As Campaíñas


La novela de Genji, de Murasaki Shikibu
Murasaki Shikibu foi unha dama xaponesa que no século X vivía na corte de Heian Kyo (actual Kyoto). Nesta cidade, aínda que había un Emperador, os que realmente mandaban eran os membros da familia Fujiwara (familia extensísima á que a escritora Murasaki pertencía), como os validos dos Austrias en Castela. Non só non era infrecuente que as mulleres escribisen en Heian Kyo, senón que unha muller que tivera mala caligrafía ou pouco estilo á hora de compoñer cancións era considerada unha inculta (o que era unha desgraza nesa sociedade, volcada totalmente no refinamento e o amor á arte). Por tanto, o período Heian deu moitas literatas, entre as que destaca a autora da Novela de Genji.
A edición que manexei foi a tradución que Xavier Roca-Ferrer publicou na editorial Destino. O tradutor explica a dificultades da lingua xaponesa para os occidentais e expón algunhas curiosidades acerca do proceso de tradución que son tan interesantes de ler como a mesma novela.
Ademáis, ó final de cada capítulo o tradutor inserta un apéndice explicativo para entender mellor a obra. Nestes apéndices trátanse temas como a sociedade, as relixións, a política, os costumes... do período Heian, cousa que o lector non iniciado agradece moitísimo.
Na novela nárrase a vida do príncipe Genji, fillo da favorita do Emperador. Debido ós ciumes da primeira muller do Emperador pola nai de Genji, esta última morre, e Genji cae en desgracia cando morre o pai. Tras un desterro na "rexión deserta, inhabitable" de Suma, o novo Emperador (fillo da muller que tanto odia a Genji) arrepíntese da inxustiza cometida contra o seu hermanastro, e este pode regresar á corte.
Polo argumento, a Novela de Genji recorda ós poemas épicos da literatura occidental (o cabaleiro que cae en desgraza inxustamente e volve á súa terra cuberto de honores). Sen embargo, a lectura da obra non ten nada que ver cos poemas épicos, pois sobre o relatado "fío argumental" ensártanse o que realmente concentra a atención do lector: as aventuras amorosas do príncipe dende que se convirte nun "home" (ós doce anos) ata que regresa a Heian. Genji, que sufriu a perda da nai sendo moi pequeno, pasa toda a vida buscando á "muller ideal", que non logra atopar ata que coñece á pequena Murasaki (unha pequena aldeana que recordaría a unha Heidi xaponesa), á que adopta coa idea de facela, senón a súa segunda esposa, a súa concubina, cando a rapaza sexa unha moza, tras ofrecerlle unha esmerada educación. Non é Genji un Don Juan á xaponesa (o retrato do príncipe está totalmente exento da crueldade do sedutor occidental), nin tampouco un libertino; o seu comportamento neste sentido está dacordo coa sociedade do seu tempo, e a imaxe que se da do protagonista é moi positiva (é un personaxe idealizado).
O que máis me gustou da obra (aparte dos aspectos xa sinalados) foi todo o que se aprende coa súa lectura deste período histórico, o Xapón do período Heian Kyo. Sorprende contrastar a nosa historia coa realidade tan lonxana dunha corte que coñeceu 400 anos de paz ininterrompida, adicada por completo á literatura, á música e ó ocio. Certo é que para que se vivise así na corte, o 99% da poboación vivía na máis absoluta miseria en condicións de semiescravitude, como soe ser o habitual nestes casos.
Tamén me chamou moito a atención a existencia nunha novela do século X de agudos retratos psicolóxicos; a análise dos sentimentos dos personaxes é tan aguda nesta obra como nas obras de Marcel Proust (autor ó que o tradutor recurre moitas veces para facer comparacións moi acertadas).
A diferenza é tan grande entre o príncipe Genji (refinado, preocupado pola combinación dos seus uchikis -túnicas-, propenso á lágrima fácil) e os heroes como Roldán ou o Cid (toscos, barbudos, de profesión guerreiros), que durante a lectura chegueime a preguntar como sería un encontro entre eles, e imaxinando unha conversa entre eles sorprendinme rindo en voz alta.
Certo é que, a pesar de todo, interrumpín a lectura ó acabar a primeira parte, sen saber que pasaría entre Genji e Murasaki nun futuro, debido ó cansanzo polo relato de tantas aventuras, tantos lamentos amorosos similares e tantas epístolas en verso cos mesmos tópicos. Aínda así, penso que nun futuro -non moi lexano- acabarei lendo as seguintes partes desta novela que, aínda que é un clásico, non o parece.
Recomendaría a lectura desta obra á xente con interés polos estudios filolóxicos, polo mundo da tradución, polos temas orientais, polas novelas sentimentais... En calquera caso, o lector da Novela de Genji ten que ter a mente moi aberta para chegar a comprender o comportamento dos personaxes, e incluso a velo como convencional na súa época.
Comentarios (2) - Categoría: Lecturas - Publicado o 27-01-2011 22:29
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
2 Comentario(s)
1 se la regal#blgtk08#e a mi hijo
Comentario por personal trainer (13-07-2011 22:38)
2 So beautiful, I really like your stuff let me s#blgtk08#hines,Thank you for sharing, and work smoothly
Comentario por Replica Rolex (02-07-2013 05:14)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
Club de Lectura
As Campaíñas
CPI don Aurelio
Cuntis

O meu perfil
cpidonaurelio@gmail.com
 CATEGORÍAS
 FOTOBLOGOTECA
 RECOMENDADOS
 ANTERIORES
 ARQUIVO
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS

© by Abertal