Bo uso


A BITÁCORA DE FRAN BOUSO
Un blog aberto para falar desde Mondoñedo ou calquera outro lugar do mundo sobre Mondoñedo e as súas cousas ou sobre as cousas do mundo.



Fran Bouso

Crea tu insignia











O Tempo en Mondoñedo

El Tiempo en Mondonedo - Predicción a 7 días y condiciones actuales.
+info



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 GALERÍA FOTOGRÁFICA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

DE FEIRA EN FEIRA COS CABANELA (Nº30 27/09/2016 RV-AM e LVG-AM)

Nos últimos días do mes de setembro de hai tres anos, Mondoñedo converteuse nunha feira mediática con micrófonos, cámaras e xornalistas dos medios máis diversos interesados por coñecer ou pasar revista á localidade que veu nacer á eminencia médica que ía operar ao que, por aquela era, o rei de España.
A nova saltara nunha rolda de prensa, sen precedentes, que o doutor Cabanela ofrecera en Zarzuela e na que nos deixou frases que se converteron en titulares como: “Yo no sé exactamente lo que hace un rey” ou “El rey al desfile no podrá ir, porque he visto en la tele que pasa mucho tiempo de pie”.

A unha pregunta dunha xornalista sobre o tempo de recuperación de Juan Carlos de Borbón, Cabanela respondeu con ambigüidade e inmediatamente o xefe da Casa do Rei fixo saber que o médico era Galego: “El doctor es de Lugo”, dixo Spottorno. Nese preciso instante os periodistas máis avantaxados xa se puxeron a buscar información sobre Cabanela tocando os seus contactos “en provincias” e descubriron que o especialista en cirurxía de cadeira era de Mondoñedo, daquela comezou todo.

Nos días seguintes unidades móbiles e reporteiros paseábanse polas rúas e prazas da Cidade da Paula preguntando sobre o doutor. José Eduardo González-Seco, curmán do médico, dixo que Cabanela “É un tio moi campechano”, ao que o entrevistador respondeu: “Vanse xuntar dous homes moi campechanos”. Luis Salaverri Cabanela comentou: “Quero resaltar a súa sinxeleza, a súa humildade, nosoutros xa coñeciamos a súa traxectoria, agora coñécena todos”. Arturo Bello comentou que “Miguel é unha gran persoa, moi humano, disciplinado e canta moi ben”.

Modesto Díaz, daquela concelleiro na corporación mindoniense, foi interpelado como cidadán pola Radio Galega, fixo saber que “Miguel é unha gran persoa, amable, encantador e que colabora con calquera veciño que o precisa”, tamén quixo lembrar nese momento Modesto que en Mondoñedo xa estivera unha filla do rei (referíndose á infanta Elena) e amosou o seu desexo de que “a ver si vén o monarca a Mondoñedo unha vez que estea recuperado da súa operación”. Polo momento Juan Carlos aínda non estivo en Mondoñedo, pero a súa nora, a raíña Letizia, visitará a localidade a vindeira semana.

Daquela era alcalde de Mondoñedo, Orlando González (tamén médico) que fixo unha importantísima labor de comunicación vinculando de maneira moi estreira a Miguel Cabanela coa Cidade do Masma.

Se en setembro de 2013 Mondoñedo foi unha feira mediática, non o vai ser menos o vindeiro mes cando celebremos a 860 edición das San Lucas que veñen cunha ampla programación, variada e dirixida a tódolos públicos. Entre outras moitas actuacións figura a de Still River, un grupo de rock que lidera Dan Cabanela, fillo de Miguel. A banda interpretará temas propios con aires de blues, rock inspirado nos 70, folk, blue grass ou country. O propio Miguel Cabanela confirmou a súa asistencia a este concerto.



Comentarios (0) - Categoría: O OUTEIRO DE MONDOFORTE - Publicado o 27-09-2016 09:44
# Ligazón permanente a este artigo
DEBEMOS PECHAR FERIDAS (Nº29 20/09/2016 RV-AM e LVG-AM)
A única entrada que aparece na páxina web da Filmoteca Española no apartado do NODO en relación con Mondoñedo é a entrega 611 B publicada o 20 de setembro de 1954, durante pouco máis dun minuto o Noticiero Documental ofrece imaxes do val e da Alameda durante a coroación da virxe dos Remedios. Nas celebracións están presentes os ministros de Mariña, Almirante Moreno e o de Información e Turismo, Arias Salgado así como o arcebispo de Santiago os bispos de Mondoñedo, Ourense, Palencia e o abade mitrado de Samos. A Alameda está ateigada de xente para presenciar e participar na celebración. Estes actos tiveran lugar o 12 de setembro dese mesmo ano como continuidade á ofrenda establecida dezaseis anos antes por parte do bispo Benjamín Arriba y Castro. Segundo contan as crónicas, este acto tivo un marcado carácter político pois nel realizouse pública testemuña de agradecemento á virxe por non ter sufrido a comarca de Mondoñedo a dominación marxista.

No ano 1938, aínda sen rematar a guerra, celebrouse en toda a diocese de Mondoñedo o segundo centenario da inauguración do santuario mindoniense e dende entón cada ano renóvase esta ofrenda por parte dos, por aquela, municipios cabeceira de partido xudicial: Viveiro, Ribadeo, Vilalba, Ortigueira, Ferrol e Mondoñedo.


Tamén un 20 de setembro, desta volta do ano 1936, o ribadense José Antonio Díaz foi asasinado diante da escola de Argomoso. Días antes e segundo datos que ofrece a Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH), o ribadense foi sacado a punta de pistola da súa casa e trasladado a Mondoñedo onde, despois de recibir varios disparos, conseguiu fuxir e agocharse en Argomoso, ata que foi descuberto o mesmo día que foi asasinado.



Comentarios (0) - Categoría: O OUTEIRO DE MONDOFORTE - Publicado o 20-09-2016 13:42
# Ligazón permanente a este artigo
Hamlet
Ilustración Antón Caxoto
Publicado en La Voz de Galicia - A Mariña
Martes, 20 de outubro de 2015
Texto: Xe Freyre
Ilustración: Caxoto



Por iso estou aquí, porque o meu país é moi venteado. Pacen as eguas a herba mol nas chairas baixas, ou sonecan unha miga á sombra dun bosque de faias ou, axotadas, emprenden un breve trote pola campaza… e o vento sempre a correr detrás delas, mecéndolle as crinas como quen xoga a ondear gallardetes. Nada hai no meu país que escape ó vento. Sobre todo as eguas. Ningunha cousa hai no meu país de máis mérito que contemplar como o vento persegue as bestas.
Nos eidos de onde eu son, o pai de todas as bestas é o vento, un pai prolífico e clásico, como de ben antigo se sabe. Non hai no monte egua que del non empreñe, pois non hai socairo onde se acubillar. Élle moito garañón o vento do norte!
E moi parideiras as bestas de Elsinor. Este ano, como ve, os máis da manda son cabalos de pouca alzada, rexos de peito, de perna curta e ánimo algo pousón, pois na súa quenda soprou vento do leste, un vento grave e raseiro, moi roncador, pero que apenas ten forza para alborotar a ramallada. Mais hogano predominan os mareiros, que son aires asubiadores, alegres como un viño fresco, que arremuíñan ó seu paso a cabeleira toda das árbores, e xa verá na vindeira feira que grea máis pulida, que estampas máis gallardas. Nisto do gando, como na vida mesma, cada un é segundo o seu pai. Créame cando lle digo que é moi importante saber de quen se vén sendo, a caste de cada un. En Elsinor armamos un catavento para ter a seguranza das paternidades. Algunhas cousas endexamais se deben repetir.
Moitos cartiños che me dá a ganar a min o vento. En Elsinor todo o vento é meu, herdanza de tío e pai, e as bestas do monte tamén son facenda miña, por parte da miña señora nai, a non ser media ducia que levo en aparcería. Eu antes éralle príncipe, pero agora ando no trato do gando. Xa ve, mudan os tempos que non se cre: de imperante de Dinamarca a feirante nas San Lucas. Pero o certo é que me anoxaba moito o oficio de gobernar, de tan serias, transcendentes e aburridísimas disquisicións, que me impedía durmir polas noites e mesmo me perseguían as pantasmas. Iso de gobernar é moito de cabeza e non sempre che dan as contas. Máis descansado é o emprego de feirante, que coñeces xente e ves mundo e aínda vas xuntando uns cartiños.
Eu sonlle Hamlet, da casa que din de Kronborg, e todo o gando polo que pregunta é meu. Se quere que nos deamos a man e pechemos o trato, será polo prezo que pedín, nin unha coroa menos, que do meu oficio anterior aínda se me acorda o non ceder a relear. E se así lle prace, a grea toda é súa, polo falado; mais non a egua que eu monto, a miña Ofeliña, aquela do tenro e doce ollar, que ha de ser quen de novo me leve á casa.
Comentarios (0) - Categoría: Crónicas das San Lucas - Publicado o 18-09-2016 17:32
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal







Fran Bouso - Mondoñedo T.I.C.