|
|
|
|
| Curso 2009-2010 |
|
De novo este curso iniciamos a andaina dentro do club de lectura do 2º ciclo. A nosa bibliotecaria María non parou ata conseguir un grupiño de alumnos que queren participar no club.
De seguro que ha de ser proveitoso,de seguro que imos pasalo ben, de seguro que imos a coñecer autores e historias que nos farán soñar,ou acercarnos a outras realidades das que non sabíamos nada ou case nada...
Primeira reunión luns, 9 de novembro de 2009.Constitución do club.
Seguinte reunión o vindeiro 23 de novembro :Falaremos das primeiras impresións que produciu o libro (El profesor de música de Yaël Hassan).
Seguinte reunión o día 9 de decembro (mércores)porque o luns é ponte. Traede os libros para levar un novo.
Reunirémonos o día 21 de decembro, procurade non faltar, estamos xa co libro "O único que queda é o amor"de Agustín Fernández Paz.
A vindeira reunión é o día 18 de xaneiro, asistide todos para facer unha posta ó día.
Reunirémonos o día 2 de febreiro na aula de P.T. no segundo recreo. Asistide todos.
A vindeira reunión será o día 15 de febreiro no segundo recreo. Estamos a comentar o libro "O único que queda é o amor" de Agustin fernández Paz.Animádevos a por os vosos comentarios.
|
|
|
|
|
| El espíritu de Yegof |
|
 Juan Farias Huanqui es el autor de este libro. Lo recordareis porque en este curso estuvo en el Instituto y os dedicó una sesión literaria en la que tuvisteiis la oportunidad de crear un personaje fantástico (Gor).
Verano tras verano, Zacarías, el viejo vendedor de helados, impresiona con sus historias de terror a los chicos y chicas del camping. Pero en esta ocasión, Samuel vivirá en primera persona la leyenda del espíritu de Yegof acompañado de Christine, una chica irlandesa con la que comparte una amistad muy especial. |
|
|
|
|
| A expedición do Pacífico |
|
  Marilar Aleixandre usa o galego como lingua literaria e afirma que ten a lingua partida, pero que non todos os bichos con lingua bífida son perversos. |
|
|
|
|
| Todo está nos libros? |
|
Este é o título do artigo do escritor Gustavo Martín Garzo, que publicaba o xornal El País o domingo 7 de xuño. Permitídeme que traduza e extracte algúns parágrafos que me parecen valiosísimos. Hai un xeito máis exquisito de animar á lectura? Xulgade vós:
"Unha entrega encantada", así definiu Ortega o amor. É o que nos pasa cando lemos un libro que nos gusta. Accedemos grazas a el a un lugar novo, un lugar de feitizo que quizais non poidamos abandonar. (...)
Que os libros teñen o poder de nos cambiar, é algo que me parece fóra de toda discusión. Non son obviamente todos, mais hai algúns que teñen ese imcomparable poder. Todo está nos libros? Dalgunha forma sí, porque os libros proceden da vida.(...)
A literatura é como un almacén grande. Gárdanse nel todas as emocións humanas, os nosos soños e as nosas preguntas, e ler é entrar nese celeiro e tomar o que necesitamos. O lector devolve á vida, a través da lectura, o que o escritor tomou dela para escribir os seus libros, de xeito que se pecha o circo.
As bibliotecas son como a cova de Alí Babá, e a historia da literatura é a historia de como se foi formando ese botín inesgotable e secreto. Ler é aprender a pronunciar as palabras que abren as pedras e rescatan ese botín do esquecemento. As palabras da poesía teñen esa marabillosa cualidade e participan á vez do mundo real e do mundo dos soños (...)
Cando vou dar charlas aos institutos sempre lles digo aos rapaces e rapazas que por moito que se empeñen non poden escapar á literatura. Non importa que non lean, que non abran un libro nunca, porque a literatura, a poesía, forma parte deles. Aínda máis, ten que ver coas experiencias máis decisivas das súas propias vidas, con eses momentos de epifanía e gozo que todos arelan ter.
Por exemplo o amor é unha experiencia así. Transcorre nun mundo, é unha experiencia que pertence ó campo do real, pero á vez é unha experiencia poética (...) A única maneira de escapar á literatura, sigo dicíndolles aos xoves interlocutores, é deixar de vivir ou ter unha vida vulgar, cousa que ningún deles obviamente desexa.
Por iso os animo a ler, porque a vida só merece a pena cando está feita da mesma materia coa que se fan os bos libros.
E que nos din eses libros? Algo moi simple: que podemos apreixar cousas dos soños. Coleridge ten un poema no que o poeta soña cun xardín fabuloso onde todo é perfecto. Paseando polos seus carreiros, ve un fermoso rosal e colla distraído unha das súas rosas. Pero algo pasa e atópase, de súpeto, deitado no cuarto inmundo dunha pensión. Comprende decepcionado que ese xardín só existiu na súa fantasía e, cando trata de volver durmir, ve sobre a mesa de noite a rosa que acaba de cortar. Pode que o xardín fose un soño, pero trouxo con el unha flor. É posible isto? A literatura dinos que si. O poema é a proba. (...) |
|
|
|
|
| Falaremos de.... |
|
Sobre a novela Ollos de auga falaremos de:
- o xénero policial
- as parellas no xénero.
- Leo Caldas e Rafael Estévez
- o humor na novela
- as localizacións
- o suspense
PRÓXIMA XUNTANZA: XOVES, 11 DE XUÑO |
|
|
|
|
| El espíritu de Yegof |
|
 Juan Farias Huanqui es el autor de este libro. Lo recordareis porque en este curso estuvo en el Instituto y os dedicó una sesión literaria en la que tuvisteiis la oportunidad de crear un personaje fantástico (Gor).
Verano tras verano, Zacarías, el viejo vendedor de helados, impresiona con sus historias de terror a los chicos y chicas del camping. Pero en esta ocasión, Samuel vivirá en primera persona la leyenda del espíritu de Yegof acompañado de Christine, una chica irlandesa con la que comparte una amistad muy especial. |
|
|
|
|
| Ollos de auga |
|
  Ollos de auga, novela coa que Domingo Villar inicia a súa andaina na narrativa policial en galego. Protagonizada polo inspector Caldas, esta obra salienta por combinar suspense, personaxes orixinais, ambiente urbano e humos nas doses precisas que esixe o xénero negro. Un novo autor para a literatura galega e unha novela na que lectura e diversión son sinónimos.
|
|
|
|
|
| La ciudad de las bestias |
|
 Trata de una expedición al Amazonas, cuyos protagonistas son un niño y su abuela. En el libro se habla de todo lo que tienen que hacer allí para sobrevivir y todos los riesgos que corren con las tribus indígenas que allí habitan. Os lo recomiendo, y también sus siguientes, porque es una trilogía: el Reino del Dragón de Oro y el Bosque de los Pigmeos. Otro día hablaré de ellos. Su autora es Isabel Allende. |
|
|
|
|
| A expedición do Pacífico |
|
Esre é o novo libro en galego que traballaremos dentro do club do primeiro ciclo da ESO. A súa autora é Marilar Aleixandre.  |
|
|
|
|
| El PROFESOR DE MÚSICA |
|
Este é o primeiro libro en castelán que eleximos para conversar no noso club. A acollida foi boa.
A súa autora é Yaël Hassan.  
Una de las principales y más preocupantes características del Siglo XXI, es la ruptura de las jóvenes generaciones con el pasado. Lo que nosotros hemos vivido y aunque no en forma directa, nos afecta como sociedad, para quienes hoy tienen alrededor de veinte años (y tal vez un poco más), resulta tan lejano como la "prehistoria". Mencionar "la segunda guerra mundial", con suerte, puede generar en ellos la pregunta: ¿Acaso hubo una primera guerra mundial? Este libro, de manera amena, pone a los lectores en contacto con la temática de la guerra y el holocausto logrando un enfoque centrado en su impacto sobre la vida del hombre común.
Malik, un joven árabe que vive en los suburbios más pobres de la ciudad, será el desencadenante que interpelando a la escuela y la relación pedagógica que en ella se establece, permitirá a Simón, quien se sentía un fracasado, que no había elegido esta profesión sino que dejó que la vida decidiera por él, que había ido al colegio con el alma muerta reencontrarse, al final de su carrera docente con la magia de la profesión.
El profesor de música, a través de una escritura pausada, con descripciones precisas, lenguaje cuidado, y el planteo de una relación amorosa serena, resulta una propuesta sumamente valiosa tanto para los docentes como para los jóvenes lectores
|
|
|
|
|
|
|
|
|
