Hai uns días morreu un can na praia de Agrelo despoios de beber nunha poza que xurdiu na cabeceira da praia. A causa da morte foi unha bacteria altamente perigosa que se incuba nos ouriños das ratas. Despois de dar a voz de alarma os propietarios do can o concello limitouse ao valado da poza e a colocación de carteis.
Se a bacteria se reproduce nas ratas o primeiro que se lle ocorre a calquera é pensar que na zona hai algunha rata contaminada con esa bacteria. Esta bacteria transmítese ao humanos a través dos animais.
Esta morna actuación do concello non parece xustificable. Se a bacteria é perigosa e ten a súa orixe en ratas doentes cómpre atopar o foco de infección e eliminalo. Parece e lóxica poñer o feito en coñecemento do SEPRONA e a desratización da zona.
Tampouco parece moi correcto que a poza siga aínda no lugar e non se tiveran tomado as medidas oportunas para a súa eliminación.
Eu que son da zona lembro que por aí saía a auga dun regato que se empregaba para regar as fincas da zona. Ese retago foi taponado e deixado de empregar tamén lembro que dende que se construíu o alcantarillado de Agrelo existe na zona un aliviadeiro.
Non sei se a culpa da situación é do vello regato que está empozado ou se se trata dunha fuga do sumidoiro. O que si sei é que cómpre adoptar medida rapidamente e non limitarse a valados e a análise. Porque mentres o foco segue estando sen localizar

Non hai moito que os portugueses e os brasileiros foron quen de acadar un acordo de unificación da súa normativa. Malia todo hai quen non pensa respectala.

A dirección da CIG-Ensino, perante a campaña contra o galego no ensino, acordou dirixirse a ti para que coñezas a nosa postura ao respecto.
Desde hai uns meses, un reducido grupo de persoas reclama que non se cumpra a actual lexislación sobre o noso idioma coa que nos conseguimos dotar. Este reducido grupo está integrado por persoas que non están actuando de xeito inocente, senón que participan dunha estratexia perfectamente deseñada e que forma parte dunha campaña política, claramente inserida dentro do posícionamento de organizacións reaccionarias e antigalegas, que fan do combate contra o galego unha das súas ferramentas electorais fóra de Galiza.
Estamos, pois, diante dunha posición política e moitos dos seus actores son persoas vinculadas a certos partidos políticos. Familiares de deputados e membros de candidaturas están entre as persoas que publicamente din representar a pais e nais. E un novo ataque ao dereito a aprender no noso idioma, que ten a ver co actual contexto político e que non é só resultado da recente publicación do Decreto que fixa o ensino en galego do 50% das materias.
Polo tanto, non estamos ante unha mobilización espontánea senón diante dunha estratexia orquestrada, por aqueles que cando gobernaron impuxeron o seu criterio paralizante verbo da normalización do idioma. Fano ademais procurando confundir a sociedade, aparentando unha reivindicación que parte da base social e apelando á liberdade, buscando dividir a cidadanía diante dunha cuestión tan importante como a normalización do idioma, malia que o noso idioma non goza, nin sequera, dos mesmos dereitos que ten o español.
Inventan situacións ficticias que só desde posicións do odio máis profundo a todo o que nos é propio e que nos identifica se poden soster. Procúrase que a totalidade de mozos e mozas sexan educados fóra da nosa realidade, educados no descoñecemento do noso idioma e da nosa cultura, é dicir, educados na ignorancia de pertenceren a unha nación con historia e cultura de seu, apelando á liberdade e á libre elección de lingua vehicular no ensino.
Todas e todos sabemos que a aprendizaxe no noso idioma estivo proscrito durante séculos. Todas e todos sabemos que o único idioma perseguido, marxinado e negado é o noso. Todas e todos sabemos que a única imposición secular foi afastar o noso idioma dos espazos e ámbitos de prestixio, entre eles o da educación. Todas e todos sabemos do íncumprimento, por parte de moitos centros, da normativa actual ao non impartir, nin sequera, en galego, as materias de obrigada impartición no noso idioma. Todo docente sabe que, mesmamente aquel alumnado que recibe maioritariamente docencia en galego —por certo unha minoría- remata os estudos con máis competencia en español que en galego. Todas e todos sabemos que a escola segue sendo un espazo de desgaleguización, pois é maior o número de alumnos/as que entra falando galego que os que a escola conserva. Todas e todos sabemos que o noso idioma é usado pola nosa mocidade nun 40% menos que o usaban seus avós e avoas. Soamente desde posicións que perseguen a desaparición final do galego se pode afirmar e pensar que o español corre perigo no sistema educativo.
A única imposición práctica e real é que non podemos exercer como galegos e galegas: non podemos ir ao cine en galego, non podemos escoller videoxogos en galego, só podemos sintonizar unha canle de televisión en galego, vémonos imposibilitados de ler xornais en galego. Temos que vivir na reclamación permanente para ser atendidos en galego pola compañía telefónica da queseé cliente, para subscribir unha hipoteca en galego, para comprar un coche en galego, solicitar unha factura en galego, asinar un recibo no banco en galego, facer unha transferencia en galego, ser atendido en galego na Administración pública, para rexistrar unha propiedade, etc. Nin sequera se nos transcribe no noso idioma as declaracións nos xulgados nin as declaracións aos medios de comunicación.
Non nos deixemos levar por argumentos falaces, se alguén sofre imposicións eses somos os galego-falantes, os que vivimos á defensiva, xustificando unha e outra vez por que falamos unha lingua que é a única lingua propia deste País.
En Galiza, vivimos un confuto lingüístico e aínda que ten mudado a situación do noso idioma en canto aos seus usos e diminuido algúns prexuízos, comprobamos que se perde entre a mocidade e que aínda se manteñen vivos moitos outros prexu ízos sobre a súa utilidade. E aínda hai quen se atreve a dicir que se está a impor o galego? Soamente desde a conciencia e a loita fomos gañando novos usos para o noso idioma.
Debemos reforzar a nosa acción e compromiso, desterrando a pasividade e levando adiante iniciativas que redunden na normalización do noso idioma. Temos que exixir da Consellaría de Educación e da Secretaría Xeral de Política Lingüística, polo menos, o cumprimento efectivo e activo do Decreto 124/2007. E totalmente inxustificado que non se emprendan as medidas necesarias para activar un plano de formación que abranguese todo o profesorado. Crear, como mínimo, unha Dirección Xeral para aplicar, vixiar, asesorar e atender a aplicación do Decreto. Debemos predicar co exemplo, levando a nosa lingua a todos os lugares e momentos, usala na vida diaria e no traballo, dándolle carta de normalidade, evidenciando a súa idoneidade. Sermos sempre exemplo de normalización. Nada máis efectivo para a mocidade que ver como os seus profesores/as, independentemente da materia que impartan, usan o galego dentro e fóra da aula, co alumnado, cos seus pais e nais e cos colegas de traballo. Só así, falando galego sen complexos, sendo exemplo da utilidade da nosa lingua, poderemos continuar avanzando e mantendo a nosa identidade. Non somos nós os que temos que explicar por que empregamos este idioma antigo, a nosa lingua. E o noso dereito. O dereito de vivir e medrar sempre en galego. O de sermos galegos.

O xoves 17 de xaneiro asistín a unha xuntanza do Consello da Cultura en representación do colectivo que presido. O tema que abriu a orde do día foi a urbanización Massó, mellor dito, o traslado da vella fábrica.
Despois de vivir a defensa numantina que algún colectivo cultural fixo da vella nave enchéuseme o maxín de inquedanzas. Viñeron ao meu pensamento as reflexións de familiares de represaliados sobre o papel da fábrica nos tristes anos da represión falanxista. O que máis me encheu de tristura foi que colectivos que se gaban de coñecer a historia da nosa vila poidan defender un dos símbolos de explotación dos veciños como sinal de identidade de Bueu. Eles que se gaban de ter conseguido que a vella cheminea nos siga observando fachendosa na urbanización Massó pretenden que asumamos que o vello esqueleto da conserveira é un símbolo que se merece sobrevivir. Pretende deste xeito perpetuar a pegada da sombra dunha das familias que viviu ao pairo dun réxime ditatorial, e que manexaba ao seu antollo empresarial aos veciños e veciñas de Bueu.
Nas sombras da noite e ao pé da cheminea Massó ocorréuseme pensar que pensarían todas as vítimas da represión se asistisen a tal defensa da vella fábrica e do que representa. Eles que viviron tantos anos no esquecemento mentres os garantes da nosa historia se adicaron a defender fachadas, chemineas e vellos esqueletos.
Teño moi claro, e non serei eu quen diga o contrario, que Bueu necesita espazos abertos de xuntanza para os veciños e veciñas. Pero son pouco partidario de poñer en valor construcións que non to teñen. Creo que é un erro, igual que foi o traslado e conservación da cheminea, a conservación da vella fábrica. Bueu ten a súa historia agochada no maxín das xentes e non en chemineas nin en esqueletos de vellas frábricas.

A partires de Janeiro entran en vigor as novas TARIFAS impostas pola SGAE e as outras entidades de xestión. Cómpre que saibas que:

•Polas túas copias de seguridade pagarás canon.
•Polo disco duro externo do teu computador-rexistradora, pagarás canon.
•Pola gravadora do teu computador pagarás canon.
•Pola música que escoitas pagarás canon.
•Polo toner e a túa impresora, pagarás canon.
•Por escoltar a radio na túa tenda, tamén pagarás canon.
•Pola túa conexión ADSL pagarás canon.
•Polo teu teléfono móbil pagarás canon.

Todo isto é porque “os autores” consideran que es un posible “pirata”.

Bota contas, que pagarás, euro máis, euro menos, máis de 300€ cada ano.

O PSOE e IU non nos defenderon, eles votaron a favor de que pagues “este imposto” á SGAE e compaña. Téñenlle máis medo ás sociedades de autores que interese en defendernos.

Xa existen ducias de comercios en Sevilla que son “visitados” polos inspectores da SGAE. Se ti es o próximo, debes estar preparado.

INFÓRMATE EN www.todoscontraelcanon.es

1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] ... [16]