Chegou outra edición das Xeiras sobre a lingua 2010. Aproveito estas liñas para felicitar a Iago e aos Comités Abertos da Universidade de Vigo por retomar un espazo de reflexión sobre a situación da lingua galega.
Conforman o quechua unha familia de linguas orixinarias do cordal dos Andes suramericanos. As linguas quechuas son empregadas por aproximadamente 10 millóns de persoas de todo o mundo. Historicamente, o quechua foi a lingua do Imperio inca.
Os falantes de quechua atopámolos en Colombia, Ecuador, Perú, Bolivia, Chile e Arxentina, acadando o status de lingua cooficial xunto co castelán nos tres primeiros países citados.
Escríbolle esta carta para lle manifestar o meu asombro a teor das súas verbas de apoio a Rosa Díez.
Quixera dicirlle que, ante a unanimidade do Parlamento Galego, dos medios de comunicación e da sociedade galega reprobando as declaracións de Rosa Díez, só cabían dous reaccións posibles:
a) Emitir un comunicado rectificando a súas palabras e atribuílas a un error de expresión.
b) Reafirmarse nas propias palabras, malia a te-la sociedade galega na súa contra.
A primeira das posturas conferiríalle á política vasca o reencontro cos galegos. Errare humanum est. Todos erramos e, xa que logo, todos temos dereito de rectificar.
A segunda reacción outórganlle á aludida un caracter arrogante, altivo, soberbio e mesiánico. Só ELA é a posuídora da RAZÓN ABSOLUTA, mentres os demais estás CEGADOS POR PALABRAS DE FALSOS PROFETAS nacionalistas. Esta actitude é propia de personalidades egocéntricas que non saben escoitar ao outro. Só se escoitan a si mesmos. Así se explica o papel residual de UPyD en Galicia, Cataluña e Euskadi.
A meirande parte das reflexións realizadas no parágrafo anterior son tamén aplicables ao señor Espada. Cáusame unha profunda perplexidade a citación de persoeiros vencellados a réximes totalitarios como Ceaucescu e Goebbels para atacar á xornalista Julia Otero. Patético. Reprobable. Execrable. Semella que o señor Espada reencarna á perfección a Idea platónica de "Demócrata" e todos cantos non coincidan coas súas teses son copias materiais imperfectas de "demócrata". Un demócrata sabe respectar as ideas dos diferentes, aínda que non as comparta. O señor Espada eríxese nun Mesías que nos vén a rescatar a todos das nosas equivocacións. E se, por acaso, os dous millóns de galegos non estamos errados, senón que o está el.Mal aviados imos con estes pseudointelectuais que agroman pola territorio peninsular.
