Bo uso


A BITÁCORA DE FRAN BOUSO
Un blog aberto para falar desde Mondoñedo ou calquera outro lugar do mundo sobre Mondoñedo e as súas cousas ou sobre as cousas do mundo.



Fran Bouso

Crea tu insignia











O Tempo en Mondoñedo

El Tiempo en Mondonedo - Predicción a 7 días y condiciones actuales.
+info



O meu perfil
 CATEGORÍAS
 GALERÍA FOTOGRÁFICA
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES
 DESTACADOS

DE ARGOMOSO A RÍO (Nº25 23/08/2016 RV-AM e LVG-AM)
Do 7 ao 18 de setembro deste ano celebraranse en Río de Janeiro os XV Xogos Paralímpicos. Esta será a primeira ocasión na que o paratriatlón estea presente no programa oficial dunhas Paraolimpíadas. Entre os seleccionados para participar nesta modalidade deportiva que combina natación e carreira a pé e en bicicleta figura a galega Susana Rodríguez Gacio (Vigo, 4 de marzo de 1988).

Susana preséntase no seu blog (susanarg.com) dicindo que naceu en Vigo “porque os meu pais tiñan o seu traballo nesta cidade, a pesar de que toda a miña familia é dunha vila chamada Mondoñedo”. Efectivamente, a parentela da paratriatleta procede de Argomoso, lugar co que nunca perderon vinculación e que visitan con moita frecuencia.

A deportista naceu, segundo as súas palabras, cunha “característica distinta que me fai especial”, trátase de albinismo oculocutáneo, unha condición xenética hereditaria que provoca ausencia de pigmento no pelo, pel e ollos, así como importantes problemas de visión, Susana ten dito que “eu vexo como unha cámara de fotos de moi mala calidade”. Por esta razón, a campioa de Europa e do Mundo de paratriatlón, competirá na clase PT5 xunto con outras deportistas que presentan deficiencia visual total ou parcial, todas elas deberán ir acompañadas dunha guía e disputar en tándem o tramo en bicicleta.

Susana Rodríguez, que acaba de rematar os estudos de Medicina na Universidade de Santiago e que posúe, desde hai uns anos, o título de Fisioterapeuta, é un exemplo de superación persoal, ela entende que “todos somos diferentes dalgún xeito e esas diferencias pode que nos pechen algunhas portas pero tamén abren outras”.

As finais de paratriatlón das Paraolimpíadas de Brasil celebraranse no Forte de Copacabana o domingo, 11 de setembro a partir das dez da mañá polo que cadrará coas festas dos Remedios, pero ese non será impedimento para que todo Mondoñedo e contorna estea pendente dos medios audiovisuais seguindo a Susana e apoiándoa como se merece.



Comentarios (0) - Categoría: O OUTEIRO DE MONDOFORTE - Publicado o 22-08-2016 23:57
# Ligazón permanente a este artigo
DOE NA ALMA (Nº24 16/08/2016 RV-AM e LVG-AM)
Foto de Pepa Losada (LVG-AM)
Desde o pasado domingo pola tarde non se me van da cabeza uns versos da canción “En un rincón del alma” nos que Alberto Cortez se pregunta entre estacatos “¿De qué sirve la vida si a un poco de alegría le sigue un gran dolor?”.
Mondoñedo celebraba esta pasada fin de semana unha edición redonda do seu Mercado Medieval e a traxedia e a dor quixo apoderarse de nós en forma de desgracia pola perda dunha picariña que o único que facía era o que tiña que facer: xogar e gozar na compaña dos seus.
Os Ledo de Valiñadares, unha familia exemplo de unión e boa harmonía, facían honra ao seu apelido reencontrándose unha vez máis, aproveitando o estío logo de pasar o ano en Asturias ou Cataluña.
En Valiñadares quedou un dos irmáns que ampliou e transformou a explotación agrícola e gandeira que os criou. Os outros, logo de aprender oficios en Mondoñedo, emigraron a outras cidades pero nunca se  esqueceron das súas orixes e souberon e saben transmitir a querencia polo terruño e o amor pola familia.
Todos cometemos imprudencias e, en ocasións, buscamos o risco, se cadra, innecesario. Vénseme á cabeza un recordo de hai moitos anos cando un día do Carmen, o cuarteto de gaiteiros Brisas do Masma fixo os pasarrúas polo Couto do Outeiro subidos na baca do Land Rover de meu pai, e non pasou nada, aínda que no percorrido se atoparan desniveis de mais do 40%. En ocasións hai accións que conducen á desgracia, pero a desgracia tamén sabe vir por sí mesma sen necesidade de chamala e cando vén, coma neste caso, a dor desgarradora pola perda dunha pícara que tiña toda a vida por diante apodérase dos seus e tamén dos máis.



Comentarios (0) - Categoría: O OUTEIRO DE MONDOFORTE - Publicado o 21-08-2016 18:02
# Ligazón permanente a este artigo
XXV MERCADO MEDIEVAL (Nº23 09/08/2016 RV-AM e LVG-AM)
Cartel XXV Mercado Medieval de MondoñedoIniciou a súa celebración coa década dos noventa do pasado século e ten nostalxia de varios séculos máis atrás. Os comezos foron modestos e incluso tiveron miradas raras, pero todo cambiou a mediados da década cando se fixo popular e popularizou. Con que se fixera popular moito tivo que ver Loira e o seu equipo e con que se popularizara, unha parella que se convertera en matrimonio na Catedral de Mondoñedo un sábado de agosto e que en lugar de levar "smoking" ou vestido de seda branca vestían con roupas doutro tempo.

Pero todo isto non tería sido nada sen o traballo e a diversión que aportan moitos veciños e veciñas que poñen esforzo, ilusión e adicación para facer realidade cada ano un soño. Un afán colectivo que viven e gozan xentes de aquí e acolá e que permite que a cidade e os cidadáns se sintan orgullosos de ser o que foron e que debería dar ánimos para pensar en que serán.

Un saltimbanqui por aquí, un cabaleiro por alá; unha fonte que surte de viño e uns mesoneiros que serven liscos, filloas e chourizos, caldo e polbo; todo estrado de herba seca.

Nalgún tempo as feiras maiores do lugar celebráronse en agosto. No tempo no que se mercan “tabletas” que non son de chocolate e se volve a liar tabaco sen necesidade de aderezo, hai lugar para querer vivir un "flashback", tentar revivir o que tivo sido centos de anos atrás, aínda que sexa cun "smartphone" no peto.

E teremos ocasión de vivilo de novo esta fin de semana en Mondoñedo, porque o seu Mercado Medieval chega á súa XXV edición, un cuarto de século xa. Dende o venres e ata o domingo as rúas do casco histórico de Mondoñedo estarán ocupadas por postos que ofrecerán mercadorías de hoxe simulando que son doutro tempo.

Cada edición son máis as producións locais e iso é algo que fai medrar en calidade e diferenciación ao Medieval de Mondoñedo fronte a outras citas similares, ademais do entorno no que se desenvolve.

Hai dúas cousas que creo que non deberían tardar en incorporarse a esta cita, unha é o Xogo do Tangueiro, un elemento de adestramento das lexións romanas que foi cambiando de finalidade ao longo dos séculos e que en Mondoñedo chegou a ser disciplina lúdica ata o século pasado e outra a representación dalgún pasaxe da vida do Mariscal Pardo de Cela, sen lugar a dúbidas un dos personaxes máis representativos daquela época.



Comentarios (0) - Categoría: O OUTEIRO DE MONDOFORTE - Publicado o 21-08-2016 17:58
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal







Fran Bouso - Mondoñedo T.I.C.