A NENA DO PARAUGAS


A miña debilidade é a miña fortaleza
Vivo pechada nunha gaiola de pensamentos, por vontade propia e gústame perderme entre as letras e os sons que me acompañan no meu encerro.

O meu perfil
meninhalf@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

DESPOIS DE GRANADA

Hai uns anos, asistín a unhas xornadas de formación que deixaron en min unha fonda pegada, por canto supuxeron un acercamento ao parecer e padecer de outras mulleres. Quizais algún e/ou algunha de vós teña aportacións que facer sobre esta teima que a todas e todos nós nos persegue a diario: transformar o mundo. Porque todas e todos vivimos, sentimos e traballamos, en parte, para que esa transformación se produza...

(28/03/2004)

Mulleres. Moitas mulleres. Ao meu carón, só mulleres. Mulleres novas, maduras, vellas discretas, chamativas, galegas, vascas, muricianas, madrileñas, andaluzas, portuguesas, francesas, americanas, africanas...
Xuntas ou separadas, intercambiando pareceres, visións opostas desa realidade tan pouco real que, como dixo V. Sendón de León, é a vida. Cada unha co seu propio pensamento, exteriorizando o que para elas é o ideal de vida, de vida real; demandando alternativas e solucións aos problemas cotiás de outras mulleres cercanas e afastadas; interiorizando o coñecemento que outras mulleres teñen dos problemas globais e dos particulares... Mulleres que escoitan atentamente ou que, simplemente, adormecen ao son das palabras que van saíndo da boca de outras mulleres.
No medio de tanto intercambio e barullo de ideas, a illa que cada unha de nós leva no seu interior. As augas da ideoloxía feminista móvense a carón de min para confirmarme que tamén eu, coma elas, son feminista. E feminina. Non de agora nin de onte: de sempre. Ocorre que acabo de descobrilo, o mesmo que acabo de descobrir que o mundo é redondo e xira en torno á miña realidade, real ou non, do mesmo xeito que a miña realidade xira arredor do mundo.
Pero neste momento, tal vez todo careza de importancia porque a loita da realidade co que non o é, escapa ao meu rudimentario entendemento práctico. A simplicidade na que se move a vida que cada mañá procuro que me traspase non entende de teorías filosóficas, que van máis alá dos feitos concretos cos que teño que enfrontarme cada día. Son eses feitos concretos o URXENTE ou o IMPORTANTE? Realmente non o sei. Coma todo, o urxente e o importante veñen sendo coma o superfluo e o esencial: só cadaquén de nós pode dicir o que significa cada cousa. Todo depende da escala de valores, da óptica desde a queira enfocar o que ve e o que observa, o que toca e o que acariña. Todo é relativo e nesa realtividade móvense as persoas que queren ser o gran de area concreto que tenta transformarse e servir de nexo entre o seu medio e o resto do mundo.
No convencemento de que eu son un deses grans de area, escoito as palabras destas mulleres que falan do mundo global e tento afianzar e grabar na memoria a esencia do que escoito, para poder transmitila. Non me considero capaz de grandes fazañas que transformen o mundo porque, para min xa é unha grande conquista transformarme a min mesma.

Concha L. F.
Comentarios (0) - Categoría: Eu son... - Publicado o 24-12-2009 06:45
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
Concha L. F.