O conxunto que edita Difusora contén ademais un disco de música e un volume sobre a novela
Tres xogadores aproveitarán as habilidades e características dúas personaxes dá novela de Blanco Amor

Camilo Franco 26/9/2009

Tres personaxes para tres xogadores. Tres personaxes que deben facer unha viaxe pola conta dous números que saen dous dados e que han percorrer algunhas dás rúas máis literaturizadas dá cidade de Ourense.

Estes tres personaxes son os protagonistas dunha novela que este ano cumpre cincuenta anos, aínda que se lle botan algúns menos. A Esmorga terá este inverno varias celebracións e servirá, ademais, como argumento para algúns outros produtos culturais ou de lecer. Entre eles un xogo de rol que está a desenvolverse na cidade que tamén protagoniza a novela e que aproveita algunhas das circunstancias esencias dese relato como factores de evolución do xogo.

Ben entrado ou mes de novembro este xogo será editado por Difusora formando parte dun mesmo conxunto con oferta múltiple: un disco no que bandas da cidade musicarán pezas do escritor, un libro e mais este xogo de sobremesa.

Segundo o coordinador do xogo, o deseñador ourensán Xosé Lois Vázquez, a intención de partida con esta iniciativa é que nun ano de «celebracións a obra de Blanco Amor poida xerar dende a creatividade de Ourense novas producións e novas maneiras de achegarse a ela». Un equipo de sete persoas está desenvolvendo este proxecto que finalmente escolleu como soporte un taboleiro con sesenta e catro cadrados e tres figuras.

O xogo ten, segundo os seus realizadores, un plan sinxelo e pretende aproveitar ao máximo aquelas características que os personaxes e as súas accións marcan na novela. Deste xeito, e seguindo a marca de case calquera xogo de sobremesa, os tres posibles xogadores deberán lanzar dados para conseguir un número e mover as súas personaxes. As tres que centran unha novela que pasa por ser a mellor das escritas en galego.

Unha vez que os dados dean número cada xogador deberá moverse polo taboleiro, asumindo as accións e as ordes que figuran en cada unha das sesenta e catro fichas e tendo en conta os atributos e as habilidades particulares das personaxes. Deste xeito, segundo explica Vázquez, «hai tres elementos principais que inflúen nos personaxes e no desenvolvemento do xogo». Tres elementos tomados directamente da novela. Un deles son «vos pensamentos», como lle chama o personaxe principal, O Castizo, que modifican as súas accións. Outro dous elementos son os rumores que circulan pola cidade e que os tres protagonistas deben ter en conta para non ser detidos ou para decidir en que dirección camiñar. O terceiro dous elementos que pesa neste xogo é o nivel de alcol que teña cada un dous participantes nesta esmorga de sobremesa. Como acontece na novela, os personaxes cambian as súas accións e reaccións en función da carga etílica e aquí os xogadores tamén verán alteradas as facultades do personaxes que escollan segundo beban.

Co desenvolvemento da idea Emilio Tilve e Marcos Fernández o Castizo, o Bocas e o Milhomes teñen capacidades diferentes para avanzar non xogo o para conseguir que os seus dous opoñentes retrocedan. As habilidades de cada un son singulares de maneira que escoller a un ou a outro personaxe ofrecerá experiencias de xogo diferente. As imaxe do xogo e o deseño do taboleiro e das pezas será obra de Idoia de Luxán, encaixado no conxunto de xogo, cedé musical máis libro.

A editorial Ir Indo vén de lanzar a posibilidade de incorporar o seu dicionario de galego na Rede para que poida integrarse en calquera páxina web dunha forma totalmente gratuíta. O dicionario foi realizado en soporte papel non 2004 polo mesmo equipo que elaborou a Enciclopedia Galega Universal , e consta de 65.000, entradas ás que se aplicou a última normativa dá Real Academia Galega, do 2003, e máis de 2.000 páxinas.

En abril do 2008 a editorial decidiu colgar o dicionario na Rede, engadíndolle as correspondentes etimoloxías, correspondencias en portugués, castelán, inglés e alemán, sinónimos, antónimos e conxugación de tempos verbais.

Logo dun gasto de 160 mil euros nunha iniciativa con moitas sombras no camiño, a enquisa só clarexa que os pais queren que se mellore o ensino do inglés.

Nunha comparecencia na que o secretario xeral de Política Lingüística apareceu só, sen a compaña do conselleiro de Educación, Anxo Lorenzo debullou os resultados da enquisa sobre a lingua. De primeiras subliñou a participación, que considerou "dispar". Globalmente este dato elévase até o 58,7% das familias, se ben foi máis elevada nos ciclos de Educación Infantil e Primaria, onde chegou até o 70,1% e ao 75,7% respectivamente. Mentres, foi menor a participación en Educación Secundaria (38,4%) e en Formación Profesional (33,1%). Con todo, Lorenzo aclarou que, porcentualmente, foi moito máis elevada a participación nos centros privados, seguidos dos concertados e finalmente dos públicos.

Unanimidade só para o inglés
Cuns resultados que se ofrecen unicamente desglosados por ciclos educativos e non globais, a estatística que ofrece maior garantías e revela a unanimidade dos pais refírese ao inglés. A favor de que se impartan contidos neste idioma amósanse o 91,5% das familias de Infantil, o 75,2% das de Primaria, o 63% de Secundaria e o 63% de Formación Profesional. Cuestionado sobre as posibilidades que este desexo tería para converterse nunha realidade, Lorenzo adiantou a dispoñibilidade do goberno, se ben confirmou que este non pode ser un obxectivo a curto prazo.

Entre o bilingüismo e o castelán
En Educación Infantil, a meirande parte dos pais prefire que os seus fillos aprenda a ler e escribir en galego e castelán (53,2%). Con todo, suman outro 37% os que optan unicamente polo castelán, mentres que son o 8,7% os que a esta pregunta contestan "só galego".

En Primaria, á cuestión de "En que linguas preferiría que o seu fillo cursase as materias troncais?"deixa o seguinte resultado: o 37,6% todas en castelán; o 26,6% prefiren unhas en galego e outras en castelán; o 17% a maioría en castelán; o 12,5% todas en galego; e o 5,8% a maioría en galego.

En Secundaria, á mesma pregunta ofrece resultados parellos: o 33,8% optan por todas en castelán; o 23,6% unhas en galego e outras en castelán; o 19,8% todas en galego; o 14,7% a maioría en castelán; e o 7,7% a maioría en galego.

Nos ciclos formativos, a maioría dos consultados (un 52%) opta por un emprego das dúas linguas en todas as materias; o 25,1% opta por só galego; o 22,6% só castelán; e un 11% deixaron sen resposta esta cuestión.

Modificación do Decreto
Sen deixar máis dun cuarto de hora para as preguntas dos xornalistas, Anxo Lorenzo asegurou que as conclusións que se poden tirar desta consulta "non serán vinculantes" e insistiu unha e outra vez en que "isto non foi un referendo, senón unha consulta para pulsar a opinión das familias". Nesta liña, subliñou que o novo decreto sobre o ensino que se elabore será "plural, sen ningún tipo de imposición e reflectirá a diversidade lingüística presente en Galiza".

Con todo, non quixo adiantar data ningunha para a súa elaboración e precisou que nada se fará ao respecto en agosto, porque "son malas datas" para cuestións vencelladas co ensino, por mor dos períodos vacacionais. Así, deixou para setembro o inicio do proceso que, dixo, contará con todos os axentes implicados no ensino, aos que tamén se lles fará chegar o resultado da enquisa.

Contratación dunha empresa e custe
Lorenzo foi especialmente belixerante á hora de falar do custe que tivo este traballo. Confirmou, tal e como xa adiantara a Mesa pola Normalización, a contratación dunha empresa (Obradoiro Socioloxía) para a decodificación dos datos. Esta, á súa vez, subcontratou a outra compañía para alugarlle un lector óptico que permitise acelerar todo o procedemento. O secretario xeral de Política Lingüística asegurou que estas contratacións foron necesarias porque, do contrario, todo o proceso tería unha duración de máis dun ano e así "resolveuse nun mes".

Ademais, adiantou as cifras oficiais do custe que tivo a consulta. Segundo explicou, esta cantidade ascendeu finalmente a 160.995 euros, un montante económico que se repartiu entre a impresión da enquisa, a dixitalización dos datos ou a publicidade. Lorenzo recalcou que esta cifra supón 48 céntimos por alumno. Neste sentido acusou "a algunha organización" de dicir "mentiras e estupideces" ao respecto, "que nada teñen que ver coa realidade".

Unha enquisa chea de sombras
Máis alá de que o secretario xeral asegurase que os datos desta consulta non serán vinculantes, hai que subliñar a premura, tanto na súa elaboración (no comezo das vacacións, cos alumnos preparando exames...) como na súa presentación. A correspondente rolda de prensa convocouse o último día do mes de xullo, un venres, deixando pouco tempo para as posíbeis reaccións dos diferentes axentes sociais implicados no ensino.

Ademais do controvertido que foi todo o procedemento que agora nos leva a coñecer este resultado, a información que ofrece atende exactamente ás preguntas realizadas ás familias. Non hai, pola contra, ningún tipo de cruzamento de datos do que puideramos extraer outro tipo de conclusións, como a escolla preferente dos pais en función do rural ou urbano ou dos centros públicos ou privados, por exemplo. Ao respecto, Lorenzo asegurou que "estes son os datos que hai e non se buscarán máis".

Anxo Lorenzo xustificou a ausencia do conselleiro de Educación na presentación pública dos resultados asegurando que el é "o máximo responsábel da política lingüística do país" e polo tanto, "representante do goberno". Así, nunha exacta media hora de comparecencia, deixou a porta aberta a que cada quen extraia as súas propias conclusións e adiantou a súa: "a enquisa reafirma o carácter bilingüe da sociedade galega".

Real Academia Galega vai recibir ao escritor coruñés como novo académico da lingua para ocupar o posto deixado por Camilo González Suárez Llanos.
Manuel Rivas é un dos autores máis emblemáticos da literatura galega actual e unha das voces máis destacadas dentro dos ámbitos culturais galegos. A relación das súas obras e éxitos é longa e importante e moitas das súas obras foron traducidas a outras linguas do mundo. É un autor que tocou todos os xéneros literarios, dende a poesía, na que comezou a súa andaina literaria dentro do grupo da Coruña, ata o teatro, pero destacando sobre todo na narrativa, tanto curta, con algún dos seus relatos levados ao cine, como é o caso "Da lingua das bolboretas", ao da novela, no que destacan pezas como Os libros arden mal, ou O lapis do carpinteiro, tamén levado ao cine, polo polifacético Antón Reixa.
Mención especial merece na súa obra o ámbito xornalístico, son moitos os artigos e colaboracións en prensa que foron recollidas en volumes.

Integrada, nun principio, por 40 entidades sociais, aspira a impulsar unha iniciativa lexislativa popular e convocar unha manifestación nacional no outono.

Constituíuse formalmente a plataforma cidadá Queremos galego, que xurdiu o pasado de xulo dunha xuntanza de 40 entidades sociais no Museo do Pobo Galego. Entre as entidades constituíntes son A Mesa, a CIG, o BNG, Esquerda Unida, Sindicato Labrego Galego, os Comités, Galiza Nova, AS-PG, ADEGA, a Asociación de Escritores en Lingua Galega, a Coordinadora de Traballadoras/es de Normalización Lingüística, as fundacións Castelao e Pedrón de Ouro, ademais de persoas a título individual.

A plataforma bota a andar para desenvolver unha Iniciativa lexislativa popular que garanta os dereitos lingüísticos do pobo galego e para convocar unha gran mobilización nacional en Compostela no outono. Ambas iniciativas presentaranse ao comezo do curso escolar, en setembro.

Entre tanto, "continuarán afortalando e alargando" a súa estrutura, mediante un "traballo social intenso" para que entidades e persoas se unan a un "espazo común" para quen estea a responder "á agresiva e regresiva política lingüística do goberno do Partido Popular".

Queremos galego, á que prevén unirse máis persoas e entidades "nun breve prazo", nace nun momento caracterizado "polos profundos e continuos ataques que está a padecer a nosa cultura". De feito, as súas tres premisas básicas son: que a lingua galega é patrimonio e ferramenta de comunicación do pobo galego, e as institucións públicas deben protexela e promocionala; a normalización lingüística debe ser progresiva, polo que as institucións públoicas non deben desprotexer o galego nin reducir a súa presenza; os acordos asinados por unanimidade, como o Plan xeral de normalización lingüística ou a Carta europea das linguas rexionais ou minoritarias, deben ser substituídos por acordos asinados por unanimidade.

1 [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8]