A NENA DO PARAUGAS


A miña debilidade é a miña fortaleza
Vivo pechada nunha gaiola de pensamentos, por vontade propia e gústame perderme entre as letras e os sons que me acompañan no meu encerro.

O meu perfil
meninhalf@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

I - AZUL SALGADO


Move a man mansamente o berce,
descansa o universo,
fúndese e adormece...
e arremuíñanse os cabelos do vento
e axítanse sobre o profundo azul.

Vai e ven o branco encaixe,
golpea, acariña,
perfora e repousa...
e coroa desfacéndose en mil fíos
que se elevan e descenden
e rozan levemente
e bican
e escapan fugaces para volver,
arrastrados polo ímpeto,
pousar no intenso azul.

Soidade inmensa,
sonora quietude,
silencioso murmurio compasado,
espello infinito da bóveda dos soños,
manso leito da natura,
útero fértil,
cadaleito de vidas,
sereno desacougo...
Misterioso e eterno azul.

Concha L. F.
Comentarios (1) - Categoría: Aros de fume-Tatuaxes - Publicado o 26-12-2009 05:48
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
1 Comentario(s)
1 vaia, que ben retratado o mar neste poema teu!
(gustoume o do encaxe, e o desfacerse en mil fíos... porque#blgtk08# algunha vez pensei na escuma contra as rochas nos acantilados da coruña, coma unha grande e cambiante puntilla)
Comentario por Zeltia (17-04-2010 21:32)
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
Concha L. F.