A NENA DO PARAUGAS


A miña debilidade é a miña fortaleza
Vivo pechada nunha gaiola de pensamentos, por vontade propia e gústame perderme entre as letras e os sons que me acompañan no meu encerro.

O meu perfil
meninhalf@gmail.com
 CATEGORÍAS
 RECOMENDADOS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

VIII - O CUARTO AZUL


A este corredor de silencio
xa non acode a ledicia
cos cabelos enredados,
envoltos en tea de araña.

A este corredor de silencio
xa non chega o preguiceiro
son da voz de adolescencia,
aínda pegado á almofada.

A este corredor de silencio
asoma, cada mañá,
un feble fío de luz
tinguido de ausencia laranxa.

En silencio o corredor.
O cuarto azul, en silencio.
O armario sen segredos,
hai pouca roupa e unha táboa.

E, nos estantes ocres,
lapis rotos e pintura,
remuíños de ideas e inquedanzas
penduradas do teito e dos lenzos...

Ti segues aquí, meu neno...
Aínda que estea baleira a cama.

Concha L. F.

Comentarios (11) - Categoría: Aros de fume-Tatuaxes - Publicado o 08-09-2010 09:44
# Ligazón permanente a este artigo
VI - IDA E VOLTA

Devorando o tempo,
foxen as ondas e esvaecen os sentidos
nun berce de figuras fabulosas
que o vento pasea ao seu antollo.
Cos ollos fixos no universo indefinido
de cadrados ocres e amarelos
que se cerran e se abren
sobre círculos en verde,
descansa o inconsciente observando
os puntos que percorren as negras veas de asfalto.
E alá, no alto xeado
pola atmosfera distante,
mesturadas co ronco interminábel,
escóitanse unhas voces dormentes
e voan os soños cara ao horizonte
onde repousará a ilusión,
suxeita agora polas correas do medo.
Non lembro máis ca unha imaxe inexpresiva
no angosto corredor
ofrecendo nun idioma inintelixíbel,
sustento e calma.
Non lembro máis ca un segundo
sen alento nin sangue no labirinto branco,
e unha pel invisíbel que se eslúe
e desaparece envolta na ausencia de presente.

Concha L. F.
Foto: Xulio López
Comentarios (7) - Categoría: Aros de fume-Tatuaxes - Publicado o 30-08-2010 12:47
# Ligazón permanente a este artigo
V - PAÍS DE MARABILLAS


Albergaría para min é o teu refuxio,
doce fogar, prácido sono,
arroubo celestial das nosas almas,
nun amencer de aromas infinitos.

A ribeira sábeme a viaxe
de namorado pole entre flores,
sutil mensaxe de amor correspondido
coa esencia de caricia eterna.

Ese xardín sábeme a ledicia,
doce canción que soa nun oasis,
unión feliz de augas xemelgas
naquel regueiro
que leva as nosas vidas
cara o mar da eternidade.


Foto: Xulio López
Concha L. F.



Comentarios (6) - Categoría: Aros de fume-Tatuaxes - Publicado o 20-05-2010 19:13
# Ligazón permanente a este artigo
II - PENA CORNEIRA


Cansou o xigante de xogar aos birlos,
deixando abandonadas
as bólas nas pendentes e,
esquecida no teu cume,
bambéase, indecisa,
a testemuña do seu eterno xogo.

Repousa a meiga
entre os carballos e os bidueiros,
os toxos, as xestas e os carrascos
que baixan ás boleiradas
nunha carreira interminábel
por acadar o val
e voan cara ao ceo,
deixando farrapos amarelos,
brancos e azuis,
no verde vello que te asolaga.

O horizonte debuxa curvas interminábeis
que roxan coa luz do solpor e,
nas alboradas,
arróupanse co leve manto
das brétemas que ascenden,
saciando a sede das sementes
espalladas entre os teus penedos.
Non queimedes a beleza
que o xigante xerou e que, un día,
a meiga azul e branca,
pariu nas terras que coroan
o Miño e o Avia!

Concha L. F.
(Foto: Xulio López)
Comentarios (9) - Categoría: Aros de fume-Tatuaxes - Publicado o 10-03-2010 22:03
# Ligazón permanente a este artigo
XIII - ESTÁS...


Estás aí, perdido entre as follas secas
do carballo centenario,
agochado no silencio da xeada,
esluído na brétema que cobre o mar
profundo e eterno da túa alma.
Estás aí, buscando trala lousa
a chave que peche o abismo aberto
baixo os teus pés cansados,
e velas o meu soño
sacando forza da nada.
Estás aí, suspendido no aire,
trala fiestra dos meus ollos
escoitando o murmurio
dos meus soños,
observando como a miña vida pasa.
Por que te fuches, pai adorado,
deixándome orfa de sorrisos,
agarimos e palabras?
Marchaches, si,
pero estás aí, aquí...
entre as follas secas do carballo centenario,
no silencio da xeada,
na brétema que cobre o mar
profundo e eterno da túa alma.

Concha L. F.

Comentarios (9) - Categoría: Aros de fume-Tatuaxes - Publicado o 07-02-2010 07:34
# Ligazón permanente a este artigo
III - RAÍCES

Terra de soños,
queda e silenciosa,
na que repousa aínda a infancia,
baixo un manto de xeada e neve
que estendeu o frío inverno..
Campía na que a nena do paraugas
desenredaba e tecía
feixes de fíos de prata.

Terra de soños,
queda e silenciosa,
na que corrían agocharse as crianzas
entre a herba seca das palleiras,
entre océanos de millo...
Mentres unha man nun corazón ferido
vixiaba trala fiestra entornada.

Terra de soños,
queda e silenciosa,
pendurada na montaña.

Terra escura, húmida e fértil,
que pariu con dor almas errantes,
silencios, retornos, abandonos,
raíces, bágoas e esperanzas.
Miña Terra, queda e silenciosa,
volverei a ti,
á túa cinsa,
e serei o estrume que alimente
novos soños, novas vidas...
Volverei a ti
e ti serás
testemuña da miña andaina.

Concha L. F.
Comentarios (3) - Categoría: Aros de fume-Tatuaxes - Publicado o 18-01-2010 19:12
# Ligazón permanente a este artigo
X - POR QUE?

Mamá, por que chora o ceo
cando as nubes debuxan mil figuras,
guiadas pola man do vento?
Mamá, por que canta e ri o regato
cando rouba a frescura da herba
e das areas ao seu paso?
Mamá, por que fire o sol a terra no agosto
e a deixa deserta de descanso?
Mamá, por que se axitan as follas
namoradas da airexa do solpor?

Mamá, por que sabe a sal o teu sorriso
e os teus ollos se perden no van da fiestra?

Mamá, enchiches os meus soños
cos teus soños
e agora que te miro,
perdida en mil preguntas sen resposta,
sinto que o meu tempo foxe co teu tempo
e non teño soños que enchan os teus soños,
nin podo darche axóuxeres e estrelas.







Déixame tan só a fortaleza do caxato
no que apoias tantos anos de renuncia,
o froito dos sucos labrados na terra do teu rostro,
o sereno ocaso da túa xuventude vigorosa,
preñada de alento e de dozura...

Non preciso máis herdanza.

Concha L. F.
Foto: Xulio López
Comentarios (4) - Categoría: Aros de fume-Tatuaxes - Publicado o 14-01-2010 19:07
# Ligazón permanente a este artigo
I - AZUL SALGADO


Move a man mansamente o berce,
descansa o universo,
fúndese e adormece...
e arremuíñanse os cabelos do vento
e axítanse sobre o profundo azul.

Vai e ven o branco encaixe,
golpea, acariña,
perfora e repousa...
e coroa desfacéndose en mil fíos
que se elevan e descenden
e rozan levemente
e bican
e escapan fugaces para volver,
arrastrados polo ímpeto,
pousar no intenso azul.

Soidade inmensa,
sonora quietude,
silencioso murmurio compasado,
espello infinito da bóveda dos soños,
manso leito da natura,
útero fértil,
cadaleito de vidas,
sereno desacougo...
Misterioso e eterno azul.

Concha L. F.
Comentarios (1) - Categoría: Aros de fume-Tatuaxes - Publicado o 26-12-2009 05:48
# Ligazón permanente a este artigo
[1] 2
© by Abertal
Concha L. F.