Este é unha bitácora de reflexión educativa na que aparecerán todas as iniciativas relacionadas coa aplicación das Novas Tecnoloxías na aula e outras cousiñas de interese relacionadas co mundo da educación.
Hai uns meses tiven a sorte de presentar unha mesa redonda sobre a presenza e importancia de Bueu na obra de Torrente Ballester. Fora do espazo literario e vital que anega Los gozos y las sombras, recibin das palabras do propio Torrente a confirmacion da importancia vital e sobre todo formativa que supuxo a nosa vila. Non so iso o propio autor afirma con rotundidade que Bueu era un faro cultural nos anos 30.
Esta certeza que xa chegara a min a traves das presenzas de Castelao, Boveda, Maruxa Mallo, o grupo de intelectuais venezolanos que arredor da figura de Romulo Gallegos estiveron establecidos na praia de Beluso, quedou totalmente confirmada despois de ler o traballo de Lois Perez Leira sobre a presenza deste persoeiro en Bueu.
Outro feito que se engadiu a esta confirmacion foi a descuberta en Rusia da fita de Carlos Velo, Galicia. Alguen se preguntara que ten isto que ver con Bueu. Pois si que o ten, xa que entre as imaxes aparece un bote polbeiro, embarcacion tipica desta villa, e co nome de Bueu no se lombo. Tratase posiblemente da primeira presenza da nosa vila no mundo do celuloide.
Non sera casualidade que Velo se decidise por esta embarcacion e pola vila morracense.
Posiblemente fora el e o resto dos intelectuais que pasearon pola praia de Beluso os que animasen a De La Torre a proxectar filmes na sua carpintaria de Ribeira na praia de Beluso.
Os que se laian do pouco pasado e historia que ten esta vila teñen un motivo mais para deixar de laiarse. Bueu ten unha historia moi rica cultural e socialmente que tivo o seu momento mais sobranceiro nos anos da II Republica, precisamente por tratarse dese anos, foron moitos os que se conxuraron para soterralos no esquecemento. Quixeron domear as xentes desta vila facendolles esquecer ou agochandonos a historia, facendonos pensar que a historia de Bueu non existe.
Compre cada dia mais que botemos unha ollada cara atras e recuperemos os anos en que Bueu foi faro cultural destas terras como afirmou Torrente.
O numero que hoxe presentamos da revista Grial no que se analiza a presenza de Romulo Gallego e do grupo de venezolanos que o acompañaron na sua estadia en Bueu representa un paso mais na reconstrucion dese pasado que nos foi deturpado nos anos posteriores a 1936. Xa para rematar Agradecer ao director de publicacions da editorial Galaxia Carlos Lema que se trasladase a Bueu a presentacion deste numero da revista Grial e a Lois Perez Leira que co seu traballo de investigacion sobre a figura de Romulo Gallegos e pola sua participacion na recuperacion da historia desta vila mariñeira que como ven afirmou Torrente Ballester foi FARO CULTURAL DA GALIZA.
O conxunto que edita Difusora contén ademais un disco de música e un volume sobre a novela
Tres xogadores aproveitarán as habilidades e características dúas personaxes dá novela de Blanco Amor
Camilo Franco 26/9/2009
Tres personaxes para tres xogadores. Tres personaxes que deben facer unha viaxe pola conta dous números que saen dous dados e que han percorrer algunhas dás rúas máis literaturizadas dá cidade de Ourense.
Estes tres personaxes son os protagonistas dunha novela que este ano cumpre cincuenta anos, aínda que se lle botan algúns menos. A Esmorga terá este inverno varias celebracións e servirá, ademais, como argumento para algúns outros produtos culturais ou de lecer. Entre eles un xogo de rol que está a desenvolverse na cidade que tamén protagoniza a novela e que aproveita algunhas das circunstancias esencias dese relato como factores de evolución do xogo.
Ben entrado ou mes de novembro este xogo será editado por Difusora formando parte dun mesmo conxunto con oferta múltiple: un disco no que bandas da cidade musicarán pezas do escritor, un libro e mais este xogo de sobremesa.
Segundo o coordinador do xogo, o deseñador ourensán Xosé Lois Vázquez, a intención de partida con esta iniciativa é que nun ano de «celebracións a obra de Blanco Amor poida xerar dende a creatividade de Ourense novas producións e novas maneiras de achegarse a ela». Un equipo de sete persoas está desenvolvendo este proxecto que finalmente escolleu como soporte un taboleiro con sesenta e catro cadrados e tres figuras.
O xogo ten, segundo os seus realizadores, un plan sinxelo e pretende aproveitar ao máximo aquelas características que os personaxes e as súas accións marcan na novela. Deste xeito, e seguindo a marca de case calquera xogo de sobremesa, os tres posibles xogadores deberán lanzar dados para conseguir un número e mover as súas personaxes. As tres que centran unha novela que pasa por ser a mellor das escritas en galego.
Unha vez que os dados dean número cada xogador deberá moverse polo taboleiro, asumindo as accións e as ordes que figuran en cada unha das sesenta e catro fichas e tendo en conta os atributos e as habilidades particulares das personaxes. Deste xeito, segundo explica Vázquez, «hai tres elementos principais que inflúen nos personaxes e no desenvolvemento do xogo». Tres elementos tomados directamente da novela. Un deles son «vos pensamentos», como lle chama o personaxe principal, O Castizo, que modifican as súas accións. Outro dous elementos son os rumores que circulan pola cidade e que os tres protagonistas deben ter en conta para non ser detidos ou para decidir en que dirección camiñar. O terceiro dous elementos que pesa neste xogo é o nivel de alcol que teña cada un dous participantes nesta esmorga de sobremesa. Como acontece na novela, os personaxes cambian as súas accións e reaccións en función da carga etílica e aquí os xogadores tamén verán alteradas as facultades do personaxes que escollan segundo beban.
Co desenvolvemento da idea Emilio Tilve e Marcos Fernández o Castizo, o Bocas e o Milhomes teñen capacidades diferentes para avanzar non xogo o para conseguir que os seus dous opoñentes retrocedan. As habilidades de cada un son singulares de maneira que escoller a un ou a outro personaxe ofrecerá experiencias de xogo diferente. As imaxe do xogo e o deseño do taboleiro e das pezas será obra de Idoia de Luxán, encaixado no conxunto de xogo, cedé musical máis libro.
A editorial Ir Indo vén de lanzar a posibilidade de incorporar o seu dicionario de galego na Rede para que poida integrarse en calquera páxina web dunha forma totalmente gratuíta. O dicionario foi realizado en soporte papel non 2004 polo mesmo equipo que elaborou a Enciclopedia Galega Universal , e consta de 65.000, entradas ás que se aplicou a última normativa dá Real Academia Galega, do 2003, e máis de 2.000 páxinas.
En abril do 2008 a editorial decidiu colgar o dicionario na Rede, engadíndolle as correspondentes etimoloxías, correspondencias en portugués, castelán, inglés e alemán, sinónimos, antónimos e conxugación de tempos verbais.
ENTREVISTA | ANSELMO LÓPEZ CARREIRA
Membro do instituto de Estudos Galegos Pai Sarmiento
O profesor da Uned Anselmo López Carreira tratou na súa conferencia O marco político da cultura medieval galega. En declaracións a Radio Voz, opinou acerca da situación do idioma galego.
-Na xornada tratará a importancia do galego na Idade Media, de lingua culta á actualidade.
-A miña intervención trata de explicar o fenómeno da expansión cultural e lingüística do galego durante a Idade Media dentro dun contexto onde non se apreza o florecemento político do reino de Galicia.
-Por que decaeu aquela brillantez do idioma de Galicia?
-A brillantez do galego só ten explicación cabal nun reino de Galicia e non nun territorio marxinal dentro dun reino leonés ou castelán-leonés. Ese esplendor soamente se pode explicar nun reino galego que politicamente tamén acada unha madurez. Da mesma maneira que a literatura galega acada a madurez nun reino galego, cando non século XIV este reino empeza a acadar unha decadencia, as manifestacións culturais galegas tamén entran nun período de crise.
-Naquel momento o poder do galego superou o territorio de Galicia, pois os reis de Castela, como o rei Alfonso X O Sabio, falábao.
-Antes de que o reino de Galicia se xunte co de Castela, existía a tradición de que o galego era un idioma de cultura. Unha vez que o reino galego-leonés se reunifica co reino de castela, algúns destes reis empregan o galego porque é a lingua culta do momento. Non se pode esquecer que Fernando III O Santo, o primeiro rei do reino unificado galego-castelán, era realmente fillo do rei de Galicia.
-Como definiría o momento actual do galego?
-Eu vexo ó idioma nunha situación crítica. Estamos nun momento en que Europa está recobrando as identidades culturais e nacionais, dentro de espazos máis concretos onde se pode exercer un goberno aparentemente de maior participación popular e democrática. Curiosamente en Galicia estamos nun proceso contrario. Nestes momentos, eu son verdadeiramente pesimista coas actuais orientacións da Xunta. Pesimista nun grao máximo.
-Pensa que as decisións políticas estarán amparadas pola maioría cidadán?
-A verdade é que non o sei pois son ignorante ao respecto. As eleccións mostraron que a maioría cidadán votou a favor de medidas contrarias a Galicia. Parece que hai unha maioría que acepta o suicidio nacional.
-A Feria Franca de Pontevedra recorre este ano a galego, ¿que opina?
-O galego está pasando por un momento preocupante. Parecéceme moi correcto e oportuno que se lembre que este idioma tivo momentos de grande florecemento.
