Far west foi publicado no 2001.O Seu autor e Carlos negro. E un libro moi diferente o das laranxas.Plasma a historia de galicia xogando cas tipicas historias do oeste.Sendo galicia eos galegos os que resisten contra o home branco.E sisten fronteiras entre a aldea ea cidade isto proboca conflitos costantes
o grande pai branco fuma a pipa da paz co apache
o grande pai branco promete obras para o apache
o grande pai branco inaugura carreteras para o apache
Ante a nova situación
o bardo intenta reconstruír a paisaxe
pero os pinos son bosques de eucaliptos
e os corvos fan raudos equilibrios sobre o lixo
de xeito que é indispensable superar definitivamente o mito do bardo:
búsquenlle un asilo tranquilo ó bardo
unha pensión digna para xubilados
un chupete un televisor unha droga
un horario de visita para o club de fans
Contra o dictado da cinza, a luz da randeeira.
Exorcismos de memoria, branco e negro, cine.
A exacta transparencia de Sean Aloysius O'Fearna.
Luz que fende sombras, cámara corazón da tribo.
Cántico de Encarnación, María, Xosefina.
Avoas de pés fríos, desgastada ausencia.
Carne cadáver, horizontal desequilibrio.
Por elas ilumínanse o patín e a solaina.
A horta abandonada das primeiras historias.
A voz soterrada en herba, calma de mulime.
Pura sombra de castiñeiro ou millo, estrume.
Mandil de ceo, ollos inzados de horizontes.
Por elas sempre regresa a terra, paz sen ira.
O poeta Carlos Negro (Lalín, 1970) vén de facerse co primeiro Premio Victoriano Taibo, convocado pola Entidade Menor de Morgadáns (Gondomar) que persegue recordar a figura “inxustamente esquecida” do que fora membro da Real Academia Galega.
O xurado, composto por Araceli Gonda, Marta Dacosta e Gonzalo Navaza e no que Carlos Méixome actuaba de secretario sen voto, decidiu concederlle o premio ao poeta lalinense, valorando “a orixinalidade con que se aborda o ton elexíaco, mediante o emprego da ironía e a parodia, con densidade lírica e coidado formal”.
O poema de Carlos Negro, presentado baixo o lema Cultivos transxénicos, está estruturado mediante a fórmula de entrevista xornalística e parodia o Catecismo do labrego de Lamas Carvajal. Nel, o escritor, que xa recibira anteriormente o Johán Carballeira, fai unha denuncia da morte da sociedade rural e unha análise dos síntomas desa agonía dende unha visión actual.O premio, cunha dotación económica de 3.000 euros, unha escultura realizada polo artista Fino Lorenzo e a publicación da obra dentro da colección Victoriano Taibo do Instituto Estudos Miñoranos, será entregado no marco dunha serie de actos que terán lugar en Morgadáns a finais de outubro.
Opinión persoal
Calos Negro é un escritor de poemas galego.Ten moitos poemas todos son moi bos pero iste poema eun dos que mais me gusta
A des poboacion nas aldeas.Cada vez e mayor isto
ea culpa do pouco traballo e tamen dos pucos cartos quese gana poristo ahi pouca xente. A antes namiña aldea avia 65 persoas e agora ahi 55 como sigamos asi dentro de unos a nos nobai aber nadie.Pero istoisto non e solo namiña aldea senon en toda España.
Por isto ahi que motibar os xobenes que traballen nas aldeas paque non seboten a perder as aldeas .Enon sois tamen ahi que mellora os salarios dos gandeiros pa poder ter mallores beneficeos .Aberia quemellora as estra das al deas por que ahi moitas que estan sen asfaltar
border=0>
