25
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Fran Bouso - Mondoñedo T.I.C.