Bo uso


A BITÁCORA DE FRAN BOUSO
Un blog aberto para falar desde Mondoñedo ou calquera outro lugar do mundo sobre Mondoñedo e as súas cousas ou sobre as cousas do mundo.



Fran Bouso

Crea tu insignia











O Tempo en Mondoñedo

El Tiempo en Mondonedo - Predicción a 7 días y condiciones actuales.
+info



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 GALERÍA FOTOGRÁFICA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

VEIGA É MAIS (nº18 05/07/2016 RV-AM e LVG-AM)
Estes días atrás vin unha fotografía en Facebook que dicía: “Cada vez que compartes esta imagen, un adoslescente descubre que Ramones no es una marca de camisetas, sino una banda con más de 150 canciones aparte de Blitzkrieg Bop”. Con Pascual Veiga (Mondoñedo, 9 de abril de 1842-Madrid, 12 de xullo de 1906) sucede algo parecido. Cando se nomea ao músico mindoniense do que hoxe se cumpren 110 anos do seu pasamento, hai rapaciños aos que lles soa de algo pero non o identifican e a maior parte dos galegos vincúlano directamente coa Alborada e o Himno Galego.

Pascual Manuel Francisco Veiga Iglesias é o compositor de máis de trinta pezas musicais entre escenas corais, himnos, cantatas, muiñeiras, baladas, alboradas, mazurcas, valses, barcarolas, foliadas, serenatas, seguidillas, e obras relixiosas. Entre estas últimas está a súa primeira composición, Septenario a la Virgen de los Remedios, unha peza escrita en si bemol maior para tres voces graves, clarinete, frauta, dous violíns, contrabaixo e flingle, este último é un instrumento de vento que está en desuso que consiste nun tubo longo de latón dobrado pola metade cun diámetro gradualmente maior desde a embocadura ata a campá e con chaves ou pistóns que permiten ou impiden o paso do aire..

O recentemente falecido, Enrique Cal Pardo dixo no seu día: “A Alborada e o Himno Galego sintonizan á marabilla coas máis íntimas fibras musicais da alma galega e son suficientes para inmortalizar a un músico”. E ben certas son as palabras do admirado Cal Pardo, pero máis dun século despois sería interesante seguir mantendo esta afirmación pero sen descoidar o estudo do resto da obra do compositor mindoniense. Non podo afirmar con rotundidade, pero ben seguro que no arquivo de algún dos orfeóns que dirixiu na Coruña, aínda hai pezas por descubrir.

A Alborada Galega ou Alborada de Veiga, foi estreada nos Xogos florais de Pontevedra do ano 1880 co título “A Estrela Coruñesa”, ese era o nome do poema do santiagués Francisco María de la Iglesia González no que se inspirou o compositor de Mondoñedo para poñerlle letra á peza que suporía un antes e un despois na música culta galega. Para os intelectuais da época, a Alborada supón o paso do escuro ao claro, da noite ao amencer, dos choros ás alegrías.

Arriba, que a Aurora / comeza a pintar / a luz que namora / na terra e no mar.
Deixade os leitiños, / neniñas, deixá, / que os vosos olliños / dan máis craridá.
Estes son os primeiros versos daquel poema de Francisco María de la Iglesia que se bonitos son nada máis recitados, convértense en maxistrais ao incorporárselle a melodía composta por Veiga.
Comentarios (0) - Categoría: O OUTEIRO DE MONDOFORTE - Publicado o 18-07-2016 13:04
# Ligazón permanente a este artigo
AS ÁRBORES SON VIDA (nº17 28/06/2016 RV-AM e LVG-AM)
Das preto de cento e medio de árbores recollidas no Catálogo de árbores senlleiras tan só 4 están na comarca de A Mariña, algo menos do 3%. Non está mal a proporción, aínda que se queda un pouco baixa se pensamos que o territorio mariñán representa o 5,61% da extensión de Galiza.

Das catro árbores, dúas son eucaliptos, tampouco é raro, pois o monocultivo desta especie arbórea é unha realidade na antiga provincia de Mondoñedo. Viveiro acolle o Ciprés de California da Misericordia e o coñecidísimo Avó do eucaliptal de Chavín e en Foz están o Eucalipto da Casa de Reimunde e a Moreira negra de Cangas de Foz.

Precisamente dunha moreira lles quería falar hoxe, unha árbore que, de non terse cortado, é posible que formase parte deste catálogo do que lles estou a falar.

Ao pé da canle do río Valiñadares que movía os muiños da “Muiñeira” , o de Arcediano, o de “Veiga” e que aínda move o de Edelmiro, a medio camiño entre os Muiños de Arriba e os de Abaixo, pouco despois de pasar un pontigo había unha moreira. Eu non sei se era o derradeiro vestixio vivo daquel intento de pór a funcionar en Mondoñedo séculos atrás unha industria da seda, se cadra si. En todo caso era unha árbore. Unha árbore que medrou en perpendicular e que nos permitía aos pícaros e non tan pícaros pasar dunha beira á outra da canle e que, aínda por riba, chegado o seu tempo era xenerosa dando froito.
Un día unha meiga que comía filloas verdes con serra e brosa na man encargouse de tirarnos aquela ponte natural que medrara a capricho, aquela fonte de moras, aquela parte da historia.
Mentras a estaba cortando hai agora uns 25 anos, iniciei unha protesta, incluso chamei á Policía ou á Garda Civil, xa non lembro (ou a memoria quere diversificar responsabilidades) e non sei se era que como non pronunciaba ben nin o “R” ni o “Z” , os meus berros non serviron para nada e tampouco a chamada de auxilio.

Subindo pola rúa San Roque, pouco despois de pasar a capela do santo que lle da nome á rúa, á altura do desvío do Camiño do Mouro había uns castiñeiros. No outono enchían toda rúa de follas e de ourizos e castañas. Alí había todo tipo de bichería, moita sacabeira e escáncer e en lugar de tentar limpar as follas de vez en cando para que os bichos non foran tantos decidiron cortar as árbores (isto lémbrame a idea dun Presidente Norteamericano que para rematar cos incendios forestais propuxo acabar coas árbores). Pois na rúa San Roque de Mondoñedo hai uns 30 anos acabaron co problema de raíz. Agora a rúa non ten follas, nin ourizos, nin castañas, nin sacabeiras, nin escánceres, pero tampouco ten muro -caeu ao pouco de tronzar os troncos- e ten bastante menos vida, de feito nesa rúa hai moitas casas caendo. Un claro exemplo de que se acabamos coas árbores acabamos tamén con nós mesmos.
Comentarios (0) - Categoría: O OUTEIRO DE MONDOFORTE - Publicado o 18-07-2016 13:01
# Ligazón permanente a este artigo
CHEGA O VERÁN E CON EL AS FESTAS (nº16 21/06/2016 RV-AM e LVG-AM)
Segundo o Observatorio Astronómico Nacional, dependente do Ministerio de Fomento do Goberno de España, o verán na Península entrou esta pasada noite, en concreto ás 0h. 34 min. Agardemos agora que a meteoroloxía acompañe con temperaturas agradables e ceos despexados.

Coa chegada da estación estival, as actividades lúdicas e festivas ao aire libre multiplícanse na Mariña, xa estamos desexosos de vestirnos de branco para participar na Festa Indiana de Ribadeo, de bailar no San Lourenzo de Foz ou de preparar as viandas para celebrar o Naseiro de Viveiro. O domingo, 26 de xuño a Rapa das Bestas de Campo do Oso chegará á súa cuadraxésima edición ininterrompida e detrás dela virán as de Candaoso, en Viveiro e San Tomé, no Valadouro. Sen ir máis lonxe, este sábado o barrio dos Muíños de Mondoñedo acollerá a celebración da segunda edición da Feiramostra na que artesáns e comerciantes de aquí e acolá ofrecerán os seus produtos ao público que alí se achegue.

A feira abrirase ao público ás once da mañá e permanecerá aberta ata a chegada da noite. Está prevista a instalación dun elevado número de postos de artesanía e agroalimentación, así coma un encontro de oleiros no que participarán artesáns de Bonxe, Gundivós, Niñodaguia, Buño e Mondoñedo. Monicreques, obradoiros de serigrafía e de olería completan un programa ao que lle porán música e baile diferentes seccións da escola de música “O Pallarego” e o grupo Xacarandaina, de A Coruña.

Cadrando coa feira exposición do barrio artesá mindoniense celebraranse as novenas Xornadas do Peregrino “Abrindo camiño” nas que se analizará a situación actual do Camiño Norte de Santiago e as súas posibilidades de promoción.

Como veciño dos Muíños e pregoeiro da segunda edición da Feiramostra non quero deixar pasar a ocasión de convidalos a participar nas actividades citadas.
Comentarios (0) - Categoría: O OUTEIRO DE MONDOFORTE - Publicado o 18-07-2016 12:59
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal







Fran Bouso - Mondoñedo T.I.C.