| Arqueoloxia, Historia Antiga e Etnografía histórica |
|
Benvidos a todos, este é o blog de Marcial Tenreiro Bermúdez, onde tento expresar parte dos meus intereses pola arqueoloxía a historia antiga e a etnografía histórica, e que espero sexan da vosa interese
|
|

|
| O meu perfil |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Hildebrandslied |
|
|
|
|
|
|
| Pura iconografía |
|

Hai unha película de serie B dos anos 70 chamada o "mundo nas suas máns", que de non errarme moito a memoria trataba algo sobre viaxes no tempo ao, futuro, e que non sei porque se me veu a cabeza ao ver esta imaxe da parte baixa do Hermmansbild, que poderiamos denominar "o imperio aos seus peus" -baia exis podal- na que ao propios do Arminio nos aparecen estrados, máis que deitados os simbolos do poder roman, tanto militar (os estandartes) como político (os fasces). É interesante que esta colosal estatua en honor do heroe fundadacional da xermanidad, feita no XIX, non se sufragou so con cápital alemán senon tamén procedente doutros paises centroeuropeus, como Bélxica, que vían nel un símbolo de oposición victoriosa a outro imperio máis próximo, o napoléonico, toda unha declaración de principios certamente a traves dunha mostra de pura iconografía ao servicio de intereses ideolóxicos. Para que logo se fale de "viaxes no tempo"
|
|
|
|
|
| 2009, BIMILENARIO DA DERROTA DE VARO |
|

"Varo, devolve-me as minhas legioes!"
(atribuida a Augusto)
Mas como poderia vir a este disastre para o Imperio np cumea do seu poder? Quem era o príncipe dos Cheruscos, Arminio, que venceu o comandante Varo, em uma forma tão dessastrosa?. Como poderia um guerreiro xermano novo, um oficial no serviço de Roma, ponher a uma superòtença a seus jeonlhos? E como transformou-se no herói nacional alemão? E finalmente: Que conseqüências políticas tem esta derrota para a história de Europa e da Xermania?
Exatamente 2000 anos após a derrota do Romans, sabida também como Batalha na fraga de Teutoburg as respostas a estas perguntas estão sendo dadas ao público geral. De 16o maio ao 25o de outubro de 2009 celebrarase o projeto de exhibiçao “IMPERIUM KONFLIKT MYTHOS” nos nos locais originais dos eventos históricos, Haltern am See, Kalkriese e Detmold.
O projeto está sob o patronage da chanceler federal, Dr. Angela Merkel, o presidente do Parlamento europeu, Prof. Dr. Hans-Gert Pöttering e ministros principais do Rhin-Westphalia e da Baixa Saxonia, Dr. Jürgen Rüttgers e Christian Wulff.
Do 14 ao 18 de setembro 2009 pesquisadores do mundo inteiro encontran-se em Osnabrück para considerar as perguntas da pesquisa da paz e do conflito no archaeology. A universidade de Osnabrück, a cidade de Osnabrück e o Academia das ciências de Gotinga serão os organizadores do congresso
Sob o título “Roma - Imperium entre a resistência e a integraçãoos” os pesquisadores estarão discutindo as estratégias do poder de Roma ocupandose das sociedades sujeitas a ela na Europa antiga do período imperial Roman, tratando entre outros assuntos estará sob os efeitos na política e a economia, estrutura social e religião desas regioes
Uma série de lectures públicos acompanhará o programa do congresso de outubro 2008 a junho de 2009 co título de “Os Romans e as Tribos Germanas no noroeste da Germania”. A série será organizada pela universidade de Osnabrück na cooperação com a cidade de Osnabrück.
Imperium Konflikt Mythod
Museu Kalkriese
|
|
|
|
|
| Novo número de Herakleion |
|

Herkleion Numero 2, 2009
Estelas diademadas: revisión de criterios de clasificación
(María Joao Santos)
Estelas funerarias fenicias en Andalucía
(Juan Antonio Martín Ruiz)
La Gallaecia antigua: diversidad, paisaje rural, estructura social y poblamiento
(Monserrat Delgado Borrajo/Manuel Grande Rodríguez)
Las mujeres en la vida de C. Julio César: amor e interés
(Miguel Ángel Novillo López)
Sobre el hallazgo de un nuevo testimonio epigráfico para
el estudio del Municipium Florentinum Iliberritanum
(Granada) (Pablo Ruiz Montes/Ángel Rodríguez Aguilera)
Notas sobre la organización administrativa de las estructuras de gestión
del patrimonio arqueológico en el Marruecos septentrional durante el protectorado (1912-1956).
(Manuel J. Parodi Álvarez)
Recensiones
Datos xerais da revista:
Herakleion nº 2, 2009
Gr. Inv. “Mosaicos Hispano-romanos” del CCHS, CSIC
y por el Centro de Estudios Fenicios y Púnicos (CEFYP).
ISSN: 1988-9100
ir a revista, 2009 |
|
|
|
|
| Posible santuario celtibérico en Segeda |
|

Seguíndo coa socorrida temática solsticial destas datas e enlazando un pouco sobre as noticias en prensa dos últimas semás sobre presuntas alineacións petroglifico solares (terán que ver algo as duas cousas na mente dos periodístas?), aquí unha interesante noticia arqueoastronómica sobre o xacemento de Segeda
Un santuario celtíbero en la comarca de Calatayud
l yacimiento de Segeda, entre Mara y Belmonte de Gracián, en la comarca de Calatayud, puede arrojar a partir de ahora una luz importantísima sobre este aspecto de nuestro pasado. El equipo de investigación que trabaja en el enclave, combinando disciplinas aparentemente tan alejadas como la arquelogía y la astronomía, acaba de llegar a la conclusión de que una plataforma monumental de piedra encontrada hace unos años en el yacimiento se trata en realidad de un santuario celtíbero. Un santuario en el que se celebraba alguna ceremonia ritual en el solsticio de verano. “Es el primer santuario construido por los celtíberos que se descubre en la Península Ibérica –señala Francisco Burillo, director del equipo de investigación, que presentó ayer los resultados-, porque el único que se conocía hasta ahora, el de Peñalba de Villastar, es natural”.
¿Ficción o realidad? Para Gabriel Sopeña, especialista en los celtíberos, su religión y ritos funerarios, el hallazgo “resulta muy plausible. Los investigadores siempre somos cautos, y lógicamente hay que realizar más estudios y comprobaciones. Pero a nadie le puede extrañar que en Segeda se hiciera algún tipo de fiesta o ceremonia en el solsticio de verano”.
“Los celtíberos contaban el tiempo por noches, y no por días, pero eso no significa que no veneraran al sol –añade Sopeña, que no forma parte del equipo-. Tenían una fiesta muy importante, la de la cosecha, Lugnasadh, consagrada a un dios que se adoraba en todo el ámbito céltico, desde Irlanda a Peñalba de Villastar, el dios Lug. Sabemos que para ellos los solsticios y equinoccios eran muy importantes, y que tenían ritos y celebraciones para esas fechas”.
Así pues, Segeda puede pasar a la historia como el primer sitio donde se descubre un santuario construido por los celtíberos. Pero, ¿cómo se ha llegado a un hallazgo de tal envergadura?
Todo comenzó en 2003, cuando el equipo de arqueólogos que trabaja en el yacimiento de Segeda dio con unos vestigios que enseguida llamaron su atención. Se había solicitado un cambio de cultivo en uno de los campos y, aunque se encontraba fuera del recinto de la ciudad, decidieron realizar unas catas para ver qué había debajo. Encontraron un basamento de casi cuatro metros de anchura y pensaron que se habían topado con los restos de un fortín o construcción defensiva.
En 2004 se realizó una excavación y los resultados empezaron a ser intrigantes. Dos muros de grandes dimensiones, con una longitud conservada de 10 y 16,6 metros respectivamente, y solo dos hiladas de altura; construidos con grandes sillares de yeso, algunos de más de 500 kilos de peso. El ángulo de unión de esos muros no era recto, sino de 130 º, algo verdaderamente inusual; y, además, el espacio entre ambos muros estaba relleno con una plataforma continua de losas de yeso y caliza. Muros y enlosados fueron nivelados y cubiertos, a su vez, por una plataforma de adobes de 32 por 64 centímetros.
¿Qué sentido tenía una plataforma de 300 metros cuadrados de superficie, elevada, monumental, de planta irregular y fuera de la ciudad? Los investigadores se lanzaron a buscar paralelos y no encontraron nada igual en toda Europa Occidental. Así que concluyeron que se trataba de una construcción de carácter social, religioso o conmemorativo, sin más, y continuaron los trabajos.
Fue Martín Almagro Gorbea, que había estudiado el aljibe monumental de Bibracte (Francia) y su relación con el paisaje y la astronomía, quien alertó de la necesidad de realizar un estudio arqueoastronómico. Así que el equipo de investigación contactó con Manuel Pérez Gutiérrez, profesor de Astronomía, Geodesia y Cartografía de la Universidad de Salamanca, que se desplazó a finales de abril pasado al yacimiento a tomar todo tipo de fotografías y mediciones.
Pérez vio que la bisectriz del ángulo de 130 º se alineaba con el cerro de la Atalaya, un hito destacado del paisaje. Y buscó más. Con la ayuda de varios programas informáticos reconstruyó la situación astronómica del cielo en el año 200 antes de Cristo, fecha aproximada de construcción de la plataforma, y vio que la bisectriz no solo apuntaba al cerro de la Atalaya, sino que también marcaba el solsticio de verano, el día más largo del año, que en el 200 a. de C. era el 26 de junio.
Visto así, todo parecía muy bonito, pero hacía falta la comprobación. Así que el pasado domingo (21 de junio, solsticio de verano actual) el equipo de investigación de Segeda se fue a última hora de la tarde al yacimiento. “Cuando llegamos se me cayó un poco el alma a los pies –recuerda ahora Francisco Burillo-. El sol estaba bastante alejado de la alineación”. Pero poco a poco fue acercándose hasta que, a las 21,20 el sol se colocó encima de la cumbre del cerro de la Atalaya y, en cuatro o cinco minutos, desapareció. “Fue algo impresionante, un momento mágico”. Mariano García
Noticia Heraldo de Aragón
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|