As Campaíñas


Territorio comanche, de Arturo Pérez Reverte
Territorio comanche é unha novela do famoso escritor Arturo Pérez-Reverte, publicada pola editorial Ollero y Ramos no ano 1994. Foi escrita despois da súa etapa como reporteiro de guerra durante 21 anos (1973-1994), e está adicada ao cámara de TVE, José Luis Márquez, que cubriu o conflito iugoslavo xunto a Pérez Reverte.

É unha obra de ficción, baseada na propia experiencia, con dous protagonistas que son corresponsais de TVE, que están agardando que o exército croata voe unha ponte para frear o avance dos bosnio-musulmáns, mentres recordan acontecementos pasados, nesta e noutras guerras.

No 1996 fíxose unha película baseada neste libro, dirixida por Gerardo Herrero, e protagonizada por Imanol Arias e Carmelo Gómez.

Arturo Perez Reverte neste libro, descríbenos a situacion bastante traxica, á vez que dramatica, que aconteceu nos Balcáns durante a guerra de Iugoslavia.

Nárranos, sobre todo, as dificultades que tiñan os reporteiros internacionais para poder transmitir a tempo as súas reportaxes para as distintas televisións. De maneira moi clara descríbenos o mal que o pasan os reporteiros recén chegados, cando lles toca atoparse con cadáveres nas beiravías, que xa teñen un fedor putrefacto, ou un neno ca cabeza esmagada por un tanque.

Un libro bastante real á vez que moi duro.

Era lo que ellos llamaban territorio comanche en jerga del oficio. Para un reportero en una guerra, ése es el el lugar donde el instinto dice que pares el coche y des media vuelta. El lugar donde los caminos están desiertos y las casas son ruinas chamuscadas; donde siempre parece a punto de anochecer y caminas pegado a las paredes, hacia los tiros que suenan a lo lejos mientras escuchas el ruido de tus pasos sobre los cristales rotos. Territorio comanche es allí donde los oyes crujir bajo tus botas y aunque no ves a nadie sabes que te están mirando. Donde no ves fusiles, pero los fusiles sí te ven a ti.


Jose
Comentarios (0) - Categoría: Lecturas - Publicado o 30-11-2009 20:16
# Ligazón permanente a este artigo
Las chicas de alambre, de J. Sierra y Fabra
Portada da novela
NA NOSA BIBLIOTECA


Jordi Sierra i Fabra, un dos escritores de literatura xuvenil máis coñecidos en España, naceu en Barcelona en 1947. Foi locutor de radio e dirixiu dúas revistas musicais (Disco Exprés e Música I). Actualmente adícase exclusivamente á literatura (cousa que moi poucos autores poden dicir e índice de que os seus libros son moi vendidos). Son moitas as obras de Sierra e Fabra; entre as máis coñecidas están Campos de fresas ou El asesinato de la profesora de lengua.

Las chicas de alambre é unha obra narrativa, unha novela. A primeira edición do texto é de 1999. A edición que manexei eu foi a 15ª (dígoo para que vos fagades unha idea da cantidade de exemplares que se venderon). O libro está escrito en castelán e foi publicado pola editorial Alfaguara.

O argumento da obra xira en torno á investigación que Jon Boix, un xornalista, fai sobre a desaparición de Vania, unha popular top model da que non se sabe nada dende hai dez anos. A medida que Jon vai profundizando na súa reportaxe entra en contacto coas diferentes esferas do mundo da moda e da vida cotiá das modelos, e adéntrase nos moitos tópicos que xiran en torno a este mundo (anorexia, drogas, escándalos, etc.).

A acción ten lugar en distintos lugares do mundo, debido á cantidade de viaxes que ten que facer o protagonista na procura da desaparecida Vania, pero o lugar onde vive e traballa Jon é Barcelona. O autor non profundiza moito na descrición destes lugares, prefire centrarse no glamour que rodea ás modelos e no retrato dalgúns dos personaxes. Dende o meu punto de vista, na novela queda bastante ben reflexada a superficialidade e a beleza do ambiente das pasarelas e revistas. É unha novela bastante sinxela para ler, pois nela abundan os diálogos e non ten un vocabulario difícil. Ademais, o feito de ter unha investigación como fío condutor da trama narrativa facilita que o lector manteña o interés, a curiosidade por saber que foi de Vania, ata o final da obra, e non abandone a lectura pola falta doutros estímulos.

Penso que este libro pode ser lido por rapaces a partir de doce ou trece anos, especialmente se teñen interés pola moda ou polo xornalismo. Non é unha obra mestra da literatura universal (recordemos que non sempre o éxito de vendas garantiza a calidade literaria), pero pode estar ben para afianzar o hábito lector.
Na biblioteca do colexio hai varios exemplares desta novela, sete se non lembro mal.

Comentarios (1) - Categoría: Lecturas - Publicado o 25-11-2009 23:05
# Ligazón permanente a este artigo
Albert y el domador de dragones, de David Blanco
 É a portada
NA NOSA BIBLIOTECA


Albert esperaba un motón sus vacaciones, pero nunca hubiera soñado con quedar atrapado en un lugar del que nadie ha logrado escapar. Enfrentarse a un ejército de zombis o huir de un palacio encantado cuyo secreto guardan cinco crías de dragón.
¡Su principal preocupacion no es que las vacaciones se acaben ,sino que éstas no acaben con él!

Recoméndovolo ler porque a min gustoume moito; as historias con animais mitolóxicos son as miñas favoritas!!



GUSTAVO ESPIÑO TURNES

Comentarios (0) - Categoría: Lecturas - Publicado o 25-11-2009 15:08
# Ligazón permanente a este artigo
Crepúsculo, de Sthefanie Meyer
NA NOSA BIBLIOTECA


Este libro é de Sthefanie Meyer, foi escrito no 2007, e tivo moito éxito, como toda a saga que están levando ao cine.

O libro é de aventuras, misterio e amor.

Esta novela vai de que un vampiro se namora dunha humana, pero o seu amor é moi complicado, ata que un día uns vampiros malos apararecen e queren matar á humana e teñen que fuxir.

Este libro gustoume moito porque tiña moitas aventuras e sobre todo moito misterio. Recoméndovos este libro, máis os que veñen a continuación que son: Luna Nueva,Eclipse e Amanecer.

Eu linos todos e son moi bonitos e entretidos.





Noelia González Pereiro (1ºB ESO)

Comentarios (1) - Categoría: Lecturas - Publicado o 25-11-2009 14:56
# Ligazón permanente a este artigo
Guía de lectura contra a violencia de xénero
Da man de Anxo e do seu blog Trafegando Ronseis chéganos esta imprescindible guía de lectura, cine e música para concienzarnos da necesidade de implicarnos na loita contra violencia de xénero. É unha vergonza que non parece ter fin e na que todos temos a nosa parte de responsabilidade. Non conseguiremos nada se a sociedade non rexeita de maneira efectiva eses comportamentos terroristas. Machismo non.

Comentarios (0) - Categoría: Guías de lectura - Publicado o 25-11-2009 03:14
# Ligazón permanente a este artigo
Pornografía infantil, non
Comentarios (0) - Categoría: Xeral - Publicado o 20-11-2009 17:02
# Ligazón permanente a este artigo
Proxecto do Club (09-10)
Proxecto Club de Lectura 09-10
Comentarios (0) - Categoría: Funcionamento - Publicado o 18-11-2009 19:11
# Ligazón permanente a este artigo
Los maestros cerveceros, de Van Hanme & Vallés
Esta fin de semana de temporal adiqueime a reler as dúas primeiras partes de Los maestros cerveceros e, claro, non puiden evitar ir a mercar as dúas seguintes. É esta unha banda deseñada, ou unha novela gráfica, como se di agora, de 1994-95, publicada en España por Planeta-DeAgostini dentro da Colección BD, no 2003. Conta a historia da familia Steenfort, unha saga de cervexeiros belgas. Divídese en 8 partes, con catro números dobres. Cada parte pode lerse illada, pero imos querer máis.

O guión é de Van Hanme e os debuxos de Vallés. O primeiro é guionista de series como Thorgal, XIII, Largo Winch e Western. O excelente debuxante francés Vallés ten participado noutras obras, como Dorian Dombre, Bimon Francoeur ou Ráfales. Os debuxos perderon algo na edición española pola redución de formato feita por Planeta, pero aínda así son bos.

A historia comeza a mediados do século XIX con Charles, un monxe circunstancial que traizoa a súa amada e ao seu amigo para facerse coa fábrica de cervexas da súa vila. Aquí comezan as peripecias desta familia nada convencional, enmarcadas dentro dos acontecementos históricos. Non é unha obra redonda, e moitas veces as relacións familiares recordan as telenovelas máis convencionais, pero entretén e engancha. Dos dous tomos que lin me gustou moito máis o primeiro, centrado en dous personaxes fascinantes, pero pouco recomendables como amigos (sobre todo se es un obstáculo para que a cervexa fermente ben).

En xeral, tamén me atraeu o tratamento de episodios históricos, como a I Guerra Mundial e o ascenso do fascismo nos anos 30. A documentación en canto aos feitos, como á ambientación da época é moi boa (roupa, rúas, casas, paisaxe...). En definitiva, máis que recomendable para mozos e mozas amantes da banda deseñada (ou coa suficiente curiosidade como para vencer os prexuízos sobre esta marabillosa arte), da intriga, da Historia ou mesmo dos culebróns. Sen darte conta, a familia Steenfort métese na túa sala de estar e non che apetece nada que marchen. Nunca te aburrirá.


Heladio
Comentarios (0) - Categoría: Lecturas - Publicado o 18-11-2009 19:01
# Ligazón permanente a este artigo
Sherezade Bardají: 'O que máis me gustou foi contarvos contos a vós'
O mércores pasado, día do San Martiño, veu a nosa biblioteca Sherezade, unha conta contos catalá que leva en Galicia catro anos e xa fala un galego perfecto. Pola mañá tivo unha sesión co alumnado de 2º Ciclo de Primaria, e ás 14,10 comezou a contarnos contos aos das Campaíñas en exclusiva. Se queres ver as fotos preme aquí.

Pasámolo moi ben, pequenos e grandes, e botamos unhas boas gargalladas. A verdade é que nos gustou moito e non nos importaría nadiña repetir. A continuación presentamos unha entrevista que lle realizamos á artista:

- Cal foi a razon que te levou a ser contacontos?
Pois...facía teatro cando era moi pequena e cheguei a Santiago cunha beca.Un día facendo bromas entre amigos decidimos xuntarnos para contarnos historias. Despois dun tempo, chamáronme dunha biblioteca para que lles contara contos aos nenos e nenas, e como me gustou moito decidín facerme conta contos.

- Na túa profesion gustache tratar con nenos?
Si,pero tamén me gusta moito contarlles contos aos adultos.En Barcelona hai moitos bares destinados á representación de contos.

- Inventas ti os contos ou xa os colles directamente dos libros?

Conto contos tradicionais populares,ás veces invéntoos,pero gústame moito máis unir varios contos e contalos coma un só.

-Traes pensados os contos?
Normalmente. Pero hai veces que digo algún espontaneamente... Pero a maioría das veces si.Un conto tamén se pode contar de varias maneiras diferentes.

- Á xente gústanlle os teus contos?
Si. Normalmente funcionan ben. O bo dos contos é que cando non gustan dáste de conta.

- Antes de contar un conto, ensaias? Como o fas? Canto tempo lle adicas a ensaiar?
Si. Primeiro leo moito, o conto que escolles tenche que gustar. Nun papel fas o resumo do conto, fas un esquema e durante un tempo gárdalo nun caixón. Despois, cando vas narrar o conto, colles todos os resumos que teñas e escolles varios deles.
Cando acabas de contarlles aos nenos fas unha pequena reflexion sobre o que contaches.
Ensaio tres ou catro horas con cada conto.

- Os teus contos son para todos en xeral ou hai alguns en especial para diferentes idades?
Normalmente para todos en xeral, pero hai algúnns que lles conto aos mais pequenos e hai outros que lles conto aos maiores.

- Disfrutas da tua profesion?
Si, moito.

- Que foi o que máis che gustou da nosa vila?

O que mais me gustou foi contarvos contos a vós, porque estabades moi atentos e paseino moi ben. De Cuntis o que mais me gustou foi o parque do Castro e máis as burgas.

Vanessa Miguez, Noelia Pequeño, Patricia Pequeño
Comentarios (6) - Categoría: Actividades - Publicado o 16-11-2009 11:32
# Ligazón permanente a este artigo
Campos de fresas, de Jordi Sierra i Fabra
NA NOSA BIBLIOTECA


Campos de fresas é un libro de Jordi Sierra i Fabra, publicado en 1997, na súa primeira edición, pola Editorial SM. O autor ten escrito unha extensa e exitosa obra, a maioría dirixida ao público xuvenil: A nave fantastica - Anaya 1996; Nun lugar chamado guerra - Galaxia 2002; Son especial para os meus amigos - Edebé 2003; Contos e poemas para un mes calquera - Planeta Oxford 2006; Do outro lado do espello - Xerais 2007; - Kafka e a boneca viaxeira- Galaxia 2009.

É un libro que a min me gustou moito, porque me gustan os libros que contan feitos que poden ser reais e con personaxes adolescentes.

Trata de un grupo de rapaces que saen unha noite e proban éxtase. A droga contiña "algo" que a Luciana non lle sentou nada ben... entrou en coma. O seu mozo e os seus amigos están averiguando quen lle vendeu esa droga. A única pista que teñen é que as pílulas teñen unha lúa debuxada, e terán que atopalas canto antes porque seguirán no mercado e moita xente, por desgraza, as mercaría o seguinte día de festa.






Uxiia
Comentarios (1) - Categoría: Lecturas - Publicado o 15-11-2009 18:59
# Ligazón permanente a este artigo
1 [2]
Club de Lectura
As Campaíñas
CPI don Aurelio
Cuntis

O meu perfil
cpidonaurelio@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 ANTERIORES
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS

© by Abertal